Αλία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νηρηίδα Αλία
ΓονείςΝηρέας και Ωκεανίδα Δωρίς
ΑδέλφιαΟι υπόλοιπες 49 Νηρηίδες και ο Νηρίτης

Αλίη ή Αλία (η διαφορά στη λήξη οφείλεται απλά σε διαλεκτικές παραλλαγές) είναι το όνομα των παρακάτω χαρακτήρων στην Ελληνική μυθολογία:

  • Αλίη, μία από τις Νηρηίδες, κόρη του Νηρέα και της Δωρίδος[1][2]
  • Αλία, μία νύμφη η οποία έζησε σε ένα νησί που αργότερα θα ονομαζόταν Ρόδος από τη μοναδική της κόρη, τη Ρόδη (ή Ρόδος). Η Αλία ήταν η κόρη της Θάλασσας, αδερφή των Τελχίνων, και μητέρα της Ρόδης και έξι γιων από τον Ποσειδώνα. Λίγο μετά τη γέννηση της Αφροδίτης, η θεά ταξίδευε στους ωκεανούς. Όταν οι νέοι γιοι της Αλίας αλαζονικά αρνήθηκαν να αφήσουν την Αφροδίτη να αποβιβαστεί επάνω στην ακτή τους, η θεά τους καταράστηκε με παραφροσύνη. Στην τρέλα τους, βίασαν την Αλία. Ως τιμωρία, ο Ποσειδώνας τους έθαψε στα θαλάσσια σπήλαια του νησιού.[3][4] Η Αλία αργότερα έριξε τον εαυτό της στη θάλασσα· οι Ροδίτες υποστηρίζουν ότι έγινε η θεά Λευκοθέα. Ωστόσο, η Λευκοθέα ταυτίζεται με την Ινώ σε όλες τις άλλες πηγές.[5]
  • Αλία, κόρη της Σύβαρης. Σε ένα ιερό δάσος της Άρτεμης, αντιμετώπισε ένα τεράστιο φίδι που ζευγάρωσε μαζί της· απόγονοί τους ήταν τα πρώτα μέλη της φυλής Οφιογενείς.[6]
  • Αλίη, κόρη της Τάλους. Παντρεύτηκε τον Κότις, γιο του Μάνες, του πρώτου βασιλιά της Λυδίας, φέρνοντάς του δύο γιους, τον Ασίς και τον Άτυς, βασιλιά της Λυδίας.[7]

Γενεαλογικό δένδρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ελληνικές θαλάσσιες θεότητες

ΓαίαΟυρανός
ΩκεανόςΤηθύς
 Ποταμοί Ωκεανίδες
ΠόντοςΘάλασσα
ΝηρέαςΘαύμαςΦόρκυςΚητώΕυρυβίαΤελχίνεςΑλίαΠοσειδώνΑφροδίτη[8]
ΈχιδναΓοργόνεςΓραίεςΛάδωναςΕσπερίδεςΘόωσαΉλιοςΡόδη
ΣθενώΓραίεςἩλιάδαιΗλεκτρυώνη
ΕυρυάληΕνυώ
Μέδουσα[9]Γραίες

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ησίοδος, Θεογονία, 246
  2. Ψευδο-Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη 1. 2. 7
  3. Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη, 5. 55. 4-7
  4. Wikisource.org: http://el.wikisource.org/wiki/Ιστορική_Βιβλιοθήκη/Ε
  5. Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη, 5. 55. 4 - 7
  6. Κλαύδιος Αιλιανός, Περί ζώων ιδιότητος, 12. 39
  7. Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, Ρωμαϊκή Αρχαιολογία, 1. 27. 1
  8. Υπάρχουν δύο πολύ διαφορετικές ιστορίες για την προέλευση της Αφροδίτης: Ο Ησίοδος (Θεογονία) ισχυρίζεται ότι «γεννήθηκε» από τον αφρό της θάλασσας αφού ο Κρόνος ευνούχισε τον Ουρανό, κάνοντας της έτσι κόρη του Ουρανού; Αλλά ο Όμηρος στην Όμηρος(Ιλιάδα, βιβλίο V) έχει την Αφροδίτη ως κόρη του Δία και της Διόνης. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα (Συμπόσιο 180e), οι δύο θεότητες ήταν εντελώς ξεχωριστές οντότητες: ηΟυρανία Αφροδίτη και Αφροδίτη Πάνδημος'.
  9. Οι περισσότερες πηγές περιγράφουν τη Μέδουσα ως κόρη του Φόρκυ και της Κήτους, αν και ο συγγραφέας Υγίνος (μύθους Preface) προτείνει άλλη εκδοχή.