Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Να μην συγχέεται με το Μ-Λ ΚΚΕ.
Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό)
Logo CPG(m-l).png
ΠρόεδροςΚαθοδηγητικό Όργανο
ΊδρυσηΝοέμβριος 1976
Διάσπαση απόΟΜΛΕ
ΈδραΕμμανουήλ Μπενάκη 43, Αθήνα
ΕφημερίδαΠρολεταριακή Σημαία
Φοιτητική πτέρυγαΑγωνιστικές Κινήσεις
ΙδεολογίαΚομμουνισμός
Μαρξισμός-Λενινισμός
Μαοϊσμός
Χοτζαϊσμός
Πολιτική θέσηΑκροαριστερά
ΧρώματαΚόκκινο
Ιστότοπος
kkeml.gr/
Πολιτικό σύστημα Ελλάδας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές
ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΣΗΜΑΙΑ.jpg

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό) (Κ.Κ.Ε. (μ-λ)), είναι μια από τις κομμουνιστικές οργανώσεις της Ελλάδας.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΚΚΕ (μ-λ) ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1976 από την πλειοψηφία των μελών και στελεχών της Οργάνωσης Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδας (ΟΜΛΕ).[1] Αντίστοιχα η μειοψηφία αποτέλεσε το Μ-Λ ΚΚΕ. Διατήρησε τη συνδικαλιστική παράταξη ΠΕΣΠ (Προοδευτική Εργατική Συνδικαλιστική Παράταξη), τη φοιτητική παράταξη ΠΠΣΠ (Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη) καθώς και την εφημερίδα "Προλεταριακή Σημαία". Αποκήρυξε τη "θεωρία των τριών κόσμων" που προωθούσε η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας επισήμως μετά το θάνατο του Μάο Τσε-τουνγκ και τάχθηκε στο πλευρό του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας, μην υιοθετώντας ωστόσο και την κριτική στο θεωρητικό και πρακτικό έργο του Μάο Τσε-τουνγκ.[2][3][4]

Διάσπαση (1982)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΚΚΕ (μ-λ) διασπάστηκε το 1982, όταν η πλειοψηφία των στελεχών του παραιτήθηκε από την Κεντρική Επιτροπή. Εκείνη την περίοδο, το ΚΚΕ (μ-λ) είχε στις τάξεις του 3.000 μέλη, όντας το μεγαλύτερο εξωκοινοβουλευτικό αριστερό κόμμα.[2]

Η κρίση προήλθε από τις διεθνείς πολιτικές εξελίξεις των τελών της δεκαετίας του '70, όπως και από εσωτερικούς ελληνικούς λόγους, όπως η διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ. Στις νέες αυτές συνθήκες, το ΚΚΕ (μ-λ) δε μπόρεσε να αναπτύξει μια νέα στρατηγική που θα διατηρούσε την αυτόνομη και αυξανόμενη παρουσία του στην πολιτική ζωή της χώρας. Η κρίση στο ίδιο το κόμμα εκφράστηκε μετά το 2ο Συνέδριο του 1981, με τη μη υλοποίηση των αποφάσεων του συνεδρίου.[3]

Το 1982 προέκυψαν δύο οργανώσεις, που διατήρησαν τον ίδιο τίτλο, με διαφορετική εφημερίδα η καθεμιά. Την εφημερίδα "Για μια Αριστερή Πολιτική" η μία και την "Προλεταριακή Σημαία" η άλλη. Στην πρώτη εκφραζόταν η πλειοψηφία της ΚΕ που είχε εκλεγεί στο 2ο Συνέδριο (1981), και είχε πιο φιλοπασοκικό προσανατολισμό, και στη δεύτερη η μειοψηφία της ΚΕ αλλά με την πλειοψηφία των μελών που είχαν παραμείνει (τα περισσότερα μέλη βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς οργάνωση). Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980, τα μέλη της "Αριστερής Πολιτικής" σταμάτησαν να χρησιμοποιούν τον τίτλο του ΚΚΕ (μ-λ). Μια άλλη ομάδα περίπου είκοσι μελών του ΚΚΕ (μ-λ) δημιούργησαν μετά τα γεγονότα του 1982 την εκδοτική ομάδα Α/συνέχεια, που μετεξελίχθηκε σε πολιτική οργάνωση, και το 2003 στην Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας (ΚΟΕ).[2]

Δεκαετία '90[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΚΚΕ (μ-λ) στις αρχές της δεκαετίας του '90 συνεργάστηκε με το ΝΑΡ στα πλαίσια της "Μαχόμενης Αριστεράς". Η συνεργασία σταμάτησε ύστερα από μερικά χρόνια κατά τα τέλη της δεκαετίας του '90, όπου σταδιακά το σύνολο σχεδόν των δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς ενώθηκε, φτιάχνοντας αρχικά το Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΜΕ.Ρ.Α.) και την Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά (ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α.) και στο τέλος την ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή). Το ΚΚΕ (μ-λ) δεν συμμετέχει στην ένωση αυτή.[2]

Δεκαετία '10[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 16 Μαρτίου 2012, το ΚΚΕ (μ-λ) από κοινού με το Μ-Λ ΚΚΕ ανακοίνωσαν τη συγκρότηση της "Πρωτοβουλίας για μια Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία", με σκοπό τη δημιουργία μιας ευρύτερης μετωπικής πολιτικής συνεργασίας. Η Πρωτοβουλία αυτή οδήγησε στη συγκρότηση της Λαϊκής Αντίστασης - Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας στις 23 Οκτώβρη 2013. Στις Κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012 η οργάνωση συμμετείχε στην εκλογική συνεργασία ΚΚΕ (μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ . Η επιλογή αυτή ήρθε να υπηρετήσει τη στήριξη της κοινής προσπάθειας των δύο οργανώσεων, που ξεκίνησε ως ΠΑΑΣ και συνεχίζεται ως ΛΑ-ΑΑΣ. Η συνεργασία συμμετείχε και στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και του Σεπτεμβρίου 2015. Η οργάνωση αποφάσισε να μην συμμετάσχει στη συνεργασία και στις επόμενες εκλογές (2019) και προκρίνει την αυτόνομη εκλογική της παρέμβαση.[5]

Εκλογική συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) ΜΛ ΚΚΕ.jpg

Εκλογικά αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οργάνωση έχει συμμετάσχει σε όλες τις βουλευτικές εκλογές που έχουν πραγματοποιηθεί απο την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα ένω δεν έχει συμμετάσχει ποτέ σε ευρωεκλογές προπαγανδίζοντας τη θέση της αποχής[6].

Έτος Εκλογές Μέτωπο-Συνεργασία Ψήφοι %
1977 Κοινοβουλευτικές - 8.389 0.21%
1981 Κοινοβουλευτικές Επαναστατική Αριστερά 6.595 0.12%
1985 Κοινοβουλευτικές Κομμουνιστική Αριστερά 5.356 0.08%
6/1989 Κοινοβουλευτικές - 3.361 0.05%
11/1989 Κοινοβουλευτικές - 3.234 0.05%
1990 Κοινοβουλευτικές - 2.590 0.04%
1993 Κοινοβουλευτικές Μαχόμενη Αριστερά 8.160 0,12%
1996 Κοινοβουλευτικές Μαχόμενη Αριστερά 10.443 0.15%
2000 Κοινοβουλευτικές - 7.301 0.11%
2004 Κοινοβουλευτικές - 10.753 0.15%
2007 Κοινοβουλευτικές - 17.555 0.25%
2009 Κοινοβουλευτικές - 10.480 0.15%
2012 Κοινοβουλευτικές Εκλογική συνεργασία ΚΚΕ (μ-λ) - ΜΛ ΚΚΕ 16.010 0.25%
6/2012 Κοινοβουλευτικές Εκλογική συνεργασία ΚΚΕ (μ-λ) - ΜΛ ΚΚΕ 7.592 0.12%
1/2015 Κοινοβουλευτικές Εκλογική συνεργασία ΚΚΕ (μ-λ) - ΜΛ ΚΚΕ 7.999 0.13%
9/2015 Κοινοβουλευτικές Εκλογική συνεργασία ΚΚΕ (μ-λ) - ΜΛ ΚΚΕ 8.873 0.16%
2019 Κοινοβουλευτικές - 7.778 0,14%

Συνδιασκέψεις[7][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1η Συνδιάσκεψη - 1982
  • 2η Συνδιάσκεψη - 1983
  • 3η Συνδιάσκεψη - 1988
  • 4η Συνδιάσκεψη - 1992
  • 5η Συνδιάσκεψη - 1998
  • 6η Συνδιάσκεψη - 2006
  • 7η Συνδιάσκεψη - 2010
  • 8η Συνδιάσκεψη - 2015 (24-26/04/2015)[8]
  • 9η Συνδιάσκεψη - 2019 (23-25/03/2019)[9]

Έντυπα - Σχήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1ο τεύχος του περιδικού ''Αντίθεση''

Το ΚΚΕ (μ-λ) σήμερα εκδίδει τη 15ήμερη εφημερίδα "Προλεταριακή Σημαία", και διάφορα βιβλία μέσω των εκδόσεων "Εκτός των Τειχών", τα οποία διακινούνται κυρίως από το βιβλιοπωλείο "Εκτός των Τειχών" που βρίσκεται στα Εξάρχεια. Η φοιτητική παράταξη του ΚΚΕ (μ-λ) σε ΑΕΙ-ΤΕΙ είναι οι Αγωνιστικές Κινήσεις. Με πρωτοβουλία του ΚΚΕ(μ-λ) έχει συγκροτηθεί και παρεμβαίνει στους εργαζόμενους το σχήμα της Ταξικής Πορείας. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών παρεμβαίνουν στο χώρο της εκπαίδευσης. Το ΚΚΕ(μ-λ) εκδίδει, επίσης, το θεωρητικό - ιδεολογικό περιοδικό "Αντίθεση".

Αγωνιστικές Κινήσεις Α.Ε.Ι.-Τ.Ε.Ι.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Logo αγ. κινησεις .png

Το 1983 με τη διακήρυξη Τα 10 σημεία ενότητας των Αγωνιστικών Κινήσεων συγκροτούνται οι Αγωνιστικές Κινήσεις στα Πανεπιστήμια και στα ΚΑΤΕΕ[10] και συμμετέχουν για πρώτη φορά στις φοιτητικές εκλογές, που γίνονται στις 6 Απρίλη. Είναι η μόνη δύναμη που θέτει το στόχο της ανατροπής του νόμου 1268 και αργότερα του 1404/84, με τον οποίο ιδρύονται τα ΤΕΙ. Συγκροτούνται μέσα από την κοινή συμπόρευση της σπουδάζουσας του ΚΚΕ(μ-λ) με αριστερούς και αγωνιστές φοιτητές. Οι αγωνιστικές κινήσεις αποτελούν μετεξέλιξη της ΠΠΣΠ (Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη) και είναι μια αριστερή αγωνιστική δύναμη στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, που μάχεται για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος, ως κομμάτι του ευρύτερου λαϊκού κινήματος και επιδιώκουν να γίνουν ενεργό κομμάτι της Λαϊκής Αντίστασης- Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας.

Η χρήση του ονόματος ΚΚΕ (μ-λ)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ονομασία "ΚΚΕ (μ-λ)" έχει υιοθετηθεί άλλες δύο φορές. Η πρώτη ήταν από τα μέλη του ΚΚΕ που βρίσκονταν ως πολιτικοί πρόσφυγες μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο στην ΕΣΣΔ και τις ευρωπαϊκές Λαϊκές Δημοκρατίες. Αυτά τα μέλη του ΚΚΕ σε ποσοστό κατά μ.ό. 85%, διαγράφτηκαν ή (λιγότερα) αποχώρησαν από το ΚΚΕ, όταν διαφώνησαν με τον τρόπο σύγκλησης και διεξαγωγής, καθώς και με τις αποφάσεις, της 6ης Ολομέλειας του ΚΚΕ το Μάρτιο του 1956, οι οποίες καταδίκαζαν την εξέλιξη του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας ως προδεδικασμένη, αλλά και τον τελευταίο ως "τυχοδιωκτισμό του Ζαχαριάδη", ενώ αναγνώριζαν την ύπαρξη ενός "εθνικού" τμήματος της αστικής τάξης στην Ελλάδα, με το οποίο το ΚΚΕ έπρεπε να συνασπιστεί άνευ όρων. Σε συνθήκες παρανομίας από τα κρατικά όργανα των χωρών αυτών, οι πολιτικοί πρόσφυγες προχώρησαν στη δημιουργία αυτού του κόμματος, το οποίο είχε πάντως μια Κεντρική Επιτροπή με εκλεγμένα μέλη από όλες τις χώρες που φιλοξενούσαν τους χιλιάδες διαγραμμένους από το ΚΚΕ πολιτικούς πρόσφυγες.[2][3]

Άλλη μια οργάνωση με παρόμοιο όνομα, ΚΚΕ-ΜΛ, ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1974 από μια ομάδα που ονομαζόταν Οργάνωση Ελλήνων Μαρξιστών-Λενινιστών (ΟΕΜΛ), που με τη σειρά της είχε αποσχιστεί από την ΟΜΛΕ το 1969. Το 1975 διασπάστηκε σε δυο κομμάτια με το ίδιο όνομα και σιγά-σιγά χάθηκαν από το πολιτικό προσκήνιο έως το 1976.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παναγιώτα Μπίτσικα (20 Ιουνίου 2010). «Η Βαβέλ της Αριστεράς». http://www.tovima.gr/. Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2018.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο |website= (βοήθεια)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 «50 χρόνια από την έκδοση της «Αναγέννησης». Η ιστορική διαδρομή του μ-λ κινήματος στην Ελλάδα - vathikokkino.gr». 
  3. 3,0 3,1 3,2 «Πενήντα χρόνια από τη γέννηση του μ-λ κινήματος - συτα.gr» Check |url= value (βοήθεια). 
  4. «Το μ-λ ρεύμα στην Ελλάδα κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970. Από την «Αναγέννηση» στην κρίση της μεταμαοϊκής περιόδου - ektosgrammis.gr». 
  5. «» Blog Archive » Μπροστά στις εκλογικές διαδικασίες που έρχονται». Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2019. 
  6. «» Εκλογές». Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2019. 
  7. «» Συνδιασκέψεις». Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2019. 
  8. «» Blog Archive » Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της 8ης Συνδιάσκεψης». Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2019. 
  9. «» Blog Archive » Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της 9ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ)». Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2019. 
  10. «» Διαδρομή». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2019. 


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]