Λαβρέντι Μπέρια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λαβρέντι Μπέρια
Lavrenty Beria.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
ლავრენტი პავლეს ძე ბერია (Γεωργιανά)
Γέννηση17ιουλ. / 29  Μαρτίου 1899γρηγ.[1][2]
Merkheuli
Θάνατος23  Δεκεμβρίου 1953[1][3][4][5]
Μόσχα[6]
Αιτία θανάτουτυφεκισμός
Τόπος ταφήςκοιμητήριο Ντονσκόι
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν
Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γεωργίας
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Θρησκείααθεϊσμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςMingrelian
Ρωσικά[7]
ΣπουδέςΚρατικό πανεπιστήμιο Πετρελαίου και βιομηχανίας του Αζερμπαϊτζάν
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
επαναστάτης
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης και Russian Social Democratic Labour Party (bolshevik)
Ποινική κατάσταση
Κατηγορίες εγκλήματοςΠροδοσία[8][9]
τρομοκρατία[8][9]
αντεπαναστάτης[8][9]
Οικογένεια
ΤέκναSergo Beria
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΣτρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης και Commissar General of State Security/Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων
Πόλεμοι/μάχεςΑνατολικό Μέτωπο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρώτος αναπληρωτής πρωθυπουργός της Σοβιετικής Ένωσης (Μάρτιος 1953 – Ιουνίου 1953)
Αρχιγραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γεωργίας (1931–1938)[10]
μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης
ΒραβεύσειςΉρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1943)
Τάγμα του Λένιν (1935, 1943, 1945, 29  Μαρτίου 1949 και 29  Οκτωβρίου 1949)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1924, 1942 και 1944)
Τάγμα του Σουβόροφ Α΄ τάξης (1944)
μετάλλιο για την 20ή επέτειο του Κόκκινου Στρατού των εργατών και των αγροτών (1938)
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση της Μόσχας»
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ»
Μετάλλιο για την Άμυνα του Καυκάσου
Μετάλλιο για τη νίκη επί της Γερμανίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο
μετάλλιο για την 800η επέτειο της Μόσχας (1947)
μετάλλιο για την 30η επέτειο του Σοβιετικού στρατού και ναυτικού (1948)
Τάγμα του Σαχμπαατάρ (1949)
Τάγμα του Ερυθρού Λαβάρου (Μογγολία) (1942)
επίτιμο μέλος της Κα Γκε Μπε
State Stalin Prize, 1st degree (1949 και 1951)
Τάγμα της Δημοκρατίας της Τίβα (1943)
Honorary worker of the NKVD
βραβείο Στάλιν
Τάγμα του Λένιν
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου
Υπογραφή
Lavrentiy Beria Signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

O Λαβρέντι Πάβλοβιτς Μπέρια (γεωργιανά: ლავრენტი პავლეს ძე ბერია, ρωσικά: Лаврентий Павлович Бéрия, 29 Μαρτίου 189923 Δεκεμβρίου 1953) ήταν Σοβιετικός πολιτικός, επικεφαλής του σοβιετικού μηχανισμού ασφαλείας και των μυστικών υπηρεσιών υπό τον Στάλιν. Προς το τέλος της περιόδου του Μεγάλου Τρόμου είχε γίνει αναπληρωτής και στη συνέχεια επικεφαλής της NKVD και διεξήγαγε εκκαθάριση και στην ίδια τη NKVD. Ο Μπέρια άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή του κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αμέσως μετά τον θάνατο του Στάλιν το 1953, όταν, ως πρώτος αντικαταστάτης του Πρωθυπουργού, εφάρμοσε μια σύντομη εκστρατεία φιλελευθεροποίησης.

Ο Μπέρια υπήρξε ο μακροβιότερος και έχων τη μεγαλύτερη επιρροή από τους αρχηγούς της μυστικής αστυνομίας του Στάλιν, με το αποκορύφωμα αυτής της επιρροής να λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Διαρκώς διοικούσε τεράστιες μονάδες του σοβιετικού κράτους και υπηρέτησε ως ντε φάκτο Στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης, επικεφαλής των επιχειρησιακών μονάδων της NKVD και υπεύθυνος για τις αντιπαρτιζανικές επιχειρήσεις στο Ανατολικό Μέτωπο στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου, αλλά και ενεργώντας ως οπισθοφυλακή για τον εκφοβισμό χιλιάδων «προδοτών, παραιτημένων, δειλών και μονίμως επικαλούμενων ασθένεια».

Ως διοικητής των Γκουλάγκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπέρια διοίκησε το αχανές σύμπλεγμα των στρατοπέδων εργασίας του Γκουλάγκ και ήταν ο κυρίως υπεύθυνος για την παρακολούθηση οργανισμών μυστικής άμυνας που έγιναν γνωστοί με το όνομα σαράσκα και οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πολεμική προσπάθεια. Έπαιξε επίσης αποφασιστικό ρόλο στον συντονισμό των Σοβιετικών Παρτιζάνων, αναπτύσσοντας ένα εντυπωσιακό δίκτυο κατασκοπείας και σαμποτάζ πίσω από τις γερμανικές γραμμές. Παρακολούθησε τη Διάσκεψη της Γιάλτας στο πλευρό του Στάλιν, ο οποίος τον σύστησε στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Φραγκλίνο Ρούζβελτ ως "ο δικός μας Χίμλερ".[11] Μετά τον πόλεμο οργάνωσε την κομμουνιστική κατάληψη των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Η ασυμβίβαστη σκληρότητα με την οποία ο Μπέρια ασκούσε τα καθήκοντά του και η ικανότητά του να παράγει αποτελέσματα κορυφώθηκε στην επιτυχία του όσον αφορά την παρακολούθηση του σοβιετικού προγράμματος παραγωγής ατομικής βόμβας. Ο Στάλιν τού είχε δώσει απόλυτη προτεραιότητα και το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από πέντε χρόνια στο μεγαλύτερο μέρος του λόγω της σοβιετικής κατασκοπείας ενάντια στη Δύση που οργανώθηκε από τη NKVD του Μπέρια.

Μέρος της κυβερνώσας τρόικας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτέλεσε για σύντομο διάστημα μέρος της κυβερνώσας τρόικας με τον Γκεόργκι Μαλενκόφ και τον Βιατσεσλάβ Μόλοτωφ. Παρ' όλα αυτά, την ίδια χρονιά αυτός συνελήφθη και εκτελέστηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ισχυρίστηκε ότι είχε δηλητηριάσει τον Στάλιν, σύμφωνα με τις αναμνήσεις του Μόλοτωφ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11942705t. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Lavrenty-Pavlovich-Beria. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. (Αγγλικά) Find A Grave. 11389822. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. «Proleksis enciklopedija» (Κροατικά) 11916.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  7. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11942705t. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  8. 8,0 8,1 8,2 «Правда» (Ρωσικά) d:Q96575715. 17  Δεκεμβρίου 1953.
  9. 9,0 9,1 9,2 «Justice in the Soviet Union: The Trial of Beria and Aides for Treason.». (Αγγλικά) American Bar Association journal. 1955. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2021. σελ. pp. 408–479.
  10. «Tbilisi in the 20th Century». (Αγγλικά) Caucasus Journal of Social Sciences. The University of Georgia. 2018. 1512-3677. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2021.
  11. Montefiore, Simon Sebag (2005). Stalin: Court of the Red Tsar. Random House. σελ. 483. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]