Σπύρος Θεοτόκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σπύρος Θεοτόκης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1908
Θάνατος 7  Σεπτεμβρίου 1988
Εθνικότητα Έλληνες
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις, Λαϊκό Κόμμα, Νέα Δημοκρατία, Ελληνικός Συναγερμός και Εθνική Παράταξη
Οικογένεια
Οικογένεια Οικογένεια Θεοτόκη
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Κέρκυρας)
Υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας
Υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας
Υπουργός Εσωτερικών της Ελλάδας
Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας
Υπουργός Γεωργίας της Ελλάδας
Υπουργός Δημοσίας Τάξεως της Ελλάδας
Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας

Ο Σπύρος Θεοτόκης (1908 - 7 Σεπτεμβρίου 1988) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήταν γιος του πρωθυπουργού Ιωάννη Θεοτόκη. Καταγόταν από την παλιά αρχοντική οικογένεια Θεοτόκη (κλάδος Θεοτόκη-Daviazzo) και ήταν εγγονός του πρωθυπουργού Γεωργίου Θεοτόκη, ανιψιός του Νικολάου Θεοτόκη και πρώτος εξάδελφος του πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Λωζάννη και το Παρίσι[1]. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε σε αντιστασιακές οργανώσεις, αναγκάστηκε όμως να διαφύγει στη Μέση Ανατολή, όπου έλαβε μέρος ως αντιπρόσωπος του Λαϊκού Κόμματος στο συνέδριο του Λιβάνου. Συμμετείχε ως υπουργός Επισιτισμού στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, από την οποία παραιτήθηκε μετά τη διεύρυνσή της με εκπροσώπους του ΕΑΜ.[1]

Ασχολήθηκε με την πολιτική σε νεαρή ηλικία και το 1934 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην περιφέρεια Κέρκυρας. Επανεξελέγη το 1935, το 1936, το 1946 με το Λαϊκό Κόμμα, το 1951 και το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό, το 1956, το 1958, το 1961, το 1963 και το 1964 με την Ε.Ρ.Ε, της οποίας και διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Με το ξέσπασμα της Χούντας των Συνταγματαρχών συνελήφθη για να απελευθερωθεί αργότερα με αμνηστία και εγκατέλειψε την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της Χούντας αποτέλεσε έναν από τους βασικούς συνδετικούς κρίκους μεταξύ Βασιλιά και Καραμανλή. Το 1974 εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας με την Νέα Δημοκρατία, αξίωμα από το οποίο παραιτήθηκε υπερασπιζόμενος τον βασιλικό θεσμό. Στη συνέχεια μαζί με τον Στέφανο Στεφανόπουλο ίδρυσε την Εθνική Παράταξη, το οποίο στις εκλογές του 1977 συγκέντρωσε 7% με αποτέλεσμα να εκλεγεί βουλευτής. Με την άνοδο στην αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας του εξαδέλφου του Γεωργίου Ράλλη, επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία και εντάχθηκε στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας, με το οποίο και εξελέγη για τελευταία φορά βουλευτής το 1981[2].

Είχε διατελέσει υπουργός Δημόσιας Τάξεως (1946) στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη[3], υπουργός Εξωτερικών την περίοδο 19551956 στην κυβέρνηση Καραμανλή[4], θέση από την οποία αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω αντιδράσεων ως προς την πολιτική που ακολουθούσε στο Κυπριακό, υπουργός Γεωργίας (1957) στην κυβέρνηση Καραμανλή[4], θέση από την οποία παραιτήθηκε λόγω άρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή να χρηματοδοτήσει ένα σχέδιό του για το ελαιόλαδο, υπουργός Οικονομικών (1961) στην Κυβέρνηση Καραμανλή[5] καθώς και υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Κανελλόπουλου. Το 1952 διορίστηκε υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Παπάγου, διορισμό όμως τον οποίο δεν αποδέχθηκε.[6]

Πέθανε από απώλεια όλου του αίματός του, λόγω αυτόματης ρήξης ανευρύσματος της θωρακικής αορτής, στις 7 Σεπτεμβρίου 1988.[7] Κηδεύτηκε από τη Μητρόπολη στην Κέρκυρα, όπου και ετάφη, στις 10 Σεπτεμβρίου 1988.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.101
  2. Κοινοβουλευτική θητεία Σπύρου Ι. Θεοτόκη- Ιστοσελίδα Βουλής των Ελλήνων.
  3. Κυβέρνηση Τσαλδάρη, από την Γενική Γραμματεία της Κυβερνήσεως
  4. 4,0 4,1 Κυβέρνηση Καραμανλή, από την Γενική Γραμματεία της Κυβερνήσεως
  5. Κυβέρνηση Καραμανλή, από την Γενική Γραμματεία της Κυβερνήσεως
  6. Κυβέρνηση Παπάγου, από την Γενική Γραμματεία της Κυβερνήσεως
  7. "Απεβίωσε ο Σπύρος Θεοτόκης", Ολύμπιο Βήμα, φύλλο 8-9-1988, σελ. 6.