Δίας (μυθολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Δίας.
Δίας
Head Zeus NAMA3377.jpg
Γενικές πληροφορίες
Προφορά
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜήτις
Θέμις
Ήρα
ΣύντροφοςΑίγινα
Λητώ
Λήδα
Aega
Αλκμήνη
Αναξιθέα
Αντιόπη η Βοιωτή
Asterope
Καμβύση
Καλλιστώ
Κάρμη
Κασσιόπεια
Καλχηδονία
Κλυμένη
Δανάη
Δήμητρα
Δία
Διώνη
Ελάρη
Ηλέκτρα
Ευρώπη
Ευρυμέδουσα
Eurynome
Γαία
Ιμαλία
Ώρα
Ιώ
Ιοδάμα
Ησιόνη
Λαοδάμεια
Μαίρα
Μαία
Μνημοσύνη
Νιόβη του Φορωνέα
Νύσα
Othreis
Πανδώρα
Περσεφόνη
Pluto
Πλουτώ
Πρωτογένεια
Σελήνη
Σεμέλη
Ταϋγέτη
Θάλεια
Thrace
Θυία
Αφροδίτη
Καλύκη
Lamia
Ποδάργη
Πύρρα
Καλλιόπη
Δωρίς
Έχιδνα
Ηώς
Eurydome
Αίτνα
Ελίκη
unnamed daughter of Borysthenes
Contvmelia
Κορυφή
Κρήτη
d:Q59221658
Eurynome
Νέμεσις
Λάμια
ΤέκναΆρης
Αφροδίτη
Απόλλων
Αθηνά
Ήφαιστος[1]
Άρτεμις[2]
Ερμής[3]
Περσεφόνη
Διόνυσος
Ελένη[4]
Ώρες
Αρκείσιος
Θάλεια
Πολύμνια
Ερατώ
Τερψιχόρη
Ευτέρπη
Ουρανία
Μελπομένη
Καλλιόπη
Κλειώ
Μίνωας[5]
Εσπερίδες
Αοιδή
Αιακός
Μελέτη
Άργος (μυθολογία)
Μνήμη
Θελξινόη
Δάρδανος[6][7]
Ειλείθυια
Ήβη
Αδράστεια
Πολυδεύκης
Άτη
Λοκρός
Ηρακλής[8]
Περσέας[9]
Λακεδαίμονας
Garamantis
Αιγίπαν
Μυρμιδών
Μάνης
Ακράγας
Τάνταλος[10][11]
Αμφίονας της Αντιόπης[12][13][14]
Άγγελος
Ζήθος[13][14]
Ειρήνη
Δίκη
Ευφροσύνη (μυθολογία)
Eunomia
Θάλεια
Αγλαΐα
Ενυώ
Πασιθέα
Acheilus
Πειρίθους
Οπούς
Αρκάς
Βριτόμαρτις
Atymnius
Solymus
Μνημοσύνη
Τιτυός
Ιασίων
Κόρινθος
Emathion
Sarpedon
Ραδάμανθυς[15]
d:Q6411764
Κολάξαϊς
Κρης (μυθολογία)
Έπαφος
Κερόεσσα
Ορχομενός
Libyan Sibyl
Σσρπηδών
Arche
Πελασγός
d:Q1919421
Latinus
Γραικός
Ζαγρεύς
Αέθλιος
Έρσα
Πανδία
Παλικοί
Αστραία
Carpo
Θαλλώ
Arctus
Άτροπος
Κλωθώ
Λάχεση
Μάγνης
Μακεδόνας
Ταίναρος
Κρηνάκος
Τύχη
Ενδυμίωνας
Αρμονία
Αλαγονία (νύμφη)
Melinoe
Αχαιός
Balius
Xanthus
Έλλην
Λέων της Νεμέας
Carius
Αλήθεια
Καιρός
Λιταί
Μυρτίλος
Σκάμανδρος
Εκάτη
Ασωπός
Auxo
Μέγαρος
Πάνας
Arge
Nemea
Χάριτες
Themides
d:Q11710892
Dysis
Geraestus
Ώλενος
d:Q15837391
Aegle
Aetae
Arcesilaus
Bithynus
Βούρα
Καλλιγένεια
Car
Carnus
Ταργίταος
Chrysus
Κορύβαντες
Corythus
Cronius
Cyrnvs
Damocrateia
Dodon
Dodone
d:Q20190414
d:Q60320570
Έρις
Ethalion
Evbvlevs
Gargarvs
Διόσκουροι
ΓονείςΚρόνος και Ρέα[16][17]
ΑδέλφιαΉρα[16][18]
Άδης[16]
Ποσειδώνας[16][19]
Δήμητρα[16]
Χείρων
Εστία[16]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Δίας ή Ζευς σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία είναι ο «Πατέρας των θεών και των ανθρώπων», που κυβερνά τους Θεούς του Ολύμπου.

Ο Δίας στο μύθο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτός είναι ο θεός του ουρανού και του κεραυνού στην ελληνική μυθολογία. Είναι το νεότερο παιδί του Κρόνου και της Ρέας. Στις περισσότερες παραδόσεις είναι παντρεμένος με την Ήρα, αν και στο μαντείο της Δωδώνης, σύζυγος του αναφέρεται η Διώνη. Είναι γνωστός για τις ερωτικές περιπέτειες του. Αυτό οδήγησε σε πολλούς ευσεβείς και ηρωικούς απογόνους, συμπεριλαμβανομένων της θεός Αθηνάς, του θεού Απόλλωνα, της θεάς Άρτεμης, του θεού Ερμή, της θεάς Περσεφόνης (από την θεά Δήμητρα), του θεού Διόνυσου, του Περσέα, του Ηρακλή, της Ωραίας Ελένης, του Μίνωα και των Μουσών (από την Τιτανίδα Μνημοσύνη). Από την θεά Ήρα έχει αποκτήσει τον θεό Άρη, την θεά Ήβη και τον θεό Ήφαιστο (μια άλλη πηγή λέει ότι η Ήρα γονιμοποίησε τον Ήφαιστο μόνη της), ενώ από τη Ωκεανίδα Διώνη απέκτησε την θεά Αφροδίτη. Ο Δίας υπήρξε ανέκαθεν μετεωρολογικός θεός, ελεγκτής της αστραπής, του κεραυνού και της βροχής. Ήταν ο δυνατότερος και σπουδαιότερος όλων των μυθολογικών όντων και θεών. Ο Θεόκριτος περίπου το 265 π.Χ. έγραψε: «άλλοτε είναι καθαρός ο Δίας, άλλοτε βρέχει». Στο ομηρικό έπος της Ιλιάδας έστελνε τους κεραυνούς στους εχθρούς του. Άλλα εμβλήματά του, ήταν ο αετός και η αιγίς.

Γέννηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τιτάνας Κρόνος απέκτησε πολλά παιδιά από τη Ρέα: την θεά Εστία, την θεά Δήμητρα, την θεά Ήρα, τον θεό Πλούτωνα και τον θεό Ποσειδώνα, αλλά τα κατάπιε όλα τη στιγμή που γεννήθηκαν, αφού είχε μάθει από τη Γαία και τον Ουρανό ότι ο γιος του θα τον ανατρέψει, όπως ο ίδιος είχε ανατρέψει τον δικό του πατέρα. Όταν ο Δίας ήταν έτοιμος να γεννηθεί, η Ρέα ζήτησε από τη Γαία να επινοήσει ένα σχέδιο για να τον σώσει, έτσι ώστε ο Κρόνος να τιμωρηθεί για τις πράξεις του ενάντια στον πατέρα του Ουρανό και τα παιδιά του. Η Ρέα γέννησε το Δία στο Δικταίο Άντρο της Κρήτης, παραδίδοντας στον Κρόνο μια πέτρα τυλιγμένη στα σπάργανα, την οποία κατάπιε.

Νηπιακή ηλικία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ρέα έκρυψε τον Δία σε μια σπηλιά στο όρος Ίδη της Κρήτης και σύμφωνα με διαφορετικές εκδοχές της ιστορίας ανατράφηκε από:

  • την Γαία
  • μια κατσίκα, την Αμάλθεια, ενώ οι Κουρήτες-στρατιώτες (μικρότεροι θεοί) χόρευαν, φώναζαν και χτυπούσαν τα δόρατα στις ασπίδες τους έτσι ώστε ο Κρόνος να μην ακούσει το κλάμα του μωρού.
  • μια νύμφη που ονομάζεται Κυνοσούρα, την οποία ο Δίας, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, την τοποθέτησε ανάμεσα στα αστέρια.
  • τη Μελίσσα με κατσικίσιο γάλα και μέλι.
  • μια οικογένεια βοσκών με την υπόσχεση ότι τα πρόβατά τους θα σωθούν από τους λύκους.

Βασιλιάς των θεών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δίας μετά την ενηλικίωση του ανάγκασε τον Κρόνο να ξεράσει πρώτα την πέτρα και στη συνέχεια τα αδέλφια του, με την αντίστροφη σειρά της κατάποσης. Σε ορισμένες εκδόσεις, η Ωκεανίδα Μήτις έδωσε στον Κρόνο ένα εμετικό για να τον αναγκάσει να ξεράσει τα μωρά. Μαζί με τα αδέλφια του, με τους Γίγαντες, τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες, ανέτρεψε τον Κρόνο και τους άλλους Τιτάνες στον αγώνα που ονομάστηκε Τιτανομαχία.

Η Τιτανομαχία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Τιτανομαχία

Ο Ησίοδος μας μεταφέρει τα περί της μυθικής Τιτανομαχίας, αναφέροντας ότι ο Δίας και τα αδέλφια του πολέμησαν εναντίον του Κρόνου και των Τιτάνων για την κυριαρχία επάνω στην Γη. Ορμούμενοι από τον Όλυμπο καταπολέμησαν τους Τιτάνες που είχαν οχυρωθεί στον Όρθυ. Ο αμείλικτος αυτός πόλεμος διήρκεσε δέκα χρόνια, ώσπου ο Δίας έλαβε την συμβουλή της Γαίας, να κατέβει στα Τάρταρα και να απελευθερώσει τους αδελφούς των Τιτάνων, τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες. Στα Τάρταρα πάλεψε με το μυθικό τέρας Κάμπη και αφού το νίκησε, απελευθέρωσε τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες, οι οποίοι έκτοτε έγιναν σύμμαχοί του. Οι Κύκλωπες από ευγνωμοσύνη έδωσαν στον Άδη και στον Ποσειδώνα πολεμικά όπλα και προμήθευσαν τον Δία με τις αστραπές, τη βροντή και το σφυρί, τα οποία από τότε έγιναν σύμβολα της δύναμής του. Οι δε Εκατόγχειρες συνόδευσαν τον Δία στην μάχη, όπου με την βοήθειά τους οι θεοί νίκησαν τους Τιτάνες καταποντίζοντάς τους στα Τάρταρα βάζοντας για φρουρούς τους, τους Εκατόγχειρες. Τον Κρόνο τον φυλάκισαν μαζί με τους Τιτάνες στα Τάρταρα και όρισαν σαν φρουρό του τη Νύχτα. Αργότερα, πήρε χάρη και έγινε βασιλιάς των Ηλύσιων Πεδίων, όπου κοιμόταν αιώνια. Ο Δίας, κατόπιν προτάσεως από την Γαία, αναλαμβάνει την υπέρτατη εξουσία ανάμεσα στους Θεούς και μοιράζει τον κόσμο σε τρία βασίλεια: Τον ουρανό, τη θάλασσα και τον κάτω κόσμο, θέτοντας για αρχηγούς τον εαυτό του, τον Ποσειδώνα και τον Άδη αντίστοιχα.

Η Γιγαντομαχία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Γιγαντομαχία

Επί της βασιλείας του, ο Δίας απειλήθηκε από τους Γίγαντες, οι οποίοι με προτροπή της Γαίας ζητούσαν να εκδικηθούν την πάταξη των Τιτάνων. Στη Γιγαντομαχία, όπως ονομάστηκε ο πόλεμος που ακολούθησε, ο Δίας αναδείχτηκε νικητής. Οι ολύμπιοι θεοί βοηθούμενοι από τον Ηρακλή και τον Διόνυσο, πάλεψαν και νίκησαν σκοτώνοντας ή κατατροπώνοντας όλους τους Γίγαντες.

Δίας και Ήρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Ήρα

Ο Δίας ήταν αδελφός και σύζυγος της θεάς Ήρας. Με την Ήρα απέκτησε τον θεό Άρη, την θεά Ήβη και τον θεό Ήφαιστο (μία άλλη εκδοχή λέει ότι η Ήρα μόνη της γέννησε τον Ήφαιστο, από ζήλια που ο Δίας γέννησε μόνος του την Αθηνά). Ορισμένοι περιλαμβάνουν στις κόρες τους την Ειλείθυια (θεά των τοκετών), την Άργη και την Έριδα. Πολυτάραχη η σχέση τους, ήταν γεμάτη ραδιουργίες και αντιζηλίες. Περιελάμβανε ακόμη και συνωμοσίες ή εναντίωση του ενός απέναντι στη θέληση του άλλου. Αναφέρεται η άποψη, η έχθρα του ζεύγους ανάγεται στην αντιπαλότητα του πρωταρχικού ζεύγους Ουρανός - Γαία και αντανακλά τη θέση του αρσενικού στα ιστορικά χρόνια της πατριαρχίας. Πολλοί μύθοι αναφέρουν την Ήρα να ζηλεύει τις ερωτικές κατακτήσεις του Δία και να είναι εχθρός των ερωμένων και των παιδιών τους. Για έναν χρόνο, μια νύμφη που ονομαζόταν Ηχώ είχε τη δουλειά να αποσπά την προσοχή της Ήρας από τις υποθέσεις του, μιλώντας της ακατάπαυστα. Όταν η Ήρα ανακάλυψε την απάτη, την καταράστηκε να επαναλαμβάνει τα λόγια των άλλων.

Δίας και Μήτις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Μήτις (μυθολογία)

Κατά τον Ησίοδο, πρώτη σύζυγος του Δία ήταν η ελκυστική Μήτις, θεά της γνώσης. Ο Δίας όμως πήρε χρησμό ότι από τον γιο της Μήτιδας μια μέρα θα έβρισκε την ίδια μοίρα, όπως ο πατέρας του (Κρόνος) και ο παππούς του (Ουρανός), οι οποίοι εκθρονίστηκαν από κάποιο παιδί τους. Αφού όμως, ακόμα και η μέθοδος του Κρόνου είχε αποδειχθεί αναποτελεσματική, αποφάσισε να μην εξουδετερώσει τα παιδιά του, αλλά την ίδια την Μήτιδα πριν αυτή προλάβει να γεννήσει. Έτσι, Ο Δίας κατάπιε τη Μήτιδα, όπως είχε κάνει ο Κρόνος με τα παιδιά της Ρέας. Η Μήτιδα όμως ήδη εγκυμονούσε την Αθηνά, με αποτέλεσμα να πιάσει τρομερό πονοκέφαλο τον Δία. Ο Ήφαιστος σπεύδοντας να βοηθήσει με τα εργαλεία του, συνέβαλε στην γέννηση της Αθηνάς, η οποία ξεπήδησε πάνοπλη μέσα από το κεφάλι του Δία.

Απόγονοι του Δία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι πολλοί οι μύθοι που παρουσιάζουν τον Δία να έχει ερωτικές σχέσεις με γυναίκες. Γι' αυτό γέννησε πολλούς απογόνους, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι ποτέ κανένας μύθος δεν έχει παρουσιάσει τον Δία ως άκαρπο. Πολλές φορές επίσης, ο Δίας άλλαζε μορφή για να πλησιάσει και να ενωθεί με τις ερωμένες του.

Γυναίκα Δίας Απόγονοι
Θέμις οι Μοίρες: Κλωθώ, Λάχεσις, Άτροπος και οι Ώρες: Ευνομία, Δίκη, Ειρήνη, κατά άλλους Αὐξώ, Θαλλώ, Καρπώ
Ήρα ως Κούκος Ήβη, Ειλείθυια, Άργη. Σύμφωνα με τον Όμηρο επίσης: Ήφαιστος, σύμφωνα με τον Ησίοδο επίσης Άρης
Αίγινα ως πύρ Αιακός
Αλκμήνη Αμφιτρύων Ηρακλής
Ανάγκη Αδράστεια, κατά άλλους τις Μοίρες
Αντιόπη ως Σάτυρος οι δίδυμοι Αμφίων και Ζήθος
Αστερία Αετός
Δανάη ως χρυσή βροχή Περσέας
Δήμητρα Περσεφόνη
Διώνη Αφροδίτη
Ηλέκτρα Ιασίων, Δάρδανος, Αρμονία
Ελάρα Τίτυος
Ευρώπη ως ταύρος Μίνωας, Σαρπηδόνας, Ραδάμανθυς
Ευρυνόμη Οι Χάριτες: Αγλαΐα, Ευφροσύνη, Θάλεια και Ασωπός
Γαραμάντη Ίαρβος
Ώρα Κολάξης
Ύβρις Παν
Ιώ Έπαφος
Καλλιστώ αρκούδα Αρκάς
Καλύκη Ενδυμίων
Κάρμη Βριτόμαρτης
Λάμια πολλά παιδιά, που σκότωσε η Ήρα
Λητώ Άρτεμις, Απόλλων
Λήδα ως κύκνος οι Διόσκουροι Κάστωρ και Πολυδεύκης
Λήδα ή Νέμεσις ως κύκνος Ελένη (μυθολογία)
Μαία Ερμής
Μήτις Αθηνά
Μνημοσύνη ως βοσκός τις Μούσες: Κλειώ, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Θάλεια, Ευτέρπη, Ερατώ, Ουρανία, Πολυύμνια, Καλλιόπη
Νιόβη Άργος
μία Νύμφη Μέγαρος
Περσεφόνη ως φίδι Ζαγρεύς
Πλουτώ Τάνταλος
Πρωτογένεια Αίθλιος
Σεμέλη Διόνυσος
Ταϋγέτη Λακεδαίμων
Θάλεια οι Παλικοί

Οι λέξεις Δίας και Ζευς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δίας ονομαζόταν στα Αρχαία Ελληνικά Ζευς, λέξη που στη γενική πτώση ήταν του Διός, (σπανιότερα του Ζηνός), απ' όπου προήλθε και η νεοελληνική ονομασία. Η ετυμολογία της λέξης είναι η εξής: Προέρχεται από την Ινδοευρωπαϊκή ρίζα *Dyēus, που σύμφωνα με τους γλωσσολόγους προέρχεται από την πρώτο-ινδο-ευρωπαϊκό θεό της ημέρας *Dyeus ph2tēr ("Sky Father") που προέρχεται από την ριζά *dyeu- ("to shine")[20] και div-, που σημαίνει ουρανός και έδωσε ακόμα την ελληνική λέξη Θεός, το Λατινικό Deus, το Βεδικό Dyaus, το Γερμανικό Tiwaz, το Γαελικό Dia, Αρχαίο Ιρλανδικό Dia που επίσης σημαίνει και Θεός και Μέρα[21] και άλλες λέξεις σχετικές με το θείο.[22][23]Το όνομα βρίσκεται και σε άλλους ινδοευρωπαϊκούς λαούς, τους Ινδούς, τους Όμβρους, τους Λατίνους κ.α. Η έκφραση Ζευς πατήρ αντιστοιχεί στο Diespiter (Juppiter) των Ρωμαίων, το οποίο αρχικά ήταν D και εξελίχθηκε σε J κάτι ανάλογο με το Δίας ή Διεύς το οποίο εξελίχθηκε σε Ζευς[24], το Jupater των Όμβρων και το Dyaus Pita των αρχαίων Ινδών.[25] Από την ίδια ριζά προέρχεται και το αγγλικό day που σημαίνει μέρα[26].

Ο Δίας στην Ιλιάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ραψωδία 2: Ο Δίας στέλνει τον «πλάνο» θεό Όνειρο στον Αγαμέμνονα με τη μορφή του Νέστορα και τον προτρέπει να επιτεθεί στους Τρώες, γιατί τάχα ήρθε η ώρα να τους νικήσει.
Ραψωδία 4: Ο Δίας υπόσχεται στην Ήρα την καταστροφή της Τροίας στο τέλος του πολέμου.
Ραψωδία 8: ο Δίας απαγορεύει σε όλους τους θεούς να μετέχουν στη σύγκρουση και ο ίδιος επισκοπεί το πεδίο της μάχης από το όρος Ίδη.
Ραψωδία 14: Η Ήρα δανείζεται από την Αφροδίτη τη μαγική ερωτική της ζώνη και παρασύρει το Δία σε ερωτικές περιπτύξεις, ύστερα από τις οποίες ο θεός πέφτει σε βαθύ ύπνο.
Ραψωδία 15: Ο Δίας ξυπνάει και συνειδητοποιεί ότι ο ίδιος ο αδελφός του ο Ποσειδών βοηθά τους Έλληνες.
Ραψωδία 16: Ο Δίας είναι αναστατωμένος που δεν θα μπορούσε να βοηθήσει τον Σαρπηδόνα, διότι τότε θα έρχονταν σε αντίθεση με τις προηγούμενες αποφάσεις του.
Ραψωδία 17: Ο Δίας στενοχωριέται από τη μοίρα του Έκτορος.
Ραψωδία 20: Ο Δίας αφήνει τους άλλους Θεούς να βοηθήσουν τις αντίστοιχες πλευρές στον πόλεμο.
Ραψωδία 24: Ο Δίας στέλνει τη Θέτιδα στον Αχιλλέα, για να δώσει το σώμα του Έκτορος.

Η επιγραφή του όρους Ζας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην κορυφή του όρους Ζας υπάρχει μια επιγραφή σε βράχο με παραφθαρμένα γράμματα.

Όρος Διός Μηλωσίου = Διός προστάτη των προβάτων

Το βουνό Ζευς/Ζας αποτελεί την υψηλότερη ορεινή κορυφή, όχι μόνο της Νάξου, αλλά και ολόκληρου του κυκλαδικού συμπλέγματος Το βουνό δεσπόζει πάνω από το χωριό του Φιλωτίου

Προσωνυμίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετεωρολογία
  • Ουράνιος, * Αιθέριος, * Νεφεληγερέτης, * Εριβρεμέτης (βαριά βροντή), * Υψιβρεμέτης, * Ερίγδουπος, * Αστεροπητής
  • Στεροπηγερέτης, * Αργικέραυνος, * Τερπικέραυνος, * Όμβριος, * Υέτιος, * Ικμαίος (καλοκαιρινά μελτέμια), * Καταιβάτης
  • Καππώτας, * Κεραυνός, * Ευάνεμος, * Κερασφόρος, * Κελαινεφής (μαύρα σύννεφα)
Οικογένεια - Οίκος
  • Ερκείος (έρκος=φράγμα, περίβολος), * Γαμήλιος, * Ηραίος, * Πατήρ, * Πατρώος, * Φράτριος
Κορυφές βουνών
  • Αίνιος, * Ακραίος, * Επάκριος, * Ελλάνιος, * Κορυφαίος , * Λαρίσιος, * Παρνήθιος, * Ιθωμάτας, * Ολύμπιος, * Λύκαιος
Διάφορα
  • Όρκιος (όρκος), * Ύπατος, * Μέγιστος, * Άριστος, * Πολιεύς, * Βουλαίος, * Τέλειος, * Ελευθέριος, * Φίλιος , * Ξένιος , * Ικέσιος,
  • Φύσιος, * Σωτήρ, * Κτήσιος (οικουρός όφις), * Μειλίχιος, * Καταχθόνιος

Γενεαλογικό δένδρο του Δία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενεαλογικό δένδρο του Δία

Έκθεση Φωτογραφιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ἥφαιστος» (Ρωσικά)
  2. «Ἄρτεμις» (Ρωσικά)
  3. «Ἑρμῆς» (Ρωσικά)
  4. «Helena» (Ρωσικά)
  5. «Minos» (Ρωσικά)
  6. «Dardanus» (Ρωσικά)
  7. «Дардан» (Ρωσικά)
  8. «Alcmena» (Ρωσικά)
  9. «Perseus» (Ρωσικά)
  10. Νικολάι Ομπνόρσκι: «Тантал» (Ρωσικά)
  11. «Tantalus» (Ρωσικά)
  12. «Амфион» (Ρωσικά)
  13. 13,0 13,1 «Антиопа» (Ρωσικά)
  14. 14,0 14,1 «Антіопа» (Ρωσικά)
  15. «Rhadamanthys» (Ρωσικά)
  16. 16,0 16,1 16,2 16,3 16,4 16,5 16,6 «Ζεύς» (Ρωσικά)
  17. 17,0 17,1 «Rhea» (Ρωσικά)
  18. «Ἥρα» (Ρωσικά)
  19. «Ποσειδῶν» (Ρωσικά)
  20. «The American Heritage dictionary of Indo-European roots». Choice Reviews Online 49 (07): 49–3594-49-3594. 2012-03-01. doi:10.5860/choice.49-3594. ISSN 0009-4978. http://dx.doi.org/10.5860/choice.49-3594. 
  21. edil@qub.ac.uk. «eDIL - Irish Language Dictionary». edil.qub.ac.uk (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2018. 
  22. Gabbard, Krin (2003). «“Jazz”: etymology». Oxford Music Online (Oxford University Press). http://dx.doi.org/10.1093/gmo/9781561592630.article.j987654. 
  23. «The American Heritage dictionary of Indo-European roots». Choice Reviews Online 49 (07): 49–3594-49-3594. 2012-03-01. doi:10.5860/choice.49-3594. ISSN 0009-4978. http://dx.doi.org/10.5860/choice.49-3594. 
  24. Lane, George S.; Hofmann, J. B. (1950-07). «Etymologisches Wörterbuch des Griechischen». Language 26 (3): 417. doi:10.2307/409740. ISSN 0097-8507. http://dx.doi.org/10.2307/409740. 
  25. Gabbard, Krin (2003). «“Jazz”: etymology». Oxford Music Online (Oxford University Press). http://dx.doi.org/10.1093/gmo/9781561592630.article.j987654. 
  26. «day | Origin and meaning of day by Online Etymology Dictionary». www.etymonline.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018. 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The sculpture was presented to Louis XIV as Aesculapius but restored as Zeus, ca. 1686, by Pierre Granier, who added the upraised right arm brandishing the thunderbolt. Marble, middle 2nd century CE. Formerly in the 'Allée Royale', (Tapis Vert) in the Gardens of Versailles, now conserved in the Louvre Museum (official on-line catalog)
  • Larousse Desk Reference Encyclopedia, The Book People, Haydock, 1995, p. 215.
  • Wells, John C. (1990). Longman pronunciation dictionary. Harlow, England: Longman. ISBN 0582053838. entry "Zeus"
  • Hesiod, Theogony 542 and other sources.
  • This annually reborn god of vegetation also experienced the other parts of the vegetation cycle: holy marriage and annual death when he was thought to disappear from the earth" (Dietrich 1973:15).
  • Richard Wyatt Hutchinson, Prehistoric Crete, (Harmondsworth: Penguin) 1968:204, mentions that there is no classical reference to the death of Zeus (noted by Dietrich 1973:16 note 78).
  • Rodney Castleden, Minoans: Life in Bronze-Age Crete, "The Minoan belief-system" (Routledge) 1990:125
  • Pointed out by Bernard Clive Dietrich, The Origins of Greek Religion (de Gruyter) 1973:15.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Καρλ Κερένυι: Η Μυθολογία των Ελλήνων, Εστία, Αθήνα χ.χ.
  • Ιωάννης Κακριδής (επιμ.): Ελληνική μυθολογία: οι θεοί, Εκδοτική Αθηνών, (Αθήνα 1986)
  • Schwabl, Hans, «Ζευς: Παρατηρήσεις για την ουσία και την ιστορία του Θεού». Μετάφρ. Ι. Ν. Καζάζης. Επιστημονική επετηρίς της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 20 (1981), 353-370.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]