Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου Εθνικής Ενότητος 1944

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος Γεωργίου Παπανδρέου 1944 σχηματίστηκε μετά την απελευθέρωση στις 18 Οκτωβρίου 1944 και αντικατέστησε τη διορισμένη από τους Γερμανούς Κυβέρνηση Ράλλη που διοικούσε τα κατεχόμενα εδάφη της Ελλάδας, καθώς επίσης και την εξόριστη Κυβέρνηση Παπανδρέου που για τη διάρκεια της Κατοχής βρισκόταν στο εξωτερικό Κυβέρνηση του Καΐρου. Λίγες ημέρες πιο πριν, στις 9 Οκτωβρίου 1944, διαλύθηκε και η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (η «Κυβέρνηση του βουνού»).

Πίνακας περιεχομένων

Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παραίτηση του πρωθυπουργού της εξόριστης κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου δεν είχε γίνει αποδεκτή από τον Βασιλιά ο οποίος τον κάλεσε να σχηματίσει κυβέρνηση. Η ορκωμοσία των υπουργών έγινε στις 23 Οκτωβρίου. Την κυβέρνηση αποτελούσαν οι:

Στις 25 Οκτωβρίου 1944 διορίστηκαν οι:

Στις 11 Νοεμβρίου 1944 διορίστηκε ο:

Στις 24 Νοεμβρίου 1944 διορίστηκαν οι:

Στις 2 Δεκεμβρίου 1944 παραιτήθηκαν έξη από τους επτά υπουργούς του ΕΑΜ, οι Αλέξανδρος Σβώλος (Οικονομικών), ο Νικόλαος Ασκούτσης (Δημοσίων Έργων), Ηλίας Τσιριμώκος (Εθνικής Οικονομίας), Ιωάννης Ζέβγος (Γεωργίας), Μιλτιάδης Πορφυρογένης (Εργασίας) και Άγγελος Αγγελόπουλος (Οικονομικών)[1].

Στις 4 Δεκεμβρίου 1944 παραιτήθηκε ο Πτολεμαίος Σαρηγιάννης, υφυπουργός Στρατιωτικών (ο έβδομος υπουργός του ΕΑΜ) και στη θέση του διορίστηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1944 ο:

Στις 12 Δεκεμβρίου 1944 ανατέθηκαν τα καθήκοντα υπουργού Οικονομικών στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο (ήδη υπουργό Ναυτικών).

Πτώση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κυβέρνηση Παπανδρέου έμεινε στην εξουσία μέχρι τις 3 Ιανουαρίου 1945, όταν έπεσε μετά από τα Δεκεμβριανά και τη θέση της πήρε η Κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1945.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σπυρίδων Μαρκεζίνης (1994). Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος 1936-1975, Τόμος δεύτερος (1944-1951). Αθήνα: Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, σελ. 27.