Κητώ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Κητώ ήταν δευτερεύουσα θαλάσσια θεότητα, κόρη του Πόντου και της Γαίας. Αδέλφια της ήταν ο Νηρέας, ο Φόρκυς, ο Θαύμας και η Ευρυβία

Αντιπροσώπευε τους κινδύνους της θάλασσας. Συχνά σχετίζεται με τα μεγαλόσωμα ζώα της θάλασσας, τα κήτη (φάλαινες, καρχαρίες, κτλ).

Παντρεύτηκε τον αδελφό της, Φόρκυ, από τον οποίο απέκτησε την Έχιδνα, τη Σκύλλα, τον Λάδωνα, τις Γραίες, τις Γοργόνες, τις Εσπερίδες, καθώς και τον δράκοντα που προστάτευε τα Μήλα των Εσπερίδων (ο Εσπέριος Δράκων). Ο Ηρακλής αντιμετώπισε αυτό το τέρας, στον άθλο της κλοπής των χρυσών Μήλων των Εσπερίδων. Στη συνέχεια, με την καθοδήγηση της θεάς Αθηνάς, ο Ηρακλής επέστρεψε τα Μήλα στον κήπο των Εσπερίδων προκειμένου να φυλαχθούν. Η Κητώ, πολλές φορές συγχέεται στην μυθολογία με τη χθόνια θεά Εκάτη, η οποία είχε, επίσης, εξουσία στην θάλασσα.

Η λέξη, που χρησιμοποιείται ως σήμερα, προέρχεται από την μυθολογική αυτή θεότητα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα