Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης
Granducato di Toscana
1569 – 1859
Σημαία Εθνόσημο
Σημαία Εθνόσημο

Εθνικό σύνθημα
Sotto una Fede et Legge un Signor solo
Εθνικός ύμνος
La Leopolda
Χάρτης
Το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης

Γεωγραφική θέση Ευρώπη
Πρωτεύουσα Φλωρεντία
Έκταση Περίπου 21.050 km² το 1815
Πληθυσμός 1,096,641 το 1801
Γλώσσες Ιταλικά
Πολίτευμα
Μέγας Δούκας
Μοναρχία
Κόζιμο Α΄ (πρώτος)
Λεοπόλδος Β΄ (τελευταίος)
Θρησκεία Καθολικισμός
Νόμισμα Τοσκάνικη Λίρα έως το 1826 Τοσκάνικο Φιορίνι 1826-1859
Σημερινά κράτη Flag of Italy.svg Ιταλία

Medici Flag of Tuscany.png 1569 1859 Flag of Italy (1861-1946).svg

Το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης (Ιταλικά: Granducato di Toscana) ήταν ένα από τα πολλά Ιταλικά κρατίδια της περιόδου πριν από την Ιταλική Ενοποίηση (την περίοδο 1569-1859). Δημιουργήθηκε από το Δουκάτο της Φλωρεντίας (το οποίο το 1557 είχε προσαρτήσει τη Δημοκρατία της Σιένας), ενώ περιελάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Τοσκάνης· πρωτεύουσά του ήταν η Φλωρεντία. Πριν από την άφιξη του Οίκου της Λωρραίνης, η Τοσκάνη ήταν ονομαστικά ένα κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι την Ειρήνη της Βεστφαλίας του 1648.

Η περίοδος των Μεδίκων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ο 1569, ο Κόζιμο των Μεδίκων είχε κυβερνήσει το δουκάτο της Φλωρεντίας για 32 χρονιά. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η Φλωρεντία είχε αγοράσει τη νήσο Έλβα από την δημοκρατία της Γένουας (το 1548),[1] είχε κατακτήσει την Σιένα (το 1555)[2] και είχε αναπτύξει μια καλά εξοπλισμένη ναύτη βάση στην Έλβα. Ο Κόζιμο ακόμα είχε απαγορεύσει στους κληρικούς την κατοχή διοικητικών θέσεων και διακήρυξε νόμο για την ανεξιθρησκία, κάτι ανήκουστο για την εποχή του.[3] Ο Κόζιμο ακόμα ήταν ένας μεγάλος υποστηρικτής του πάπα Πίου Ε', ο οποίος τον Αύγουστο του 1569 κήρυξε τον Κόζιμο μέγα δούκα της Τοσκάνης, έναν πρωτοφανή τίτλο για την Ιταλία.[1]

Η διεθνής αντίδραση για την ανύψωση Κόζιμο ήταν ζοφερή. Η Βασίλισσα Αικατερίνη της Γαλλίας, αν και η ίδια η Μεδίκη, αντιδρούσε στον Κόζιμο με τη μεγάλη απαξίωση.[4] Φήμες κυκλοφόρησαν στο δικαστήριο της Βιέννης που είχε Κόζιμο ως υποψήφιο για βασιλιάς της Αγγλίας.[5] Ο Μαξιμιλιανός Β', Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας αντέδρασαν αρκετά οργισμένα, αφού η Φλωρεντία χαρακτηρίζονταν ως ένα αυτοκρατορικό φέουδο και και κήρυξαν τις ενέργειες του Πίου Ε' άκυρες. Ωστόσο, Ο Μαξιμιλιανός επιβεβαίωσε τελικά τον τίτλο του Κόζιμο με ένα αυτοκρατορικό διάταγμα το 1576.[6]

Κατά τη διάρκεια της Ιεράς Συμμαχίας του 1571, Ο Κόζιμο πολέμησε κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, συντασσόμενοι με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η Ιερά Συμμαχία προκάλεσε μια συντριπτική ήττα στους Οθωμανούς στη μάχη της Ναυπάκτου.[7] κατά την διάρκεια της βασιλιάς του Κόζιμο η Τοσκάνη είχε τον μεγαλύτερο στρατιωτικό χαρακτήρα στην ιστορία της.

Κόζιμο βίωσε πολλές τραγωδίες κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του. Η σύζυγός του, Ελεονόρα του Τολέδο, πέθανε το 1562, μαζί με τα τέσσερα παιδιά του, εξαιτίας μιας επιδημίας πανώλης στην Φλωρεντία. Αυτοί οι θάνατοι τον είχαν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό, η οποίοι, μαζί με την ασθένεια, ανάγκασαν Κόζιμο να παραιτηθεί ανεπίσημα το 1564. Άφησε πρωτότοκο γιο του, Φραγκίσκο, να κυβερνάει το δουκάτο. Κόζιμο Α' πέθανε το 1574 από αποπληξία, αφήνοντας μια σταθερή και εξαιρετικά ευημερούσα την Τοσκάνη πίσω του, αφού ήταν το μακροβιότερος κυβερνών Μεδίκος.[8]

Κατάργηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Απρίλιο του 1859 επαναστάτες, με την υποστήριξη του βασιλείου του Παδεμοντίου και γαλλικών στρατευμάτων, εξεδίωξαν τον Μέγα Δούκα Λεοπόλδο Β΄ της Τοσκάνης, ο οποίος ακολούθησε τα υποχωρούντα αυστριακά στρατεύματα και κατέφυγε στη Βιέννη. Τον Ιούλιο παραιτήθηκε υπέρ του γιου του Φερδινάνδου Δ΄ της Τοσκάνης. Η επαναστατική κυβέρνηση, στις 16 Αυγούστου 1859 κήρυξε τη δυναστεία έκπτωτη και το Δεκέμβριο το Μεγάλο Δουκάτο καταργήθηκε, για να αποτελέσει μαζί με τα πρώην Δουκάτα της Μοδένα και της Πάρμα το κράτος των Ενωμένων Επαρχιών της κεντρικής Ιταλίας. Το Μάρτιο του 1860 ενώθηκε με το Βασίλειο της Σαρδηνίας για να αποτελέσει το μελλοντικό Βασίλειο της Ιταλίας.

Σημαίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Strathern, p. 340
  2. Strathern, p 335
  3. Strathern, p 375, 381.
  4. Frieda, Leonie: Catherine de' Medici, Orion books, London, 2005, ISBN 0-7538-2039-0, pp. 268–269
  5. Booth, Cecily: Cosimo I – Duke of Florence, University Press, 1921 (pre-dates use of the ISBN), p 232
  6. Hale, J.R.: Florence and the Medici, Orion books, London, 1977, ISBN 1-84212-456-0, p 145
  7. Frieda, p. 271–272
  8. Strathern, p. 340–341

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Grand Duchy of Tuscany της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).