Μετάβαση στο περιεχόμενο

Νίκος Δένδιας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Νίκος Δένδιας
Υπουργός Εθνικής Άμυνας
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
27 Ιουνίου 2023
ΠρωθυπουργόςΚυριάκος Μητσοτάκης
ΠροκάτοχοςΑλκιβιάδης Στεφανής
Περίοδος
3 Νοεμβρίου 2014 – 27 Ιανουαρίου 2015
ΠρωθυπουργόςΑντώνης Σαμαράς
ΠροκάτοχοςΔημήτρης Αβραμόπουλος
ΔιάδοχοςΠάνος Καμμένος
Υπουργός Εξωτερικών
Περίοδος
9 Ιουλίου 2019 – 26 Μαΐου 2023
ΠρωθυπουργόςΚυριάκος Μητσοτάκης
ΑναπληρωτήςΜιλτιάδης Βαρβιτσιώτης
ΠροκάτοχοςΓιώργος Κατρούγκαλος
ΔιάδοχοςΒασίλης Κασκαρέλης
Υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας
Περίοδος
10 Ιουνίου 2014 – 3 Νοεμβρίου 2014
ΠρωθυπουργόςΑντώνης Σαμαράς
ΠροκάτοχοςΚωστής Χατζηδάκης
ΔιάδοχοςΚώστας Σκρέκας
Υπουργός Δημόσιας Τάξης
και Προστασίας του Πολίτη
Περίοδος
21 Ιουνίου 2012 – 10 Ιουνίου 2014
ΠρωθυπουργόςΑντώνης Σαμαράς
ΠροκάτοχοςΕλευθέριος Οικονόμου
ΔιάδοχοςΒασίλης Κικίλιας
Υπουργός Δικαιοσύνης
Περίοδος
8 Ιανουαρίου 2009 – 6 Οκτωβρίου 2009
ΠρωθυπουργόςΚώστας Καραμανλής
ΠροκάτοχοςΣωτήρης Χατζηγάκης
ΔιάδοχοςΧάρης Καστανίδης
Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
7 Μαρτίου 2004
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση7 Οκτωβρίου 1959 (1959-10-07) (66 ετών), Κέρκυρα
ΕθνότηταΈλληνας
ΥπηκοότηταΕλλάδα
Πολιτικό κόμμαΝέα Δημοκρατία
ΣύζυγοςΔάφνη Λάλα
Παιδιά2 υιοί, 1 κόρη
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου
ΕπάγγελμαΔικηγόρος
Υπογραφή
Ιστοσελίδαdendias.gr
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Νικόλαος - Γεώργιος Δένδιας[1] (Κέρκυρα, 7 Οκτωβρίου 1959) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος διατελεί Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Ιούνιο του 2023. Εκλέγεται βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Νοτίου Τομέα Αθηνών.

Κατά την πολιτική του σταδιοδρομία έχει αναλάβει κεντρικά κυβερνητικά χαρτοφυλάκια, έχοντας διατελέσει υπουργός Εξωτερικών (2019–2023), υπουργός Εθνικής Άμυνας (2014–2015), υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας (2014), υπουργός Δημόσιας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη (2012–2014) και υπουργός Δικαιοσύνης (2009).

Βιογραφικά στοιχεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπουδές - Επαγγελματική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1959, με καταγωγή από τους Παξούς και διαθέτει απώτερη προέλευση από την πλευρά του παππού του από το Βουνό Χειμάρρας της Βορείου Ηπείρου (σημερινή Αλβανία).[2][3] Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην Κέρκυρα και στη συνέχεια, κατόπιν υποτροφίας, φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1978.

Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε με πτυχίο το 1983 με βαθμό «άριστα».[4] Κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών του εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα, στη βιομηχανία «Γ. Σαράντης ΑΒΕΕ».[5][6] Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, παρακολουθώντας μαθήματα Ναυτικού και Ασφαλιστικού Δικαίου στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο Λονδίνου (UCL) και Εγκληματολογίας στο London School of Economics (LSE). Το 1984 του απονεμήθηκε μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών (Master of Laws - LL.M.).[7]

Το 1985 εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία υπηρετώντας ως έφεδρος αξιωματικός της 8ης μεραρχίας Πεζικού των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.[8][9] Είναι δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, ενώ πέραν της ελληνικής, ομιλεί την αγγλική και την ιταλική γλώσσα.

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι παντρεμένος με την αρχιτέκτονα Δάφνη Λάλα από το 1998 και έχουν τρία παιδιά, τη Σοφία, τον Σπύρο και τον Στέφανο.[10][11][12]

Πολιτική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εντάχθηκε στην Οργάνωση Νέων Νέας Δημοκρατίας (ΟΝΝΕΔ) το 1978.[13] Τον ίδιο χρόνο εντάχθηκε στην Κεντρική Διοίκηση της οργάνωσης και ορίσθηκε στη Γραμματεία Ιδεολογικού, υπό την καθοδήγηση του Κώστα Καραμανλή. Παράλληλα, υπήρξε ενεργό στέλεχος της φοιτητικής παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και εκλέχθηκε για δύο θητείες στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Φοιτητών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.[14]

Το 1980 εκλέχθηκε στην Κεντρική Γραμματεία Φοιτητικού της ΟΝΝΕΔ. Κατά την περίοδο 1979 έως 1981 διετέλεσε μέλος της συντακτικής επιτροπής και υπεύθυνος διεθνών θεμάτων της εφημερίδας της οργάνωσης, «Δημοκρατική Πρωτοπορία». Το 1980 παρακολούθησε ειδικό σεμινάριο ανωτέρων κομματικών στελεχών που διοργανώθηκε από το Ίδρυμα Κόνραντ Άντεναουερ (γερμανικά: Konrad-Adenauer-Stiftung) και το Κέντρο Πολιτικής Έρευνας και Επιμόρφωσης (ΚΠΕΕ), υπό τη διεύθυνση του Γιάννη Λούλη. Από τον Απρίλιο του 2006 αποτελεί μέλος του ΚΠΕΕ.

Κοινοβουλευτική πορεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολιτεύθηκε για πρώτη φορά, ως υποψήφιος βουλευτής, στις εθνικές εκλογές του 2000. Το Νοέμβριο του 2002 τοποθετήθηκε στην ομάδα κοινοβουλευτικού ελέγχου της Νέας Δημοκρατίας, με αντικείμενο τον τουρισμό. Στις εθνικές εκλογές του 2004 εξελέγη για πρώτη φορά Βουλευτής Κέρκυρας με τη Νέα Δημοκρατία. Επανεξελέγη στις εκλογικές αναμετρήσεις του Σεπτεμβρίου 2007 και του Οκτωβρίου 2009, εξασφαλίζοντας τη μοναδική έδρα που κέρδισε το κόμμα στην εκλογική περιφέρεια της Κέρκυρας. Η εκλογή του επιβεβαιώθηκε εκ νέου και στις αναμετρήσεις του Μαΐου και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου του 2012.

Στις εθνικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 μετακινήθηκε στην πολυπληθέστερη εκλογική περιφέρεια της χώρας, τη Β΄ Αθηνών, όπου σημείωσε εκλογική επιτυχία, καθώς εξελέγη πρώτος σε σταυρούς προτίμησης ανάμεσα σε όλους τους τότε υποψηφίους της Νέας Δημοκρατίας. Επανεξελέγη στην ίδια περιφέρεια και στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015.

Με την κατάτμηση της Β΄ Αθηνών, στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου 2019 έθεσε υποψηφιότητα στην εκλογική περιφέρεια Β3΄ Νότιου Τομέα Αθηνών, όπου εξελέγη εκ νέου πρώτος σε σταυρούς προτίμησης από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, συγκεντρώνοντας 60.178 σταυρούς προτίμησης.[15] Η κορυφαία εκλογική του επίδοση σημειώθηκε στις διπλές αναμετρήσεις του 2023 στην εκλογική περιφέρεια του Νότιου Τομέα Αθηνών. Συγκεκριμένα, στις εκλογές του Μαΐου 2023, όχι μόνο αναδείχθηκε πρώτος στην περιφέρειά του, αλλά κατέγραψε ιστορικό ρεκόρ καθώς εξελέγη πρώτος σε ψήφους ανάμεσα σε όλους τους βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου, συγκεντρώνοντας συνολικά 99.652 σταυρούς προτίμησης.[16][17][18] Η εκλογή του επιβεβαιώθηκε με την πρωτιά του κόμματος και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου 2023.[19]

Κατά την κοινοβουλευτική του πορεία, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης από το 2004, Αντιπρόεδρος της Υποεπιτροπής Μετανάστευσης (2007) και Πρόεδρος της ίδιας Υποεπιτροπής το 2010. Παράλληλα, διετέλεσε Πρόεδρος της ομάδας φιλίας Ελλάδας - Κουβέιτ της Βουλής των Ελλήνων. Στην κομματική ιεραρχία, ορίστηκε αναπληρωτής Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος τον Μάιο του 2008 και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας τον Δεκέμβριο του 2010, θέση στην οποία επανατοποθετήθηκε τον Ιανουάριο του 2016.

Ως βουλευτής συμμετείχε επίσης στις επιτροπές Αναθεώρησης του Συντάγματος, Παραγωγής & Εμπορίου, Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, καθώς και Προστασίας Περιβάλλοντος.

Κυβερνητικά αξιώματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικά καθήκοντα ως Υπουργός Δικαιοσύνης στην δεύτερη κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, από τον Ιανουάριο έως τον Οκτώβριο του 2009.[20] Τον Δεκέμβριο του 2009, με το κόμμα να βρίσκεται πλέον στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ορίστηκε Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη στη κυβέρνηση του τότε Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά.

Με τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά στην Ομόνοια.

Μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, ανέλαβε Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά.[21] Κατά τη θητεία του στο συγκεκριμένο υπουργείο, τον Σεπτέμβριο του 2013, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, συγκέντρωσε και διαβίβασε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αναφορά που περιελάμβανε 32 δικογραφίες σχετικά με τη δράση μελών και στελεχών της Χρυσής Αυγής.[22][23] Η ενέργεια αυτή αποτέλεσε τη βάση για τη δικαστική διερεύνηση και τη μετέπειτα δίωξη μελών της οργάνωσης με την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης.[24] Παράλληλα, κατά την ίδια υπουργική θητεία, ξεκίνησε η λειτουργία της Υπηρεσίας Ασύλου και της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής, ενώ εφαρμόστηκε η αστυνομική επιχείρηση «Ξένιος Ζευς» για την αντιμετώπιση της μη-νόμιμης μετανάστευσης.[25][26]

Στο ίδιο κυβερνητικό σχήμα μετακινήθηκε ακολούθως, στις 10 Ιουνίου 2014, στη θέση του Υπουργού Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας.[27][28] Κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης παραμονής του στο Υπουργείο Ανάπτυξης, προωθήθηκε η νομοθετική ρύθμιση για τη διαγραφή και ρύθμιση των χρεών των μικρών επιχειρήσεων και επαγγελματιών προς τις τράπεζες και το δημόσιο (νόμος ευρύτερα γνωστός ως «νόμος Δένδια» για τα κόκκινα δάνεια).[29]

Στις 3 Νοεμβρίου 2014 ανέλαβε τη θέση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, όπου υπηρέτησε έως τον Ιανουάριο του 2015, ολοκληρώνοντας τον κύκλο του στην κυβέρνηση Σαμαρά πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015.

Υπουργός Εξωτερικών (2019–2023)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Τούρκο υπουργό εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου τον Απρίλιο του 2021

Ορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας, στις 9 Ιουλίου 2019 στην πρώτη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η θητεία του συνδέθηκε με την υπογραφή διμερών συμφωνιών για τον καθορισμό θαλασσίων ζωνών και την τροποποίηση αμυντικών συνεργασιών της χώρας. Στις 9 Ιουνίου 2020 ο Νίκος Δένδιας υπέγραψε μαζί με τον τότε Ιταλό υπουργό εξωτερικών Λουίτζι ντι Μάιο συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας και Ιταλίας. Ήταν η πρώτη συμφωνία για οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών που υπέγραψε η Ελλάδα. Η συμφωνία επιβεβαίωσε επίσης τη χάραξη της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας το 1977 και οριοθέτησε τη δραστηριότητα των Ιταλών αλιέων στην περιοχή.[30] Στις 6 Αυγούστου 2020 προχώρησε σε μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο, ύστερα από συνομιλίες με τον Αιγύπτιο υπουργό εξωτερικών Σάμεχ αλ–Σούκρι. Η οριοθέτηση ήρθε σε αντίθεση με τουρκολιβυκό μνημόνιο σχετικά με την οριοθέτηση ΑΟΖ των δύο χωρών, το οποίο έχει χαρακτηριστεί από το υπουργείο εξωτερικών ως άκυρο και μη βασισμένο στο διεθνές δίκαιο.[31] Αποτέλεσμα της συμφωνίας ήταν να αποχωρήσουν οι Τούρκοι από τις διερευνητικές επαφές.[32]

Με τον 71ο Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν.

Ακολούθησε ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας λόγω των ερευνών του σεισμογραφικού Ορούτς Ρέις στην ανατολική Μεσόγειο, με αποτέλεσμα ο Δένδιας να αναφέρει ότι ο διάλογος με την Τουρκία θα γινόταν μετά την αποχώρηση του Όρουτς Ρέις.[33] Τον Ιανουάριο του 2021 έγινε ο 61ος γύρος ερευνητικών επαφών για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι πρώτες μετά από πέντε χρόνια.[34] Στις 15 Απριλίου 2021, σε προγραμματισμένες δηλώσεις με τον τότε υπουργό εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δημιουργήθηκε ένταση, καθώς ο Νίκος Δένδιας προχώρησε σε παρουσίαση των θέσεων της Ελλάδας σχετικά με τη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης, τις υπερπτήσεις τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά, την παρουσία στρατού στα νησιά του Αιγαίου, το μεταναστευτικό και το Κυπριακό ζήτημα.[35]

Τον Απρίλιο του 2021 επισκέφτηκε μαζί με τον τότε υπουργό Άμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο τη Σαουδική Αραβία, οπότε υπογράφηκε συμφωνία για την παρουσία εκεί ελληνικών ένοπλων δυνάμεων και την εγκατάσταση ελληνικής συστοιχίας πυραύλων Patriot. Κατά την επίσκεψη το κινητό του Δένδια έλαβε στο κινητό του τηλέφωνο ένα SMS μολυσμένο με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator.[36]

Στις διμερείς σχέσεις επέτυχε σημαντικές συμφωνίες όπως αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία με στρατιωτικό πακέτο προμήθειας φρεγατών[37], συμφωνία με τις ΗΠΑ για τη λειτουργία τεσσάρων βάσεων με ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας[38] και μνημόνιο κατανόησης περί διμερούς στρατηγικού πλαισίου μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένου Βασιλείου.[39]

Στις 17 Νοεμβρίου 2022, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη Λιβύη, ο Νίκος Δένδιας δεν πραγματοποίησε την προγραμματισμένη του συνάντηση με τον πρόεδρο της χώρας Μοχάμεντ αλ Μενφί στην Τρίπολη, καθώς ήταν παρούσα η υπουργός εξωτερικών Νάιλα αλ-Μανγκούς, η οποία είχε υπογράψει με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου συμφωνία συνεργασίας με βάση το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, και σύμφωνα με το υπουργείο εξωτερικών της Ελλάδας όρος της επίσκεψης ήταν να μην τη συναντήσει ο Νίκος Δένδιας.[40] Σε απάντηση το υπουργείο εξωτερικών της Λιβύης ανακάλεσε τον επιτετραμμένο στην Αθήνα.[41]

Στις 12 Φεβρουαρίου 2023, έξι ημέρες μετά τους ισχυρούς σεισμούς που έπληξαν την Τουρκία, ο Νίκος Δένδιας επισκέφτηκε την Τουρκία, και προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο των Αδάνων. Εκεί τον υποδέχθηκε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, όπου τον αγκάλιασε.[42] Ο τότε Αμερικανός πρέσβης στην Τουρκία Τζεφ Φλέικ σχολίασε το στιγμιότυπο στο twitter ως «Αυτό είναι υπέροχο».[43] Στη συνέχεια αποχώρησαν με ελικόπτερο για την επαρχία Χάταϊ, όπου πέταξαν πάνω από τις σεισμόπληκτες περιοχές και επισκέφτηκαν το κέντρο επιχειρήσεων στην Αντάκια. Οι δύο υπουργοί συμφώνησαν ότι «Δεν χρειάζονται φυσικές καταστροφές για να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας», με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου να δηλώνει «Οι σχέσεις καλής γειτονίας φαίνονται σε τέτοιες δύσκολες ημέρες» ενώ ο Νίκος Δένδιας είπε ότι «η βοήθεια στην Τουρκία δεν σταματά εδώ».[44] Ο Δένδιας ήταν ο πρώτος υπουργός εξωτερικών χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επισκέφτηκε την Τουρκία μετά το σεισμό.[45]

Υπουργός Εθνικής Άμυνας (2023–σήμερα)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 27 Ιουνίου 2023 ανέλαβε, για δεύτερη φορά, τη θέση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας στη δεύτερη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.[46][47]

Κατά τη θητεία του ξεκίνησε ο σχεδιασμός και η σταδιακή υλοποίηση του προγράμματος μεταρρύθμισης των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο παρουσιάστηκε επίσημα στις αρχές του 2024 υπό τον τίτλο «Ατζέντα 2030».[48] Στο πλαίσιο του προγράμματος «Ατζέντα 2030», τον Μάιο του 2024 υπερψηφίστηκε ο νόμος 5110/2024, με τον οποίο ιδρύθηκε το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ), με αντικείμενο τη γεφύρωση των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων με την εγχώρια ερευνητική και αμυντική αγορά.[49] Κατά την ίδια περίοδο, το αμυντικό σύστημα anti-drone «Κένταυρος», το οποίο σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ), ολοκλήρωσε τις δοκιμές του και τοποθετήθηκε στη φρεγάτα «Ψαρά» του Πολεμικού Ναυτικού.[50] Κατά τη συμμετοχή του πλοίου στην ευρωπαϊκή επιχείρηση Aspides στην Ερυθρά Θάλασσα, το σύστημα κατέγραψε τις πρώτες επιτυχείς αναχαιτίσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε συνθήκες επιχειρήσεων τον Ιούλιο του 2024.[51]

Στον τομέα των εξοπλισμών, τον Ιούλιο του 2024 οριστικοποιήθηκε η επίσημη επιστολή αποδοχής (LOA) με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την προμήθεια 20 μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς F-35 Lightning II, ενώ εντός του 2025 ξεκίνησαν τα έργα υποδομής για την υποδοχή τους στην 117 Πτέρυγα Μάχης στην Ανδραβίδα.[52] Παράλληλα, συνεχίστηκε η ναυπήγηση των νέων γαλλικών φρεγατών FDI (κλάσης Κίμων) για το Πολεμικό Ναυτικό, με την πρώτη φρεγάτα να τίθεται σε λειτουργία τον Ιανουάριο 2026.[53] Στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό του υπουργείου εντάχθηκε η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος αεράμυνας και ηλεκτρονικής παρεμβολής («αντιαεροπορικός και αντι-drone θόλος») για την κάλυψη της ελληνικής επικράτειας.[54]

Σε οργανωτικό επίπεδο, στα τέλη του 2024 παρουσιάστηκε στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) και άρχισε να υλοποιείται η νέα δομή δυνάμεων 2024–2035, η οποία περιλαμβάνει τον εξορθολογισμό των στρατιωτικών μονάδων με τη συγχώνευση ή το κλείσιμο άνω των 130 στρατοπέδων με σκοπό την αύξηση των ποσοστών στελέχωσης. Παράλληλα, το 2025 δρομολογήθηκε η αναμόρφωση του συστήματος της στρατιωτικής θητείας με βάση στοιχεία από το φινλανδικό μοντέλο, εστιάζοντας στην εντατική επιχειρησιακή εκπαίδευση, την αναδιοργάνωση της εφεδρείας και την απόκτηση πιστοποιημένων ψηφιακών και τεχνικών δεξιοτήτων από τους στρατεύσιμους.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ https://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Viografika-Stoicheia/?MPId=7b1e7cd5-7d35-4220-8c7d-cb298943e921
  2. ↑ «Oι Βορειοηπειρώτες θύμισαν στον Δένδια τις ρίζες του…». Defence-point.gr (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2020.
  3. ↑ «Ο νέος ΥΠΕΞ Νίκος Δένδιας και η καταγωγή του απ' την Χιμάρα». 8 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  4. ↑ «Βιογραφικό Νίκου Δένδια». dendias. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  5. ↑ «Νίκος Δένδιας: βιογραφικό, Υπουργός Εθνικής Άμυνας και ειδήσεις». ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  6. ↑ «Νίκος Δένδιας: Υπουργός για ειδικές αποστολές - Από το κυνήγι της Χρυσής Αυγής στο λευκό παλάτι του Ερντογάν». ProtoThema. 20 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  7. ↑ «Δένδιας Νικόλαος - Γεώργιος». vouliwatch - Δυναμώνουμε τη Δημοκρατία. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  8. ↑ http://efedros.blogspot.com/2020/06/blog-post.html
  9. ↑ https://x.com/NikosDendias/status/1761330544388751600
  10. ↑ «Νίκος Δένδιας: Αγκαλιά με τη σύζυγό του, Δάφνη, στο κέντρο της Αθήνας - Μαζί τους στη βόλτα και ο γιος τους, Στέφανος». The TOC. 30 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  11. ↑ Λασπά, Φωτεινή (18 Μαΐου 2026). «Η σπάνια εμφάνιση του Νίκου Δένδια με τη Δάφνη Λάλα: 27 χρόνια μαζί και αχώριστοι | Flash». www.flash.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  12. ↑ «Νίκος Δένδιας: Με την κομψή σύζυγό του, Δάφνη Λάλα, σε μια σπάνια εμφάνιση». Woman TOC. 7 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  13. ↑ IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (17 Οκτωβρίου 2025). «Δένδιας: 51 χρόνια από την ίδρυση της ΟΝΝΕΔ, της μεγαλύτερης πολιτικής νεολαίας στη χώρα μας - iefimerida.gr». www.iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  14. ↑ https://www.hellenicparliament.gr/vouleftes/viografika-stoicheia/?MPId=7b1e7cd5-7d35-4220-8c7d-cb298943e921
  15. ↑ «Εκλογική Περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών | Εθνικές εκλογές – Ιούλιος 2019». ekloges.ypes.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2021.
  16. ↑ «Εκλογές 2023: Οι πρώτοι των πρώτων σε σταυρούς - Σάρωσε ο Νίκος Δένδιας, μία γυναίκα στην πεντάδα». The TOC. 22 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2023.
  17. ↑ «Πρώτος βουλευτής σε σταυρούς προτίμησης στην Ελλάδα ο Νίκος Δένδιας». euro2day.gr (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2023.
  18. ↑ https://ekloges-prev.singularlogic.eu/2023/may/v/home/districts/62/
  19. ↑ http://ekloges-prev.singularlogic.eu/2023/june/v/home/districts/62/
  20. ↑ https://www.minocp.gov.gr/ypourgeio/politiki-igesia/diatelesantes-ypourgoi-yfypourgoi/nikos-dendias/
  21. ↑ Team, in gr (21 Ιουνίου 2012). «Με 39 μέλη η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά». in.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  22. ↑ Μίνα, Μουστάκα (23 Σεπτεμβρίου 2013). «Εγκληματική οργάνωση με στοιχεία και αποδείξεις η Χρυσή Αυγή». ΤΑ ΝΕΑ. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  23. ↑ BHMA, TO (24 Αυγούστου 2012). «Δένδιας:Τάγματα εφόδου δεν θα γίνουν δεκτά και θα συντριβούν». ΤΟ ΒΗΜΑ. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  24. ↑ «Η νύχτα των μεγάλων συλλήψεων της Χ.Α.». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  25. ↑ BHMA, TO (1 Οκτωβρίου 2012). «Η ζωή στο μέγαρο Μαξίμου». ΤΟ ΒΗΜΑ. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  26. ↑ NEWSROOM (22 Ιουλίου 2013). «Χάρτης αστέγων: Εικόνες εξαθλίωσης στο Μοναστηράκι». News 24/7. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  27. ↑ «Ο Γκίκας Χαρδούβελης νέος υπουργός Οικονομικών και ο Ν. Δένδιας υπ. Ανάπτυξης - Επιμελητήριο Άρτας». www.e-artas.gr. 10 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  28. ↑ «Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης - Νέα της Πρεσβείας». www.mfa.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  29. ↑ «Κατέθεσε τη ρύθμιση για τα κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια ο Νίκος Δένδιας». www.forin.gr (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  30. ↑ «Ν. Δένδιας: Ιστορική η οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Ιταλίας - Επιβεβαιώνει το δικαίωμα των νησιών σε θαλάσσιες ζώνες». Capital.gr. 9 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021.
  31. ↑ Αθανασόπουλος, Άγγελος (6 Αυγούστου 2020). «Ελλάδα και Αίγυπτος υπέγραψαν τη συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες». Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021.
  32. ↑ «Δένδιας : Πώς φτάσαμε στη συμφωνία με την Αίγυπτο για οριοθέτηση ΑΟΖ». Το Βήμα Online. 7 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021.
  33. ↑ «Δένδιας σε Τσαβούσογλου: Διάλογος μόνο με αποχώρηση του Oruc Reis». www.kathimerini.gr. 8 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021.
  34. ↑ «Κωνσταντινούπολη: 61ος γύρος διερευνητικών επαφών Ελλάδας-Τουρκίας». www.skai.gr. 25 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021.
  35. ↑ Νέδος, Βασίλης (16 Απριλίου 2021). «Δένδιας-Τσαβούσογλου: Τι οδήγησε στη σύγκρουση». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021.
  36. ↑ «H περίεργη σύμπτωση με τον Δένδια, τους Patriot στη Σ. Αραβία και το Predator των υποκλοπών». Η Εφημερίδα των Συντακτών. 19-03-2026. Ανακτήθηκε στις 19-03-2026. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)
  37. ↑ «Αμυντική συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας: Η πρώτη αντίδραση των ΗΠΑ, τι λέει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ». Έθνος. 29 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2021.
  38. ↑ «Ελλάδα και ΗΠΑ υπέγραψαν τη νέα αμυντική συμφωνία - Τι σηματοδοτεί για την προστασία της ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας». 14 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2021.
  39. ↑ «Σημαντική διμερή συμφωνία — πλαίσιο υπέγραψαν Ελλάδα και Βρετανία». 25 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2021.
  40. ↑ Νέδος, Βασίλης (17 Νοεμβρίου 2022). «Διπλωματικό επεισόδιο στη Λιβύη – Ακυρώθηκε η επίσκεψη Δένδια στην Τρίπολη». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2022.
  41. ↑ Κωστίδης, Μανώλης (17 Νοεμβρίου 2022). «Συνεχίζει τις προκλήσεις η Τρίπολη: Ανακαλεί τον επιτετραμμένο της στην Αθήνα». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2022.
  42. ↑ Capital.gr (12 Φεβρουαρίου 2023). «Προσγειώθηκε στην Τουρκία ο Ν. Δένδιας - Με θερμή αγκαλιά τον υποδέχθηκε ο Τσαβούσογλου». Capital.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2023.
  43. ↑ Newsroom (12 Φεβρουαρίου 2023). «Αμερικανός πρέσβης για την αγκαλιά Δένδια - Τσαβούσογλου: This is wonderful». www.skai.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2023.
  44. ↑ Newsroom (12 Φεβρουαρίου 2023). «Δένδιας – Τσαβούσογλου: Πτήση πάνω από τα χαλάσματα (βίντεο)». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2023.
  45. ↑ «Ιταλικά ΜΜΕ για επίσκεψη Δένδια στην Τουρκία: «Μια σημαντική παρουσία»». Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online. 13 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2023.
  46. ↑ mtsoli (28 Ιουνίου 2023). «Εθνική Αμυνα: Το ξίφος, οι τριήρεις και η δεξίωση όταν φεύγει ο υπουργός». ΤΟ ΒΗΜΑ. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2026.
  47. ↑ Σκουλούδης, Σωτήρης (27 Ιουνίου 2023). «Ο Νίκος Δένδιας παρέλαβε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας από τον Αλιβιάδη Στεφανή». Newsbomb. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2026.
  48. ↑ «Υπουργείο Εθνικής Άμυνας». dendias. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  49. ↑ ertnews.gr, Συντακτική ομάδα (26 Ιουλίου 2025). «Ν. Δένδιας: Μεγάλο βήμα για τη σύνδεση της έρευνας και της καινοτομίας με τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα ειδικά προγράμματα θητείας». ertnews.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  50. ↑ «Κένταυρος: Το ελληνικό anti-drone σύστημα που αλλάζει «τον πόλεμο των drones» με χαμηλό κόστος». euronews. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  51. ↑ Ναυτικό, Πολεμικό (22 Σεπτεμβρίου 2024). «Κατάπλους Φρεγάτας ΨΑΡΑ στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας». Πολεμικό Ναυτικό - Επίσημη Ιστοσελίδα. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  52. ↑ Πανέλλη, Αντιγόνη (27 Ιουνίου 2024). «Την προμήθεια 20 αεροσκαφών F-35 ενέκρινε η Βουλή - Η δήλωση Δένδια». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  53. ↑ Πεπονή, Καλλιρόη (15 Ιανουαρίου 2026). «Η Ελλάδα υποδέχεται τη φρεγάτα «Κίμων» - Τιμές από το θωρηκτό «Αβέρωφ» και την τριήρη «Ολυμπιάς»». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
  54. ↑ Newsroom (23 Δεκεμβρίου 2024). «Το σχέδιο για τον διπλό ελληνικό «Anti-drone» θόλο - Τα τρία στάδια και χρονοδιάγραμμα για το 2026». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Νίκος_Δένδιας&oldid=11760774"