Ελεονώρα της Αγγλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ελεονώρα της Αγγλίας
EleonoraofEngland.jpg
Γέννηση 13  Οκτωβρίου 1162
Ντομφρόν
Θάνατος 31  Οκτωβρίου 1214
Μπούργος
Υπηκοότητα Βασίλειο της Αγγλίας
Σύζυγος Αλφόνσος Η΄ της Καστίλης
Τέκνα Βερεγγαρία της Καστίλης, Ουρράκα της Καστίλης, Λευκή της Καστίλης, Eleanor of Castile, Ερρίκος Α΄ της Καστίλης, Sancho de Castilla, Sancha de Castilla, Ferdinand of Castile, Μαφάλδα της Καστίλης και Constanza de Castilla
Γονείς Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας και Ελεονώρα της Ακουιτανίας
Αδέλφια Ιωάννα της Αγγλίας, Ματθίλδη της Αγγλίας, Αλίκη της Γαλλίας, Μαρία της Γαλλίας, Κόμισσα της Καμπανίας, William Longespée, 3rd Earl of Salisbury, Ιωάννης της Αγγλίας, Geoffrey, Ερρίκος ο Νεώτερος, Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης, Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, William IX, Count of Poitiers και Morgan

Η Ελεονώρα της Αγγλίας ή Ελεονώρα Πλανταγενέτη [1] (Ισπ.: Leonor, Ντομφρόν, Νορμανδία,13 Οκτωβρίου 1161 [2] - Μπούργος, 31 Οκτωβρίου 1214 [3]) ήταν βασίλισσα της Καστίλης και του Τολέδο [4] ως σύζυγος του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης. [5] Η Ελεονόρα της Καστίλης ήταν δεύτερη κόρη και έκτο παιδί του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και της Ελεονόρας της Ακουιτανίας, [6] τα υπόλοιπα αδέλφια της ήταν ο Ερρίκος ο Νεότερος, η Ματθίλδη της Αγγλίας, ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, ο Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης, η Ιωάννα της Αγγλίας και ο Ιωάννης της Αγγλίας. Νονός της ήταν ο περίφημος χρονογράφος Ροβέρτος του Τορινί που κατέγραψε αναλυτικά τα περιστατικά της ζωής της.

Γάμος με τον Αλφόνσο Η΄ της Καστίλης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1170 αρραβωνιάστηκε τον Αλφόνσο Η΄ της Καστίλης, ο γάμος ανεβλήθη λόγω των πολιτικών ταραχών που ξέσπασαν με την δολοφονία του Τόμας Μπέκετ στην οποία είχε εμπλακεί ο πατέρας της. Ο γάμος έγινε στο Μπούργος όταν η Ελεονόρα ήταν 12 ετών (1174). [7] Ο σκοπός του γάμου ήταν να εξασφαλίσει ο πατέρας της έναν ισχυρό σύμμαχο στα νότια σύνορα της Ακουιτανίας, ο Αλφόνσος ήταν η καλύτερη επιλογή. Το 1177 ο πατέρας της έγινε διαιτητής στις διαμάχες που ξέσπασαν ανάμεσα στον σύζυγο της και στον θείο του Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας. [8]


Διεκδίκηση της Γασκώνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γύρω στο 1200 ο σύζυγος της Αλφόνσος άρχισε να διεκδικεί την Γασκώνη ως προίκα της συζύγου του αν και δεν είχε προκύψει από κανένα έγγραφο η απαίτηση του αυτή, αλλά είναι πολύ πιθανό να αποτελούσε τμήμα της προίκας που έδωσε ο Ερρίκος Β΄ στη κόρη του. Οι απαιτήσεις του Αλφόνσου στην Γασκώνη συνεχίστηκαν σε μεγαλύτερο βαθμό τα επόμενα χρόνια, επιτέθηκε στην Γασκώνη στο όνομα της συζύγου του (1205). Την επόμενη χρονιά ο αδελφός της Ιωάννης ο Ακτήμονας κάλεσε την ίδια και τον σύζυγο της να τον επισκεφτούν για να κλείσουν ειρήνη, ο Αλφόνσος ανταποκρίθηκε (1208). [9] Δεκαετίες αργότερα ο δισέγγονος τους Αλφόνσος Ι΄ ο Σοφός θα διεκδικήσει ξανά την Γασκώνη σαν προίκα της Ελεονόρας. Το προσωνύμιο της δόθηκε για πολιτικούς λόγους από την μητέρα της, ήταν ένδειξη της επιρροής που είχε η μητέρα της στην Ελεονόρα. [10]

Η Ελεονόρα σαν βασίλισσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν παντρεύτηκε η μεγαλύτερη κόρη της Μπερενγκαρία η Ελεονόρα της παραχώρησε σαν προίκα μεγάλο αριθμό από κάστρα και πόλεις για να κυβερνήσει. [11] Η Ελεονόρα ασκούσε ισχυρή επιρροή στον σύζυγο της, η ίδια τον έπεισε να παντρέψουν την μεγαλύτερη κόρη τους Μπερενγκαρία με τον Αλφόνσο Θ΄ της Λεόν, πολλοί τροβαδούροι και σοφοί βρέθηκαν στην βασιλική αυλή της Καστίλης με πρόσκληση της Ελεονόρας. [12] Η Ελεονόρα έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και για τα θρησκευτικά θέματα, ανέλαβε την πρωτοβουλία για την κατασκευή ενός ιερού αφιερωμένου στον Θωμά Μπέκετ στον καθεδρικό ναό του Τολέδο (1179). Χρηματοδότησε την κατασκευή του αβαείου του Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε λα Ουέλγκας με νοσοκομείο μέσα σε αυτό, έδειξε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο αβαείο που αποφάσισε να το μετατρέψει σε οικογενειακό τάφο. [13] Όταν πέθανε ο Αλφόνσος η Ελεονόρα ήταν τόσο πολύ συντετριμμένη που δεν μπόρεσε να προεδρεύσει στην κηδεία, την δουλειά ανέλαβε η μεγαλύτερη κόρη της Μπερενγκαρία. Η Ελεονόρα αρρώστησε και πέθανε από την λύπη της σε 28 μέρες, τάφηκε στο αβαείο του Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε λα Ουέλγκας που η ίδια είχε κατασκευάσει. [14]

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον σύζυγο της Αλφόνσο Η΄ της Καστίλης απέκτησε :

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. McAuliffe 2015, p. 198.
  2. Abbreviationes Chronicorum
  3. Annales Compostellani
  4. Fraser 2000.
  5. Cerda 2012.
  6. Gillingham 2005.
  7. Weir, 64.
  8. Shadis 2010, p. 25-31.
  9. Shadis 2010, p. 31-32.
  10. Wheeler & Parsons 2002.
  11. Shadis 2010, p. 27-30.
  12. Mila y Fontanels 1966, p. 112.
  13. Shadis 2010, p. 35-41.
  14. Arco y Garay, Ricardo (1954): Sepulcros de la Casa Real de Castilla. Madrid: Instituto Jeronimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Cientificas, p. 248.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Cerda, José Manuel (2011), La dot gasconne d'Aliénor d'Angleterre. Entre royaume de Castille, royaume de France et royaume d'Angleterre, Cahiers de civilisation médiévale, ISSN 0007-9731, Vol. 54, Nº 215, 2011.
  • Cerda, José Manuel (2012). "Leonor Plantagenet y la consolidación castellana en el reinado de Alfonso VIII". Anuario de Estudios Medievales. 42.2.
  • Cerda, José Manuel (2016), Matrimonio y patrimonio. La carta de arras de Leonor Plantagenet, reina consorte de Castilla, Anuario de Estudios Medievales, vol. 2.
  • Cerda, José Manuel (2016), Leonor Plantagenet and the cult of Thomas Becket in Castile, The cult of St Thomas Becket in the Plantagenet World, ed. P. Webster and M.P. Gelin, Boydell Press.
  • Cerda, José Manue (2013), The marriage of Alfonso VIII of Castile and Leonor Plantagenet : the first bond between Spain and England in the Middle Ages, Les stratégies matrimoniales dans l’aristocratie (xe-xiiie siècles), ed. Martin Aurell.
  • Fraser, Antonia (2000). The Middle Ages, A Royal History of England. University of California Press.
  • Gillingham, John (2005). "Events and Opinions: Norman and English Views of Aquitaine, c.1152–c.1204". In Bull, Marcus; Léglu, Catherine. The World of Eleanor of Aquitaine: Literature and Society in Southern France between the Eleventh and Twelfth Centuries. Woodbridge: Boydell Press.
  • McAuliffe, Mary (2015). Clash of Crowns: William the Conqueror, Richard Lionheart, and Eleanor of Aquitaine: a Story of Bloodshed, Betrayal, and Revenge. Rowman & Littlefield.
  • Mila y Fontanels, Manuel (1966). "De los trovadores en España". In Martinez, C.; Manrique, F. R. Obras de Manuel Mila y Fontanels. 2. CSIC, Barcelona.
  • Osma, Juan (1997). "Chronica latina regum Castellae". In Brea, Luis Charlo. Chronica Hispana Saeculi XIII. Turnhout: Brepols.
  • Rada Jiménez, Rodrigo. Historia de los hechos de España.
  • Shadis, Miriam (2010). Berenguela of Castile (1180–1246) and Political Women in the High Middle Ages. Palgrave Macmillan.
  • Weir, Alison (2008). Britain's Royal Families: The Complete Genealogy. London: Vintage Books.
  • Wheeler, Bonnie; Parsons, John Carmi (2002). Eleanor of Aquitaine: Lord and Lady. Palgrave Macmillan.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leonora of England της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).