Κυβέρνηση Αλεξάνδρου Παπαναστασίου 1924

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Κυβέρνηση Αλεξάνδρου Παπαναστασίου 1924 ανέλαβε στις 12 Μαρτίου 1924 μετά την παραίτηση της Κυβέρνησης Καφαντάρη.

Η σύσταση της κυβέρνησης ήταν:

Δεκαεννέα μέρες μετά, στις 31 Μαρτίου 1924 διορίστηκαν οι:

Στις 4 Μαΐου 1924 διορίστηκε ο:

και ο πρωθυπουργός ως υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου

Από τις 9 Ιουνίου έως τις 18 Ιουνίου 1924 παραιτήθηκαν οι: Γεώργιος Κονδύλης, υπουργός Στρατιωτικών, Γεώργιος Ρούσσος, υπουργός Εξωτερικών, Αριστομένης Μητσοτάκης, υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο Εμμανουήλ Τσουδερός, υπουργός Οικονομικών, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, υπουργός Εννόμου Τάξεως και στις 18 Ιουνίου 1924 έγιναν υπουργοί οι:

Έργο της κυβέρνησης - γεγονότα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 24 Μαρτίου, ο πρόεδρος της Βουλής Κωνσταντίνος Ρακτιβάν ανήγγειλε σε πλήθος που είχε συγκεντρωθεί έξω από τη βουλή ότι η δυναστεία των Γλύξμπουργκ κηρύσσεται έκπτωτη και ανακήρυξε αβασίλευτη δημοκρατία. Την επόμενη ημέρα, αυτό ψηφίστηκε και από τη βουλή καθώς και η διενέργεια δημοψηφίσματος για την κατάργηση της βασιλείας και την ανακήρυξη της δημοκρατίας[2]. Στις 13 Απριλίου έγινε δημοψίφισμα στο οποίο ο λαός ψήφισε 70% περίπου υπέρ της ανακήρυξης Αβασίλευτης Δημοκρατίας. Η κυβέρνηση καταψηφίστηκε στις 19 Ιουλίου και παραιτήθηκε. Την 1η Μαΐου είχε ορισθεί η διεξαγωγή ορκωμοσίας των δημοσίων υπαλλήλων και των ενόπλων δυνάμεων στο νέο πολίτευμα. Την ίδια ημέρα το ΚΚΕ οργάνωσε συγκέντρωση για τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην πλατεία του Δημοτικού Θεάτρου, όπου συγκεντρώθηκαν 800-1000 οπαδοί του κόμματος. Όταν διατάχθηκαν να διαλυθούν εκείνοι αρνήθηκαν και τότε ο στρατός πυροβόλησε στον αέρα και οι εργάτες τους επιτέθηκαν. Από την σύγκρουση που ακολούθησε υπήρξε ένας νεκρός εργάτης και δώδεκα τραυματίες, ενώ πέντε στρατιώτες τραυματίστηκαν. Όπως παρατηρεί ο Γρηγόριος Δαφνής τα επεισόδια προεκλήθησαν από «[...] έλλειψιν ψυχραιμίας των επί κεφαλής των στρατιωτικών τμημάτων[...]»[3]

Κυβερνητική κρίση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις αρχές Ιουνίου 1924 ο επί των Στρατιωτικών Υπουργός Γεώργιος Κονδύλης υπέβαλε την παραίτησή του με το επιχείρημα πως ήταν ο Παπαναστασίου φιλοκομμουνιστής. Ο Παπαναστασίου ζήτησε από τα μέλη του υπουργικού του συμβουλίου να δηλώσουν αν θα του συμπαρίσταντο . Όλα τα μέλη της του εκδήλωσαν την αφοσίωσή τους στο πρόσωπό τους. Την επόμενη μέρα όμως υπέβαλαν την παραίτησή τους οι Τσουδερός, Γεώργιος Ρούσσος και Αριστομένης Μητσοτάκης, οι οποίοι αποσκοπούσαν στην ανατροπή της κυβέρνησης. Οι λόγοι που προέβαλαν οι παραιτηθέντες ήταν προσχηματικοί: ο Κονδύλης επικαλέστηκε την αδιαφορία του Παπαναστασίου για τη δράση εντός του στρατεύματος της φιλοκομμουνιστικής οργάνωσης Ένωσις Παλαιών Πολεμιστών, ο Τσουδερός διότι απορρίφθηκαν οι εισηγήσεις του για περί τα οικονομικά, ο Ρούσσος δεν δικαιολογήθηκε, ενώ ο Μητσοτάκης επικαλέσθηκε αυταρχισμό εκ μέρους του Παπαναστασίου και διαφωνία του για το νομοσχέδιο περί ελέγχου συναλλάγματος. Καθώς η κυβέρνηση διαλυόταν ο πρωθυπουργός αποπειράθηκε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού έτσι αναγκάστηκε να συμπεριλάβει μερικούς ανεξάρτητους πληρεξούσιους ή εκπροσώπους μικρών ομάδων: έτσι συμπεριέλαβε τους Ρέντη, Γκότση, Δουζίνα, Κούνδουρο[4]

Η πτώση της κυβέρνησης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 24 Ιουλίου 1924 αντικαταστάθηκε από την Κυβέρνηση Σοφούλη.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997,σελ. 249
  2. Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004. Αθήνα, σελ. 68. http://www.jurisconsultus.gr/pubs/uploads/842.pdf. 
  3. Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997, σελ. 250-251
  4. Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997, σελ. 251-253

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]