Φραγκίσκος Αλβέρτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Basketball pictogram.svg
Blank1x1.svg
Φραγκίσκος Αλβέρτης
Alvertis P1010440.JPG
No. – Παναθηναϊκός
ΘέσηΓενικός Διευθυντής
Προσωπικά στοιχεία
Πλ. ΌνομαΦραγκίσκος Αλβέρτης
ΠροσωνύμιοΦράγκι
ΕθνικότηταΕλληνική
Γέννηση11 Ιουνίου 1974 (1974-06-11) (46 ετών)
Γλυφάδα, Ελλάδα
Ύψος207 cm
Νεανικοί σύλλογοι
1986 - 1990Flag of Greece.svg 0 Α.Ν.Ο. Γλυφάδας
Στοιχεία καριέρας
Ντραφτ1996 / -
Αθλ. καριέρα1990 - 2009
Καριέρα σε συλλόγους
Ως παίκτης:0
1990 - 2009Flag of Greece.svg 0 Παναθηναϊκός
Ως προπονητής:0
2014 - 2014Flag of Greece.svg 0 Παναθηναϊκός
Εθνικές ομάδες
1990 - 1991Flag of Greece.svg 0 Εθνική Ελλάδας U16
1992 - 1992Flag of Greece.svg 0 Εθνική Ελλάδας U18
1992 - 1993Flag of Greece.svg 0 Εθνική Ελλάδας U20
1993 - 2004Flag of Greece.svg 0 Εθνική Ελλάδας

Ο Φραγκίσκος Αλβέρτης (Γλυφάδα, 11 Ιουνίου 1974-) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του σε μία μόνο ομάδα, τον Παναθηναϊκό. Έχει ύψος 2.06 και αγωνιζόταν στη θέση Σμολ φόργουορντ. Είναι ο πολυνίκης του αθλήματος (έχει κατακτήσει 25 τίτλους) στην Ελλάδα και θεωρείται από πολλούς, ο καλύτερος Έλληνας σουτέρ, ενώ αποτελεί και μία από τις 50 κορυφαίες προσωπικότητες στην ιστορία της Ευρωλίγκα.[1] Διετέλεσε αρχηγός του Παναθηναϊκού για περίπου μια δεκαετία και συνολικά αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.[2] Μετά την απόσυρσή του ως αθλητής, συνεχίζει να υπηρετεί τον σύλλογο ως γενικός διευθυντής. Υπήρξε επίσης για μια πενταετία (2015-2020) γενικός διευθυντής των τμημάτων υποδομής-ακαδημίας του Παναθηναϊκού,[3] καθώς και για δέκα χρόνια τιμ μάνατζερ (2010-2020).

Σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Γλυφάδα και στη συνέχεια μεταγράφηκε (από το 1990) στον ΠΑΟ. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος πήρε τη γενναία απόφαση να ανταλλάξει τον κορυφαίο πολίστα, Δημήτρη Σελετόπουλο, με τον Αλβέρτη και έτσι ουσιαστικά έκανε το ντεμπούτο του με τον ΠΑΟ το 1990-91. Τα πρώτα του χρόνια στην ομάδα δεν συνοδεύτηκαν από μεγάλες επιτυχίες, καθώς ο πρώτος του τίτλος με τον Παναθηναϊκό ήρθε μετά από τρεις σεζόν παρουσίας του, με το «Τριφύλλι» να κατακτά το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον ΠΑΟΚ.

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του 22χρονου Αλβέρτη ήρθε το 1996 στο Φάιναλ Φορ στο Παρίσι, όταν και ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρώτο Ευρωπαϊκό της ιστορίας του, με τον ίδιο να σημειώνει 13 πόντους στον ημιτελικό κόντρα στην ΤΣΣΚΑ και 8 στον τελικό κόντρα στην Μπαρτσελόνα, μπαίνοντας στην καλύτερη πεντάδα του Φάιναλ Φορ. Την ίδια χρονιά, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε και το μοναδικό Διηπειρωτικό της ιστορίας του, με τον Αλβέρτη φυσικά στην σύνθεσή του. Το πρώτο πρωτάθλημα της καριέρας του, ήρθε το 1998, δηλαδή μετά από 8 χρόνια παρουσίας στην ομάδα. Ο αντίπαλος στους τελικούς ήταν ο ΠΑΟΚ, με τους «πράσινους» να κατακτούν τελικά το πρωτάθλημα, νικώντας στη σειρά των τελικών 3-2.

Μετά από μια απροσδόκητη αποτυχία στο να φτάσει στο Top 8 της Ευρωλίγκα κατά τη σεζόν 1998–99, ο Αλβέρτης κέρδισε έναν ακόμη τίτλο στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Ο Παναθηναϊκός νίκησε τον Ολυμπιακό στον τελικό, αφού έσπασε το πλεονέκτημα έδρας και κέρδισε το τελικό πέμπτο παιχνίδι στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.[4]

Στην σεζόν 1999–00, έχοντας χάσει ένα σημαντικό μέρος της σεζόν λόγω τραυματισμού, ο Αλβέρτης επέστρεψε στην ώρα του. Παίζοντας αποτελεσματικό μπάσκετ, βοήθησε τον Παναθηναϊκό να κερδίσει τον δεύτερο τίτλο της Ευρωλίγκα στη Θεσσαλονίκη,[5] καθώς και το τρίτο συνεχόμενο τίτλο του ελληνικού πρωταθλήματος, νικώντας τον ΠΑΟΚ στον τελικό. Μαζί με τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα, ηγήθηκε του Παναθηναϊκού στο σκορ στην τελική σειρά πλέι-οφ, με μέσο όρο 15,7 πόντους ανά παιχνίδι.

Την επόμενη σεζόν, ο Αλβέρτης βοήθησε οδηγώντας τον Παναθηναϊκό στον τελικό της Σουπρολίγκα ανδρών 2000-01, με μέσο όρο 13,4 πόντους ανά παιχνίδι. Οι Πράσινοι έχασαν από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ στον τελικό. Όσο για το ελληνικό πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός είχε και πάλι μια πολύ συμπαγή ομάδα εκείνη τη χρονιά, με τους Ντίνο Ράντζα, Ντέιβιντ Ρίβερς και Νίκο Οικονόμου. Μετά την ισοπαλία στην τελική σειρά στο 2–2, ο Αλβέρτης σημείωσε 23 πόντους στο πέμπτο παιχνίδι, προσφέροντας έτσι στον Παναθηναϊκό έναν ακόμη τίτλο στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Αφού κέρδισε τα πάντα σε συλλογικό επίπεδο, η δίψα του Αλβέρτη για τίτλους δεν υποχώρησε. Στη σεζόν 2001–02 ηγήθηκε της επίθεσης του Παναθηναϊκού μαζί με τους Μποντιρόγκα, Μουλομερόβιτς και Κουτλουάι, με μέσο όρο 10,2 πόντους ανά παιχνίδι. Βρέθηκε για τρίτη συνεχόμενη φορά σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης και εναντίον της Κίντερ Μπολόνια, σημείωσε 11 πόντους, δείχνοντας στοιχεία ηγέτη σε όλο το παιχνίδι, με τον Παναθηναϊκό και τον ίδιο να κατακτούν το τρίτο ευρωπαϊκό τίτλο.[6]

Λόγω της ανακαίνισης του Ολυμπιακού Κλειστού Γηπέδου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, ο Παναθηναϊκός έπρεπε να μετακομίσει στο Κλεσιτό του Σπόρτινγκ χωρητικότητας 2500 για τη σεζόν 2002-03. Κατά συνέπεια, ο προϋπολογισμός του συλλόγου μειώθηκε σχεδόν κατά το ήμισυ, βλάπτοντας έτσι τη δυναμική της ομάδας. Παρόλα αυτά, ο Παναθηναϊκός ηγήθηκε στην κανονική διάρκεια της Ευρωλίγκα με ρεκόρ 11-3. Μετά από κατά μέσο όρο 12,7 πόντους ανά παιχνίδι στα τρία πρώτα παιχνίδια, η απόδοση του Αλβέρτη έπεσε λόγω τραυματισμού που τον έκανε να χάσει τα υπόλοιπα τρία παιχνίδια. Ως αποτέλεσμα, ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό της Ευρωλίγκα χωρίς τον φυσικό του ηγέτη. Στο Ελληνικό Πρωτάθλημα, ο Αλβέρτης ήταν εκεί για να διαβεβαιώσει την κυριαρχία του ΠΑΟ, κερδίζοντας τον πέμπτο τίτλο του σε έξι σεζόν. Με μέσο όρο 12 πόντους ανά παιχνίδι στους τελικούς εναντίον της ΑΕΚ, ψηφίστηκε το MVP του Ελληνικού Πρωταθλήματος.[7] Πριν από αυτό, είχε οδηγήσει τους Πράσινους στο πρώτο τους τίτλο στον Κύπελλο Ελλάδας από το 1996, σημειώνοντας 22 πόντους στον τελικό εναντίον του Άρη και βγήκε MVP του τουρνουά.[8]

Η σεζόν 2003-04 παρουσίασε πολλές ομοιότητες με την προηγούμενη, καθώς ο Παναθηναϊκός παρέμεινε στο Κλειστό του Σπόρτινγκ. Παρόλο που ο Αλβέρτης είχε μέσο όρο 11,2 πόντους ανά παιχνίδι και παρέχοντας ηγετικό ρόλο στο αποδυτήριο, η σεζόν του στην Ευρωλίγκα τελείωσε και πάλι με τραυματισμό στο τέταρτο παιχνίδι του Top 16 κατά της Μπαρτσελόνα. Ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να φτάσει ξανά στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα. Ο έκτος τίτλος του Αλβέρτη στην Ελληνική Λίγκα ήρθε έχοντας 11 πόντους κατά μέσο όρο στα πλέι-οφ, συμπεριλαμβανομένων 21 πόντων έναντι του Ολυμπιακού στους προημιτελικούς. Ο τελευταίος ήταν η έβδομη και τελευταία φορά που υπήρξε πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού σε ένα ματς πλέι-οφ.

Η σεζόν 2004-05 σήμαινε προσαρμογή για τον αρχηγό του Παναθηναϊκού. Ο ρόλος του άλλαξε, ερχόμενος πία από τον πάγκο και μη έχοντας βασικό ρόλο σε όλα τα παιχνίδια. Ωστόσο, ερχόταν από τον πάγκο ως spot shooter, δίνοντας στην ομάδα πολύτιμο σκορ και εμπειρία. Μαζί με τους νέους πρωταγωνιστές της ομάδας (Δημήτρης Διαμαντίδης, Γιάκα Λάκοβιτς και Μάικλ Μπατίστ), ο ΠΑΟ έφτασε στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα στη Μόσχα, χάνοντας ωστόσο από την Μακάμπι Τελ Αβίβ των Γιασικεβίτσιους και Πάρκερ. Ο Αλβέρτης τελείωσε τη σεζόν της Ευρωλίγκα με μέσο όρο 8,4 πόντους ανά παιχνίδι, το χαμηλότερο από την πρώτη του σεζόν στην διοργάνωση το 1993-94. Ωστόσο, πήρε ένα άλλο τρόπαιο της Ελληνικής Λίγκας, έχοντας κατά μέσο όρο 12 πόντους ανά παιχνίδι εναντίον της ΑΕΚ στους τελικούς.[9]

Κατά τη δέκατη έκτη σεζόν του με τον Παναθηναϊκό, ο Αλβέρτης είχε τον ίδιο ρόλο με τον προηγούμενο χρόνο. Βγαίνοντας από τον πάγκο, βοήθησε την ομάδα του να φτάσει στα προημιτελικά της Ευρωλίγκα, όπου κατά έκπληξη πολλών αποκλείστηκε έχοντας το πλεονέκτημά έδρας από την τότε Ταού Κεράμικα. Στο τελευταίο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ, οι πράσινοι είχαν την ευκαιρία να στείλουν το παιχνίδι στην παράταση, όμως ο Αλβέρτης αστόχησε υπό πίεση σε τρίποντο 3΄΄ πριν το τέλος του αγώνα. [10] Αυτή η απογοήτευση ανακουφίστηκε ελαφρώς από την νίκη εναντίον του Ολυμπιακού με σκούπα (3-0) στους Τελικούς του Ελληνικού Πρωταθλήματος.

Η σεζόν 2006–07 ήταν υπέροχη για τον Παναθηναϊκό, καθώς κέρδισαν τον τελικό της Ευρωλίγκα στην Αθήνα,[11] καθώς και το ελληνικό πρωτάθλημα και το ελληνικό κύπελλο, κάνοντας έτσι το Τριπλ Κράουν. Η συμβολή του Αλβέρτη δεν ήταν σημαντική στο γήπεδο, αλλά ο αρχηγός των Πρασίνων ήταν έτοιμος να υπηρετήσει την ομάδα του όποτε τον χρειαζόταν.

Η σεζόν 2007–08 επιβεβαίωσε ότι, ο Αλβέρτη ήταν η ψυχή των Πρασίνων, παρόλο που η συνεισφορά του στο γήπεδο ήταν και πάλι περιορισμένη. Ο ΠΑΟ κέρδισε τόσο το Ελληνικό Πρωτάθλημα όσο και το Ελληνικό Κύπελλο για άλλη μια φορά.

Η σεζόν 2008–09 ήταν η τελευταία του στο ρόστερ, καθώς ο ρόλος του ήταν εκείνη τη στιγμή απλώς συμβολικός ωστόσο αποχαιρέτησε την ενεργό δράση κερδίζοντας το δεύτερο Τριπλ Κράουν της καριέρας του, με τον Διαμαντίδη που ήταν τότε αρχηγός της ομάδας, να φωνάζει τον Αλβέρτη (παρόλο που ήταν εκτός αποστολής), ώστε να σηκώσουν μαζί το τρόπαιο της Ευρωλίγκα.[12]

Με το «τριφύλλι» κέρδισε συνολικά τα πρωταθλήματα Ελλάδος των περιόδων 1997-98, 1998-99, 1999-2000, 2000-01, 2002-03, 2003-04, 2004-05, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-09, χάνοντας μόνο το πρωτάθλημα της σεζόν 2001-02 από την ΑΕΚ, και τα κύπελλα Ελλάδος του 1993, 1996, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009.

Σε διεθνές επίπεδο κέρδισε την Ευρωλίγκα το 1996, 2000, 2002, 2007 και 2009. Το 1996 κατέκτησε και το Διηπειρωτικό Κύπελλο, ενώ το 2007 και το 2009 πέτυχε το Τριπλ Κράουν.

Συμμετείχε 9 φορές στο Ελληνικό All Star Game, και αναδείχτηκε μια φορά MVP το 2001, ενώ νίκησε στο διαγωνισμό τρίποντων τρεις συνεχόμενες φορές (ρεκόρ) το 1996, 1997 και 1998 (και έκτοτε σταμάτησε να συμμετέχει στο διαγωνισμό).[13]

Το 2010, ήταν στους 50 υποψήφιους για να βρεθεί στην καλύτερη ομάδα της Ευρωλίγκα για την δεκαετία 2000-2010, δεν κατάφερε ωστόσο να μπει στην τελική δεκάδα.

Τιμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την 1η Ιουλίου του 2009, μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος της περιόδου, από τον Παναθηναϊκό, κάνοντας έτσι το δεύτερο "Triple Crown" στην ιστορία του, ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, σε ηλικία 35 ετών.[14] Στις 11 Οκτωβρίου του 2009 αποθεώθηκε από 20.000 φιλάθλους σε ειδική τελετή-φιλικό αγώνα με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, που διοργάνωσε ο Παναθηναϊκός για να τιμήσει τον μεγάλο αρχηγό της ομάδας, με αφορμή την αποχώρησή του από την ενεργό δράση.[15] Η φανέλα του Αλβέρτη με το νούμερο #4, αποσύρθηκε από την ομάδα σε ένδειξη τιμής και κοσμεί τον ουρανό του Ολυμπιακού Κλειστού Γυμναστηρίου.

Σε ψηφοφορία αθλητικής εφημερίδας τον Ιούλιο του 2009, οι αναγνώστες ανέδειξαν τον Φραγκίσκο Αλβέρτη, στην πρώτη θέση των 100 σημαντικότερων προσωπικοτήτων κατά τον πρώτο αιώνα ζωής του συλλόγου.[16]

Τον Σεπτέμβριο του 2015 βραβεύτηκε σε ειδική τελετή που διοργάνωσε ο Παναθηναϊκός (Honouring our legacy) ως μέλος της καλύτερης πεντάδας στην ιστορία της ομάδας, μαζί με τους Δημήτρη Διαμαντίδη, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Αντώνη Φώτση και Στόγιαν Βράνκοβιτς.[17][18]

Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλβέρτης εν ώρα προπόνησης

Ευρωλίγκα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονιά Ομάδα Παιχνίδια Πόντοι Μ.Ο Δίποντα % Τρίποντα % Βολές % Ριμπάουντ Κλεψίματα Ασίστ Τάπες
1993/94 Παναθηναϊκός 21 169 8.0 34/81 42.0 29/65 44.6 14/22 63.6 54 9 11 0
1994/95 21 253 12.0 57/120 47.5 29/82 35.4 52/67 77.6 61 18 20 0
1995/96 21 227 10.8 55/114 48.2 22/55 40.0 51/66 77.3 69 17 28 0
1996/97 20 254 12.7 44/90 48.9 27/69 39.1 84/95 88.4 66 16 12 0
1998/99 17 196 11.5 41/80 51.3 25/61 41.0 39/52 75.0 55 16 24 0
1999/00 10 79 7.9 14/21 66.7 14/32 43.8 9/10 90.0 18 4 7 1
2001/02 22 225 10.2 43/80 53.8 25/67 37.3 64/79 81 66 19 15 4
2002/03 17 169 9.9 31/64 48.4 24/55 43.6 35/42 83.3 27 13 6 0
2003/04 16 179 11.2 35/67 52.2 30/70 42.9 19/23 82.6 31 5 18 1
2004/05 20 169 8.5 21/49 42.9 32/67 47.8 31/41 75.6 27 13 14 3
2005/06 16 128 8 11/22 50 29/58 50 19/22 86.4 20 13 5 1
2006/07 11 36 3.3 3/8 37.5 7/23 30.4 9/11 81.8 5 1 5 0
2007/08 12 36 3 3/8 37.5 7/27 25.9 9/15 60 9 4 3 1
2008/09 1 0 0 0/0 - 0/2 0.0 0/0 - 0 0 0 0
Σύνολο 225 2.120 9.5 382/804 47.5 300/733 41 435/545 79.8 508 148 168 11

† Κατάκτηση Τίτλου

Εθνική Ελλάδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής ομάδας για πολλά χρόνια με 155 διεθνείς συμμετοχές και 1605 πόντους (μ.ο: 10.35). Πρωτοεμφανίστηκε το 1995 στην εθνική ομάδα. Από το 1999 μέχρι και το 2004 υπήρξε ο αρχηγός της εθνικής ομάδας.

Το 1991 κατέκτησε με την Εθνική Παίδων το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων και το 1992 με την Εθνική Ελπίδων το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων.

Αγωνίστηκε σε πέντε Eυρωπαϊκά Πρωταθλήματα το 1995, 1997, 1999, 2001 και 2003. Μεγάλης σημασίας τρίποντα στην πορεία του στα Ευρωμπάσκετ ήταν πρώτα στις 27 Ιουνίου 1997 όταν με τρίποντο του στην εκπνοή έκανε το 78-76 υπέρ της εθνικής κόντρα στην Βοσνία. Επίσης στην πρεμιέρα του Ευρωμπάσκετ 2001, η Εθνική μας ομάδα βρισκόταν στο -2 με αντίπαλο την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ιταλία κι έχει την τελευταία επίθεση, ενώ υπολείπονταν 3 δευτερόλεπτα. Ο Παπαλουκάς πάσαρε στον Φράνκι (0/3 τρίποντα ως τότε) κι αυτός, κάνοντας ένα βήμα πίσω από τα 6.25μ (τότε), σκόραρε κάνοντας το Ελλάδα-Ιταλία 83-82. Ο τεχνικός των Ιταλών, Μπόγκνταν Τάνιεβιτς, χαρακτήρισε «masterpiece» («αριστούργημα») αυτό το τρίποντο του Αλβέρτη.[19]

Το 1996 πήρε μέρος στην Ολυμπιάδα στην Ατλάντα, το 1998 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, και το 2004 στην Ολυμπιάδα της Αθήνας, όπου αναδείχθηκε πέμπτος ολυμπιονίκης. Η ολυμπιάδα της Αθήνας ήταν και τελευταία διοργάνωση, στην οποία συμμετείχε ο Αλβέρτης με το εθνόσημο.

To 2005 και ενώ ο προπονητής της ομάδας Παναγιώτης Γιαννάκης, σκεφτόταν να τον συμπεριλάβει στην αποστολή, επέμεινε στην απόφασή του να αποσυρθεί από την Εθνική, ώστε η ομάδα να περάσει στην επόμενη γενιά ταλαντούχων αθλητών όπως οι Δημήτρης Διαμαντίδης, Θοδωρής Παπαλουκάς, Βασίλης Σπανούλης, Αντώνης Φώτσης, Νίκος Ζήσης, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης κ.α.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παναθηναϊκός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως αθλητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως τιμ μάνατζερ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πολυτιμότερος παίκτης (MVP) στο Ελληνικό All-Star Game: (2001)
  • 3x Νικητής του διαγωνισμού τριπόντων στο ελληνικό All-Star Game: (1996, 1997, 1998)
  • Καλύτερη ομάδα του Final-4 της Ευρωλίγκα: (1996)
  • Αναδεικνύεται ένας από τους 50 κορυφαίους συντελεστές στην ιστορία της Ευρωλίγκα ανδρών: (Φεβρουάριος 2008)
  • Πολυτιμότερος παίχτης (MVP) στο τουρνουά Ακρόπολις: (2000)

Εξωγηπεδικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μέχρι το 2006 ήταν Πρόεδρος του ΠΣΑΚ πριν τον διαδεχθεί ο Δήμος Ντικούδης.
  • Το προσωνύμιό του είναι Φράγκι.
  • Σύζυγός του είναι Άντα Θωμά, πρώην παίκτρια του πόλο. Έχουν αποκτήσει δύο γιους, τον Κάρολο (26/09/2000) και τον Θοδωρή (25/09/2012).
  • Του αρέσει το ψάρεμα και το κυνήγι.
  • Το 2008 έγινε μέλος της λίστας με τις 50 πιο σημαντικές προσωπικότητες της Ευρωλίγκα (50 Greatest Euroleague Contributors) ως ένας από τους 35 πιο σημαντικούς μπασκετμπολίστες που έχουν αγωνιστεί σε αυτή.
  • Το 2009 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο (έπαθλο αθλητικής προσφοράς και ήθους) από το Σύνδεσμο Αθλητικών Συντακτών Ελλάδας.[20]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «50 Greatest contributors list: Fragiskos Alvertis - THE ARCHIVE - Wel…». archive.is. 1 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2019. 
  2. «Αλβέρτης: Το τοτέμ του Παναθηναϊκού γίνεται 45 ετών (pics & vids)». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2020. 
  3. «Αλβέρτης: Το όνειρο γίνεται πραγματικότητα». www.sport24.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016. 
  4. Team, Onsports (20 Μαΐου 2020). «Το ιστορικό πρωτάθλημα του Παναθηναϊκού μέσα στο ΣΕΦ το 1999 (videos+photos)». Onsports.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  5. «Το δεύτερο αστέρι του Παναθηναϊκού στη Θεσσαλονίκη». SDNA. 5 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  6. «Όταν ο Παναθηναϊκός «έραβε» το 3ο... αστέρι στη Μπολόνια (pics & vid)». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  7. «Απόλυτος κυρίαρχος του ελληνικού μπάσκετ ο Παναθηναϊκός το 2003». in.gr. 30 Οκτωβρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  8. «Ο αρχηγός στα δύσκολα φαίνεται». ΤΑ ΝΕΑ. 7 Απριλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  9. «Ανασκόπηση 2005». www.contra.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  10. newsroom, sport-fm. ««Μπλακ-άουτ»...». sport-fm.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  11. «Παναθηναϊκός: Το τέταρτο στο ΟΑΚΑ κι η επική "μάχη" Διαμαντίδη-Παπαλουκά (Video)». Eurohoops. 6 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  12. «Όταν ο Παναθηναϊκός σήκωσε την 5η κούπα! (pics & vids)». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  13. Team, Onsports (22 Νοεμβρίου 2017). «Το… ρεκόρ του Αλβέρτη στα All Star Game (video)». Onsports.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2019. 
  14. "Ο Παναθηναϊκός πέτυχε το δεύτερο «triple crown» τα τρία τελευταία χρόνια" Αρχειοθετήθηκε 2009-06-11 στο Wayback Machine. in.gr
  15. «Το αντίο του ΑΡΧΗΓΟΥ (pics+vids)». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016. 
  16. «Φραγκίσκος Αλβέρτης: Ο Άγιος Φράγκι του τριφυλλιού». Κατιούσα. 11 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2020. 
  17. «Παναθηναϊκός: Συγκίνηση στο «Honouring Our Legacy» (ΦΩΤΟ)». star.gr. 24 Σεπτεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016. 
  18. «Αλβέρτης: «Μεγαλείο να ανήκουμε σε αυτή την οικογένεια» (vid)». www.sdna.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016. 
  19. «Τα... εθνικά σουτ του Αλβέρτη». Eurohoops. 19 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2020. 
  20. «SentraGoal / BETA - «Σάρωσε» ο Παναθηναϊκός! - αλλα σπορ , άλλες ειδήσεις». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2009. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]