Κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου 1967

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η δικτατορική κυβέρνηση Παπαδόπουλου (13 Δεκεμβρίου 1967 - 8 Οκτωβρίου 1973) παρέμεινε στην εξουσία 5 χρόνια και 10 μήνες. Ήταν η δεύτερη και μακροβιότερη κυβέρνηση της Χούντας των Συνταγματαρχών, διαδεχόμενη την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κόλλια του 1967.

Μετά το Αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου του οποίου ηγείτο ο βασιλιάς Κωνσταντίνος την εξουσία ανέλαβε η λεγόμενη «Επαναστατική Επιτροπή» που την αποτελούσαν οι Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός και ο Νικόλαος Μακαρέζος. Αυτή εξέλεξε αντιβασιλέα τον αντιστράτηγο Γεώργιο Ζωιτάκη, μετά την αποχώρηση του βασιλιά στο εξωτερικό. Ο Ζωιτάκης διόρισε τον Παπαδόπουλο πρωθυπουργό.

Αρχική σύνθεση της κυβερνήσεως Παπαδόπουλου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αρχική σύνθεση της κυβέρνησης, στις 13 Δεκεμβρίου 1967 ήταν:

Σχεδόν μια εβδομάδα αργότερα, στις 18 Δεκεμβρίου 1967 διορίστηκαν οι:

Στις 5 Ιανουαρίου 1968 ο Ροδινός-Ορλάνδος από υφυπουργός Συντονισμού ανέλαβε:

Στις 20 Ιουνίου του 1968 παραιτήθηκαν οι Καλαμποκιάς (Δικαιοσύνης), Παπαδημητρακόπουλος (Εμπορίου), Τοτόμης (Συγκοινωνιών), Πουλαντζάς (Κοινωνικής Προνοίας), Αθανασίου (Εμπορικής Ναυτιλίας), Πουλέας (Εργασίας), Παττίλης (Βορείου Ελλάδος), Λιζάρδος (υφυπ. Οικονομικών), Λαμπίρης (υφυπ. Κοινωνικής Προνοίας), Σιδεράτος (υφυπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως) και διορίστηκαν οι:

Την 1η Ιουλίου του 1968 παραιτήθηκε ο Κουτσογιαννόπουλος (υφυπ. Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων) και στις 9 Ιουλίου 1968 ο Τριανταφυλλόπουλος (Δικαιοσύνης), ο οποίος αντικαταστάθηκε στις 24 Ιουλίου 1968 όταν διορίστηκε ο:

Στις 31 Ιουλίου 1968 διορίστηκε ο:

Στις 21 Νοεμβρίου 1968 παραιτήθηκε ο Παραίτηση:

Την 1η Φεβρουαρίου 1969 παραιτήθηκαν οι Λιζάρδος (Συγκοινωνιών), Σιώρης (υφυπ. Οικονομικών), Τσιτσόπουλος (υφυπ. Γεωργίας) και διορίστηκαν οι:

Στις 10 Φεβρουαρίου 1969 διορίστηκε ο:

Στις 20 Ιουνίου 1969 παραιτήθηκε ο Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου (Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων) και στη θέση του διορίστηκε ο πρωθυπουργός:

Στις 27 Ιουνίου 1969 παραιτήθηκαν οι Ροδινός - Ορλάνδος (υπ. αναπλ. Συντονισμού) και Ευλαμπίου (υφυπ. Συντονισμού), ενώ την επόμενη ημέρα παραιτήθηκαν και οι Ματθαίου (Γεωργίας), Φθενάκης (Συγκοινωνιών), Βαλλής (Βορείου Ελλάδος), Κοζώνης (υφυπ. Οικονομικών), Παπαβλαχόπουλος (υφυπ. Γεωργίας) και διορίστηκαν οι:

Στις 31 Οκτωβρίου 1969 διορίστηκε ο:

Στις 31 Μαρτίου 1970 διορίστηκε ο:

Στις 29 Ιουνίου 1970 παραιτήθηκαν οι Κυριακόπουλος (Δικαιοσύνης), Λουκάς Πάτρας (Κοινωνικών Υπηρεσιών), Τσέλλος (Εμπορίου), Βογιατζής (Εργασίας), Σιώρης (υφυπ. Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων), Δημητράς (υφυπ. Κοινωνικών Υπηρεσιών) και διορίστηκαν οι:

Στις 21 Ιουλίου 1970 παραιτήθηκε ο Τσιτσόπουλος (υφυπ. Εξωτερικών), αλλά και ο ο Γεώργιος Παπαδόπουλος (πρωθυπουργός) από τη θέση του υπουργού Παιδείας ώστε τη θέση να αναλάβει ο Νικήτας Σιώρης (ο οποίος παραιτήθηκε από τη θέση του Αναπληρωτού Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων) και διορίστηκαν οι:

Στις 16 Ιανουαρίου 1971 παραιτήθηκε ο Αχής (υφυπ. Οικονομικών) και στις 21 Ιανουαρίου 1971 ο Ματθαίου (Βορείου Ελλάδος).

Ανασχηματισμός: Η σύνθεση της κυβέρνησης στις 26 Αυγούστου 1971[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1971 έγινε ανασχηματισμός[1] στον οποίο ο Νικόλαος Μακαρέζος ορίστηκε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης.

Ο ανασχηματισμός προήλθε από τη ριζική αναδιάρθρωση που πραγματοποίησε στην προηγούμενη κυβέρνησή του ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος στις 25 Αυγούστου 1971. Οι πρώην συνεργάτες του στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου αποδυναμώθηκαν σημαντικά. Από πανίσχυροι γενικοί γραμματείς (λειτουργούσαν ως άτυποι υπερυπουργοί) σε νευραλγικά υπουργεία έγιναν υφυπουργοί-περιφερειάρχες χωρίς ουσιαστικότερες αρμοδιότητες. [εκκρεμεί παραπομπή] Η κυβέρνηση αυτή που ορκίστηκε στις 26 Αυγούστου 1971, είχε σχηματιστεί με το Ν.Δ. 957/71.

Στις 27 Μαΐου 1972 παραιτήθηκε ο Κοζώνης (υφυπ. Οικονομικών) και στις 10 Ιουλίου του ίδιου χρόνου οι Φραγκάτος (Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων), Βελιανίτης (Δημοσίας Τάξεως) και Κάρτερ (υφυπ. Εθνικής Οικονομίας).

Η σύνθεση της κυβέρνησης μετά τον ανασχηματισμό της 31ης Ιουλίου 1972[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ευρύτατος ανασχηματισμός της κυβέρνησης έγινε στις 31 Ιουλίου 1972. Η νέα κυβέρνηση που προέκυψε:

Μέτρα της κυβέρνησης μετά το 1971[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η συγκεκριμένη κυβέρνηση τον Αύγουστο του 1971 πραγματοποίησε νέα διοικητική μεταρρύθμιση, νέα διοικητική διαίρεση και αποκέντρωση, στις 6 Οκτωβρίου 1971, κατάργησε την έγκριση της Αστυνομίας στο πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων[2] και διεξήγαγε τις δεύτερες "εκλογές" για τα μέλη της Συμβουλευτικής επιτροπής νομοθετικής εργασίας, μέσω ελεγχόμενων από τη Χούντα εργατικών και άλλων οργανώσεων.

Διαδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με Συντακτική Πράξη την 1η Ιουνίου 1973 καταργήθηκε το πολίτευμα της Βασιλευομένης Δημοκρατίας και εγκαθιδρύθηκε το πολίτευμα της Προεδρικής Δημοκρατίας, ενώ ο Κωνσταντίνος κηρύχθηκε έκπτωτος. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ανέλαβε αρχικά προσωρινά και στη συνέχεια μετά το νόθο δημοψήφισμα του 1973, καθήκοντα Προέδρου της Δημοκρατίας και την 1η Οκτωβρίου 1973 στο πλαίσιο του σχεδίου φιλελευθεροποίησης, έδωσε εντολή σχηματισμού της Κυβέρνησης Σπύρου Μαρκεζίνη η οποία διαδέχθηκε την δική του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Σύνθεση κυβέρνησης Παπαδόπουλου, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως
  • Κώστας Διγκαβές «Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985», Εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, Θεσ/νίκη 1986, σελ. 38–42

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΦΕΚ A 171/1971 Βασιλικό Διάταγμα υπ' αριθ. 572 Περί διορισμού Αντιπροέδρου Κυβερνήσεως, Υπουργών, Υπουργών αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών
  2. Πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων: Μια κλασική περίπτωση κοινωνικής δικαιοσύνης ή αδικίας κατά την επιλογή των υποψηφίων σπουδαστών στις Παιδαγωγικές Ακαδημίες, Αθανάσιος Καραφύλλης, 5ο Επιστημονικό Συνέδριο Ιστορίας Εκπαίδευσης με θέμα: «Εκπαίδευση και Kοινωνική Δικαιοσύνη», Εργαστήριο Ιστορικού αρχείου Νεοελληνικής και διεθνούς Εκπαίδευσης, Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Πατρών (στο σύνδεσμο με το πλήρες κείμενο, σελ.2)