Επαρχία Καλαβρύτων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η επαρχία Καλαβρύτων πριν το 1997

Η επαρχία Καλαβρύτων ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του Νομού Αχαΐας. Έδρα της ήταν τα Καλάβρυτα. Καταλάμβανε το νότιο και ορεινό τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Πάτρας στα δυτικά και Αιγιαλείας στα βόρεια.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για πρώτη φορά επαρχία Καλαβρύτων ή αλλιώς Τερριτόριο των Καλαβρύτων συστάθηκε το 1687 κατά την Β' ενετοκρατία (1685-1715) και σύμφωνα με την ενετική διοικητική διαίρεση ανήκε στη Διοίκηση της Αχαΐας.[1] Η διοικητική αυτή διαίρεση συνεχίστηκε και επί Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση με μικρές μεταβολές ως προς την έκταση της.

Διοικητικές μεταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημιουργήθηκε αρχικά με την Διοικητική διαίρεση του 1828 από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου 1828 σαν Επαρχία Καλαβρύτων[2]. Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ήταν μία από τις πέντε επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος με το όνομα επαρχία Κυναίθης.[3] Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατάργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε με τη διοικητική διαίρεση του 1845. Παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστρια σχεδόν όλα τα εδάφη της επαρχίας αποτέλεσαν πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Καλαβρύτων. Μόνη εξαίρεση τέσσερα χωριά της τα οποία ενσωματώθηκαν στο δήμο Αιγιαλείας. Αυτά είναι: η Αγία Βαρβάρα, η Ζαρούχλα, το Μεσορρούγι και η Περιστέρα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010
  • Γεώργιος Παπανδρέου, Ιστορία των Καλαβρύτων, επιμέλεια: Δημήτρης Σ. Αβραμίδης, Έκδοση της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής και Κοινωνικής Ανάπτυξης και Ποιότητας Ζωής Δήμου Καλαβρύτων (ΔΕΠΑΠΟΖ), Καλάβρυτα 2011, Δεύτερη Έκδοση. ISBN 978-960-89356-3-1 (α' έκδοση: 1928)
  • Γεώργιος Παπανδρέου, Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας, Εκδότης Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος, Εν Αθήναις 1906
  • Αθανάσιος Δ. Τζώρτζης, Ιστορικό Λεξικό της Επαρχίας Καλαβρύτων. Χωριά, οικισμοί, τοπωνύμια, ιστορία, λαογραφία, Αθήνα 2014. ISBN (SET) 978-618-81562-6-5 (εξάτομο)