Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αιθέρας (μυθολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αιθέρας
Πρωταρχικός θεός της ανώτερης ατμόσφαιρας
Ο Αιθέρας παλεύει με έναν Γίγαντα που έχει λιονταρίσιο κεφάλι, μέρος της απεικόνισης της Γιγαντομαχίας στο Βωμό της Περγάμου, 181- 159 π.Χ..
Σύζυγος-οιΗμέρα και Dies
Γονείς
ΑδέλφιαΗμέρα, Στυξ (πιθανόν), Χάρων, Ύπνος και Θάνατος
ΤέκναΘάλασσα, Γαία (πιθανόν), Ουρανός (πιθανόν), Πόντος (πιθανόν) και Τάρταρος (πιθανόν)

Ο Αιθέρας ή ο Αιθήρ σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου ήταν θεότητα που γεννήθηκε από την ένωση της Νύχτας και του Ερέβους[1]. Ο Αιθέρας ήταν θεότητα που συνδεόταν με την ευτυχία όπως και η αδελφή του Ημέρα, σε αντίθεση με τους γονείς του, Έρεβος και Νυξ (Νύχτα), που συνδέονταν με τη δυστυχία. Από τον Αιθέρα και την Ημέρα σύμφωνα με κάποιους αρχαίους μύθους γεννήθηκε η Θάλασσα.

Σε άλλους μύθους, όπως στην Τιτανομαχία, εμφανίζεται ως πατέρας του Ουρανού και οι Ορφικοί τον θεωρούσαν ψυχή του κόσμου, γιο του Χάους και της Όρφνης. Στους τραγικούς είναι σύζυγος της Γης και ο Αριστοφάνης τον θέλει πατέρα των Νεφελών. Αντίστοιχο μύθο βρίσκουμε στην ινδική και αιγυπτιακή μυθολογία.

Ορφικός Ύμνος στον Αιθέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ορφικοί Ύμνοι (2ος ή 3ος αιώνα μ.Χ.) είναι μια συλλογή από 87 ποιήματα που απευθύνονται σε διάφορες θεότητες. Ο πέμπτος Ορφικός ύμνος απευθύνεται στην Αιθέρα.

Αἰθέρος

θυμίαμα κρόκον

Ὦ Διὸς ὑѱιμέλαθρον ἔχων κράτος αἰὲν ἀτειρές,

ἄστρων ἠελίου τε σεληναίης τε μέρισμα,

πανδαμάτωρ, πυρίπνου, πᾶσι ζωοῖσιν ἔναυσμα,

ὑѱιφανὴς Αἰθήρ, κόσμου στοιχεῖον ἄριστον,

ἀγλαὸν ὦ βλάστημα, σελασφόρον, ἀστεροφεγγές,

κικλήσκων λίτομαί σε κεκραμένον εὔδιον εἶναι.


ΑΙΘΕΡΟΣ

θυμίαμα, κρόκον

Ω εσύ πού έχεις το υψηλόν κράτος του Διός πού είναι πάντοτε ακατανίκητον

και έχεις μέρος των άστρων, του ήλιου και της σελήνης

πού δαμάζεις τα πάντα και φυσάς φωτιά

και είσαι ο σπινθήρ της ζωής εις όλα τα ζωντανά πλάσματα.

ο Αιθήρ πού φαίνεσαι από υψηλά, και είσαι το άριστον (πρώτον) στοιχείον του κόσμου

ώ λαμπρόν βλαστάρι, πού φέρεις το φως και φέγγεις με τα άστρα.

Εσέ προσκαλώ και σε παρακαλώ να είσαι ήπιος και γαλήνιος εις ημάς.


[1]

  1. ΖΑΜΑΡΟΦΣΚΥ, ΒΟΪΤΕΧ (1978). ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ(ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ). ΑΘΗΝΑ. σελ. 49.