Θαύμας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Θαύμας
Θεότητα της θάλασσας
Σύζυγος-οι Ωκεανίδα Ηλέκτρα
Γονείς Πόντος και Γαία
Αδέλφια

Νηρέας, Φόρκυς, Κητώ και Ευρυβία.

Ουρανός και Πόντος (κατά μία εκδοχή). Τυφών και Πύθων.

Τέκνα Θεά Ίρις, Υδάσπης και Άρπυιες

Στην ελληνική μυθολογία ο Θαύμας ήταν θεότητα του υγρού στοιχείου, γιος του Πόντου και της Γαίας. Αδέλφια του Θαύμαντα ήταν οι Νηρέας, Φόρκυς, Κητώ και Ευρυβία. Αυτή ήταν η «πρώτη γενεά» των θαλάσσιων θεοτήτων. Από τον δεσμό του με την Ηλέκτρα, την κόρη του Ωκεανού, ο Θαύμας έγινε πατέρας των Αρπυίων και της Ίριδας. Ο Ησίοδος αποκαλεί τον Θαύμαντα «μέγαν». Τέκνο του Θαύμαντα ήταν και ο ποτάμιος θεός Υδάσπης.

Από τα ονόματα των παραπάνω καθίσται εμφανές ότι όλοι αποτελούσαν προσωποποιήσεις των σφοδρών ανέμων: Γονείς (Θαύμας - Ηλέκτρα) και τέκνα άποκαλύπτονται ως οι διαδοχικές εικόνες της έναρξης και κατάπαυσης καταιγίδων που συνοδεύονται με φωτεινά φαινόμενα.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη, τόμ. ΙΒ΄, σελ. 460.