Κωνσταντίνος Β΄ της Βουλγαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Β΄ της Βουλγαρίας
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Константин II Асен (Βουλγαρικά)
Γέννηση 1369
Βίντιν
Θάνατος 17  Σεπτεμβρίου 1422
Βελιγράδι
Οικογένεια
Γονείς Ιβάν Σρατσιμίρ και Anna of Wallachia
Αδέλφια Dorothea of Bulgaria
Οικογένεια Οίκος του Σισμάν

Ο Κωνσταντίνος Β΄ (βουλγαρικά: Константин II Асен‎, Κονσταντίν Ασέν Β΄), κυβέρνησε ως αυτοκράτορας (τσάρος της Βουλγαρίας) στο Βίντιν από το 1397 έως το 1422. Γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1370, και πέθανε στην εξορία στη σερβική αυλή στις 17 Σεπτεμβρίου 1422. Ο Κωνσταντίνος Β΄ διεκδίκησε τον τίτλο του Αυτοκράτορα της Βουλγαρίας και έγινε δεκτός ως αυτοκράτορας από ξένες κυβερνήσεις, αλλά είναι συχνά παραλείπεται από τους καταλόγους των ηγεμόνων της Βουλγαρίας.

Ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κωνσταντίνος Β΄ Ασέν ήταν ο γιος του Ιβάν Σρατσιμίρ της Βουλγαρίας από την Άννα, κόρη του πρίγκιπα Νικολάε Αλεξάντρου της Βλαχίας. Αυτός ανακηρύχθηκε συναυτοκράτορας από τον πατέρα του το ή πριν από το 1395, όταν είχε σταλεί σε μια αποστολή στην παλιά βουλγαρική πρωτεύουσα Τάρνοβο.

Δεν είναι γνωστό σχεδόν τίποτα για τις συνθήκες του Κωνσταντίνου Β΄ μετά την σύλληψη και φυλάκιση του πατέρα του από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄ το 1396. Εκείνη τη στιγμή, ο Ιβάν Σρατσιμίρ συνέβαλλε με στρατιώτες για να βοηθήσει στην συμμαχία των Χριστιανικών εθνών να αντισταθούν στην προέλαση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά τη Μάχη της Νικόπολης, το Βίντιν έπεσε υπό την σφαίρα των Οθωμανών ηγούμενων από τον Βαγιαζήτ Α΄.[1][2]

Ορισμένοι βούλγαροι ιστορικοί υποθέτουν ότι η επικράτεια του Βίντιν, ή τουλάχιστον ορισμένα τμήματα, μπορεί να παρέμειναν υπό τον έλεγχο του Κωνσταντίνου Β΄, σχεδόν μέχρι το θάνατό του, το 1422. Μαζί με τον ξάδερφό του Φρούζιν, γιος του Ιβάν Σισμάν, ο Κωνσταντίνος Β΄ εκμεταλλεύτηκε την Οθωμανική Μεσοβασιλεία για να ξεκινήσει μία αντιοθωμανική εξέγερση στη βορειοδυτική Βουλγαρία. Ο Κωνσταντίνος Β΄ συμμάχησε επίσης με τον Σέρβο Δεσπότη Στέφανο Λαζάρεβιτς και τον Βοεβόδα της Βλαχίας Μίρτσεα Α΄. Η αντιοθωμανική εξέγερση κράτησε για μισή δεκαετία (1408-1413) και απλώθηκε σε μεγάλο μέρος της Βουλγαρίας, έως ότου οι επαναστάτες νικήθηκαν από τον Οθωμανό Σουλτάνο Μουσά.

Οι Βούλγαροι προσπάθησαν να επιδιορθώσουν τις απώλειές τους με το να ταχθούν με το μέρος του αδερφού και αντίπαλου του Μουσά Μεχμέτ Α΄, αλλά αυτή η τελευταία νίκη συνεισέφερε ελάχιστα για να βελτιώσει την κατάστασή τους. Μετά τη νίκη του Μεχμέτ το 1413, ο Κωνσταντίνος Β΄ πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στην Ουγγαρία και τη Σερβία. Τα τελευταία υπάρχοντά του στη Βουλγαρία προσαρτήθηκαν το 1422, και λίγο αργότερα ο Κωνσταντίνος Β΄ πέθανε στη σερβική αυλή στις 17 Σεπτεμβρίου 1422.

Ο Κωνσταντίνος Β΄ ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Βουλγαρίας, και η απόσχεση και ο θάνατός του το 1422  σηματοδοτεί το τέλος της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Η Οθωμανική κατάκτηση είχε αρχίσει  μισό αιώνα νωρίτερα, το 1369, και η κυριαρχία τους κράτησε ως το 1878.

Τιμά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το στήριγμα Κονσταντίν στην ακτή Νόρντενσκιελντ στην Γη Γκράχαμ της Ανταρκτικής ονομάζεται προς τιμήν του Κωνσταντίνου Β΄ της Βουλγαρίας.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. A Concise History Of Bulgaria, Cambridge Concise Histories, R. J. Crampton, Cambridge University Press, 2005, ISBN 0521616379, p. 28.
  2. The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, John Van Antwerp Fine, University of Michigan Press, 1994, (ISBN 0472082604), pp. 423-425.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • John V.A. Fine, Jr., The Late Medieval Balkans, Ann Arbor, 1987.
  • Ivan Tjutjundžiev and Plamen Pavlov, Bălgarskata dăržava i osmanskata ekspanzija 1369–1422, Veliko Tărnovo, 1992.

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]