Αμπχαζία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 43°00′00″N 40°59′00″E / 43°N 40.9833°E / 43; 40.9833

Δημοκρατία της Αμπχαζίας
Аҧсны Аҳәынҭқарра

Σημαία

Εθνόσημο
Εθνικός ύμνος: Аиааира
Νίκη
Τοποθεσία της Αμπχαζίας στην Ευρώπη
και μεγαλύτερη πόλη Σουχούμ
Αμπχαζικά, Ρωσικά
Αυτόνομο έδαφος της Γεωργίας με
Ημιπροεδρική Δημοκρατία
Ραούλ Χατζίμπα
Μπεσλάν Μπάρτσιτς
Ιστορικά
• Ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας
• Συνταγματικό Δημοψήφισμα
• Πρώτη Διεθνής Αναγνώριση

23 Ιουλίου 1992

3 Οκτωβρίου 1999

26 Αυγούστου 2008
 • Σύνολο
8.660 km2
Πληθυσμός
 • Απογραφή 2011 
 • Πυκνότητα 

240.705  
28 κατ./km2 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2011)
 • Κατά κεφαλή 

709 $ εκατομμύρια  
2.955 $  
Νόμισμα Ρωσικό ρούβλι Ruble sign.svg
(UTC +4) Ώρα Μόσχας
Οδηγούν από δεξιά
Κωδικός κλήσης +7 840/940

Η Αμπχαζία είναι μια περιοχή στον Καύκασο, η οποία είναι διά του νόμου (de jure) αυτόνομη δημοκρατία της Γεωργίας αλλά έχει διακηρύξει ανεξαρτησία μετά τον πόλεμο στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Παραμένει εκ των πραγμάτων (ντε φάκτο - de facto) ανεξάρτητη από τη Γεωργία, παρότι δεν είναι αναγνωρισμένη διεθνώς με εξαίρεση τη Ρωσία, και λίγες ακόμα χώρες. Η πρωτεύουσα είναι το Σοχούμι που βρίσκεται στον Εύξεινο Πόντο (Μαύρη Θάλασσα).

Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις επαναληπτικές εκλογές στις 12 Ιανουαρίου του 2005, Πρόεδρος εξελέγη ο Σεργκέι Μπαγκάπς, με 91,54% των ψήφων έναντι 4,7 για το Ραούλ Χατζίμπα. Η Διεθνής Κοινότητα δεν αναγνώρισε τις εκλογές. Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 10 και στις 24 Μαρτίου 2012 κατήλθαν συνολικά 156 υποψήφιοι. Οι εκλογές δεν αναγνωρίστηκαν από τη Γεωργία. Την ψηφοφορία επέβλεψαν 56-100 παρατηρητές από 9 χώρες.[1] Το Κοινοβούλιο από απαρτίζεται από 35 μέλη-πολίτες.

Ελληνική Κοινότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο χάρτης της Γεωργίας με τις αυτόνομες δημοκρατίες της Αμπχαζίας (πράσινο) και της Νότιας Οσετίας (μοβ).

Οι Έλληνες αποτελούσαν την πλειοψηφία στην περιοχή στις αρχές της δεκαετίας του 1920 (ήταν 50.000), ενώ έως το 1945 αποτελούσαν μία από τις κύριες εθνικές ομάδες.[2] Από το 1932 έως το 1939 εκδιδόταν η ελληνόφωνη εφημερίδα Κόκινος Καπνάς. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τέθηκε θέμα δημιουργίας Αυτόνομης Ελληνικής Δημοκρατίας της Κολχίδας, εντός της ΕΣΣΔ. Ακολούθησαν διωγμοί και μετατοπίσεις των Ελλήνων της περιοχής προς την Κεντρική Ασία, με τη δικαιολογία του ισχυρισμού που κρατήθηκε ως το 1959, ότι είχαν τάχα συνεργαστεί με τους Ναζί.[3] Κατόπιν της πληθυσμιακής αλλοίωσης, οι Αμπχάζιοι αποτέλεσαν την πλειοψηφία και έτσι δημιουργήθηκε η Αυτόνομη Δημοκρατία της Αμπχαζίας εντός της Γεωργίας. Σήμερα ελάχιστοι Έλληνες έχουν απομείνει στην περιοχή.[3][4]

Ένταση με Γεωργία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ρωσική Πρεσβεία στο Σοχούμι

Το καλοκαίρι του 2008 επιδεινώθηκαν οι σχέσεις της αποσχισθείσας δημοκρατίας με το καθεστώς της Τιφλίδας. Ο αυτονομιστής ηγέτης, Σεργκέι Μπαγκάπς, κατηγόρησε τη Γεωργία ότι σχεδίαζε να καταλάβει την Αμπχαζία με βίαια μέσα, νωρίτερα μέσα στη χρονιά, όμως η επιχείρηση δεν εκτελέστηκε.[5] Η Μόσχα από την πλευρά της εξέφρασε την ανησυχία της ότι ένας νέος πόλεμος θα μπορούσε να ξεσπάσει στην περιοχή. O Αμπχάζιος πρόεδρος Μπαγκάπς απέρριψε στις 18 Ιουλίου του 2008 το ειρηνευτικό σχέδιο που πρότεινε η Γερμανία.[6] Το σχέδιο προέβλεπε μεταξύ άλλων και επιστροφή των 250.000 Γεωργιανών προσφύγων που βρίσκονται στο έδαφος της αποσχισθείσας δημοκρατίας. H Ρωσία αναγνώρισε τη δημοκρατία ως ανεξάρτητη και τη σχετική ανακοίνωση έκανε στις 26 Αυγούστου του 2008 ο πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ.[7]

Στις 3 Σεπτεμβρίου η Νικαράγουα και στις 10 Σεπτεμβρίου του 2009 η Βενεζουέλα αναγνώρισαν την Αμπχαζία ως ανεξάρτητη.[8] Ακολούθησαν τα Ναούρου στις 15 Δεκεμβρίου.

Στις 11 Αυγούστου του 2010, η Ρωσία ανακοίνωσε ότι έχει εγκαταστήσει αντιαεροπορικούς πυραύλους S-300 στην περιοχή προκειμένου να προστατεύσει τον εναέριο χώρο της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας.[9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.itar-tass.com/en/c32/362886.html
  2. Μελίνα Χαριτάτου, οι χαμένες πατρίδες της Αμπχαζίας
  3. 3,0 3,1 Το Ιστορικό υπόβαθρο του Γεωργιανού ζητήματος. Γεώργιος Xλωρός
  4. Οι Σταλινικές διώξεις των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης, Βλάσης Αγτζίδης
  5. Σκάι, Νέος πόλεμος Γεωργίας – Αμπχαζίας, 5 Ιουλίου 2008
  6. Εξπρές, Γεωργία- Ο πρόεδρος της Αμπχαζίας απέρριψε το ειρηνευτικό σχέδιο της Γερμανίας, 18 Ιουλίου 2008
  7. Η Φωνή της Ρωσίας, Μαζί στο δρόμο προς διαφορετικές κατευθύνσεις, 26 Αυγούστου 2009.
  8. Προεδρία της Βενεζουέλας
  9. Russia 'deploys missiles' in breakaway region of Abkhazia, BBC, 11-8-2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα