Άτροπος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ανάγλυφο της Ατρόπου: Κόβει το νήμα της ζωής με ψαλίδι

Η Άτροπος ήταν μία από τις τρεις Μοίρες της ελληνικής μυθολογίας. Οι άλλες δύο ήταν η Κλωθώ και η Λάχεση. Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου ήταν κόρες της Νύχτας. Σύμφωνα με άλλη πηγή ήταν κόρες της Θέμιδος και του Δία.

Η Άτροπος αντιπροσώπευε το παρελθόν· ό,τι έχει περάσει είναι αμετάκλητο. Εξέφρασε το αναπόφευκτο, το μοιραίο αλλά και το άτεγκτο και το δογματικό στη ζωή των ανθρώπων. Έκοβε τη ζωή των ανθρώπων με τα τρομερά ψαλίδια της, ενώ η Κλωθώ γυρίζε το νήμα της ζωής και η Λάχεση μετρούσε τη διάρκεια. Το ίδιο το όνομά της σημαίνει "το αναπόφευκτο".

Γέννηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την Ησίοδου Θεογονία οι Μοίρες είναι κόρες του Ερέβους και της Νυκτός, αν και στο ίδιο έργο αναφέρονται ως κόρες του Δία και της Θέμιδος. Στο έργο του Πλάτωνα, αναφέρονται ως κόρες της Ανάγκης. Στη Ρωμαϊκή μυθολογία αναφέρονται και ως κόρες του Ουρανού και της Γαίας.

Ιατρική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Άτροπος έδωσε το όνομά της στο φυτό Atropa Belladonna που είναι δηλητηριώδες.


Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εκπαιδευτική εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών 1999.
  • Ρίσπεν Ζ., Μεγάλη Ελληνική Μυθολογία, Αθήνα.