Θύρα 13

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Θύρα 13
Enieos Foreas Panathinaikos House.jpg
Κεντρικός σύνδεσμος
TypeΣύνδεσμος φιλάθλων
ΠεριοχήΕλλάδα
Χρόνια ενεργός1966–σήμερα
ΣύλλογοςΠαναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος
Motto"Παναθηναϊκός σημαίνει μαχητική ψυχή"
Επίσημος ιστότοποςhttp://gate13.gr/

Η Θύρα 13 είναι το όνομα του συνδέσμου, ο οποίος αποτελείται από πολλές ομάδες υποστηρικτών του πολυ-αθλητικού συλλόγου Παναθηναϊκός ΑΟ. Επισήμως ιδρύθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1966, η Θύρα 13 είναι ο παλαιότερος σύνδεσμος των οπαδών στην Ελλάδα. Η Θύρα 13 έχει μέλη από όλη την Ελλάδα και με την πάροδο των χρόνων έχει γίνει μέρος του συλλόγου, επηρεάζοντας τις αποφάσεις του συλλόγου και ακολουθώντας τον σύλλογο σε όλες τις πιθανές περιστάσεις.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προέλευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν από την ίδρυση της Θύρας 13 υπήρχαν διάφοροι σύλλογοι υποστηρικτών ποδοσφαίρου σε όλη την Ελλάδα. Η πρώτη από αυτές τις λέσχες ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1952 και ονομάστηκε Σ.Φ.Ο.Π. (Σύλλογος Φιλάθλων Οπαδών Παναθηναϊκού) και έμεινε ενεργός για άγνωστο χρονικό διάστημα.

Προς τα τέλη της δεκαετίας του '50, οι οπαδοί άρχισαν να οργανώνονται όσον αφορά την υποστήριξη στους εντός και εκτός έδρας αγώνες. Άρχισαν να παρακολουθούν τους αγώνες τακτικά και πάντα συναντιούνταν στην 13η θύρα του γηπέδου Απόστολος Νικολαΐδης. Η θύρα 13 ήταν επίσης ένα μέρος για τους φτωχότερους οπαδούς και υποστηρικτές της ομάδας, με τα καθίσματα να μην είναι αριθμημένα, σε αντίθεση με το υπόλοιπο στάδιο και τα καθίσματα vip.

Για να οργανώσουν εκδρομές για τους εκτός έδρας αγώνες και άλλες εκδηλώσεις, οι διάφοροι σύνδεσμοι φιλάθλων συνήθιζαν να γράψουν στις δύο εφημερίδες που διαβάζονται περισσότερο από τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού εκείνη την περίοδο, την Αθλητική Ηχώ και τα Παναθηναϊκά Νέα.

Μέχρι το 1966, υπήρχαν ορισμένοι σύνδεσμοι υποστηρικτών, που ονομάζονταν όλοι από την περιοχή όπου βρισκόταν. Αξιοσημείωτοι σύνδεσμοι ήταν οι: Αμπελόκηποι, Ζωγράφου, Πατήσια, Γκύζη, Πετράλωνα, Χολαργό, Περιστέρι, Νίκαια-Κορυδαλλός, Πάτρα και πολλοί άλλοι, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι ακόμα ενεργοί μέχρι και σήμερα. Παρά την έλλειψη ενός ενιαίου ονόματος, οι σύνδεσμοι θα συναντιούνταν συχνά για να συζητήσουν διάφορα πράγματα, όπως την απόδοση και τη διοίκηση της ομάδας, διάφορα ταξίδια για αγώνες εκτός έδρας και εξασφάλιση εισιτηρίων για τους αγώνες εντός έδρας. Από το 1962-63 υπήρχαν οι σκέψεις για την ίδρυση ενός ενιαίου συνδέσμου υπό την ονομασία της θύρας του σταδίου όπου συναντήθηκαν οι πιο αφοσιωμένοι οπαδοί της ομάδας, αλλά εκείνη τη στιγμή υπήρχαν πολλές δυσκολίες. Αργά το όνομα Θύρα 13 άρχισε να αναγνωρίζεται και να γίνεται σεβαστό από τους παίκτες και τους οπαδούς.

1966[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη συνέχεια, το 1966, μετά από πολλή προσπάθεια, ο Σύνδεσμος Φίλων Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου «Η Θύρα 13» λειτούργησε για πρώτη φορά στις 19 Νοεμβρίου του 1966, στην οδό Κολωνού 68 στην Αθήνα. Την εποχή εκείνη ήταν ένας σύνδεσμος όπως όλοι οι υπόλοιποι, αλλά η διαφορά ήταν ότι το όνομά του θα γινόταν ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του Παναθηναϊκού. Στις 27 Νοεμβρίου 1966, λίγες ημέρες μετά την ίδρυση της Θύρας 13, ένα λεωφορείο που μετέφερε οπαδούς του Παναθηναϊκού από Αθήνα στη Βέροια συνετρίβη, με αποτέλεσμα το θάνατο δύο οπαδών του συλλόγου, το Γιώργος Κόσκορο και το Δημήτρη Σαραντάκο, ο οποίος ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Θύρας 13.

1967-1971[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1967 οι σύνδεσμοι οπαδών του Παναθηναϊκού αυξάνονταν σε αριθμό στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα. Το 1967, η στρατιωτική δικτατορία ίδρυσε και έκλεισε πολλούς από αυτούς.

Το ίδιο συνέβη και με τη Θύρα 13, μόνο για να ανοίξει ξανά το 1968 με νέα γραφεία στην οδό Σωκράτους 39, στο κέντρο της Αθήνας. Πολλοί άλλοι σύνδεσμοι ακολούθησαν σύντομα. Εκείνη την εποχή, η κατάσταση στα γήπεδα της Ελλάδας ήταν πολύ ήρεμη, με φασαρίες να δημιουργούνται μόνο περιστασιακά.

Στα επόμενα χρόνια η Θύρα 13 επεκτάθηκε και σημαίες με το όνομα και τα λογότυπα της άρχισαν να εμφανίζονται στα ευρωπαϊκά στάδια, καθώς και στα ελληνικά, ενώ το γήπεδο της Λεωφόρου ξεχείλιζε με ανθρώπους στη μεγάλη πλειοψηφία των αγώνων.

Επιπλέον, το ενδιαφέρον για την καλαθοσφαίριση αυξανόταν μεταξύ των οπαδών του Παναθηναϊκού. Επιπροσθέτως, η Θύρα 13 θα παρακολουθούσε επίσης δραστηριότητες που δεν σχετίζονται με τον αθλητισμό, όπως οι εκλογές της ομάδας. Ταυτόχρονα, συχνά εξέφραζαν την άποψή τους για διάφορα θέματα που θεωρούσαν ότι επηρέασαν αρνητικά τον σύλλογο, όπως οι τιμές των εισιτηρίων, κ.λπ..

1971-1974[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα γκράφιτι της Θύρας 13.

Το 1971 ήταν ένα σημαντικό έτος στην ιστορία του Παναθηναϊκού. Η ομάδα ποδοσφαίρου έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1971 και εξακολουθεί να είναι η μόνη ελληνική ομάδα ποδοσφαίρου που έφτασε ποτέ στον τελικό μίας μεγάλης ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Λόγω αυτής της επιτυχίας, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού αυξήθηκαν σε αριθμούς σε όλη την Ελλάδα. Η Θύρα 13 ήταν παρούσα σε όλα τα παιχνίδια της ομάδας στο Τσάμπιονς Λιγκ με αξέχαστες εκδρομές. 15.000 οπαδοί πήγαν στο Βελιγράδι για να δουν τον Παναθηναϊκό εναντίον του, τότε πολύ δυνατού, Ερυθρού Αστέρα, ενώ 20.000 ταξίδεψαν στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου για τον τελικό εναντίον του Άγιαξ. Λόγω της επιτυχίας της ποδοσφαιρικής ομάδας του Παναθηναϊκού στις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις, ξεκίνησε εκ νέου η λειτουργία ορισμένων συνδέσμων υποστηρικτών, ενώ άλλοι οπαδοί αποφάσισαν να ιδρύσουν τους δικούς τους συνδέσμους. Μερικοί από τους πιο διάσημους νέους συνδέσμους ήταν στη Νίκαια και το Βύρωνα το 1972. Αμέσως μετά την ίδρυση του, ο σύνδεσμος θα συμμετείχε σε πολλούς εκτός έδρας αγώνες με δικούς του ηγέτες και πολύ συχνά θα επικρίνει τη διοίκηση και τους ιδιοκτήτες του Παναθηναϊκού. Μέχρι το 1974, οι περισσότεροι σύνδεσμοι υποστηρικτών είχαν τους δικούς τους ηγέτες και θα ήταν παρόντες σε όλους τους αγώνες εκτός έδρας.

1974-1978[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974), άρχισαν να επανεμφανίζονται σύνδεσμοι σε όλη την Ελλάδα. Μέχρι το 1978 υπήρχαν 52 σύνδεσμοι υποστηρικτών του Παναθηναϊκού που λειτουργούσαν σε όλη την Ελλάδα, όταν οι αντίπαλοι του Ολυμπιακού, είχαν μόνο λίγους συνδέσμους σε λειτουργία. Το 1976, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης για την 10η επέτειο της Θύρας 13, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού τίμησαν τους οπαδούς που είχαν πεθάνει διατηρώντας ενός λεπτού σιγή στη μνήμη τους.

Η Θύρα 13 παραμένει μέχρι σήμερα το πιο δυναμικό κομμάτι του γηπέδου, με πολλές σημαίες και πανό που δίνουν χρώμα και χαρακτήρα στην εξέδρα.

Αδελφοποιήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ultras Rapid [1][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Θύρα 13 έχει μια πολύ ισχυρή αδελφοποίηση με τους οπαδούς της Ραπίντ Βιέννης, τους Ultras Rapid, από το 2001, όταν ο Παναθηναϊκός έπαιξε εναντίον της Στουρμ Γκρζ για Τσάμπιονς Λιγκ 2000-01. Από τότε έχουν υπάρξει πολλές δράσεις για την προώθηση αυτής της αδελφοποίησης, όπως σημαίες από τον έναν στο πέταλο του άλλου. Τον Ιούνιο του 2016, οι Ultras Rapid, ήταν παρόντες στην 50ή επέτειο της Θύρας 13 στην Αθήνα.

Άλλες αδελφοποιήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πέρα από την αδελφοποίηση με τους Ultras Rapid Wien, οι πιο στενές σχέσεις που μοιράζονται είναι με τους Bad Blue Boys της Ντιναμό Ζάγκρεμπ και τους Curva Sud (Fedayn) της Ρόμα.

Κατά τη διάρκεια των ετών, η Θύρα 13 ή τμήματά της, είχαν φιλίες με συνδέσμους από τη Ρεάλ Μαδρίτης (Orgullo Vikingo), κυρίως κατά τη δεκαετία του '90, τη Βέρντερ Βρέμης, τον Άγιαξ (F-SIDE Άμστερνταμ), τη Γκρόιτερ Φιρτ, τη Φερεντσαβάρος, τη Χάμαρμπυ, τη Σαιντ-Ετιέν και τη Σάμροκ Ρόβρς (SRFC Ultras).

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]