Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών
EYP logo.png
Γενικές πληροφορίες
ΣύστασηΦεβρουάριος 1949 (ως Κ.Υ.Π.Ε.)
ΔικαιοδοσίαΕλλάδα Ελληνική Δημοκρατία
ΈδραΠαναγιώτη Κανελλόπουλου 4, Αθήνα
Ρητόλόγων ἀπορρήτων ἐκφορὰν μὴ ποιοῦ
Υπάλληλοι(περίπου) 1.800
ΔιοικητήςΘεμιστοκλής Δεμίρης[1]
ΥπαγωγήΠρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας
Ιστότοποςnis.gr

Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.) είναι η κύρια υπηρεσία συγκέντρωσης, επεξεργασίας και διανομής πληροφοριών, στα αρμόδια στελέχη της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Η Ε.Υ.Π. έχει ως κύριες δραστηριότητες τη συλλογή, επεξεργασία και διανομή, στις αρμόδιες αρχές, πληροφοριών οι οποίες αφορούν στην εθνική ασφάλεια της Ελλάδας, αλλά και την αντιμετώπιση της κατασκοπευτικής, σε βάρος της χώρας, δραστηριότητας των ξένων οργάνων πληροφοριών.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη σύγχρονη υπηρεσία πληροφοριών δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο του 1908, με το Τμήμα Πληροφοριών του Υπουργείου Εξωτερικών να εκτελεί τον ρόλο. Επικεφαλής της ήταν ο Παναγιώτης Δαγκλής, στρατιωτικός και μέλος του Μακεδονικού Κομιτάτου μιας από τις μυστικές οργανώσεις που συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα. Στόχος του Τμήματος Πληροφοριών ήταν η προώθηση της ελληνικής προπαγάνδας καθώς και η συλλογή οικονομικών και στρατιωτικών πληροφοριών, μέσω ενός δικτύου ελληνικών προξενείων στην - ελεγχόμενη από τους Οθωμανούς - Μακεδονία. Το Τμήμα δεν απορρόφησε ούτε καν συνεργάστηκε με ιδιωτικές ελληνικές μυστικές οργανώσεις που συνέχιζαν να δρουν ανεξάρτητα. Γεγονότα όπως το Κίνημα στο Γουδί και η Επανάσταση των Νεότουρκων, προκάλεσαν μια απότομη μείωση της ελληνικής δραστηριότητας στη Μακεδονία με την τελική διάλυση του Τμήματος τον Νοέμβριο του 1909.[2]

Το 1923, η Ιταλία κατέλαβε την Κέρκυρα αφού κατηγόρησε την τελευταία ότι δολοφόνησε τον Ιταλό στρατηγό Ενρίκο Τελίνι. Το περιστατικό στην Κέρκυρα ώθησε την Ελλάδα να δημιουργήσει το Κέντρο Πληροφοριών Κέρκυρας υπό τον Γεώργιο Φεσσόπουλο. Το κέντρο ήταν επιφορτισμένο με την αντιμετώπιση της ιταλικής προπαγάνδας, τη διακοπή του εμπορίου με την Ιταλία, τον περιορισμό του καθολικού προσηλυτισμού και τη χρήση της ιταλικής γλώσσας. Εκτός από αυτό, το κέντρο παρακολουθούσε επίσης τις δραστηριότητες των Αρμενίων προσφύγων και ειρηνιστών που κατοικούσαν στο νησί, από φόβο μήπως ήταν πράκτορες κομμουνιστών. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1925, ο Θεόδωρος Πάγκαλος ίδρυσε την Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας υπό την αιγίδα της Ελληνικής Χωροφυλακής. Στις 27 Δεκεμβρίου, ο Φεσσόπουλος ανέλαβε την ΥΕΑ και στις 29 Ιανουαρίου 1926 μετονομάζεται σε Υπηρεσία Γενικής Ασφάλειας του Κράτους, η οποία τώρα υπάγεται στο Υπουργείο Εσωτερικών. Η ΥΓΑΚ συνέχισε να συγκεντρώνει πληροφορίες για κομμουνιστές και λαθρομετανάστες. Τον Αύγουστο του 1926 ο Πάγκαλος ανετράπη με αντιπραξικόπημα από τον Γεώργιο Κονδύλη. Ο Κονδύλης διέλυσε την ΥΓΑΚ λόγω της στενής της σχέσης με τον Πάγκαλο, αφήνοντας την Ελλάδα χωρίς υπηρεσία πληροφοριών για τα επόμενα 10 χρόνια.[3]

Τον Ιανουάριο του 1936 ιδρύθηκε η Υπηρεσία Αμύνης του Κράτους με υπαγωγή στο Υπουργείο Στρατιωτικών. Στις αρμοδιότητές της περιελάμβανε «παρακολούθηση της ξένης προπαγάνδας που διεξάγεται κατά του Κράτους, της μετακίνησης και διαμονής ξένων υπηκόων στη χώρα, της συλλογής πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια του κράτους και της εισαγωγής αντίμετρων». Στις 5 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, η υπηρεσία διαλύθηκε από το καθεστώς Μεταξά και αντικαταστάθηκε από το Υφυπουργείο Δημοσίας Ασφαλείας.

Το 1944, κάνει την εμφάνισή της Υπηρεσία Προστασίας Στρατεύματος, με πρωτοβουλία του Σοφοκλή Βενιζέλου. Το 1945 μετονομάζεται σε Διεύθυνση Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Τον Φεβρουάριο του 1949, ιδρύεται η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών και Ερευνών, κατά το πρότυπο της CIA. Με το νομοθετικό διάταγμα 2421 της 9ης Μαΐου 1953, λαμβάνει πλέον τη γνωστή ονομασία, Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών. Πρώτος διοικητής της ΚΥΠ ανέλαβε ο Συνταγματάρχης Πυροβολικού (αργότερα Αντιστράτηγος) Αλέξανδρος Νάτσινας (1908-1997).[4] Καθ' όλη τη διάρκεια των κυβερνήσεων Παπάγου και Καραμανλή, η ελληνική ΚΥΠ ήταν υπό τον απόλυτο έλεγχο της αμερικανικής CIA. Τόσο μεγάλος ήταν ο βαθμός υποτέλειας, ώστε οι μισθοί των πρακτόρων πληρώνονταν απευθείας από τους Αμερικανούς, χωρίς καμία ανάμειξη του ελληνικού κράτους, έως ότου την πρακτική αυτή σταμάτησε ο Γεώργιος Παπανδρέου το 1964.[5]

Οι ηγέτες της Χούντας των Συνταγματαρχών αναδείχθηκαν μέσω της ΚΥΠ. Ο Συνταγματάρχης Πυροβολικού Γεώργιος Παπαδόπουλος υπηρέτησε εκεί για πέντε χρόνια (1959-1964), αναμείχθηκε στην προετοιμασία του σχεδίου ΠΕΡΙΚΛΗΣ και διατέλεσε προσωπικός γραμματέας του Νάτσινα, επικεφαλής του Β' Κλάδου, που είχε να κάνει με την εσωτερική ασφάλεια της χώρας και σύνδεσμος ΚΥΠ-CIA. Ο επίσης Συνταγματάρχης Πυροβολικού Νικόλαος Μακαρέζος διορίστηκε το 1966 επί κυβερνήσεων των αποστατών, επικεφαλής του επίλεκτου Α' Κλάδου της ΚΥΠ, που ήταν υπεύθυνος για τους Έλληνες κατασκόπους σε ξένες χώρες.[6] Επί Χούντας Παπαδόπουλου, την ΚΥΠ διοίκησαν διαδοχικά ο Ταξίαρχος Πυροβολικού Αλέξανδρος Χατζηπέτρος, γόνος αρχοντικής στρατιωτικής οικογένειας, της οποίας γενάρχης ήταν ο Χριστόδουλος Χατζηπέτρος, και ο Αντισυνταγματάρχης Πυροβολικού (αργότερα Υποστράτηγος) Μιχάλης Ρουφογάλης.[7] Ο Ρουφογάλης ήταν γνωστός περισσότερο για την κοσμική ζωή του και την αδυναμία του στο ωραίο φύλο και λιγότερο για τις κατασκοπευτικές του ικανότητες. Έτσι, το βάρος της καταστολής του αντιδικτατορικού κινήματος ανέλαβε η ΕΣΑ του Δημήτρη Ιωαννίδη, και όχι τόσο η ΚΥΠ. Επειδή όμως υπήρχε μεγάλη αντιζηλία μεταξύ της ΚΥΠ και της ΕΑΤ-ΕΣΑ, το 1973 ο Ιωαννίδης αντικατέστησε τον Ρουφογάλη με τον Λάμπρο Σταθόπουλο.[8]

Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία της Υπηρεσίας είναι το 1981 και η νίκη του ΠΑΣΟΚ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι αποφασισμένος να ελέγξει απόλυτα τις υπηρεσίες πληροφοριών και ασφάλειας. Στην ηγεσία της ΚΥΠ τοποθετείται ο απόστρατος Αντιστράτηγος Πεζικού Γεώργιος Πολίτης, στενός φίλος του Στρατηγού και Υπουργού του ΠΑΣΟΚ, Αντώνη Δροσογιάννη. Υπαρχηγός αναλαμβάνει ο Ταξίαρχος Βασίλης Τσαγρής, που στη διάρκεια της Χούντας είχε δραπετεύσει στην Ιταλία και είχε αναλάβει το παραστρατιωτικό τμήμα του ΠΑΚ.[9] Το 1986, με τον νόμο 1645, που δημοσιεύτηκε στις 26 Αυγούστου του 1986 στο τεύχος 132Α΄ ΦΕΚ, η υπηρεσία που έως τότε συνέχισε να ονομάζεται "Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών" (Κ.Υ.Π.) μετονομάσθηκε σε "Ε.Υ.Π." και αποτελεί αυτοτελή πολιτική δημόσια υπηρεσία με έργο τη συλλογή, επεξεργασία και διανομή πληροφοριών που αφορούν στην ασφάλεια της χώρας. Το καθεστώς λειτουργίας της Ε.Υ.Π. ρυθμίζεται από προεδρικά διατάγματα που εκδίδονται κατ' εφαρμογή του παραπάνω ιδρυτικού της νόμου (Ν. 1645/86). Πρώτος Διοικητής της νέας ΕΥΠ διορίζεται με απόφαση του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Κώστας Τσίμας.

Ο πολιτικός προϊστάμενος της Ε.Υ.Π. ήταν, έως ένα διάστημα, ο εκάστοτε υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Από τον Αύγουστο του 2019, βάσει του Ν.4622/2019, υπάγεται στην Προεδρία της Κυβερνήσεως.

Συμβούλιο Πληροφοριών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ΕΥΠ έχει τον γενικό συντονισμό των υπηρεσιών ασφαλείας της χώρας, και σε αυτήν υπάγεται το Συμβούλιο Πληροφοριών. Στο Συμβούλιο[10] μετέχουν:

Αρχηγοί ΚΥΠ και Διοικητές ΕΥΠ από το 1953 έως σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι διατελέσαντες διοικητές της ΚΥΠ και της ΕΥΠ είναι οι εξής[11]:

Υπόθεση Υποκλοπών και Παρακολουθήσεων το 2022[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούλιο του 2022, η ΕΥΠ παραδέχθηκε κατά τη διάρκεια κλειστής συνεδρίασης στην Ελληνική βουλή, μέσω του πρώην επικεφαλής της Παναγιώτη Κοντολέων, ότι προχώρησε σε παρακολούθηση του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη με την αιτιολόγηση ότι πρόκειται περί εθνικής απειλής.[12][13][14] Η Ελληνική κυβέρνηση σε συνδυασμό με την ΕΥΠ βρέθηκαν επίσης στο στόχαστρο ερευνών για πιθανή χρήση του κακόβουλου λογισμικού παρακολούθησης Predator, το οποίο χρησιμοποιείται για τηλεφωνικές υποκλοπές. Η ΕΥΠ αρνήθηκε την χρήση του Predator.[12] Σύμφωνα με έρευνες ξένων μέσων και οργανισμών, το κινητό τηλέφωνο του Θανάση Κουκάκη μολύνθηκε με το Predator,[15] ενώ το ίδιο επιβεβαιώθηκε και στην περίπτωση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη, τον Σεπτέμβριο του 2021 όταν και έγινε ανεπιτυχής απόπειρα. Αργότερα, ο Νίκος Ανδρουλάκης απέστειλε αίτημα στην ΕΥΠ ζητώντας διευκρινίσεις για την υπόθεση.[16] Ύστερα από ημέρες διαψεύσεων από την κυβέρνηση και σειρά φιλικά προσκείμενων ΜΜΕ, τα οποία υποστήριξαν ότι δεν υπήρξε παραδοχή του αρχηγού της ΕΥΠ για τις υποκλοπές, το πρακτορείο Reuters επιβεβαίωσε[17] το ρεπορτάζ κάνοντας λόγο για πλήρη ανάληψη ευθύνης της ΕΥΠ κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης.

Στις 4 Αυγούστου 2022, Η Εφημερίδα των Συντακτών και οι Reporters United προχώρησαν σε δημοσίευση έρευνας για τις παρακολουθήσεις. Συγκεκριμένα, τα δύο μέσα έκαναν αναφορές σε συνδέσεις του Γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη, με την εταιρία λογισμικού που διανέμει το λογισμικό Predator στην Ελλάδα.[18] Στις 5 Αυγούστου 2022, ο πρόεδρος της ΕΥΠ, οι Παναγιώτης Κοντολέων και Γρηγόρης Δημητριάδης δήλωσαν αμφότεροι παραίτηση - ο πρώτος λόγω των χειρισμών του,[19] ενώ ο δεύτερος έκανε λόγο για «τοξικότητα» γύρω από το όνομα του και τόνισε ότι δεν σχετίζεται με την υπόθεση.[20] Οι εξηγήσεις τόσο των δύο πολιτικών, αλλά και της κυβέρνησης, έλαβαν έντονη κριτική από μεγάλη μερίδα του Ελληνικού και ξένου τύπου,[21][22][23][24][25] που μεταξύ άλλων κατηγόρησαν την κυβέρνηση για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και αδιαφανείς πρακτικές. Σε δηλώσεις του στην εφημερίδα ΒΗΜΑ της Κυριακής που κυκλοφόρησε στις 7 Αυγούστου, ο πρωθυπουργός απολογήθηκε στον Νίκο Ανδρουλάκη, τονίζοντας ότι δεν γνώριζε για τις παρακολουθήσεις, αλλά υποσχέθηκε ότι θα χυθεί φως στην υπόθεση.[26][27] Παράλληλα, αρνήθηκε ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί το κακόβουλο λογισμικό Predator. Την ίδια ημέρα, το γραφείο του πρωθυπουργού αρνήθηκε ότι οι δηλώσεις αυτές έγιναν στον δημοσιογράφο του Βήματος.[28]

Ο Νίκος Ανδρουλάκης μαζί με άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγόρησαν την κυβέρνηση για άμεση εμπλοκή στις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ,[29][30] ενώ στις 5 Αυγούστου ξεκίνησαν διαδικασίες σύστασης εξεταστικής επιτροπής από την βουλή για την διαλεύκανση της υπόθεσης.[31] Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ με ανακοίνωση του[32] αναφέρθηκε σε δημοσιέυματα περί επαφών του Νίκου Ανδρουλάκη με «Αρμένιους, Ουκρανούς και Κινέζους» που φέρεται ότι οδήγησαν στην (νόμιμη, σύμφωνα με την κυβέρνηση) παρακολούθηση του. Με ανακοίνωση της πρεσβείας της Αρμενίας οι ισχυρισμοί της ΕΥΠ περί εντολής παρακολούθησης, διαψεύστηκαν.[33] Το ΠΑΣΟΚ αποκάλεσε τις εξηγήσεις της ΕΥΠ «άθλια προπαγάνδα».[34] Αργότερα, η κυβέρνηση ανακοίνωσε την παρέμβαση του Αρείου Πάγου με σκοπό να ερευνηθούν οι διαρροές από την ΕΥΠ, καθώς και οι τρόποι με τους οποίους δημοσιογράφοι απέκτησαν πρόσβαση σε πληροφορίες για τις υποκλοπές και παρακολουθήσεις.[35]

Υπαγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Υπαγωγή
1953 Πρωθυπουργός[36][37]
1986 Πρωθυπουργός[38]
1996 Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης[39]
2001 Υπουργείο Δημόσιας Τάξης[40][41]
2008 Υπουργείο Εσωτερικών[42]
2009 Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη[43]
2015 Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης[44][45]
2019 Πρωθυπουργός[46]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. https://www.naftemporiki.gr/story/1893128/eyp-paraitithike-o-dioikitis-p-kontoleon-analambanei-o-th-demiris
  2. Apostolidis 2014, σελίδες 30–33.
  3. Apostolidis 2014, σελίδες 66–71.
  4. http://www.nis.gr/portal/page/portal/NIS/Commanders ΕΥΠ, πρώην Διοικητές]
  5. William Blum, Killing Hope: US military and CIA interventions since World War II, 2003
  6. Robert V. Keeley, The Colonels' Coup and the American Embassy: A Diplomat's View of the Breakdown of Democracy in Cold War Greece, 2010
  7. Keeley, 2010
  8. Laurence Marcus Stern, The wrong horse: the politics of intervention and the failure of American diplomacy, 1977
  9. Economist Foreign report, vol. 1805-1840, 1984
  10. Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ΕΥΠ και άλλες διατάξεις[1]
  11. «Διατελέσαντες Αρχηγοί - Διοικητές της ΚΥΠ - ΕΥΠ». ΕΥΠ. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2022. 
  12. 12,0 12,1 Georgiopoulos, George (2022-08-03). «Greek intelligence service admits spying on journalist - sources» (στα αγγλικά). Reuters. https://www.reuters.com/world/europe/greek-intelligence-service-admits-spying-journalist-sources-2022-08-03/. Ανακτήθηκε στις 2022-08-03. 
  13. Group), Radiotileoptiki S. A. (OPEN Digital (3 Αυγούστου 2022). «Reuters: Η ΕΥΠ παραδέχθηκε την παρακολούθηση του δημοσιογράφου Θάνου Κουκάκη – Τι απάντησε στο πρακτορείο η κυβέρνηση». ΕΘΝΟΣ. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2022. 
  14. Newsroom. «Greek intelligence service admits spying on journalist, sources say | eKathimerini.com». www.ekathimerini.com (στα English). Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2022. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  15. Georgiopoulos, George (2022-04-21). «Greek prosecutor to probe alleged bugging of journalist's phone» (στα αγγλικά). Reuters. https://www.reuters.com/world/europe/greek-prosecutor-probe-alleged-bugging-journalists-phone-2022-04-21/. Ανακτήθηκε στις 2022-08-03. 
  16. «Ανδρουλάκης: Περιμένω από την ΕΥΠ να πει ποιος έχει το predator για να εκβιάζει δημοσιογράφους και πολιτικούς». www.naftemporiki.gr. 8 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2022. 
  17. Georgiopoulos, George (2022-08-03). «Greek intelligence service admits spying on journalist - sources» (στα αγγλικά). Reuters. https://www.reuters.com/world/europe/greek-intelligence-service-admits-spying-journalist-sources-2022-08-03/. Ανακτήθηκε στις 2022-08-07. 
  18. «Μεσοτοιχία το Μαξίμου με το Predator». Η Εφημερίδα των Συντακτών. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  19. Newsroom. «Παραιτήθηκε ο διοικητής της ΕΥΠ, Παναγιώτης Κοντολέων – Στη θέση του ο Θεμιστοκλής Δεμίρης | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  20. Newsroom (5 Αυγούστου 2022). «Παραιτήθηκε ο Γρηγόρης Δημητριάδης, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  21. «PM Mitsotakis feels the heat as two top Greek officials quit in spy scandal». POLITICO (στα Αγγλικά). 5 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  22. Welle (www.dw.com), Deutsche. «Greece: Spy chief quits amid Predator spyware furor | DW | 05.08.2022». DW.COM (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  23. Newsroom. «Υποκλοπές: Πολιτική και συνταγματική διάσταση | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  24. «Κυβέρνηση και υποκλοπές: 'Δεν είναι αυτό που νομίζεις'». www.news247.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  25. Group), Radiotileoptiki S. A. (OPEN Digital (6 Αυγούστου 2022). «Υποκλοπές στην Ελλάδα: Όταν οι κοριοί τσιμπάνε παθαίνουν αλλεργία οι κυβερνήσεις – Από τον πράσινο Τόμπρα στον γαλάζιο Μαυρίκη». ΕΘΝΟΣ. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  26. Δημήτρης, Χόνδρος (6 Αυγούστου 2022). «Πολιτική θύελλα με ΕΥΠ - Μητσοτάκης: Οφείλω μία συγγνώμη στον Ανδρουλάκη». Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  27. Reuters (2022-08-06). «Greek PM apologises to opposition party leader over surveillance, To Vima newspaper reorts» (στα αγγλικά). Reuters. https://www.reuters.com/world/europe/greek-pm-apologises-opposition-party-leader-over-surveillance-paper-2022-08-06/. Ανακτήθηκε στις 2022-08-07. 
  28. Σύνταξης, Αίθουσα (6 Αυγούστου 2022). «Κυβερνητικές πηγές διαψεύδουν ότι ο Μητσοτάκης οφείλει μία «συγγνώμη» στον Ανδρουλάκη». Tribune.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  29. Γιακουμής, Ευάγγελος (6 Αυγούστου 2022). «Παιχνίδια κατασκόπων στην «πλάτη» του Νίκου Ανδρουλάκη «βλέπουν» στο ΠΑΣΟΚ». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  30. «Υπόθεση υποκλοπών: Δήλωση Μητσοτάκη τη Δευτέρα - Πυρ ομαδόν από την αντιπολίτευση». euronews. 6 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  31. Μπουρδάρας, Γιώργος Σ. «Το παρασκήνιο στη συγκρότηση εξεταστικής για υποκλοπές | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  32. «ΠΑΣΟΚ: «Συνεχίζεται η άθλια προπαγάνδα από την κυβέρνηση σε βάρος των δημοκρατικών θεσμών»». www.naftemporiki.gr. 8 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  33. «Αρμενία / Δεν ζητήσαμε ποτέ την παρακολούθηση του Ανδρουλάκη. Έκθετο το Μαξίμου». Αυγή. 7 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  34. «ΠΑΣΟΚ για υποκλοπές: Αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι μια κυβέρνηση επικίνδυνη». www.news247.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  35. Capital.gr. «Έρευνα Ντογιάκου: Υπάλληλοι της ΕΥΠ και ΑΔΑΕ στο στόχαστρο για τις διαρροές απόρρητων εγγράφων για τις υποκλοπές». Capital.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. 
  36. Νομοθετικό Διάταγμα υπ' αριθ. 2421/1953 "Περι ιδρύσεως Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών" (ΦΕΚ Α΄ 126/1953)
  37. Νομοθετικό Διάταγμα υπ. αριθ. 380/1969 "Περι της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών" (ΦΕΚ Α' 265/1969)
  38. «ΝΟΜΟΣ 1645/1986 (Κωδικοποιημένος) - ΦΕΚ Α 132/26.08.1986». www.kodiko.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2022. 
  39. Προεδρικό Διάταγμα 101/1996 "Όργανα που αποφασίζουν ή γνωμοδοτούν σε θέματα έργων που εκτελούνται από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.)" : "εποπτεύων την ΕΥΠ Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης..."
  40. «Από το υπουργείο Εσωτερικών στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης «μετακομίζει» η ΕΥΠ». in.gr. 27 Σεπτεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2022. 
  41. «ΕΥΠ: Ζητείται μάνατζερ!». ΤΑ ΝΕΑ. 22 Νοεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2022. 
  42. «Νόμος 3649/2008». Lawspot. 23 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2022. 
  43. Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου "Υπαγωγή Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη" (ΦΕΚ Α΄ 215/2009), κυρωθείσα μετέπειτα ως Νόμος 3817/2010 (ΦΕΚ Α΄16/2010)
  44. ΠΔ 24/2015 "Σύσταση και μετονομασία Υπουργείων, μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων." (ΦΕΚ Α΄ 20/2015)
  45. Newsroom. «Η αρμοδιότητα της ΕΥΠ περνάει στον πρωθυπουργό | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2022. 
  46. «Νόμος 4622/2019 - ΦΕΚ 133/Α/7-8-2019 (Κωδικοποιημένος)». e-nomothesia.gr | Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2022. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]