Κωνσταντίνος Ασλανίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνσταντίνος Ασλανίδης
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος1984
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Περίοδος ακμής1967
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΈλληνας υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων‎

Ο Κωνσταντίνος Ασλανίδης (πέθανε στις 28 Νοεμβρίου 1984)[1] ήταν Έλληνας στρατιωτικός και ένας από τους πρωταγωνιστές της δικτατορίας του 1967.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα και όταν έγινε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου είχε φτάσει στο βαθμό του Αντισυνταγματάρχη Πεζικού. Ήταν επίσης υποδιοικητής της Διοίκησης Καταδρομών του ΓΕΣ. Χρημάτισε Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού[2], υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ[3] και υφυπουργός παιδείας επί κυβερνήσεων της Χούντας. Ο Ασλανίδης ήταν μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας του ως Γενικός Γραμματέας. Στις 29 Ιανουαρίου του 1968, σε μία ομιλία του στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο, ισχυρίστηκε ότι η διαφθορά ήταν σύνηθες φαινόμενο στον ελληνικό αθλητικό χώρο. Στην ίδια ομιλία, καθώς και σε συνεντεύξεις του στον Τύπο, δήλωνε δημόσια ότι ήταν οπαδός του Ηρακλή[4], αν και υπήρξε μέλος του Παναθηναϊκού και αρχηγός της αποστολής στο Γουέμπλεϊ[5].

Ο Κ. Ασλανίδης είχε την αρχή να επισκέπτεται τα εκτελούμενα έργα στον αθλητικό χώρο για την επιτήρηση τους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της επίσκεψής του στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης, συνοδευόμενος από αθλητικούς παράγοντες και στελέχη του Υπουργείου Δημοσίων Έργων για την επιθεώρηση των εκτελούμενων έργων, καθώς στο συγκεκριμένο στάδιο επρόκειτο να πραγματοποιηθούν οι πανευρωπαϊκοί αγώνες στίβου. Καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας του ως ΓΓΑ ο Ασλανίδης επέμενε ότι οι αθλητές έπρεπε να είναι κομψοί, καθαροί και ξυρισμένοι. Μετά την πτώση του Παπαδόπουλου κατέφυγε στην Ιταλία, όπου συνελήφθη, αλλά απορρίφθηκε από την ιταλική κυβέρνηση το αίτημα να εκδοθεί στην Ελλάδα. Στην δίκη των συνταγματαρχών το 1975 είχε κηρυχθεί αθώος, ενόσω ο ίδιος φυγοδικούσε στη Βραζιλία. Επέστρεψε, έπειτα από αίτημά του, ασθενής από καθολικό καρκίνο και για μικρό χρονικό διάστημα νοσηλεύτηκε στο ΝΙΜΤΣ, όπου και απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών το 1984. Μεταφερθηκε στην οικία του και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στο Β΄ Νεκροταφείο.[1]

Απέκτησε δύο παιδιά, τον Γιώργο και τη Δέσποινα. Ο Γιώργος ζει στην Αθήνα και έχει ένα γιο, τον Κωνσταντίνο Ασλανίδη. Η Δέσποινα ζει στα Νέα Μουδανιά Χαλκιδικής και έχει τρεις γιους, τους Ανδρέα, Αλέξανδρο και Χαρίλαο Παπαευστρατίου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιστορία της Αθήνας- Μεταπολεμική περίοδος]
  • Εφημερίδα: Έθνος, 2/11/1967, σελ. 7. Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο: «Απονομή επάθλων της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών στις νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων της περιόδου 1966-1967 από τον Γενικό Διευθυντή Αθλητισμού Κωνσταντίνο Ασλανίδη στην Αθήνα». Βιβλίο Θεμάτων Ελληνικών Επικαίρων 39/67.
  • Μπλιάτκας Κώστας, «Της ζωής μου το παιχνίδι, Γιώργος Κούδας» , Κωδικός: #BK187335, Εκδόσεις: ΙΑΝΟΣ, Έτος έκδοσης: 2005
  • Εφημερίδα: «Ελεύθερος Κόσμος», 19/3/1969, σελ. 9. Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο: «Επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού Κωνσταντίνου Ασλανίδη στο στάδιο Καραϊσκάκη». Βιβλίο Θεμάτων Ελληνικών Επικαίρων 12/69.