Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Νοέμβριος 1950

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Νοεμβρίου 1950 σχηματίστηκε μετά την αποχώρηση του Λαϊκού κόμματος από την κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου του Σεπτεμβρίου 1950. Η κυβέρνηση ανασχηματίστηκε στις 3 Νοεμβρίου με συμμετοχή υπουργών μόνο από τους Φιλελεύθερους και το κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου και πάλι υπό τον Βενιζέλο. Πήρε ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην υποστήριξη της ΕΠΕΚ του Νικολάου Πλαστήρα, που όμως δεν συμμετείχε στην κυβέρνηση. Η υποστήριξη της ΕΠΕΚ έγινε δυνατή λόγω της ρητής δέσμευσης του πρωθυπουργού ότι στις 15 Απριλίου 1951 θα διεξαχθούν οι πρώτες μετά από μια σχεδόν εικοσαετία Δημοτικές εκλογές (οι προηγούμενες είχαν διεξαχθεί το 1934).

Η κυβέρνηση ορκίστηκε στις 3 Νοεμβρίου 1950 και την αποτελούσαν οι:

Στις 9 Νοεμβρίου 1950 διορίστηκε ο:

Στις 5 Δεκεμβρίου 1950 διορίστηκε ο:

Στις 28 Ιανουαρίου 1951 παραιτήθηκαν οι Α. Θεολογίτης (Δημοσίας Τάξεως), Ε. Αβέρωφ (Εθνικής Οικονομίας και Εφοδιασμού και Διανομών), Α. Κωστόπουλος (Υγιεινής), Ν. Έξαρχος (Μεταφορών), Κ. Αλεξανδρίδης (άνευ χαρτοφυλακίου ασκών καθήκοντα υφυπουργού Εφοδιασμού και Διανομών), Α. Βγενόπουλος (άνευ χαρτοφυλακίου ασκών καθήκοντα υφυπουργού Στρατιωτικών και Αεροπορίας), Σ. Χούτας (άνευ χαρτοφυλακίου ασκών καθήκοντα υφυπουργός Κοινωνικής Προνοίας, Οικισμού και Ανοικοδομήσεως), στις 28 Ιανουαρίου παραιτήθηκε ο Ι. Γιαννόπουλος από την ενάσκηση καθηκόντων υφυπουργού Οικονομικών και προσωρινά υπουργού Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων και την 1η Φεβρουαρίου ο Ν. Μπακόπουλος (Θρησκευμάτων και Παιδείας).

Την 1η Φεβρουαρίου 1951 διορίστηκαν οι:

Στις 19 Μαρτίου 1951 παραιτήθηκε ο Σ. Κωστόπουλος (Οικονομικών) και διορίστηκε ο:

Στις 22 Μαϊου 1951 παραιτήθηκε ο Κ. Τσάτσος (υπηρεσιακός υφυπουργός παρά τω υπουργείω Συντονισμού) και διορίστηκε ο:

Στις 4 Ιουλίου 1951 παραιτήθηκαν:

Στις 4 Ιουλίου 1951 διορίστηκε ο:

Στις 30 Ιουλίου 1951 παραιτήθηκαν οι Σ. Βενιζέλος από υπουργός Εθνικής Αμύνης, Ν. Μπακόπουλος (Εσωτερικών), Λ. Ιασωνίδης (Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος) και Δ. Παπαμιχαλόπουλος (υφυπουργός Εθνικής Αμύνης) και διορίστηκαν οι:

Στις 3 Αυγούστου 1951 παραιτήθηκαν οι Εμμ. Κοθρής (υφυπουργός παρά τη προεδρεία της Κυβερνήσεως) και ο Κ. Τσάτσος (υπηρεσιακός υφυπουργός Συντονισμού) για να διοριστούν μαζί με τους παρακάτω στις θέσεις:

Στις 9 Αυγούστου 1951 ο Ι. Πολίτης από μόνιμος υφυπουργός Εξωτερικών ανέλαβε:

  • Ιωάννης Πολίτης υπουργός Εξωτερικών (θέση που μέχρι τότε κατείχε ο πρωθυπουργός)

και διορίστηκε ο:

Μετά από κυβερνητική κρίση που προκάλεσε ο Παπανδρέου (1 Ιουλίου) και την ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου με τη βοήθεια του Λαϊκού κόμματος, η κυβέρνηση Βενιζέλου διεξήγαγε τις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951[1] που οδήγησαν στις 30 Σεπτεμβρίου 1951 στην Κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1951.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004. Αθήνα, σελ. 74-75. http://www.jurisconsultus.gr/pubs/uploads/842.pdf.