Γεώργιος Παπανδρέου (ιστορικός)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γεώργιος Παπανδρέου (ιστορικός)
Georgios A Papandreou, historian.png
Προτομή του Γεωργίου Α. Παπανδρέου ευρισκόμενη στην πλατεία του νέου χωριού της Πάου.
Γέννηση 1859
Τόπος γέννησης Σκούπι Καλαβρύτων, Ελλάδα
Θάνατος 26  Ιουλίου 1940
Τόπος θανάτου Αθήνα, Ελλάδα
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Επάγγελμα/
ιδιότητες
γλωσσολόγος, ιστορικός και συγγραφέας

Ο Γεώργιος Παπανδρέου (1859 - 26 Ιουλίου 1940[1]) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και διακεκριμένος ιστορικός από τα Καλάβρυτα, ιστορικός της Ηλείας και των Καλαβρύτων[2]. Σημαντική μορφή των γραμμάτων στην Ηλεία. Ήταν ο πρώτος που προσπάθησε και έγραψε την ιστορία της Ηλείας. Στα βιβλία του υπέγραφε σαν Γεώργιος Παπανδρέου Δ.Φ.[1]

Γεννήθηκε στο Σκούπι Καλαβρύτων αλλά έζησε τα παιδικά του χρόνια στον Πύργο όπου και αποφοίτησε το σχολαρχείο. Σπούδασε φιλοσοφία στην Αθήνα και στη συνέχεια δίδαξε σε πολλά σχολεία, όπως στο Γυμνάσιο Χαλκίδας και το Γυμνάσιο Καλαβρύτων[2], ενώ ήταν πολλά χρόνια γυμνασιάρχης στο Α' Γυμνάσιο Πύργου. Το 1886 έγινε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Αθηνών[1] χάρη στην μελέτη του «περί της αρχαίας Ψωφίδος». Το 1896 ανακηρύχθηκε υφηγητής της γλωσσολογίας με τη διατριβή «περί της των Ηλείων διαλέκτου». Το 1924 εξέδωσε το βιβλίο «Η Ηλεία διά μέσου των αιώνων». Το 1901 δημοσιεύει άρθρα του στην εφημερίδα Πελοπόννησος[3].

Απεβίωσε στις 26 Ιουλίου του 1940 στο Μαρούσι.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αζανιάς: ήτοι Αρχαιολογική πραγματεία πασών των Αρχαίων πόλεων της Αρκαδικής Αζανίδος μετά των περιχώρων αυτών και ιστορικαί περιπαίτιαι μέχρι των καθ' ημάς χρόνων, Εκ του Τυπογραφείου της εφημ. "Ηλείας" Γεωργ. Ε. Δημητριάδου, Εν Πύργω 1886.[1]
  • Η Ηλεία δια μέσου των αιώνων, Τόμος Α΄, 1924.[4]
  • Η Μεσσηνία μέχρις Επαμεινώνδου: διάλεξις γενομένη εν τη Λέσχη του Εμπορικού Συλλόγου "ο Ερμής" εν Καλαμαίς τη 8η Μαΐου 1894., Τυπ. "Αυγής", Εν Πύργω 1985.[1]
  • Η ιστορία του Σκουπίου και της Πάου, 1925.[4]
  • Ηλειακά: Ήτοι αρχαιολογική, γεωγραφική και ιστορική συγγραφή πασών των Ηλειακών χωρών από των αρχαιοτάτων μέχρι των καθ' ημάς χρόνων, Τυπογραφείον η "Αυγή", Εν Πύργω 1890-1896.[1]
  • Ιλιάς: μεταφρασθείσα εις την νέαν Ελληνικήν γλώσσαν μετά εισαγωγής εις την επικήν ποίησιν και εις την Οδύσσειαν και μετά σχετικών περιλήψεων και σημειώσεων / Γεωργίου Παπανδρέου., 2 τόμοι, Βιβλιοπωλείον Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος, Εν Αθήναις [χ.χ.][1]
  • Ιστορία του εμπορίου, Εν Αθήναις 1908.[5]
  • Ιστορία των Καλαβρύτων, 1928.[4]
  • Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστρικής των Καλαβρύτων επαρχίας / Γεωργίου Παπανδρέου, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρου, Εν Αθήναις 1906.[1]
  • Μονογραφία περί των κατά την Μεσσηνιακήν Πύλον[5]
  • Οι Έλληνες λυρικοί ποιηταί, Εν Αθήναις 1908.[5]
  • Οι Φωτηλαίοι κατά τον ιερόν αγώνα, 1931.[4]
  • Ομήρου Οδύσσεια: προς χρήσιν των μαθητών, των φοιτητών, του λαού και παντός λογίου / Γεωργίου Παπανδρέου, Βιβλιοπωλείον Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος, Εν Αθήναις [χ.χ.][1]
  • Παγκόσμιος γενική ιστορία, Εν Αθήναις 1892.[5]
  • Περί του όρους Φολόης και της πόλεως Λασιώνος, Εν Αθήναις 1892.[5]
  • Περί της των Ηλείων διαλέκτου, Διατριβή επί Υφηγεσία, Εκ του Τυπογραφείου "Ο Παλαμήδης", Εν Αθήναις 1897.[1]
  • Πλάτωνος Γοργίας: Μεταφρασθείς εις την νέαν Ελληνικήν γλώσσαν μετά εισαγωγής και περιλήψεων σχετικών, προς χρήσιν των μαθητών, φοιτητών και παντός λογίου, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Μιχ. Ι. Σαλιβέρου, Εν Αθήναις 1929.[1]
  • Πλάτωνος Φαίδων: Μεταφρασθείς εις την νέαν Ελληνικήν γλώσσαν μετά εισαγωγής και περιλήψεων σχετικών προς χρήσιν των μαθητών φοιτητών και παντός λογίου, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Μιχ. Ι. Σαλιβέρου, Εν Αθήναις [χ.χ.][1]
  • Στοιχεία γραμματολογίας, αρχαιολογίας, ψυχολογίας και λογικής μετά ζητημάτων προς άσκησιν, Εκ του Τυπογραφείου Παρασκευά Λεώνη, Εν Αθήναις 1912.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα "Παπανδρέου".