Νικήτας Βενιζέλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νικήτας Βενιζέλος
Γέννηση
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ιδιότητα πολιτικός
Πολιτικό κόμμα Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου, Πολιτική Άνοιξη και Κόμμα Φιλελευθέρων (νεότερο)
Γονείς Κυριάκος Βενιζέλος
Αξίωμα μέλος της Βουλής των Ελλήνων
Βουλευτής Χανίων

Ο Νικήτας Βενιζέλος (1930) είναι Έλληνας πολιτικός και εφοπλιστής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιούλιο του 1930 και είναι γιος του Κυριάκου Βενιζέλου[1], πρωτότοκου γιου του Ελευθερίου Βενιζέλου, και της Μαρίκας Ρούσσου[1], κόρης του εκ Λέρου μεγαλοεφοπλιστή Νικήτα Ρούσσου[2]. Σπούδασε οικονομικά και διοικητικές επιστήμες στην Γαλλία και τις ΗΠΑ και ασχολήθηκε με ναυτιλιακές επιχειρήσεις, που κληρονόμησε από την μητέρα του.

Με την εγκαθίδρυση της Χούντας στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στο εξωτερικό, από όπου οργάνωσε αντιστασιακό κίνημα κατά της Δικτατορίας. Με προσωπικά του έξοδα και πωλώντας καράβια, περιέθαλψε το Αντιτορπιλλικό Βέλος που είχε στασιάσει και διαφύγει στο εξωτερικό, γι'αυτό και του απενεμήθη παράσημο από το ελληνικό Κράτος μετά την πτώση της Χούντας. Κατά την διάρκεια της Χούντας, επέστρεψε κρυφά στην Ελλάδα, μαζί με τον Γραμματέα του και μετέπειτα Υπουργό ΥΜΕ Κώστα Μπαντουβά, προετοιμάζοντας Επανάσταση από την Κρήτη και εφοδιάζοντας με όπλα τους Κρητικούς, που αγόρασε ο ίδιος από τον Καντάφι, αλλά οι κινήσεις τους προδόθηκαν και αναγκάστηκαν μεταμφιεσμένοι να διαφύγουν και πάλι στο εξωτερικό.

Επιστροφή και πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επέστρεψε το 1974 στην Ελλάδα και έθεσε υποψηφιότητα με την ΕΔΗΚ, με την οποία και εξελέγη[3]. Επανεξελέγη[3] το 1977 και ήταν ο τελευταίος Βουλευτής που παρέμεινε πιστός μέχρι την διάλυσή της. Λίγο πριν τις εκλογές του 1981, το 1980, αποχωρεί από την ΕΔΗΚ και επανιδρύει κόμμα των Φιλελευθέρων, το οποίο είχε ιδρύσει για πρώτη φορά ο παππούς του Ελευθέριος Βενιζέλος. Το κόμμα παίρνει αδιάλειπτα μέρος στις εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι και το 1990, αλλά απέτυχε να εκλεγεί, αλλά δεν εκλέγει κανέναν βουλευτή σε όλη τη σύγχρονη πορεία του, σημειώνοντας όμως πολλαπλάσια ποσοστά στο Νομό Χανίων σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο. Το 1993 ο Νικήτας Βενιζέλος εντάχθηκε στην Πολιτική Άνοιξη καταφέρνοντας να εκλεγεί[3] βουλευτής για τελευταία φορά συγκεντρώνοντας 10.267 ψήφους στην Α΄ περιφέρεια Αθηνών[1]. Επίσης διετέλεσε από το 1993 έως το 1996 Ε' Αντιπρόεδρος[1] της Βουλής των Ελλήνων.

Είναι παντρεμένος δύο φορές και έχει οκτώ παιδιά, δύο αγόρια και 6 κορίτσια. Μέχρι το 2002 είχε στην ιδιοκτησία του το πατρικό σπίτι των Βενιζέλων στην Χαλέπα Χανίων, το οποίο αγοράστηκε[4] από το ελληνικό δημόσιο και λειτουργεί σαν Μουσείο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Βιογραφικό Νικήτα Βενιζέλου, από την ιστοσελίδα του liberalparty.gr
  2. Χαρλαύτη, Τζελίνα (2002). Πλωτώ, Έλληνες καραβοκύρηδες και εφοπλιστές από τα τέλη του 18ου αιώνα έως τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο.. Αθήνα: Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.), σελ. σελ. 366,367. ISBN 9602011610, ISBN 139789602011614. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Βιογραφικό Βενιζέλου, από την ιστοσελίδα hellenicparliament.gr
  4. Οικία - Μουσείο Βενιζέλου, από την ιστοσελίδα του venizelos-foundation.gr

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ελληνική ∆ημοκρατία Υπουργείο Εσωτερικών - ∆ιευθυνση Εκλογων. 1984. Αποτελέσματα Βουλευτικών Εκλογών της 18ης Οκτωβρίου 1981, Εθνικό Τυπογραφείο Αθήνα