Ευρωλίγκα ανδρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ευρωλίγκα)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ευρωλίγκα
Τρέχουσα διοργάνωση:
Current sports event 2022–23
Turkish Airlines EuroLeague (logo).svg
ΆθλημαΚαλαθοσφαίριση
Ίδρυση1957 (FIBA era)
2000 (σημερινή μορφή)
ΕπίτροποςΝτέγιαν Μποντιρόγκα
ΣύνθημαI Feel Devotion
Αριθμός ομάδων18
ΧώρεςΜέλη της FIBA Europe
ΈδραΒαρκελώνη, Καταλωνία, Ισπανία
ΉπειροςΕυρώπη
Τελευταίος κάτοχοςΤουρκία Αναντολού Εφές
(2ος τίτλος)
Περισ. κατακτήσειςΙσπανία Ρεάλ Μαδρίτης
(10 τίτλοι)
Τηλεοπτική κάλυψηΑνάλογα με κάθε χώρα
Επίπεδο1η βαθμίδα
Σχετικές διοργανώσειςΓιούροκαπ
Διηπειρωτικό Κύπελλο
Επίσημη ιστοσελίδαeuroleague.net

Η Ευρωλίγκα (αγγλικά: EuroLeague) είναι κλειστή διασυλλογική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης για τους άνδρες στην Ευρώπη. Από την περίοδο 2000–01 μέχρι το 2004-05 η ευθύνη της διοργάνωσης ανήκει στην ιδιωτική εταιρεία Euroleague Basketball, καθώς και στις ομάδες που προέρχονται από μια πανευρωπαϊκή κοινοπραξία πλούσιων επαγγελματικών συλλόγων καλαθοσφαίρισης, που ονομάζεται Ένωση Ευρωπαϊκών Επαγγελματικών Ομάδων Καλαθοσφαίρισης (ULEB).[1] Ακόμα από την περίοδο 2004-05 μέχρι το 2010-11 η διοργάνωση ανήκε ιδιωτικά από την Fiba Europe.

Παλαιότερα η ονομασία της ήταν Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης ή Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Συλλόγων και διοργανώτρια αρχή ήταν το ευρωπαϊκό τμήμα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA Europe). Το 2000 μέχρι το 2004-05 επήλθε ρήξη ανάμεσα στη νεοϊδρυθείσα τότε εταιρεία Euroleague Basketball, η οποία εκπροσωπούσε τις περισσότερες μεγάλες ομάδες, και της FIBA που εκπροσωπούσε κυρίως τις εθνικές ομοσπονδίες. Ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης, την περίοδο 2000–01 διεξήχθησαν δύο διοργανώσεις: μία υπό την αιγίδα της πρώτης (Ευρωλίγκα, νικήτρια η Βίρτους Μπολόνια) και μία υπό την αιγίδα της δεύτερης (Σουπρολίγκα, νικήτρια η Μακάμπι Τελ Αβίβ).

Αμέσως μετά η FIBA υπαναχώρησε και κατάργησε τη Σουπρολίγκα. Αργότερα δημιούργησε το Basketball Champions League. Από την περίοδο 2010-2011 ονομάζεται «Turkish Airlines Euroleague» λόγω της υφιστάμενης χορηγίας από την Turkish Airlines.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διοργάνωση ξεκίνησε την περίοδο 195758 (όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν το ημερολογιακό έτος 1958) με την ονομασία Κύπελλο Πρωταθλητριών, κατά τα πρότυπα της αντίστοιχης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης της UEFA. Μέχρι το 199091 μετείχαν μόνο οι πρωταθλήτριες ομάδες της κάθε χώρας. Από την επόμενη σεζόν άρχισαν να προστίθενται δευτεραθλήτριες ή και τριταθλήτριες ομάδες από τις καλαθοσφαιρικά προηγμένες χώρες της και η διοργάνωση άλλαξε μορφή. Το 199697 καταργήθηκαν οι προκριματικοί νοκ - άουτ αγώνες και οι ομάδες ξεκινούν την πορεία τους από την αρχική φάση των ομίλων, ταυτόχρονα όμως έχασαν το δικαίωμα συμμετοχής οι χώρες όπου το άθλημα δε γνωρίζει ιδιαίτερη ανάπτυξη.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό των πρόσφατων διοργανώσεων, έχει να κάνει με τη δέσμευση κλειστών συμβολαίων ανάμεσα στη Euroleague Basketball και κάποιους συλλόγους που θεωρούνται ιδιαίτερα «εμπορικοί». Αυτό πρακτικά σημαίνει πως κάποιες ομάδες έχουν δικαίωμα συμμετοχής ασχέτως των επιδόσεών τους στα εθνικά πρωταθλήματα. Κάτι τέτοιο έχει συμβεί και με ελληνικούς συλλόγους - Ολυμπιακός και ΑΕΚ έχουν στο παρελθόν αγωνισθεί στην Ευρωλίγκα, μολονότι δεν είχαν καταταγεί σε υψηλή θέση στο εθνικό πρωτάθλημα της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου.

Την αγωνιστική περίοδο 1965-1966 δοκιμάστηκε για πρώτη φορά η διαδικασία Final Four ανάμεσα στις τέσσερις ομάδες που θα έφταναν στη φάση των ημιτελικών, κατά τα πρότυπα του αμερικανικού κολεγιακού πρωταθλήματος. Πολύ σύντομα η ιδέα εγκαταλείφθηκε, για να επανέλθει πολλά χρόνια αργότερα (198788) και να καθιερωθεί έως σήμερα. Μόνη εξαίρεση υπήρξε το 2001, όταν η διοργάνωση της FIBA περιελάμβανε φάιναλ φορ, ενώ η αντίστοιχη της Euroleague Basketball όχι.

Τον Νοέμβριο του 2015 η Euroleague Basketball και η πολυεθνική εταιρεία IMG, ειδικευμένη σε αθλητικά, μόδα και μάρκετινγκ υπέγραψαν δεκαετές συμβόλαιο συνεργασίας, αλλάζοντας τη δομή της διοργάνωσης προσφέροντας παράλληλα στις ομάδες περισσότερα έσοδα.[2] Στη νέα Ευρωλίγκα, λοιπόν, θα συμμετέχουν 16 ομάδες, όπου όλες θα τεθούν αντιμέτωπες μεταξύ τους σε μία κανονική περίοδο που θα διαρκεί 30 αγωνιστικές. Στη συνέχεια, οι οκτώ πρώτες θα συμμετέχουν στην προημιτελική φάση (1-8, 2-7, 3-6, 4-5) και ύστερα από μία σειρά πέντε αγώνων, όποιος δηλαδή φτάσει τις τρεις νίκες, θα προκριθεί στο Final 4.[3] Από τις 16 ομάδες οι 11 θα έχουν συμβόλαιο τύπου Α, δηλαδή σταθερή παρουσία στο θεσμό για τα επόμενα δέκα χρόνια. Αυτές οι ομάδες είναι ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα, η Μπασκόνια, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, η Φενέρμπαχτσε, η Ανατολού Εφές, η Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο, η Μακάμπι Τελ Αβίβ και η Ζάλγκιρις Κάουνας. Οι υπόλοιπες πέντε άδειες που θα εξασφαλίζονται μέσω παρουσίας στις διοργανώσεις των χωρών, διανέμονται ως εξής: οι νικητές της Αδριατικής Λίγκα, και του πρωταθλήματος Γερμανίας, τη VTB League (ο φιναλίστ αν το πρωτάθλημα παίρνει η ΤΣΣΚΑ Μόσχας), τον κάτοχο του Eurocup της περασμένης περιόδου καθώς και μια ομάδα από την Ισπανία.[4]

Από τη σεζόν 2019-20, οι ομάδες αυξήθηκαν σε 18, με το ισχύον καθεστώς των 11 ομάδων με συμβόλαιο τύπου Α, τις θέσεις των διοργανώσεων, αλλά και την προσθήκη 2 ομάδων, καθώς δόθηκαν δύο εγγυημένες wild cards (εξασφαλισμένη συμμετοχή για δύο συναπτές σεζόν (2019–20 και 2020–21)) σε Μπάγερν και Βιλερμπάν. Τυπική wild card πήρε και η Ζενίτ, γιατί η θέση στην Ευρωλίγκα που δίνεται στη καλύτερη, εξαιρουμένων των 3 ισπανικών με συμβόλαιο τύπου Α, ομάδα του ισπανικού πρωταθλήματος ακυρώθηκε λόγω του νέου κανονισμού που απαγορεύει τη συμμετοχή 5 ομάδων από την ίδια χώρα σε συνδυασμό και με το ότι η ισπανική Βαλένθια ως κάτοχος του Γιούροκαπ είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στη διοργάνωση. Έτσι, προτιμήθηκε η κενή θέση που προέκυψε να καλυφθεί με μία wild card. [5]

Τη σεζόν 2019-20, το πρωτάθλημα ακυρώθηκε και δεν υπήρξε πρωταθλητής, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.[6] Η απόφαση πάρθηκε στις 25 Μαΐου 2020, μετά από συνέλευση των μετόχων τις διοργάνωσης (11 ομάδες με συμβόλαια τύπου Α) και του Διευθύνοντα συμβούλου Τζόρντι Μπερτομέου. Αρνητική στην επανέναρξη της διοργάνωσης ήταν και η Ένωση Παικτών (ELPA).[7] Τελευταία αγωνιστική της σεζόν ήταν στις 13 Μαρτίου 2020.


Ονομασίες της διοργάνωσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ονομασίες της διοργάνωσης από την καθιέρωσή της ως σήμερα:

  • Εποχή FIBA (1958–2001)
    • Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών - FIBA European Champions Cup: (1958–1991)
    • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα - FIBA European League, «FIBA Euro League»: (1991–1996)
    • Ευρωλίγκα - FIBA Euroleague: (1996–2000)
    • Σουπρολίγκα - FIBA SuproLeague: (2000–2001)
  • Εποχή Euroleague Basketball (2000–σήμερα)
    • Ευρωλίγκα - Euroleague: (2000–σήμερα)

*Υπήρχαν δύο ξεχωριστές διοργανώσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου 2000-01. Η Σουπρολίγκα (FIBA SuproLeague), η οποία διοργανώθηκε από τη FIBA και η Ευρωλίγκα (Euroleague), η οποία διοργανώθηκε από τη Euroleague Basketball.

Λογότυπο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το λογότυπο της διοργάνωσης άλλαξε το 2005.[8]

Οι τελικοί συνοπτικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Πόλη Τελικού Κυπελλούχος Φιναλίστ 1ος αγ. 2ος αγ. 3ος αγ. 4ος αγ. 5ος αγ.
1958 Ρίγα - Σόφια 1955 ΑΣΚ Ρίγα Βουλγαρία Ακαντέμικ Σόφιας 86–81 84–71
1959 Ρίγα - Σόφια 1955 ΑΣΚ Ρίγα Βουλγαρία Ακαντέμικ Σόφιας 79–58 69–67
1960 Τιφλίδα - Ρίγα 1955 ΑΣΚ Ρίγα 1955 Ντιναμό Τιφλίδας 61–51 69–62
1961 Μόσχα - Ρίγα 1955 ΤΣΣΚΑ Μόσχας 1955 ΑΣΚ Ρίγα 87–62 61–66
1962 Γενεύη 1955 Ντιναμό Τιφλίδας Flag of Spain (1945–1977).svg Ρεάλ Μαδρίτης 90–83
1963 Μαδρίτη - Μόσχα (2) 1955 ΤΣΣΚΑ Μόσχας Flag of Spain (1945–1977).svg Ρεάλ Μαδρίτης 69–86 91–74 99–80
1964 Μπρνο - Μαδρίτη Flag of Spain (1945–1977).svg Ρεάλ Μαδρίτης Τσεχοσλοβακία Σπαρτάκ Μπρνο 99–110 84–64
1965 Μόσχα - Μαδρίτη Flag of Spain (1945–1977).svg Ρεάλ Μαδρίτης 1955 ΤΣΣΚΑ Μόσχας 81–88 76–62
1966 Μπολόνια Ιταλία Σιμεντάλ Μιλάνο Τσεχοσλοβακία Σλάβια Πράγας 77–72
1967 Μαδρίτη Flag of Spain (1945–1977).svg Ρεάλ Μαδρίτης Ιταλία Σιμεντάλ Μιλάνο 91–83
1968 Λυών Flag of Spain (1945–1977).svg Ρεάλ Μαδρίτης Τσεχοσλοβακία Σπαρτάκ Μπρνο 98–95
1969 Βαρκελώνη 1955 ΤΣΣΚΑ Μόσχας Flag of Spain (1945–1977).svg Ρεάλ Μαδρίτης 103–99
1970 Σαράγεβο Ιταλία Ίνις Βαρέζε 1955 ΤΣΣΚΑ Μόσχας 79–74
1971 Αμβέρσα 1955 ΤΣΣΚΑ Μόσχας Ιταλία Ίνις Βαρέζε 67–53
1972 Τελ Αβίβ Ιταλία Ίνις Βαρέζε Γιουγκοσλαβία Γιουγκοπλάστικα 70–69
1973 Λιέγη Ιταλία Ίνις Βαρέζε 1955 ΤΣΣΚΑ Μόσχας 71–66
1974 Ναντ Flag of Spain (1945–1977).svg Ρεάλ Μαδρίτης Ιταλία Ίνις Βαρέζε 84–82
1975 Αμβέρσα Ιταλία Ίνις Βαρέζε Flag of Spain (1945–1977).svg Ρεάλ Μαδρίτης 79–66
1976 Γενεύη Ιταλία Μομπιλτζίρτζι Βαρέζε Flag of Spain (1945–1977).svg Ρεάλ Μαδρίτης 81–74
1977 Βελιγράδι Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ Ιταλία Μομπιλτζίρτζι Βαρέζε 78–77
1978 Μόναχο Flag of Spain (1977–1981).svg Ρεάλ Μαδρίτης Ιταλία Μομπιλτζίρτζι Βαρέζε 75–67
1979 Γκρενόμπλ Γιουγκοσλαβία Μπόσνα Ιταλία Έμερσον Βαρέζε 96–93
1980 Δυτικό Βερολίνο Flag of Spain (1977–1981).svg Ρεάλ Μαδρίτης Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 89–85
1981 Στρασβούργο Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ Ιταλία Σινούντινε Μπολόνια 80–79
1982 Κολωνία Ιταλία Σκουίμπ Καντού Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 86–80
1983 Γκρενόμπλ Ιταλία Φορντ Καντού Ιταλία Μπίλι Μιλάνο 69–68
1984 Γενεύη Ιταλία Μπάνκο ντι Ρόμα Ισπανία Μπαρτσελόνα 79–73
1985 Πειραιάς Γιουγκοσλαβία Τσιμπόνα Ισπανία Ρεάλ Μαδρίτης 87–78
1986 Βουδαπέστη Γιουγκοσλαβία Τσιμπόνα Σοβιετική Ένωση Ζάλγκιρις 94–82
1987 Λωζάνη Ιταλία Τρέισερ Μιλάνο Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 71–69
1988 Γάνδη Ιταλία Τρέισερ Μιλάνο Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 90–84
1989 Μόναχο Γιουγκοσλαβία Γιουγκοπλάστικα Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 75–69
1990 Σαραγόσα Γιουγκοσλαβία Γιουγκοπλάστικα Ισπανία Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα 72–67
1991 Παρίσι Γιουγκοσλαβία Ποπ '84 Ισπανία Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα 70–65
1992 Κωνσταντινούπολη Γιουγκοσλαβία Παρτίζαν Ισπανία Μοντιγαλά Ζουβεντούτ 71–70
1993 Πειραιάς Γαλλία Λιμόζ Σερκλ Σαιν-Πιερ Ιταλία Μπενετόν Τρεβίζο 59–55
1994 Τελ Αβίβ Ισπανία Σεβενάπ Ζουβεντούτ Ελλάδα Ολυμπιακός 59–57
1995 Σαραγόσα Ισπανία Ρεάλ Μαδρίτης Τέκα Ελλάδα Ολυμπιακός 73–61
1996 Παρίσι Ελλάδα Παναθηναϊκός Ισπανία Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα 67–66
1997 Ρώμη Ελλάδα Ολυμπιακός Ισπανία Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα 73–58
1998 Βαρκελώνη Ιταλία Κίντερ Μπολόνια Ελλάδα ΑΕΚ 58–44
1999 Μόναχο Λιθουανία Ζάλγκιρις Ιταλία Κίντερ Μπολόνια 82–74
2000 Θεσσαλονίκη Ελλάδα Παναθηναϊκός Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 73–67
2001
2001
Παρίσι Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ Ελλάδα Παναθηναϊκός 81–67
Μπολόνια (3) - Βιτόρια (2) Ιταλία Κίντερ Μπολόνια Ισπανία Τάου Θεράμικα 68–85 94–73 80–60 79–96 82–74
2002 Μπολόνια Ελλάδα Παναθηναϊκός Ιταλία Κίντερ Μπολόνια 89–83
2003 Βαρκελώνη Ισπανία Μπαρτσελόνα Ιταλία Μπενετόν Τρεβίζο 76–65
2004 Τελ Αβίβ Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ Ιταλία Σκίπερ Μπολόνια 118–74
2005 Μόσχα Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ Ισπανία Τάου Θεράμικα 90–78
2006 Πράγα Ρωσία ΤΣΣΚΑ Μόσχας Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 73–69
2007 Αθήνα Ελλάδα Παναθηναϊκός Ρωσία ΤΣΣΚΑ Μόσχας 93–91
2008 Μαδρίτη Ρωσία ΤΣΣΚΑ Μόσχας Ισραήλ Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 91–77
2009 Βερολίνο Ελλάδα Παναθηναϊκός Ρωσία ΤΣΣΚΑ Μόσχας 73–71
2010 Παρίσι Ισπανία Ρέγκαλ Μπαρτσελόνα Ελλάδα Ολυμπιακός 86–68
2011 Βαρκελώνη Ελλάδα Παναθηναϊκός Ισραήλ Μακάμπι Ηλέκτρα Τελ Αβίβ 78–70
2012 Κωνσταντινούπολη Ελλάδα Ολυμπιακός Ρωσία ΤΣΣΚΑ Μόσχας 62–61
2013 Λονδίνο Ελλάδα Ολυμπιακός Ισπανία Ρεάλ Μαδρίτης 100–88
2014 Μιλάνο Ισραήλ Μακάμπι Ηλέκτρα Τελ Αβίβ Ισπανία Ρεάλ Μαδρίτης 98–86
2015 Μαδρίτη Ισπανία Ρεάλ Μαδρίτης Ελλάδα Ολυμπιακός 78–59
2016 Βερολίνο Ρωσία ΤΣΣΚΑ Μόσχας Τουρκία Φενέρμπαχτσε 101–96
2017 Κωνσταντινούπολη Τουρκία Φενέρμπαχτσε Ελλάδα Ολυμπιακός 80–64
2018 Βελιγράδι Ισπανία Ρεάλ Μαδρίτης Τουρκία Φενέρμπαχτσε Ντόγκους 85–80
2019 Βιτόρια Ρωσία ΤΣΣΚΑ Μόσχας Τουρκία Αναντολού Εφές 91–83
2020 Κολωνία Διακόπηκε οριστικά λόγω της πανδημίας κορονοϊού
2021 Κολωνία Τουρκία Αναντολού Εφές Ισπανία Μπαρτσελόνα 86–81
2022 Βελιγράδι Τουρκία Αναντολού Εφές Ισπανία Ρεάλ Μαδρίτης 58–57
2023
  • Σημ.: Το 2001 υπήρξαν δύο νικητές λόγω διάσπασης και ύπαρξης δύο ξεχωριστών διοργανώσεων. Στη σειρά των αγώνων που κρίθηκαν στις 3 νίκες ανάμεσα στη Κίντερ Μπολόνια και την Τάου Θεράμικα, με μπλε χρώμα σημειώνονται οι αγώνες που διεξήχθησαν στη Μπολόνια και με κόκκινο στη Βιτόρια.
  • Σημ.: Το 2020 το πρωτάθλημα ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Δεν ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια ομάδα.

Τίτλοι και συμμετοχές σε τελικούς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τρόπαιο της διοργάνωσης

Ανά σύλλογο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ομάδα Κυπ. Φιν. Χρονιές κατάκτησης Χρονιές φιναλίστ
White background HEX-FEFB58 border HEX-3F479E diagonal stripe.svg Ρεάλ Μαδρίτης 10 9 1964, 1965, 1967, 1968, 1974, 1978, 1980, 1995, 2015, 2018 1962, 1963, 1969, 1975, 1976, 1985, 2013, 2014, 2022
900px bisection HEX-FF0000 HEX-0000FF star HEX-FF0000.svg ΤΣΣΚΑ Μόσχας 8 6 1961, 1963, 1969, 1971, 2006, 2008, 2016, 2019 1965, 1970, 1973, 2007, 2009, 2012
600px Blue HEX-2C60C9 six-pointed Stars HEX on White Yellow HEX-FFFF00 background.svg Μακάμπι Τελ Αβίβ 6 9 1977, 1981, 2001, 2004, 2005, 2014 1980, 1982, 1987, 1988, 1989, 2000, 2006, 2008, 2011
Verde con trifoglio Verde su cerchio Bianco.svg Παναθηναϊκός 6 1 19962000, 2002, 200720092011 2001
600px Rosso con Stella.png Παλακανέστρο Βαρέζε 5 5 1970, 1972, 1973, 1975, 1976 1971, 1974, 1977, 1978, 1979
Ολυμπιακός 3 5 1997, 2012, 2013 1994, 1995, 2010, 2015, 2017
600px Bianco con Strisce Rosse e Stelle.jpg Ολίμπια Μιλάνο 3 2 1966, 1987, 1988 1967, 1983
600px vertical HEX-1F4169 HEX-FFDE15.svg Ρίγα ASK 3 1 1958, 1959, 1960 1961
600px HEX-FFFF00 Black bordered.svg Σπλιτ 3 1 1989, 1990, 1991 1972
600px Blue HEX-00529F Gold HEX-FFDF1A White Purple HEX-A2214B Red HEX-E1393D.svg Μπαρτσελόνα 2 6 2003, 2010 1984, 1990, 1991, 1996, 1997, 2021
600px Black letter V on White background and HEX-FFDB01 star.svg Βίρτους Μπολόνια 2 3 1998, 2001 1981, 1999, 2002
Flag blue HEX-0434B1.svg Αναντολού Εφές 2 1 2021, 2022 2019
600px HEX-1372AC White.svg Παλακανέστρο Καντού 2 1982, 1983
600px Blu e Bianco con Cerchio Rosso.png Τσιμπόνα 2 1985, 1986
600px Fenerbahce.png Φενέρμπαχτσε 1 2 2017 2016, 2018
600px Blue HEX-011BC2 diagonal divided White upper left - lower right.svg Ντιναμό Τιφλίδας 1 1 1962 1960
600px bisection vertical HEX-1D913D Black.svg Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα 1 1 1994 1992
Verde e Bianco (Quadrati).svg Ζαλγκίρις 1 1 1999 1986
600px vertical HEX-7BLC20 White.svg Μπόσνα 1 1979
Giallo e Rosso2.svg Βίρτους Ρόμα 1 1984
900px Black HEX-333333 vertical stripes HEX-B1000B star in Black circle.svg Παρτίζαν 1 1992
Giallo e Verde Diagonale.svg Λιμόζ 1 1993
Lukoil Academic logo.png Ακαντέμικ Σόφιας 2 1958, 1959
600px White bordered Blue HEX-161384.svg Σπαρτάκ Μπρνο 2 1964, 1968
Bianco e Verde2.png Μπενετόν Τρεβίζο 2 1993, 2003
600px vertical stripes Blue HEX-0E3193 Red HEX-FF0000.svg Μπασκόνια 2 2001, 2005
Rosso e Bianco con stella capovolta.png Σλάβια Πράγας 1 1966
600px Giallo con aquila bicefala nera2 svg.png ΑΕΚ 1 1998
Bianco e Blu.svg Φορτιτούντο Μπολόνια 1 2004

Ανά χώρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε παρένθεση ο συνολικός αριθμός συμμετοχών σε τελικό της κάθε χώρας

Χώρα Ομάδα Κυπ. Φιν.
Ισπανία Ισπανία (31) Ρεάλ Μαδρίτης 10 9
Μπαρτσελόνα 2 6
Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα 1 1
Σάσκι Μπασκόνια 2
4 ομάδες 13 18
Ιταλία Ιταλία (28)
Παλακανέστρο Βαρέζε 5 5
Ολίμπια Μιλάνο 3 2
Βίρτους Μπολόνια 2 3
Παλακανέστρο Καντού 2
Βίρτους Ρόμα 1 2
Μπενετόν Τρεβίζο 2
Φορτιτούντο Μπολόνια 1
7 ομάδες 13 15
Ελλάδα Ελλάδα (16) Παναθηναϊκός 6 1
Ολυμπιακός 3 5
ΑΕΚ 1
3 ομάδες 9 7
Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση (14) ΤΣΣΚΑ Μόσχας 4 3
ΑΣΚ Ρίγα 3 1
Ντιναμό Τιφλίδας 1 1
Ζάλγκιρις 1
4 ομάδες 8 6
Γιουγκοσλαβία Γιουγκοσλαβία (8) Σπλιτ 3 1
Τσιμπόνα 2
Μπόσνα 1
Παρτίζαν 1
4 ομάδες 7 1
Ισραήλ Ισραήλ (15) Μακάμπι Τελ Αβίβ 6 9
Ρωσία Ρωσία (7) ΤΣΣΚΑ Μόσχας 4 3
Τουρκία Τουρκία (6) Αναντολού Εφές 2 1
Φενέρμπαχτσε 1 2
2 ομάδες 3 3
Γαλλία Γαλλία (1) Λιμόζ Σερκλ Σαιν-Πιερ 1
Λιθουανία Λιθουανία (1) Ζάλγκιρις 1
Τσεχοσλοβακία Τσεχοσλοβακία (3) Σπαρτάκ Μπρνο 2
Σλάβια Πράγας 1
2 ομάδες 3
Βουλγαρία Βουλγαρία (2) Ακαντέμικ Σόφιας 2

Ρεκόρ- Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι η πιο πετυχημένη ομάδα στην ιστορία του θεσμού έχοντας κατακτήσει το τρόπαιο δέκα φορές.
  • Η Σπλιτ είναι η μόνη ομάδα που έχει κατακτήσει την Ευρωλίγκα τρεις φορές στη σειρά από την ίδρυση του Final Four και έπειτα τη σεζόν 1987-88.
  • Η ΑΣΚ Ρίγα είναι η μόνη ομάδα που έχει κατακτήσει την Ευρωλίγκα τρεις φορές στη σειρά (1958, 1959, 1960) στην εποχή πριν από την ίδρυση το Final Four.
  • Η Ρεάλ Μαδρίτης (1964, 1965) και (1967, 1968) και η Παλακανέστρο Βαρέζε (1972, 1973) και (1975, 1976) είναι οι μόνες ομάδες που έχουν κατακτήσει τη διοργάνωση δυο φορές σε δυο συνεχόμενες χρονιές στην εποχή πριν από την ίδρυση το Final Four.
  • Η Παλακανέστρο Καντού (1982, 1983), η Τσιμπόνα (1985, 1986) και η Ολίμπια Μιλάνο (1987, 1988) είναι οι άλλες τρεις ομάδες που έχουν κατακτήσει τη διοργάνωση δυο συνεχόμενες χρονιές στην εποχή πριν από την ίδρυση το Final Four.
  • Η Μακάμπι Τελ Αβίβ (2003, 2004), ο Ολυμπιακός (2012, 2013) και η Αναντολού Εφές (2021, 2022) είναι οι μόνες ομάδες που κέρδισαν τη διοργάνωση δυο συνεχόμενες φορές από την εποχή ίδρυσης της Ευρωλίγκα (2000–01).
  • Ο Παναθηναϊκός έγινε η πρώτη – και μέχρι σήμερα μοναδική – ομάδα που κερδίζει το πρωτάθλημα Ευρώπης στο παρκέ της έδρας των αντιπάλων του σε μονό τελικό, όταν το 2002 κέρδισε στο Παλαμαλαγκούτι τη Κίντερ Μπολόνια 83–89.[9]
  • Η Αθήνα είναι η μόνη πόλη από την οποία αγωνίστηκαν στην Ευρωλίγκα έξι διαφορετικές ομάδες: Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, Μαρούσι, Πανελλήνιος, Πανιώνιος και Περιστέρι.
  • Μολονότι το Ισραήλ ανήκει στη Μέση Ανατολή οι ομάδες του αγωνίζονται την Ευρωλίγκα καθώς η ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης της χώρας ανήκει στην FIBA Europe και το εθνικό της πρωτάθλημα στην ULEB.
  • Σε μια έκταση μικρότερη των 40 km² στο βόρειο Μιλάνο υπάρχουν τρεις ομάδες που έχουν κερδίσει συνολικά δέκα τρόπαια Ευρωλίγκα σε συνολικά δεκαέξι τελικούς: Ολίμπια Μιλάνο, Παλακανέστρο Καντού και Παλακανέστρο Βαρέζε.
  • Η μεγαλύτερη διαφορά νίκης σε τελικό πραγματοποιήθηκε από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ το 2004 κόντρα στη Φορτιτούντο Μπολόνια (118–74, 44 πόντοι διαφοράς).
  • Ρεκόρ 22.567 θεατών πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου 2009 στο Βελιγράδι στον αγώνα μεταξύ της Παρτιζάν και του Παναθηναϊκού. [10] Το προηγούμενο ρεκόρ είχε επιτευχθεί στις 12 Απριλίου 2006 στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο και ήταν 19.700 σε αγώνα μεταξύ του Παναθηναϊκού και της Μπασκόνια.
  • Το μεγαλύτερο ρεκόρ πόντων από ένα αθλητή είναι 99 πόντοι και το πέτυχε ο Ραντιβόι Κόρατς στις 14 Ιανουαρίου 1965.

Κορυφαία Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέσος όρος Σύνολο
Συμμετοχές - Λιθουανία Παούλιους Γιανκούνας 392
Πόντοι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Αλφόνσο Φορντ 22,22 Ελλάδα Βασίλης Σπανούλης 4.455
Ριμπάουντ Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Τζόσεφ Μπλερ 10,05 Λιθουανία Παούλιους Γιανκούνας 2.010
Ασίστ Ελλάδα Νικ Καλάθης 6,1 Ελλάδα Νικ Καλάθης 1.711
Κλεψίματα Αργεντινή Μανού Τζινόμπιλι 2,77 Ελλάδα Δημήτρης Διαμαντίδης 434
Κοψίματα Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Έκπε Ούντοχ 2,22 Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Μπράιαντ Ντάνστον 309
Αξιολόγηση Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Άντονι Πάρκερ 21,41 Γαλλία Ναντό ντε Κολό 4.319

Μέχρι και 21 Μαΐου 2022

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πανέτοιμη η ULEB για το νέο πρωτάθλημα in.gr
  2. «Η Euroleague της δεκαετίας!». euroleague.sport24.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016. 
  3. «Αυτή θα είναι η νέα Ευρωλίγκα». Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016. 
  4. «Η νέα... Euroleague». Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016. 
  5. «Γνωστές οι 18 ομάδες της νέας σεζόν στην Euroleague!». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2019. 
  6. «Ευρωλίγκα: Οριστικό φινάλε στη σεζόν χωρίς πρωταθλητή!». Eurohoops. 25 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2020. 
  7. ««Όχι» στην επανέναρξη της Euroleague από την ELPA: «Μεγάλο το ρίσκο των τραυματισμών»». SDNA. 25 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2020. 
  8. euroleague.net 2004–05 Euroleague Final Four
  9. «20 Years Rewind: Greens make history, 2002». Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2020. 
  10. «Η Arena των ρεκόρ!». euroleague.sport24.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

CC-BY-SA
Μετάφραση
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Euroleague Basketball της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).