Ερρίκος του Αρτουά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ερρίκος Ε΄ της Γαλλίας)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Ερρίκος του Σαμπόρ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Henri d'Artois (Γαλλικά)
Γέννηση
Τόπος ταφήςAnnunciation Parish Church (Nova Gorica)
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[1]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρία Θηρεσία της Αυστρίας-Έστε (από 1846)
ΓονείςΚάρολος Φερδινάνδος του Μπερί και Καρολίνα Φερδινάνδη Λουίζα των Δύο Σικελιών
ΟικογένειαΟίκος των Βουρβώνων
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςColonel General/
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Θυρεός
Coat of Arms of France & Navarre.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο πρίγκιπας Ερρίκος του Αρτουά (Henri d'Artois, 29 Σεπτεμβρίου 182024 Αυγούστου 1883) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μπορντώ και κόμης του Σαμπόρ, όπως είναι περισσότερο γνωστός (Henri, comte de Chambord). Έγινε διεκδικητής του γαλλικού στέμματος από το 1844 μέχρι τον θάνατό του.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ερρίκος Ε΄ το 1833

Μεταθανάτιος γιος του Καρόλου Φερδινάνδου δούκα του Μπερί, και της Καρολίνας Φερδινάνδης Λουίζας των δύο Σικελιών, εγγονός του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Ι΄. Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1820 στο Παρίσι, στο Ανάκτορο Κεραμεικού, λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του πατέρα του, χωρίς να παραβρεθεί στο δωμάτιό του κανένα μέλος της βασιλικής οικογένειας, κάτι που έφερε κατάπληξη στους οπαδούς του δούκα της Ορλεάνης. Πήρε τον τίτλο του δούκα του Μπορντώ και ονομάστηκε «θεόσταλτος», διότι χωρίς την γέννηση του η κύρια βασιλική γραμμή θα είχε αφανιστεί.

Κηρύχθηκε βασιλιάς μετά την παραίτηση του παππού και του θείου του, αλλά το μικρό παιδί βασίλευσε μόνο επτά ημέρες, αφού το συμβούλιο της επανάστασης έδωσε το στέμμα στον δούκα Λουδοβίκο Φίλιππο του Οίκου της Ορλεάνης. Το 1836, με τον θάνατο του παππού του, απέκτησε δια βίου τον τίτλο του μνηστήρα του θρόνου, από την πλευρά της νόμιμης γραμμής της δυναστείας, και οι οπαδοί του ονομάσθηκαν «Νόμιμοι», προκειμένου να ξεχωρίσουν από τους «Ορλεανιστές» τους οπαδούς του διαδόχου Φιλίππου, δούκα της Ορλεάνης. Οι οπαδοί του ήταν πολύ λιγότεροι, λόγω της αντιπάθειας που είχε στον λαό ο παππούς του και ο θείος του. Ο Ερρίκος προτίμησε τελικά τον τίτλο του κόμη του Σαμπόρ.

Οριστική αποτυχία της παλινόρθωσης της μοναρχίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ερρίκος, κόμης του Σαμπόρ

Μετά το τέλος του Γαλλοπρωσικού πολέμου και την πτώση του Ναπολέοντα Γ΄ οι βασιλικοί είχαν την πλειοψηφία στο εθνικό συμβούλιο και ο Ερρίκος ήταν έτοιμος να επανέλθει στον θρόνο. Οι Ορλεανιστές συμφώνησαν στις αξιώσεις του, γιατί γνώριζαν ότι δεν είχε παιδιά, οπότε με το θάνατό του αυτοί θα ήταν οι διάδοχοι. Αλλά μια παράλογη απαίτηση του Ερρίκου να αντικατασταθεί η εθνική σημαία της Γαλλίας, η γνωστή Τρικολόρε, με την παλιά άσπρη με τον εραλδικό κρίνο ανέτρεψε την υπέρ του κατάσταση.

Το 1870, σχηματίστηκε μια προσωρινή Τρίτη Δημοκρατία αναμένοντας τον θάνατό του. Μέχρι τότε η κοινή γνώμη είχε στραφεί υπέρ της εγκαθίδρυσης μιας νέας δημοκρατίας στο πρόσωπο του Αδόλφου Θιέρσιου, ενώ ο ίδιος έμεινε κοροϊδευτικά στη μνήμη των Γάλλων ως αναστηλωτής της Τρίτης Δημοκρατίας ή Γάλλος Ουάσινγκτον.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1846 τη 2η εξαδέλφη του Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη τού Φραγκίσκου Δ΄ δούκα της Μόντενα· δεν απέκτησαν απογόνους.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henri, comte de Chambord της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
  1. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11895952g. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.