Εκλογές στην Αμπχαζία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Στην Αμπχαζία, που δεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένη, διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο και για Κοινοβούλιο.

Προεδρικές εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόσφατες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 24 Αυγούστου 2014 διεξήχθησαν πρόωρες προεδρικές εκλογές εξαιτίας της παραίτησης του προέδρου Αλεξάντερ Άνκβαμπ την 1η Ιουνίου 2014 συνεπεία της πολιτικής κρίσης που ξέσπασε στη δημοκρατία. Συνολικά 4 ήταν οι υποψήφιοι που διεκδίκησαν τον προεδρικό θώκο, με τελικό νικητή το Ραούλ Χατζίμπα, ο οποίος συγκέντρωσε λίγο παραπάνω από το 50% των ψήφων.

Προηγούμενες εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1994[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες έμμεσες προεδρικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 26 Νοεμβρίου 1994.[1] Πρόεδρος εξελέγη ο Βλάντισλαβ Αρτζίνμπα και ανέλαβε καθήκοντα στις 6 Δεκεμβρίου.[2]

1999[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 1999, ταυτόχρονα με ένα δημοψήφισμα για σύνταγμα, ο πρόεδρος Αρτζίνμπα επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο με ποσοστό 99,11%.[3]

2004[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σεργκέι Μπαγκάπς, ως κοινός υποψήφιος της Αντιπολίτευσης, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές που έγιναν στις 3 Οκτωβρίου 2004.[4] Αρχικά, η Εφορευτική Επιτροπή είχε ανακοινώσει ότι ο νικητής των εκλογών ήταν ο Ραούλ Χατζίμπα. Αργότερα όμως το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι νικητής ήταν ο Μπαγκάπς με 50,3% των ψήφων. Έπειτα, το δικαστήριο ανέτρεψε την προηγούμενη απόφασή του, υποκύπτοντας σε εκδηλώσεις βίας από υποστηρικτές του Χατζίμπα. Ο Μπαγκάπς με τους υποστηρικτές του απείλησαν να διοργανώσουν τη δική τους τελετή ορκωμοσίας, στις 6 Δεκεμβρίου.

2005[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ωστόσο, στις αρχές Δεκεμβρίου του 2004, οι δύο αντίπαλοι ένωσαν τις δυνάμεις τους και συμφώνησαν να σχηματίσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας στο μέλλον. .[5] Οι νέες εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Ιανουαρίου 2005. Ο Μπαγκάπς έγινε πρόεδρος αποσπώντας το 91,5% των ψήφων και ο Χατζίμπα κατήλθε για αντιπρόεδρος.

2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις πρώτες προεδρικές εκλογές μετά την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Αμπχαζίας από τη Ρωσία (2008), επανεξελέγη με ποσοστό 59% των ψήφων ο Σεργκέι Μπαγκάπς. [6] Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Δεκεμβρίου 2009. Ο Μπαγκάπς πέθανε στις 29 Μαΐου 2011, έπειτα από εγχείριση στην οποία είχε υποβληθεί σε κλινική της Μόσχας στις 21 Μαΐου. Ειδικότερα πέθανε από ανακοπή της καρδιάς σε μετεγχειρητικές επιπλοκές.[7]


Πρόεδρος, 12 Δεκεμβρίου 2009
υποψήφιος Πρόεδρος υποψήφιος Αντιπρόεδρος Ψήφοι %
Σεργκέι Μπαγκάπς Αλεξάντερ Ανκβάμπ 60.417 59,37
Ραούλ Χατζίμπα Βασίλι Αβίτζμπα 15.712 15,4
Ζαούρ Αρτζίνμπα Κρίπσομ Τζόπουα 11.025 10,6
Μπεσλάν Μπούντμπα Αλμασμπέι Κτσατς 8.077 7,9
Βιτάλι Μπουγκάνμπα Νταβίντ Ντασάνια 1.519 1,5
Εναντίον Όλων -
σύνολο (συμμετοχή 73,4%)[8] 100

2011[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Αυγούστου 2011, τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν τη νίκη στον πρώτο γύρο, με 54,86% του Αλεξάντερ Ανκβάμπ επί του Σεργκέι Σάμπα (21,04%). Ο Ραούλ Χατζίμπα έλαβε 19,83% των ψήφων.[9]


Πρόεδρος, 26 Αυγούστου 2011
Υποψήφιος για την προεδρία Υποψήφιος αντιπρόεδρος Ψήφοι %
Αλεξάντερ Ανκβάμπ Μιχαήλ Λόγκουα 58.657 54,90
Σεργκέι Σάμπα Σαμίλ Ατζίνμπα 22.456 21,02
Ραούλ Χατζίμπα Σβετλάνα Γεργκένια 21.177 19,82
Εναντίον Όλων 2.023 1,89
Άκυρα 2.532 2,37
Σύνολο ψηφοδελτίων 106.845 100,00
συμμετοχή 71,92% 106.845 71,92
Αποχή 41.711 28,08
Εγγεγραμμένοι 148.556 100,00
Πηγή: interfax.ru

Βουλευτικές εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόσφατες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2017[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Μαρτίου (πρώτος γύρος) και στις 26 Μαρτίου 2017 (ο δεύτερος γύρος).

Προηγούμενες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1919[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Αμπχαζία έγιναν στις 13 Φεβρουαρίου 1919, μαζί με τις εκλογές για την ανάδειξη των μελών του Συμβουλίου του Λαού της Αμπχαζίας. Οι Σοσιαλδημοκράτες κέρδισαν τις 27 από τις συνολικά 40 έδρες.[10] Επί συνόλου των 40 μελών, τα 18 ήταν από την Αμπχαζία, 16 από τη Γεωργία και 6 από άλλες εθνοτικές ομάδες.[10]

1991[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου του 1991 έγιναν βουλευτικές εκλογές.[11] Η κατανομή των 65 εδρών του Ανωτάτου Σοβιέτ έγινε με βάση τις διαφορετικές εθνοτικές ομάδες. Οι 28 έδρες προεπελέγησαν για τους Αμπχάζιους, οι 26 για τους Γεωργιανούς και οι 11 για άλλες εθνοτικές ομάδες.[12]

1996[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους, στις 23 Νοεμβρίου 1996 και στις 7 Δεκεμβρίου.[13] Ταυτόχρονα, η αντίδραση της Γεωργίας ήταν να οργανώσει δημοψήφισμα μεταξύ των Αμπχάζιων προσφύγων.[14] Οι διεθνείς οργανισμοί κήρυξαν τις εκλογές άκυρες. Συνολικά 78 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 35 έδρες του Ανώτατου Σοβιέτ, από τουςοποίους μόνο οι 2 ήταν Γεωργιανοί.[15] Όλοι οι υποψήφιοι κατήλθαν ως ανεξάρτητοι.

2002[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 2 Μαρτίου 2002 εξελέγη η συνέλευση του λαού.[16] Οι υποψήφιοι που ήταν προσκείμενοι στον πρόεδρο Βλάντισλαβ Αρτζίνμπα κέρδισαν όλες τις 35 έδρες.[17]

2007[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές που έγιναν σε δύο γύρους, στις 4 Μαρτίου και στις 18 Μαρτίου 2007, εξελέγησαν τα 35 μέλη της συνέλευσης του λαού σε μονοεδρικές περιφέρειες. [18] Από τα συνολικά 35 εκλεγμένα μέλη, τα 28 υποστήριξαν τον πρόεδρο Σεργκέι Μπαγκάπς και 7 την αντιπολίτευση.Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 47,25% στον πρώτο γύρο.[19]

2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 10 και στις 24 Μαρτίου 2012 κατήλθαν συνολικά 156 υποψήφιοι. Οι εκλογές δεν αναγνωρίστηκαν από τη Γεωργία. Την ψηφοφορία επέβλεψαν 56-100 παρατηρητές από 9 χώρες.[20] Το Κοινοβούλιο από απαρτίζεται από 35 μέλη-πολίτες.

Δημοψηφίσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2016[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 10 Ιουλίου 2016 διεξήχθη δημοψήφισμα, στο οποίο οι πολίτες απέρριψαν (σε ποσοστό 50,36%) την πρόταση να διεξαχθούν πρόωρες προεδρικές εκλογές.[21] Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ήταν μόλις 1,23%.[22] Η πρωτοβουλία για το δημοψήφισμα προερχόταν από την αντιπολίτευση και η κυβέρνηση την αποδέχθηκε.[23] Η αποτυχία του δημοψηφίσματος ερμηνεύτηκε ως μεγάλη νίκη για τον πρόεδρο Ραούλ Χατζίμπα.[24]

1991[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην αυτόνομη σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Αμπχαζίας διενεργήθηκε στις 17 Μαρτίου 1991 ένα δημοψήφισμα, ως μέρος ενός ευρύτερου σοβιετικού δημοψηφίσματος. Οι πολίτες ενέκριναν τη συνθήκη της Νέας Ένωσης, σε ποσοστό 98,6%. Ωστόσο, οι Γεωργιανοί της περιοχής δεν έλαβαν μέρος.

1999[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με ποσοστό 97,7% εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα ένα νέο σύνταγμα στις 3 Οκτωβρίου 1999.[25] Παράλληλα ψηφίστηκε η τροποποίηση του νόμου που προέβλεπε ισόβια θητεία για τους διορισμένους δικαστές, αντικαθιστώντας την με πενταετή θητεία.[26] Οι γεωργιανοί που είχαν εκδιωχθεί από την περιοχή μετά τον εμφύλιο πόλεμο δεν έλαβαν μέρος στο δημοψήφισμα, με το αποτέλεσμα να μην αναγνωρίζεται διεθνώς.[27]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Donnacha Ó Beacháin (2013) "Elections in De Facto States: Abkhazia, Nagorno-Karabakh, and Transnistria" Center for Strategic and International Studies: Russia and Eurasia Program
  2. Abkhazia: Ways forward Crisis Group, 18-1-2007, p8
  3. Wheatley, Jonathan (2005). Georgia from national awakening to Rose Revolution: delayed transition in the former Soviet Union. Ashgate Publishing, Ltd, σελ. 121. ISBN 0-7546-4503-7. http://books.google.co.uk/books?id=80T4YjHFxycC&source=gbs_navlinks_s. 
  4. Anzhela Kuchuberia (3-10-2004). «Выборы в Абхазии: к 13 часам проголосовало более 40% избирателей». Caucasian Knot. http://www.kavkaz-uzel.ru/articles/62445. Ανακτήθηκε στις 16-4-2009. 
  5. «ОБЗОР АПСНЫПРЕСС ЗА 17.12.2004». Apsnypress. 17-12-2004. http://www.abkhaziya.org/news_detail.html?nid=6444. Ανακτήθηκε στις 5-5-2016. 
  6. Καθημερινή, Επανεκλέγεται πρόεδρος ο Σ. Μπαγκάπς στην Αμπχαζία, 13-12-2009.
  7. http://www.nytimes.com/2011/05/30/world/europe/30bagapsh.html
  8. Кавказский Узел | ЦИК Абхазии огласил предварительные итоги выборов
  9. «Александр Анкваб набрал 54,86 % голосов избирателей». Apsnypress. 27-8-2011. http://apsnypress.info/news/4103.html. Ανακτήθηκε στις 27-8- 2011. 
  10. 10,0 10,1 Zurab Paparskiri (2008) "Abkhazia and the Abkhazians in the common Georgian ethno-cultural poltiical and state espanse, Part II", The Caucasus & Globalisation, Vol 2, Issue 4, pp95–107
  11. Origins and Evolutions of the Georgian-Abkhaz Conflict, by Stephen D. Shenfield Abkhaz World, 15-10-2008
  12. Bruno Coppieters (1996) Contested Borders in the Caucasus VUB Press
  13. Security Council extends mission in Georgia until 31 July United Nations Security Council, 30-1- 1997
  14. «Abkhaz election offset by refugee referendum». The Jamestown Foundation. Δεκέμβριος 2006. http://www.jamestown.org/single/?no_cache=1&tx_ttnews%5Bswords%5D=8fd5893941d69d0be3f378576261ae3e&tx_ttnews%5B%5Bpointer%5D=26&tx_ttnews%5Btt_news%5D=28982&tx_ttnews%5BbackPid%5D=7&cHash=6bcb77931586d3ca8d1fa7e6c1ca32ee. Ανακτήθηκε στις 2008-07-04. 
  15. «The elections in Abkhazia and the prospects for peace». Parliamentary Human Rights Group. 26-11-1996. http://www.unpo.org/downloads/Abkhazia_Georgia_report_1996.pdf. Ανακτήθηκε στις 4-7-2008. 
  16. «Abkhaz parliamentary elections postponed». UNPO. http://www.unpo.org/content/view/144/236/. Ανακτήθηκε στις 20-11-2008. 
  17. Abkhazia Freedom House
  18. 15 инициативных групп уже представили подписные листы в ЦИК, Apsnypress, 24-1-2007
  19. 4 МАРТА В АБХАЗИИ СОСТОЯЛИСЬ ВЫБОРЫ ДЕПУТАТОВ ПАРЛАМЕНТА, Apsnypress, 5-3-2007
  20. http://www.itar-tass.com/en/c32/362886.html
  21. Abkhazia to Hold Referendum on Snap Presidential Election Civil, 2-6-2016
  22. Expert: Abkhazia referendum outcome - victory of incumbent president TASS, 11-7-2016
  23. Abkhaz Leader Agrees To Opposition's Demand For Referendum Radio Free Europe/Radio Liberty, 30-6-2016
  24. Status Quo Prevails in Abkhazia After Failed Referendum, Transitions On Line, 14-7-2016.
  25. Wilfried Marxer (2012) Direct Democracy and Minorities, Springer Science & Business Media, p69
  26. Georgia blasts plans for Abkhaz referendum Radio Free Europe / Radio Liberty, 1-9-1999
  27. Kohen, Marcelo G. (2006). Secessión: international law perspectives. Cambridge University Press, σελ. 117. ISBN 0-521-84928-4. http://books.google.co.uk/books?id=FUh8W1-TnNcC&source=gbs_navlinks_s.