Λάχεση
| Μοίρα Λάχεσις | |
|---|---|
_06.jpg) | |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | Όριζε τι θα "λάχει" στον κάθε άνθρωπο |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Νυξ (Νύχτα) ή ο θεός Δίας και η Τιτανίδα Θέμιδα |
| Αδέλφια | Οι Μοίρες: Κλωθώ και Άτροπος |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Λάχεση (Λάχεσις) ήταν μία από τις τρεις Μοίρες της ελληνικής μυθολογίας. Ήταν η μεσαία αδελφή, οι άλλες δύο ήταν η Κλωθώ και η Άτροπος. Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου ήταν κόρες της Νύχτας[1], ωστόσο στο ίδιο κείμενο, από μεταγενέστερη ίσως προσθήκη, αναφέρονται ως κόρες της Θέμιδος και του Δία[2].
Η μοίρα Λάχεσις αντιπροσώπευε το μέλλον της ζωής των ανθρώπων, επειδή το τέλος, σύμφωνα με τη φύση, εκδηλώνεται σε όλα τα πράγματα. Όριζε τη διάρκεια της ζωής του κάθε ανθρώπου μετρώντας με το ραβδί της[3].
Γέννηση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατά την Ησίοδου Θεογονία, οι Μοίρες είναι κόρες της Νύκτας, που τις γέννησε μόνη της χωρίς τη συμμετοχή αρσενικού[4]. Στο ίδιο έργο επίσης, αναφέρονται ως κόρες του Δία και της Θέμιδος. Στο έργο του Πλάτωνα, αναφέρονται ως κόρες της Ανάγκης. Στη Ρωμαϊκή μυθολογία αναφέρονται και ως κόρες του Ουρανού και της Γαίας.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στην Ιλιάδα ο Όμηρος παρουσιάζει τον Δία να υποχωρεί, όντας ανίκανος να αλλάξει το μέλλον του γιου του Σαρπηδόνα, έτοιμος να υποκύψει στα τραύματα του Πάτροκλου, επειδή η τύχη του του γράφει να σκοτωθεί. Η ειμαρμένη ήταν ο νόμος που διείπε τον κόσμο, νόμος που τον είχε θεσπίσει ο Δίας και που ήταν υποχρεωμένος να υπακούσει και ο ίδιος.
Κατά την ελληνική παράδοση, την πρώτη μέρα γέννησης του παιδιού τοποθετούνται στο δωμάτιο που κοιμάται τρία πιατάκια με γλυκό του κουταλιού, έτσι ώστε να γλυκαθούν οι Μοίρες και να χαρίσουν στο παιδί περισσότερη και καλύτερη ζωή[5].
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ο αστεροειδής 120 Λάχεσις (120 Lachesis), που ανακαλύφθηκε το 1872, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή Μοίρα.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Ησίοδου Θεογονία, στ. 215-222.
- ↑ Ησίοδου Θεογονία, στ. 901-906.
- ↑ Hamilton, Edith (1998). Mythology (1st Back Bay pbk. ed έκδοση). Boston: Back Bay Books. ISBN 978-0-316-34151-6.
- ↑ Ησίοδου Θεογονία, στ. 213.
- ↑ «Οι Μοίρες της ελληνικής λαογραφίας». Will o'Wisps (στα Αγγλικά). 11 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2026.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Εκπαιδευτική εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών 1999.
- Ρίσπεν Ζ., Μεγάλη Ελληνική Μυθολογία, Αθήνα.