Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ΟΥΕΦΑ
ΔιοργανωτήςUEFA
Ίδρυση1960
Χώρος διεξαγωγήςΕυρώπη, (UEFA)
Αριθμός ομάδων55 (προκριματικά)
24 (τελικά)
Σημερινός κάτοχοςΙταλία Ιταλία (2ος τίτλος)
Περισ. κατακτήσειςΙσπανία Ισπανία
Γερμανία Γερμανία
(3 τίτλοι έκαστη)
ΙστοσελίδαΕπίσημη ιστοσελίδα
Soccerball current event.svg Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2020
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τη διοργάνωση

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (αγγλικά: UEFA European Championship), γνωστό ως Euro, είναι η ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική διοργάνωση, στην οποία διαγωνίζονται οι εθνικές ομάδες ανδρών των μελών της UEFA προκειμένου να καθοριστεί ο πρωταθλητής της Ευρώπης. Διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια από το 1960, στις ζυγές χρονιές μεταξύ των Παγκοσμίων Κυπέλλων Ποδοσφαίρου, και στην αρχή ονομαζόταν UEFA European Nations' Cup προτού αλλάξει στο σημερινό του όνομα το 1968. Ξεκινώντας από το πρωτάθλημα του 1996, ορισμένα πρωταθλήματα αναφέρονται συχνά με την μορφή "UEFA Euro [χρονιά]" και αυτή η μορφή έχει από τότε εφαρμοστεί και στα προηγούμενα πρωταθλήματα. [1]

Πριν να εισέλθουν στην διοργάνωση, όλες οι ομάδες εκτός από την εθνική ομάδα της χώρας που φιλοξενεί κάθε φορά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (η οποία προκρίνεται αυτόματα) διαγωνίζονται στην προκριματική διαδικασία. Οι νικητές του πρωταθλήματος είχαν την δυνατότητα να διαγωνιστούν στο επόμενο Κύπελλο Συνομοσπονδιών της FIFA το οποίο καταργήθηκε αλλά δεν ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν.

Τα 16 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα, έχουν κερδηθεί από 10 διαφορετικές εθνικές ομάδες: η Γερμανία και η Ισπανία έχουν κερδίσει από τρεις τίτλους έκαστη, η Γαλλία και η Ιταλία έχουν κερδίσει δυο τίτλους, ενώ η Σοβιετική Ένωση, η Τσεχοσλοβακία, η Ολλανδία, η Δανία, η Ελλάδα και η Πορτογαλία έχουν κερδίσει από έναν τίτλο έκαστη. Μέχρι σήμερα, η Ισπανία είναι η μόνη ομάδα στην ιστορία της διοργάνωσης που έχει κερδίσει συνεχόμενους τίτλους (το 2008 και το 2012). Πρόκειται για την δεύτερη πιο δημοφιλή ποδοσφαιρική διοργάνωση στον κόσμο μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της FIFA. Τον τελικό του Euro 2012 παρακολούθησαν περίπου 300 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως.

Η διοργάνωση του 2016 ανέδειξε νικήτρια την Πορτογαλία, η οποία κέρδισε τη διοργανώτρια Γαλλία με σκορ 1-0 στο Stade de France, στην παράταση. Ο τελικός αυτός προσέλκυσε 284 εκατομμύρια θεατές και αποτελεί τον δεύτερο πιο δημοφιλή αγώνα στην ιστορία του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.

Από το 1984, και επίσημα από το 1991, διεξάγεται και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου των Γυναικών.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης με τα καλύτερα αποτελέσματα των χωρών. 10 χώρες έχουν κερδίσει, η Γερμανία και η Δυτική Γερμανία θεωρούνται ως ενιαία χώρα.

Η ιδέα για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πρωταθλήματος εθνικών ομάδων υπήρχε από το 1927 και ανήκε στο Γάλλο Ανρί Ντελονέ, παλιό ποδοσφαιριστή και διαιτητή που τότε ήταν αναπληρωτής πρόεδρος της FIFA, όμως οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες.

Μόλις τον Ιούνιο του 1957, όταν πλέον είχαν ξεκινήσει αντίστοιχες διοργανώσεις σε άλλες ηπείρους: το Κόπα Αμέρικα στη Νότια Αμερική, το Κόπα Άφρικα στην Αφρική και το Κύπελλο Εθνών στην Ασία, αποφάσισαν και τα κράτη μέλη της UEFA να διοργανώσουν ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Από τα 31 μέλη της ΟΥΕΦΑ μόνο 14 ψήφισαν την πρόταση, που συνάντησε μεγάλη αντίδραση από τις τέσσερις βρετανικές ομοσπονδίες. Τελικά, αποφασίστηκε η πραγματοποίηση του θεσμού ανά τετραετία με την ονομασία Κύπελλο Εθνών «Ανρί Ντελονέ», προς τιμήν του εμπνευστή του, ο οποίος είχε πλέον πεθάνει από το 1955, αφού στο μεταξύ είχε διατελέσει γενικός γραμματέας της UEFA ως το 1954.

Στην πρώτη διοργάνωση δήλωσαν συμμετοχή μόνο 17 χώρες, με απούσες τις πιο δυνατές ομάδες της Ευρώπης. Δεν δήλωσαν συμμετοχή: οι τέσσερις βρετανικές ομοσπονδίες (Αγγλία, Σκωτία, Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία), η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 1954 Δυτική Γερμανία, η φιναλίστ του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958 Σουηδία, η Ιταλία και η Ολλανδία. Η τελική φάση έγινε στη Γαλλία τον Ιούλιο του 1960 και πρώτη νικήτρια ήταν η Σοβιετική Ένωση.

Η επιτυχία της διοργάνωσης και η απήχηση που είχε στους φιλάθλους είχαν ως αποτέλεσμα στο δεύτερο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα να συμμετάσχουν όλες οι χώρες μέλη της UEFA.

Σύστημα διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις πρώτες δύο διοργανώσεις (1960, 1964) οι ομάδες έπειτα από κλήρωση αγωνίζονταν σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ μέχρι τα ημιτελικά. Ακολουθούσε η τελική φάση στην έδρα μιας από τις τέσσερις χώρες, που περιλάμβανε τους δυο ημιτελικούς, τον μεγάλο τελικό και τον αγώνα για την τρίτη θέση.

Από την τρίτη διοργάνωση (1968) κι έπειτα η προκριματική φάση διεξάγεται σε ομίλους. Έως το 1976 οι όμιλοι ήταν οκτώ. Οι πρώτοι των ομίλων αγωνίζονταν στα προημιτελικά σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ και μόνο τέσσερις ομάδες αγωνίζονταν στην τελική φάση που διεξαγόταν στην έδρα μιας από τις τέσσερις χώρες.

Από το 1980 οι ομάδες της τελικής φάσης έγιναν οκτώ, που προκρίνονταν από επτά προκριματικούς ομίλους, ενώ η διοργανώτρια χώρα συμμετείχε απευθείας στην τελική φάση. Οι οκτώ ομάδες αγωνίζονταν σε δυο ομίλους. Το 1980 οι πρώτοι των ομίλων αγωνίστηκαν στον τελικό και οι δεύτεροι στον μικρό τελικό για την 3η θέση. Από το 1984 έως το 1992, οι δύο πρώτοι των ομίλων αγωνίζονταν στους ημιτελικούς, ενώ καταργήθηκε ο αγώνας της 3ης θέσης ως άνευ σημασίας.

Από το 1996 οι ομάδες της τελικής φάσης έγιναν δεκαέξι, οι οποίες προκρίνονταν από προκριματικούς ομίλους, ενώ η διοργανώτρια χώρα συμμετείχε απευθείας στην τελική φάση. Το 2000 (Βέλγιο / Ολλανδία), το 2008 (Αυστρία / Ελβετία) και το 2012 (Πολωνία / Ουκρανία) η τελική φάση ανατέθηκε σε δύο χώρες. Οι 16 ομάδες της τελικής φάσης αγωνίζονταν σε τέσσερις ομίλους και στη συνέχεια οι δυο πρώτες κάθε ομίλου αγωνίζονταν σε αγώνες νοκ-άουτ από τα προημιτελικά έως τον τελικό.

Από το 2016 και έπειτα, οι ομάδες της τελικής φάσης αυξήθηκαν σε 24. Χωρίζονται σε έξι ομίλους των τεσσάρων ομάδων και την πρόκριση για τη φάση των 16 παίρνουν οι δύο πρώτες κάθε ομίλου καθώς και οι τέσσερις καλύτερες τρίτες. Η τελική φάση του 2020 ανατέθηκε σε 11 πόλεις από 11 διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες.

Ομάδες τελικής φάσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1960 - 1976: 4
  • 1980 - 1992: 8
  • 1996 - 2012: 16
  • 2016 - 2024: 24

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τελικοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Διοργανώτρια Τελικός Αγώνας για την 3η θέση Αριθμός των Ομάδων
Πρωταθλήτρια Αποτέλεσμα Φιναλίστ Τρίτη θέση Αποτέλεσμα Τέταρτη θέση
1960 Γαλλία Γαλλία Flag of the Soviet Union.svg
Σοβιετική Ένωση
2–1
(παρ)
Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg
Γιουγκοσλαβία
Flag of the Czech Republic.svg
Τσεχοσλοβακία
2–0 Flag of France.svg
Γαλλία
4
1964 Flag of Spain (1945–1977).svg Ισπανία Flag of Spain (1945–1977).svg
Ισπανία
2–1 Flag of the Soviet Union.svg
Σοβιετική Ένωση
Flag of Hungary.svg
Ουγγαρία
3–1
(παρ)
Flag of Denmark.svg
Δανία
4
1968 Ιταλία Ιταλία Flag of Italy.svg
Ιταλία
1–1 (παρ)
2–0 (επ)
Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg
Γιουγκοσλαβία
Flag of England.svg
Αγγλία
2–0 Flag of the Soviet Union.svg
Σοβιετική Ένωση
4
1972 Βέλγιο Βέλγιο Flag of Germany.svg
Δυτική Γερμανία
3–0 Flag of the Soviet Union.svg
Σοβιετική Ένωση
Flag of Belgium (civil).svg
Βέλγιο
2–1 Flag of Hungary.svg
Ουγγαρία
4
1976 Γιουγκοσλαβία Γιουγκοσλαβία Flag of the Czech Republic.svg
Τσεχοσλοβακία
2–2
(5–3 π)
Flag of Germany.svg
Δυτική Γερμανία
Flag of the Netherlands.svg
Ολλανδία
3–2
(παρ)
Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg
Γιουγκοσλαβία
4
1980 Ιταλία Ιταλία Flag of Germany.svg
Δυτική Γερμανία
2–1 Flag of Belgium (civil).svg
Βέλγιο
Flag of the Czech Republic.svg
Τσεχοσλοβακία
1–1
(9–8 π)
Flag of Italy.svg
Ιταλία
8
1984 Γαλλία Γαλλία Flag of France.svg
Γαλλία
2–0 Flag of Spain.svg
Ισπανία
Η Δανία και η Πορτογαλία μοιράστηκαν την τρίτη θέση.[1] 8
1988 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία Flag of the Netherlands.svg
Ολλανδία
2–0 Flag of the Soviet Union.svg
Σοβιετική Ένωση
Η Ιταλία και η Δυτική Γερμανία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 8
1992 Σουηδία Σουηδία Flag of Denmark.svg
Δανία
2–0 Flag of Germany.svg
Γερμανία
Η Ολλανδία και η Σουηδία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 8
1996 Αγγλία Αγγλία Flag of Germany.svg
Γερμανία
2–1
(παρ, χ.γ.)
Flag of the Czech Republic.svg
Τσεχία
Η Αγγλία και η Γαλλία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 16
2000 Βέλγιο Βέλγιο
Ολλανδία Ολλανδία
Flag of France.svg
Γαλλία
2–1
(παρ, χ.γ.)
Flag of Italy.svg
Ιταλία
Η Ολλανδία και η Πορτογαλία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 16
2004 Πορτογαλία Πορτογαλία Flag of Greece.svg
Ελλάδα
1–0 Flag of Portugal.svg
Πορτογαλία
Η Τσεχία και η Ολλανδία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 16
2008 Αυστρία Αυστρία
Ελβετία Ελβετία
Flag of Spain.svg
Ισπανία
1–0 Flag of Germany.svg
Γερμανία
Η Ρωσία και η Τουρκία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 16
2012 Πολωνία Πολωνία
Ουκρανία Ουκρανία
Flag of Spain.svg
Ισπανία
4–0 Flag of Italy.svg
Ιταλία
Η Γερμανία και η Πορτογαλία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 16
2016 Γαλλία Γαλλία Flag of Portugal.svg
Πορτογαλία
1–0
(παρ.)
Flag of France.svg
Γαλλία
Η Γερμανία και η Ουαλία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 24
2020[2] Europe Ευρώπη Flag of Italy.svg
Ιταλία
1–1
(3–2 π)
Flag of England.svg
Αγγλία
Η Ισπανία και η Δανία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 24
2024 Γερμανία Γερμανία 24

Σημείωση

[1] Το 1984 καταργήθηκε ο αγώνας για την 3η θέση.
[2] Η διοργάνωση διεξήχθη το 2021 λόγω της πανδημίας του COVID-19.


Σύνοψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης με τις πρωταθλήτριες χώρες. Η Γερμανία έχει κατακτήσει το τρόπαιο δύο φορές ως Δυτική Γερμανία και μία ως ενιαία χώρα. Η Ρωσία το έχει κατακτήσει ως Σοβιετική Ένωση και η Τσεχία ως Τσεχοσλοβακία.
Χώρα Νικήτρια Φιναλίστ
Γερμανία 3 (1972,[α] 1980,[α] 1996) 3 (1976,[α] 1992, 2008)
Ισπανία 3 (1964,[β] 2008, 2012) 1 (1984)
Ιταλία 2 (1968[β], 2020) 2 (2000, 2012)
Γαλλία 2 (1984,[β] 2000) 1 (2016[β])
ΕΣΣΔ 1 (1960) 3 (1964, 1972, 1988)
Τσεχία 1 (1976[γ]) 1 (1996)
Πορτογαλία 1 (2016) 1 (2004[β])
Ολλανδία 1 (1988)
Δανία 1 (1992)
Ελλάδα 1 (2004)
Γιουγκοσλαβία 2 (1960, 1968)
Βέλγιο 1 (1980)
Αγγλία 1 (2020)
  1. 1,0 1,1 1,2 Ως Δυτική Γερμανία
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Διοργανώτρια
  3. Ως Τσεχοσλοβακία

Στατιστικά παικτών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτοι σκόρερ (σε τελικές φάσεις)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Χώρα Παίκτης Γκολ Συμμετοχές Μέσος όρος Τουρνουά
1 Πορτογαλία Κριστιάνο Ρονάλντο 11 22 0.5 2004, 2008, 2012, 2016, 2020
2 Γαλλία Μισέλ Πλατινί 9 5 1.80 1984
3 Αγγλία Άλαν Σίρερ 7 9 0.78 1992, 1996, 2000
4 Γαλλία Αντουάν Γκριεζμάν 7 8 0.86 2016, 2020
Ολλανδία Ρουντ Φαν Νίστελροϊ 6 8 0.75 2004, 2008
Ολλανδία Πάτρικ Κλάιφερτ 6 9 0.67 1996, 2000
Αγγλία Γουέιν Ρούνεϊ 6 10 0.60 2004, 2012, 2016
Γαλλία Τιερί Ανρί 6 11 0.55 2000, 2004, 2008
Σουηδία Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς 6 13 0.46 2004, 2008, 2012, 2016
Πορτογαλία Νούνο Γκόμες 6 14 0.43 2000, 2004, 2008
11 ΟΔ Γιουγκοσλαβίας Σάβο Μιλόσεβιτς 5 4 1.25 2000
Ολλανδία Μάρκο φαν Μπάστεν 5 9 0.56 1988, 1992
Τσεχία Μίλαν Μπάρος 5 11 0.45 2004, 2008, 2012
Γερμανία Μάριο Γκόμεζ 5 13 0.38 2008, 2012, 2016
Γερμανία Γιούργκεν Κλίνσμαν 5 13 0.38 1988, 1992, 1996
Ισπανία Φερνάντο Τόρρες 5 13 0.38 2004, 2008, 2012
Γαλλία Ζινεντίν Ζιντάν 5 14 0.36 1996, 2000, 2004

Πρώτοι σκόρερ ανά διοργάνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Παίκτης Γκολ
1960 Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Μίλαν Γκάλιτς

Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Ντράζεν Γιέρκοβιτς
Γαλλία Φρανσουά Οΐτ
Σοβιετική Ένωση Βαλεντίν Ιβανόφ
the Soviet Union Βίκτορ Πονεντέλνικ

2
1964 Ουγγαρία Φέρεντς Μπένε

Ουγγαρία Ντέστσο Νόβακ
Ισπανία Χεσούς Μαρία Περέδα

2
1968 Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Ντράγκαν Τζάιτς 2
1972 Γερμανία Γκερντ Μύλερ 4
1976 Γερμανία Ντίτερ Μίλερ 4
1980 Γερμανία Κλάους Άλοφς 3
1984 Γαλλία Μισέλ Πλατινί 9
1988 Ολλανδία Μάρκο φαν Μπάστεν 5
1992 Ολλανδία Ντένις Μπέργκαμπ

Σουηδία Τόμας Μπρολίν
Δανία Χένρικ Λάρσεν
Γερμανία Καρλ Χάιντς Ρίντλε

3
1996 Αγγλία Άλαν Σίρερ 5
2000 Ολλανδία Πάτρικ Κλάιφερτ

Σερβία Σάβο Μιλόσεβιτς

5
2004 Τσεχία Μίλαν Μπάρος 5
2008 Ισπανία Νταβίδ Βίγια 4
2012 Γερμανία Μάριο Γκόμεζ

Ισπανία Φερνάντο Τόρρες
Ιταλία Μάριο Μπαλοτέλι
Κροατία Μάριο Μάντζουκιτς
ΠορτογαλίαΚριστιάνο Ρονάλντο
Ρωσία Αλάν Τζαγκόεφ

3
2016 Γαλλία Αντουάν Γκριεζμάν
6
2020 Πορτογαλία Κριστιάνο Ρονάλντο

Τσεχία Πάτρικ Σικ

5

Πολυτιμότεροι παίκτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διάκριση απονέμεται από το 1980.

Έτος Παίκτης
1980 Γερμανία Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε
1984 Γαλλία Μισέλ Πλατινί
1988 Ολλανδία Μάρκο φαν Μπάστεν
1992 Δανία Πέτερ Σμάιχελ
1996 Γερμανία Ματίας Ζάμμερ
2000 Γαλλία Ζινεντίν Ζιντάν
2004 Ελλάδα Θοδωρής Ζαγοράκης
2008 Ισπανία Τσάβι Ερνάντεθ
2012 Ισπανία Αντρές Ινιέστα
2016 Γαλλία Αντουάν Γκριεζμάν
2020 Ιταλία Τζανλουίτζι Ντοναρούμα

Περισσότερες διοργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τουρνουά Παίκτης Χρονιές
5 Πορτογαλία Κριστιάνο Ρονάλντο 2004, 2008, 2012, 2016, 2020
4 Γερμανία Λόταρ Ματέους 1980, 1984, 1988, 2000
Δανία Πέτερ Σμάιχελ 1988, 1992, 1996, 2000
Ιταλία Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο 1996, 2000, 2004, 2008
Γαλλία Λιλιάν Τουράμ 1996, 2000, 2004, 2008
Ολλανδία Έντβιν Φαν Ντερ Σαρ 1996, 2000, 2004, 2008
Σουηδία Όλοφ Μέλμπεργκ 2000, 2004, 2008, 2012
Σουηδία Αντρέας Ίσακσον 2004, 2008, 2012, 2016
Γερμανία Μπάστιαν Σβαϊνστάιγκερ 2004, 2008, 2012, 2016
Κροατία Ντάριο Σρνα 2004, 2008, 2012, 2016
Ιταλία Τζιανλουίτζι Μπουφόν 2004, 2008, 2012, 2016
Τσεχία Γιάροσλαβ Πλασίλ 2004, 2008, 2012, 2016
Σουηδία Κιμ Σέλστρεμ 2004, 2008, 2012, 2016
Γερμανία Λούκας Ποντόλσκι 2004, 2008, 2012, 2016
Τσεχία Πετρ Τσεχ 2004, 2008, 2012, 2016
Σουηδία Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς 2004, 2008, 2012, 2016
Τσεχία Τομάς Ροσίτσκι 2000, 2004, 2012, 2016

Περισσότερες συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Χώρα Παίκτης Συμμετοχές Τουρνουά
1 Πορτογαλία Κριστιάνο Ρονάλντο 21 2004–2020
2 Γερμανία Μπάστιαν Σβαϊνστάιγκερ 18 2004–2016
3 Ιταλία Τζιανλουίτζι Μπουφόν 17 2004–2016
4 Ολλανδία Έντβιν Φαν Ντερ Σαρ 16 1996–2008
Γαλλία Λιλιάν Τουράμ 16 1996–2008
Ισπανία Σεσκ Φάμπρεγας 16 2008–2016
Ισπανία Αντρές Ινιέστα 16 2008–2016
8 Ισπανία Σέρχιο Ράμος 15 2008–2016
Ισπανία Νταβίντ Σίλβα 15 2008–2016

Πρωταθλητές προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Προπονητής Χώρα
1960 ΕΣΣΔ Γαβριήλ Καχάλιν ΕΣΣΔ ΕΣΣΔ
1964 Ισπανία Χοσέ Βιλαλόνγκα Ισπανία Ισπανία
1968 Ιταλία Φερούτσιο Βαλκαρέτζι Ιταλία Ιταλία
1972 Γερμανία Χέλμουτ Σον Γερμανία Δυτική Γερμανία
1976 Τσεχοσλοβακία Βάτσλαβ Γιέζεκ Τσεχοσλοβακία Τσεχοσλοβακία
1980 Γερμανία Γιαπ Ντέργουολ Γερμανία Δυτική Γερμανία
1984 Γαλλία Μισέλ Ινταλγκό Γαλλία Γαλλία
1988 Ολλανδία Ρίνους Μίχελς Ολλανδία Ολλανδία
1992 Δανία Ρίτσαρντ Μόλερ Νίλσεν Δανία Δανία
1996 Γερμανία Μπέρτι Φογκτς Γερμανία Γερμανία
2000 Γαλλία Ροζέ Λεμέρ Γαλλία Γαλλία
2004 Γερμανία Ότο Ρεχάγκελ Ελλάδα Ελλάδα
2008 Ισπανία Λουίς Αραγονές Ισπανία Ισπανία
2012 Ισπανία Βιθέντε ντελ Μπόσκε Ισπανία Ισπανία
2016 Πορτογαλία Φερνάντο Σάντος Πορτογαλία Πορτογαλία
2020 Ιταλία Ρομπέρτο Μαντσίνι Ιταλία Ιταλία

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]