Λαβρέντι Μπέρια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λαβρέντι Μπέρια
Лаврентий Берия, 1920-е годы.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
ლავრენტი პავლეს ძე ბერია (Γεωργιανά)
Γέννηση 17  Μαρτίου 1899[1][2]
Merkheuli
Θάνατος 23  Δεκεμβρίου 1953[1][3][4]
Μόσχα[5]
Αιτία θανάτου τυφεκισμός
Τόπος ταφής κοιμητήριο Ντονσκόι
Υπηκοότητα Ρωσική Αυτοκρατορία
Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν
Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γεωργίας
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ρωσικά[6]
Mingrelian
Σπουδές Azerbaijan State Oil and Industrial University
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
επαναστάτης
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης και Russian Social Democratic Labour Party (bolshevik)
Οικογένεια
Τέκνα Sergo Beria
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα First Deputy Premier of the Soviet Union (Μαρτίου 1953 – Ιουνίου 1953)
Αρχιγραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γεωργίας (1934–1938)
μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης
Βραβεύσεις Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας
Τάγμα του Λένιν
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου
Τάγμα του Σουβόροφ 1ης τάξης
Jubilee Medal "XX Years of the Workers' and Peasants' Red Army"
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση της Μόσχας»
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ»
Μετάλλιο για την Άμυνα του Καυκάσου
Μετάλλιο για τη νίκη επί της Γερμανίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο
μετάλλιο για την 800η επέτειο της Μόσχας
Jubilee Medal "30 Years of the Soviet Army and Navy"
Order of Sukhbaatar
Order of the Red Banner
Honorary member of the KGB
Βραβείο Στάλιν
Υπογραφή
Lavrentiy Beria Signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

O Λαβρέντι Πάβλοβιτς Μπέρια (γεωργιανά: ლავრენტი პავლეს ძე ბერია, ρωσικά: Лаврентий Павлович Бéрия, 29 Μαρτίου 189923 Δεκεμβρίου 1953) ήταν Σοβιετικός πολιτικός, επικεφαλής του σοβιετικού μηχανισμού ασφαλείας και των μυστικών υπηρεσιών υπό τον Στάλιν. Προς το τέλος της περιόδου του Μεγάλου Τρόμου είχε γίνει αναπληρωτής και στη συνέχεια επικεφαλής της NKVD και διεξήγαγε εκκαθάριση και στην ίδια τη NKVD. Ο Μπέρια άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή του κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αμέσως μετά τον θάνατο του Στάλιν το 1953, όταν, ως πρώτος αντικαταστάτης του Πρωθυπουργού, εφάρμοσε μια σύντομη εκστρατεία φιλελευθεροποίησης.

Ο Μπέρια υπήρξε ο μακροβιότερος και έχων τη μεγαλύτερη επιρροή από τους αρχηγούς της μυστικής αστυνομίας του Στάλιν, με το αποκορύφωμα αυτής της επιρροής να λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Διαρκώς διοικούσε τεράστιες μονάδες του σοβιετικού κράτους και υπηρέτησε ως de facto Στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης, επικεφαλής των επιχειρησιακών μονάδων της NKVD και υπεύθυνος για τις anti-partisan operations στο Ανατολικό Μέτωπο στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου, αλλά και ενεργώντας ως οπισθοφυλακή για τον εκφοβισμό χιλιάδων «προδοτών, παραιτημένων, δειλών και μονίμως επικαλούμενων ασθένεια».

Ως διοικητής των Γκουλάγκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπέρια διοίκησε το αχανές σύμπλεγμα των στρατοπέδων εργασίας του Γκουλάγκ και ήταν ο κυρίως υπεύθυνος για την παρακολούθηση οργανισμών μυστικής άμυνας που έγιναν γνωστοί με το όνομα sharashka και οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πολεμική προσπάθεια. Έπαιξε επίσης αποφασιστικό ρόλο στον συντονισμό των Σοβιετικών Παρτιζάνων, αναπτύσσοντας ένα εντυπωσιακό δίκτυο κατασκοπείας και σαμποτάζ πίσω από τις γερμανικές γραμμές. Παρακολούθησε τη Διάσκεψη της Γιάλτας στο πλευρό του Στάλιν, ο οποίος τον σύστησε στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Φραγκλίνο Ρούζβελτ ως "ο δικός μας Χίμλερ".[7] Μετά τον πόλεμο οργάνωσε την κομμουνιστική κατάληψη των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Η ασυμβίβαστη σκληρότητα με την οποία ο Μπέρια ασκούσε τα καθήκοντά του και η ικανότητά του να παράγει αποτελέσματα κορυφώθηκε στην επιτυχία του όσον αφορά την παρακολούθηση του σοβιετικού προγράμματος παραγωγής ατομικής βόμβας. Ο Στάλιν τού είχε δώσει απόλυτη προτεραιότητα και το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από πέντε χρόνια στο μεγαλύτερο μέρος του λόγω της σοβιετικής κατασκοπείας ενάντια στη Δύση που οργανώθηκε από τη NKVD του Μπέρια.

Μέρος της κυβερνώσας τρόικας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτέλεσε για σύντομο διάστημα μέρος της κυβερνώσας τρόικας με τον Γκεόργκι Μαλενκόφ και τον Βιατσεσλάβ Μόλοτωφ. Παρ' όλα αυτά, την ίδια χρονιά αυτός συνελήφθη και εκτελέστηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ισχυρίστηκε ότι είχε δηλητηριάσει τον Στάλιν, σύμφωνα με τις αναμνήσεις του Μόλοτωφ.

Δολοφονίες γυναικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της θητείας του, βίασε και σκότωσε πολλές γυναίκες. Έμεινε γνωστός για την ανθοδέσμη που προσέφεραν οι σωματοφύλακες του στις γυναίκες μετά το βιασμό τους. Αν τα θύματα του δεν αποδέχονταν την ανθοδέσμη τότε τις συλλάμβαναν. Πολλά οστά νεαρών γυναικών βρέθηκαν δεκαετίες αργότερα στον κήπο του σπιτιού του, κατά τη διάρκεια εργασιών. Το 2028 θα δημοσιευθεί λίστα με τις γυναίκες τις οποίες βίασε. Η λίστα αυτή έχει ήδη αναγνωριστεί, το 2003, από τη Ρωσική κυβέρνηση.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11942705t. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Lavrenty-Pavlovich-Beria. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. (Αγγλικά) Find A Grave. 11389822. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  6. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11942705t. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  7. Montefiore, Simon Sebag (2005). Stalin: Court of the Red Tsar. Random House, σελ. 483. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lavrentiy Beria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).