Άνταλμπερτ της Ιταλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άνταλμπερτ της Ιταλίας
Adalbert, King of Italy.PNG
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Aubert Ier d'Italie (Γαλλικά)
Γέννηση 931
Θάνατος 30  Απριλίου 972
Autun
Οικογένεια
Σύζυγος Gerberga of Mâcon
Τέκνα Εύδης-Γουλιέλμος, κόμης της Βουργουνδίας
Γονείς Βερεγγάριος Β΄ της Ιταλίας και Βίλλα της Τοσκάνης
Αδέλφια Ροζάλα της Λομβαρδίας
Γκυ της Ιβρέας
Κορράδος της Ιβρέας
Γκεμπέργκα της Ιβρέας
Οικογένεια Οίκος της Ιβρέας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Άνταλμπερτ της Ιταλίας (Λατ.: "Adalbertus", 932/936 - 971/975) συμβασιλέας της Ιταλίας μαζί με τον πατέρα του (950 - 961) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν γιος του Βερεγγάριου Β΄ της Ιταλίας και της Γουίλας, κόρης του Μπόζο μαργράβου της Τοσκάνης. [1]

Συμβασιλέας της Ιταλίας με τον πατέρα του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξελέγη μαζί με τον πατέρα του από την Ιταλική αριστοκρατία νέοι βασιλείς της Ιταλίας σαν διάδοχοι του Λοθαρίου Β΄, η στέψη τους έγινε στις 15 Δεκεμβρίου 950 στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Μιχαήλ στην Παβία. [2] Ο Βερεγγάριος πίεσε την Αδελαΐδα χήρα του Λοθάριου Β΄ να παντρευτεί τον γιο του Άνταλμπερτ, η Αδελαΐδα σύμφωνα με προφορικές παραδόσεις το αρνήθηκε και δραπέτευσε, στην συνέχεια συνελήφθη και φυλακίστηκε τέσσερις μήνες στο Κόμο. [3] Ο Γερμανός αυτοκράτορας Όθων Α΄ ο Μέγας επιτέθηκε στην Ιταλία απαιτώντας την απελευθέρωση της Αδελαΐδας την οποία ήθελε για σύζυγο του. [4] Δεν έκανε καμιά προσπάθεια όμως να ανατρέψει τους βασιλείς Βερεγγάριο και Άνταλμπερτ, τους κάλεσε στην Γερμανία στη Δίαιτα του Άουγκσμπουργκ (Αύγουστος 952) όπου του έστεψε βασιλείς της Ιταλίας σαν υποτελείς της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Την περίοδο (953 - 956) ο Άνταλμπερτ και ο πατέρας του πολιόρκησαν τον κόμη Αδαλβέρτο Άζζο της Κανόστρα στο κάστρο του στο οποίο είχε καταφύγει η Αδελαΐδα. [5] Ο αυτοκράτωρ Όθων σαν απάντηση έστειλε τον γιο του Λιούντολφ της Σουηβίας να επιτεθεί στην Ιταλία (956), ο Άνταλμπερτ συγκέντρωσε στρατό και τον νίκησε, λίγο αργότερα ο Λιούντολφ επιστρέφοντας στην Γερμανία ο Λιούντολφ πέθανε πρόωρα (957). Ο Άνταλμπερτ με την νίκη του αυτή έγινε Μέγας Δούκας της Τοσκάνης.

Ανατροπή από τον αυτοκράτορα Όθωνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πάπας Ιωάννης ΙΒ΄ ένοιωσε να απειλείται και κάλεσε τον Γερμανό αυτοκράτορα για βοήθεια, [6] ο Όθων εισήλθε στην Ιταλία (961) ενώ ο Άνταλμπερτ άρχισε να συγκεντρώνει έναν μεγάλο στρατό στην Βερόνα, κάποιες πληροφορίες που τον ανεβάζουν σε 60.000 θεωρούνται υπερβολικές. Οι βασιλείς της Ιταλίας στην συνέχεια συνάντησαν προβλήματα επειδή για να τους βοηθούσαν ζητούσαν να παραιτηθεί ο Βερεγγάριος οριστικά υπέρ του γιου του Άνταλμπερτ αλλά ο ηλικιωμένος βασιλιάς του αρνήθηκε. Ο αυτοκράτορας Όθων βάδισε για το Μιλάνο όπου στέφθηκε βασιλιάς απο τον αρχιεπίσκοπο Βαλβέρτ, στην συνέχεια βάδισε για την Ρώμη όπου στέφθηκε από τον πάπα αυτοκράτορας στις 3 Φεβρουαρίου 962. Ο Άνταλμπερτ και ο πατέρας του κρύφτηκαν. Μετά την αυτοκρατορική στέψη του ο αυτοκράτορας Όθων πολιόρκησε κι κατέλαβε όλα τα Ιταλικά φρούρια τα οποία ήταν πιστά στον Άνταλμπερτ και στον Βερεγγάριο, το φθινόπωρο του 962 ο Άνταλμπερτ κατέφυγε στην νότια Βουργουνδία. [7] Στην συνέχεια μετέβη στην Κορσική, εκεί άνοιξε διαπραγματεύσεις με τον πάπα Ιωάννη ΙΒ΄ να συμμαχήσουν προκειμένου να ανατρέψουν τον Όθωνα από την Ιταλία, συναντήθηκε στην συνέχεια στην Ρώμη με τον ίδιο τον πάπα. Ο Όθων όταν το έμαθε βάδισε με στρατό στην Ιταλία, ο Άνταλμπερτ και ο πάπας αναγκάστηκαν να δραπετεύσουν. [8]

Ο Άνταλμπερτ δραπέτευσε για δεύτερη φορά στην Κορσική, εκεί περίμενε να φύγει ο Όθων από την Ιταλία για να πραγματοποιήσει νέα επίθεση. Όταν ο Όθων βρέθηκε στις Άλπεις προσπάθησε ο Άνταλμπερτ να καταλάβει την Ιταλική πρωτεύουσα Παβία αλλά εκεί βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Μπουσάρ Γ΄ της Σουηβίας (965). Στις 25 Ιουνίου 965 ο Άνταλμπερτ ηττήθηκε από τον Μπουσάρ σε μάχη μεταξύ της Πάρμας και της Πιατσέντσας πολεμώντας μαζί με τους αδελφούς του : τον Κορράδο, κόμη του Μιλάνου που είχε κλείσει ειρήνη με τον Όθων και τον Γκυ, μαγδράβο της Ιβρέας που σκοτώθηκε στην μάχη. [9]

Διαδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την δεύτερη αποτυχημένη του απόπειρα να ανακαταλάβει το βασίλειο του στην Ιταλία ο Άνταλμπερτ έκανε μια τελευταία προσπάθεια με συμμαχία με τους Βυζαντινούς οι οποίοι εκείνη την περίοδο βρίσκονταν σε πόλεμο με τον Όθων για τις κτήσεις τους στην Νότια Ιταλία. Μετά την τελευταία αποτυχημένη του προσπάθεια αποσύρθηκε στα κτήματα του στην Βουργουνδία όπου πέθανε την περίοδο (971 - 975). [10] Παντρεύτηκε την Γερμπέργκα, μεγαλύτερη κόρη του κόμη Λάμπερτ της Σαλόν (956), ο γιος τους Όθων-Γουλιέλμος κληρονόμησε την κομητεία του Μακόν μέσω του γάμου του με την χήρα του προηγούμενου κόμη. Ο Όθων-Γουλιέλμος της Βουργουνδίας κληροδότησε και την κομητεία της Βουργουνδίας από τον Άνταλμπερτ μετά τον θάνατο του, του προσφέρθηκε και το Ιταλικό στέμμα μετά τον θάνατο του Αρδουίν της Ιβρέας (1015) αλλά δεν το δέχτηκε. Η σύζυγος του Γερμπέργκα παντρεύτηκε μετά τον θάνατο του Άνταλμπερτ σε δεύτερο γάμο της τον Ερρίκο Α΄, δούκα της Βουργουνδίας. Από την περίοδο της βασιλείας του διασώθηκαν 19 διατάγματα, τα 16 είχε εκδώσει μαζί με τον πατέρα του και τα υπόλοιπα τρία μόνος του, [11] ο Άνταλμπερτ είχε κόψει μαζί με τον πατέρα του ασημένια δηνάρια στην Παβία. [12]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, vol. 2 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984), table 59
  2. Gina Fasoli, "Adalberto, re d'Italia", Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 1 (Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1960).
  3. Eleanor Shipley Duckett, Death and Life in the Tenth Century (Ann Arbor: University of Michigan Press, 1967), pp. 70–71.
  4. Roger Collins, Early Medieval Europe, 300–1000, Second Edition (New York: St. Martin's Press, 1999), p. 400
  5. Gina Fasoli, "Adalberto, re d'Italia", Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 1 (Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1960).
  6. Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister; Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198 (Ithaca, N.Y.: Cornell University Press, 2009), p. 33
  7. Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister; Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198 (Ithaca, N.Y.: Cornell University Press, 2009), p. 33
  8. Gina Fasoli, "Adalberto, re d'Italia", Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 1 (Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1960).
  9. Gina Fasoli, "Adalberto, re d'Italia", Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 1 (Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1960).
  10. Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, vol. 2 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984), table 59
  11. L. Schiaparelli, "I diplomi di Ugo e di Lotario, di Berengario II e di Adalbert", Fonti per la Storia d'Italia, 38 (Rome: 1924), pp. 291–347.
  12. J. G. Pfister, "On a Very Rare Silver Coin (denaro d'argento) of Berengarius II., King of Italy, with His Son Albertus (Adalbertus) as Coregent, A.D. 950–962", The Numismatic Chronicle and Journal of the Numismatic Society, vol. 18 (1855–56), pp. 57–75.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198 (Cornell University Press, 1987)
  • Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, vol. 2 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984)
  • Eleanor Shipley Duckett, Death and Life in the Tenth Century (Ann Arbor: University of Michigan Press, 1967)
  • Gina Fasoli, "Adalberto, re d'Italia", Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 1 (Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1960)
  • L. Schiaparelli, "I diplomi di Ugo e di Lotario, di Berengario II e di Adalbert", Fonti per la Storia d'Italia, 38 (Rome: 1924)
  • J. G. Pfister, "On a Very Rare Silver Coin (denaro d'argento) of Berengarius II., King of Italy, with His Son Albertus (Adalbertus) as Coregent, A.D. 950–962", The Numismatic Chronicle and Journal of the Numismatic Society, vol. 18 (1855–56)


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Adalbert of Italy της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).