Μπιτόντο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°6′30″N 16°41′30″E / 41.10833°N 16.69167°E / 41.10833; 16.69167

Μπιτόντο
Comune
Comune di Bitonto
Η Πιάτσα Ντουόμο
Διοικητικές πληροφορίες
Χώρα   Flag of Italy.svg Ιταλία
Περιφέρεια   Απουλία
Επαρχία   Μπάρι
Περιοχή
Υψόμετρο   118 μ.
Έκταση   174,3 χλμ²
Πληθυσμός   53.226 (31/10/2021)
Άλλες πληροφορίες
Ταχυδρομικός  
κώδικας
  
 70032
Ζώνη ώρας   UTC+1
Τοποθεσία
Θέση του δήμου στην επαρχία Μπάρι
Επίσημος ιστότοπος

Το Μπιτόντο (ιταλικά: Bitonto) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπάρι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 53.226 κατοίκους. Βρίσκεται περίπου 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Μπάρι. Είναι έδρα ρωμαϊοκαθολικής επισκοπής.[1]

Κατά την αρχαιότητα ήταν πόλη των Πευκετίων, η οποία τον 3ο αιώνα π.Χ. έκοβε δικό της νόμισμα με την επιγραφή BYTON TINΩN.[2] Ήταν δήμος κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους,[3] επί της Τραϊανής οδού. Μετά την πτώση της Ρώμης το 476 μ.Χ. κατακτήθηκε από τους Βυζαντινούς, υπό την κυριαρχία των οποίων παρέμεινε μέχρι τον 11ο αιώνα, όταν κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς. Ο Φρειδερίκος Β΄ έδωσε στην πόλη ειδικό καθεστώς και υπαγόταν απευθείας στο στέμμα.[4] Η πόλη άκμασε χάρις στο εμπόριο ελαιολάδου.[5] Το 1412 έγινε φέουδο του δούκα του Μπάρι. Απέκτησε πάλι το προηγούμενο καθεστώς της το 1551. Τις 25 Μαΐου 1734, στην πόλη δόθηκε μάχη μετά των Αυστριακών και των Βουρβόνων, η οποία οδήγησε στη δημιουργία του βασιλείου της Νάπολης ως ανεξάρτητο κράτος.

Είναι έδρα της πρώτης εθνικής πινακοθήκης στην Απουλία,[6] ενώ ο καθεδρικός της αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα ρωμανικής αρχιτεκτονικής της Απουλίας, καθώς δεν φέρει μεταγενέστερες προσθήκες.[1] Επίσης διαθέτει το μεγαλύτερο εκκλησιαστικό μουσείο στην περιοχή. Αναγνωρίστηκε ως πόλη των τεχνών το 2004. Το παλάτι των Σύλος-Λαμπίνι διαθέτει αναγεννησιακή αυλή του 1502.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1  Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμαChisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Bitonto» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 4 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 13 
  2. Ada Riccardi, Maria Rosaria Depalo, Gli antichi Peucezi a Bitonto, Bari, Edipuglia, 2003, (ISBN 88-7228-370-1) pp. 35-36
  3. Riccardi, Depalo, p. 19
  4. Felice Moretti, Cultura e società in Puglia in età sveva e angioina, Bitonto, Centro ricerche di Storia e Arte, 1989. σελ. 265, 298
  5. Vito Sciancalepore, L’olio vergine di oliva – Alimenti e alimentazione, Hoepli, 2002, (ISBN 88-203-3076-8), σελ. 154-155
  6. «Home». www.gallerianazionalepuglia.beniculturali.it. 5 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]