Ραδάμανθυς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ραδάμανθυς
Mack, Ludwig, Die Unterwelt, mitte.jpg
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑλκμήνη[1][2]
ΤέκναΓόρτυς
Οινοπίων
Ερυθρός
Γόρτυς
ΓονείςΔίας[1] και Ήφαιστος και Ευρώπη[1][3]
ΑδέλφιαΜίνωας[1][4]
Σαρπηδών
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαβασιλιάς της Κρήτης
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Ραδάμανθυς ήταν ήρωας της Κρήτης, ένας από τους γιούς του Δία και της Ευρώπης, αδελφοί του ήταν ο Μίνωας και ο Σαρπηδόνας.[5] Σαν γιος του Δία θεωρείται ημίθεος, το όνομα του μεταφράζεται ως "δείχνει σκληρή και άκαμπτη δικαιοσύνη", γι΄αυτό έγινε αργότερα ένας από τους Κριτές του Άδη. Τον Μίνωα, τον Ραδάμανθυ και τον Σαρπηδόνα ανέθρεψε ο θετός τους πατέρας βασιλιάς της Κρήτης Αστερίων που παντρεύτηκε την μητέρα τους Ευρώπη. Ο Ραδάμνθυς είχε δύο γιους τον Γόρτυ που σχετίζεται με την Κρητική Γόρτυνα και τον Ερυθρό που ίδρυσε τις Ερυθρές Ιωνίας. Σύμφωνα με μερικούς συγγραφείς όπως ο Πλούταρχος ο σύζυγος της Αριάδνης ήταν ο Ραδάμανθυς και όχι ο Διόνυσος, μαζί της απέκτησε τον Οινοπίων, τον Στάφυλο και τον Θόα. Η Αριάδνη ήταν σύμφωνα με την παράδοση κόρη του αδελφού του Μίνωα ή σύμφωνα με άλλες παραδόσεις κόρη του ομώνυμου εγγονού του Μίνωα Β΄, σύμφωνα με τον μύθο του Θησέα την απήγαγε ο Διόνυσος.

Ο μύθος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τοπική, περισσότερο, παράδοση, ο Ραδάμανθυς φημιζόταν για τη σοφία και για τη δίκαιη κρίση του. Πέρα από την θέση του σαν Κριτής του Άδη φημίζεται και ως διάσημος Κρητικός νομοθέτης, σε αυτόν αποδιδόταν η σύνταξη του Κρητικού Κώδικα. Ένας από τους νόμους του Ραδάμανθυ ήταν η υποχρέωση του νόμου χρησιμοποιώντας ζώα.[6] Άλλος ένας σοβαρός νόμος ήταν η απαλλαγή από τιμωρία σε όσους χρησιμοποιούν βία για λόγους άμυνας.[7] Ο Πλάτωνας στο Α΄ Βιβλίο των Νόμων του υμνεί την Κρητική νομοθεσία του Ραδάμανθυ μαζί με την νομοθεσία της Λακεδαιμονίου Πολιτείας, θεωρείται ο δικαιότερος άνθρωπος που πέρασε από τον κόσμο. Ο θετός του πατέρας Αστερίων πέθανε και τον διαδέχτηκε στον θρόνο της Κρήτης ο μεγαλύτερος αδελφός του Μίνωας, έστειλε εξορία τους αδελφούς του από φόβο μήπως του πάρουν τον θρόνο, ο Ραδάμανθυς είχε τεράστια δημοτικότητα στους Κρητικούς. Ο Ραδάμανθυς κατέφυγε στην Βοιωτία όπου παντρεύτηκε την Αλκμήνη, χήρα του Αμφιτρύωνα και μητέρα του Ηρακλή. Ο μεσαιωνικός ιστορικός συγγραφέας Ιωάννης Τζέτζης γράφει ότι ο Ραδάμανθυς ήταν ο δάσκαλος του Ηρακλή. Οι αποικίες του Ραδάμανθυ σχετίζονται με τα νησιά του Αιγαίου που ήταν υποτελή στην Κρήτη και τον αδελφό του Μίνωα, άλλοι συγγραφείς τον σχετίζουν με την κεντρική Ελλάδα.[8] Μετά τον θάνατό του λοιπόν, ο Πλούτωνας του ανέθεσε να δικάζει τους νεκρούς στον Άδη, μαζί με τον Μίνωα και τον Αιακό. Κατά τον Όμηρο ο Ραδάμανθυς ταξίδεψε με πλοία των Φαιάκων στην Εύβοια αναζητώντας τον Γίγαντα Τιτυό.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στην αγγλική γλώσσα υπάρχει το επίθετο «Rhadamanthine» («ραδαμάνθειος»), που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια δίκαιη αλλά ανελαστική κρίση ή δικαστική απόφαση.
  • Ο αστεροειδής 38083 Ραδάμανθυς (38083 Rhadamanthus) της Ζώνης του Κάιπερ, που ανακαλύφθηκε το 1999, έλαβε το όνομά του από τον μυθικό δικαστή.

Γενεαλογικό δενδρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενεαλογία των Αχαιών σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ίναχος
 
Μελία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δίας
 
Ιώ
 
Φορωνέας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Έπαφος
 
Μέμφιδα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λιβύη
 
Ποσειδώνας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Βήλος
 
Αγχινόη
 
 
 
 
 
 
Αγήνωρ
 
Τηλέφασσα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δαναός
 
Πιερία
 
Αίγυπτος
 
Κάδμος
 
Κίλιξ
 
Ευρώπη
 
Φοίνιξ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Υπερμνήστρα
 
 
 
Λυγκέας
 
 
 
 
 
 
 
Αρμονία
 
 
 
 
 
 
 
Δίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πολύδωρος
 
 
 
 
 
 
 
Σαρπηδόνας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Άβαντας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αγαύη
 
 
 
 
 
 
 
Ραδάμανθυς
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αυτονόη
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ακρίσιος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ινώ
 
 
 
 
Μίνωας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δίας
 
Δανάη
 
 
 
 
 
 
Σεμέλη
 
Δίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Περσέας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Διόνυσος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 «Rhadamanthys» (Ρωσικά)
  2. «Alcmena» (Ρωσικά)
  3. 3,0 3,1 «Europa» (Ρωσικά)
  4. «Minos» (Ρωσικά)
  5. Bulfinch, Thomas; Scott, J. Loughran (John Loughran) (24 January 1898). "The age of fable; or, Beauties of mythology"
  6. Porphyry, De Abstinentia III.16.6, on which see Jean Bouffartigue, Porphyre, De l'abstinence, (Paris) 1979, σ. 171
  7. Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου
  8. John Davidson, Rhadamanthys and the Family of Herakles. L'antiquité classique, 1999, Τόμ 68, σσ. 247-252

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rhadamanthus της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).