Κωνσταντίνος Τιχ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Α΄ Τιχ
Konstantin i Irina.jpg
Κωνσταντίνος Α΄ Τιχ, τσάρος της Βουλγαρίας (1257-1277)
τσάρος της Βουλγαρίας
Περίοδος 1257 - 1277
Προκάτοχος Μίτσο
Διάδοχος Ιβάιλο
Σύζυγος Ειρήνη Βατάτζη
Μαρία Καντακουζηνή
Επίγονοι Μιχαήλ Β΄
Οίκος Τιχ
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Κωνσταντίνος Α΄ (βουλγαρικά: Константин I, Κονσταντίν Α΄) αποκαλούμενος και Κωνσταντίνος Τιχ, Константин Тих, το οποίο συμπεριλαμβάνει συντόμευση του ονόματος του πατέρα του Τιχομίρ σαν πατρώνυμο) ήταν αυτοκράτορας (τσάρος) της Βουλγαρίας από το 1257 έως το 1277.

Ο Κωνσταντίνος Α΄ ήταν γιος ενός ευγενούς ονόματι Τιχ (συντόμευση του Τιχομίρ) και πιθανώς απόγονος ενός σημαντικού Τιχομίρ από τα Σκόπια, ο οποίος έζησε στις αρχές του 13ου αιώνα. Από την μεριά της μητέρας του καταγόταν από τον Στέφαν Νεμάνια της Σερβίας.

Το 1257 ο Κωνσταντίνος εκλέχθηκε από τους ευγενείς (βογιάρους) να αντικαταστήσει τον αναποτελεσματικό Μίτσο Ασέν στον θρόνο της Βουλγαρίας. Το 1261 ο Μίτσο Ασέν είχε νικηθεί και ζήτησε άσυλο από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο, Αυτοκράτορα της Νίκαιας. Για να ενισχύσει την θέση του ως νόμιμος ηγεμόνας, ο Κωνσταντίνος υιοθέτησε το όνομα Ασέν και νυμφεύτηκε την Ειρήνη Βατάτζη, κόρη του αυτοκράτορα Θεόδωρου Β΄ και της Ελένης Ασέν, κόρης του Ιβάν Ασέν Β΄.

Φρέσκο που απεικονίζει την Ντεσισλάβα, γυναίκα του κυβερνήτη της Σόφιας Καλογιάν, ενός από τους σπουδαιότερους ευγενείς στην επικράτεια του Κωνσταντίνου.

Από το 1259 ως το 1261 ο Κωνσταντίνος βρίσκονταν σε κατάσταση πολέμου με τον Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας. Μια αρχική Ουγγρική εισβολή του έδωσε την ευκαιρία για την εφήμερη ανακατάληψη του βανάτου του Σεβέριν το 1260. Υπό την ηγεσία όμως του μελλοντικού τους βασιλιά Στέφανου Ε΄, οι Ούγγροι επανέκτησαν το Σεβέριν και κατέλαβαν το Βιντίν και το Λομ το 1261. Οι Βούλγαροι επανέκτησαν τις απώλειές τους υπό την ηγεσία του Ρώσου πρίγκηπα Γιακόβ Σβέτοσλαβ, στον οποίο παραχωρήθηκε η περιοχή του Βιντίν υπό καθεστώς αυτονομίας και ο οποίος διατήρησε τις επαφές του και με την Βουλγαρία αλλά και με το Βασίλειο της Ουγγαρίας.

Η εκθρόνιση και η τύφλωση του ανήλικου Αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Δ΄ Βατάτζη από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο το 1261 έφερε αντιμέτωπο τον Κωνσταντίνο με τον Μιχαήλ Η΄, καθώς ο εκτοπισμένος αυτοκράτορας ήταν αδελφός της γυναίκας του. Το 1264 ο Κωνσταντίνος πήρε μέρος στην Μογγολική επιδρομή στα εδάφη του Βυζαντίου, αλλά η επιτυχία του δεν βελτίωσε την κατάσταση της Βουλγαρίας.

Μετά τον θάνατο της Ειρήνης το 1268 ο Κωνσταντίνος, επιχειρώντας να συμφιλιωθεί με τον Μιχαήλ Η΄, νυμφεύτηκε την ανιψιά αυτού Μαρία Καντακουζηνή το 1269. Παρόλα αυτά οι διαμάχες για την συμφωνημένη, ως προίκα της Μαρίας, παράδοση την Μεσημβρίας (Νέσεμπαρ) επιδείνωσαν πάλι τις σχέσεις τους. Η Βουλγαρική κυβέρνηση σύναψε συμμαχία με τον Κάρολο Α΄ της Σικελίας, ο οποίος σχεδίαζε εκστρατεία εναντίον του Μιχαήλ Η΄ με σκοπό να ανασυστήσει την Λατινική Αυτοκρατορία. Ο Μιχαήλ Η΄ αντεπιτέθηκε δίνοντας την νόθα κόρη του Ευφροσύνη στον Νογκάι Χαν της Χρυσής Ορδής, ο οποίος ως σύμμαχος των Βυζαντινών, λεηλάτησε την Βουλγαρία το 1274. Η απόπειρα του Μιχαήλ Η΄ για εκκλησιαστική επανένωση με την Ρώμη στην Δεύτερη Σύνοδος της Λυόν επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την διαμάχη μεταξύ Βουλγαρίας και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, καθώς η βασίλισσα Μαρία Καντακουζηνή και η μητέρα της Ειρήνη Παλαιολογίνα ανήκαν στο τμήμα της Βυζαντινής Αριστοκρατίας που εξέφραζε την μεγαλύτερη αντίθεση ως προς την ένωση των εκκλησιών.

Η Βουλγαρία περί το 1260

Τον τελευταίο χρόνο της βασιλείας του ο Κωνσταντίνος Α΄ ήταν μερικώς παράλυτος εξαιτίας της πτώσης του από άλογο, ενώ έπασχε και από μία απροσδιόριστη ασθένεια. Η διακυβέρνηση είχε περιέλθει εντελώς στην Μαρία Καντακουζηνή, η οποία έστεψε τον γιο τους, Μιχαήλ Ασέν Β΄ συναυτοκράτορα αμέσως μετά την γέννησή του γύρω στο 1272. Η Μαρία Καντακουζηνή είχε και την ευθύνη των σχέσεων με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία την δεκαετία του 1270, ενώ σχεδίασε την υποταγή και εν συνεχεία την δολοφονία (με δηλητήριο) του Γιακόβ Σβέτοσλαβ δεσπότη του Βιντίν το 1276.

Ο Κωνσταντίνος ήταν ο πρώτος Βούλγαρος ηγεμόνας που έκοψε δικά του νομίσματα σε ευρεία κλίμακα, όμως λόγω των δαπανηρών και αποτυχημένων πολέμων, των επαναλαμβανόμενων Μογγολικών επιδρομών και της οικονομικής αστάθειας ξέσπασε εξέγερση το 1277. Οι κοινωνικές και οικονομικές διαστάσεις αυτού του κινήματος έχουν τονιστεί ιδιαίτερα από Μαρξιστές ιστορικούς, ο πραγματικός του χαρακτήρας όμως παραμένει ασαφής. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι ο χοιροβοσκός Ιβάιλο αναδείχτηκε αρχηγός των δυσαρεστημένων και προσέλκυσε πολλούς (κατά πάσα πιθανότητα κατωτέρων τάξεων) οπαδούς, αποκτώντας τον έλεγχο σε σημαντικό τμήμα της Βουλγαρίας. Ο Κωνσταντίνος εκστράτευσε εναντίον του Ιβάιλο με την φρουρά του, αλλά κατατροπώθηκε και σφαγιάστηκε επάνω στο άρμα του.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κωνσταντίνος Α΄ νυμφεύτηκε τρεις φορές. Τα ονόματα της πρώτης του συζύγου και των

  • παιδιών του από αυτήν

είναι άγνωστα.

Από την δεύτερη σύζυγό του, την Ειρήνη Βατάτζη, κόρη του Θεοδώρου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων δεν απέκτησε παιδιά.

Από την τρίτη του σύζυγο Μαρία Καντακουζηνή, κόρη του πιγκέρνη Ιωάννη, απέκτησε τον

  • Μιχαήλ Ασέν Β΄ ο οποίος τον διαδέχτηκε στον θρόνο της Βουλγαρίας (1277-1279).

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • John V.A. Fine, Jr., The Late Medieval Balkans, Ann Arbor, 1987.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Constantine Tikh of Bulgaria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).