Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εννεάγωνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Στη γεωμετρία, το εννεάγωνοεννιάγωνο) είναι ένα πολύγωνο με εννέα κορυφές και εννέα πλευρές.

Ένα εννεάγωνο είναι κανονικό αν όλες οι πλευρές του είναι ίσες μεταξύ τους και όλες οι γωνίες του είναι ίσες μεταξύ τους.[1]:208-209[2]:263[3]:419[4]:319-320

  • Σε κάθε απλό εννεάγωνο οι γωνίες του έχουν άθροισμα ακτίνια).
  • Κάθε εννεάγωνο έχει 27 διαγωνίους.

Κυρτό κανονικό εννεάγωνο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Κυρτό κανονικό εννεάγωνο
Ιδιότητες
Είδοςαπλό, κυρτό, κανονικό
Πλευρές9, ισόπλευρο
Γωνίες9, ισογώνιο
Διαγώνιοι
Σύμβολο Schläfli
Συμμετρία
Άξονες συμμετρίας9
Περιστροφική συμμετρίαέβδομης τάξης
Κύκλοιεγγράψιμο, περιγράψιμο
Μετρικές σχέσεις
Μέτρο γωνιών ακτίνια)
Εμβαδόν
Περίμετρος
Ακτίνα
εγγεγρ. κύκλου
Ακτίνα
περιγ. κύκλου
Σχετικά σχήματα
Επίπεδα σχήματαεννεάγραμμα

Για το κανονικό εννεάγωνο ισχύουν οι παρακάτω ιδιότητες:

Οι εννιά άξονες συμμετρίας ενός κανονικού εννεαγώνου.
Ο εγγεγραμμένος και ο περιγεγραμμένος κύκλος του εννεαγώνου.
  • Η ακτίνα του περιγεγραμμένου κύκλου του κανονικού εννεαγώνου είναι ίση με[5][2][3]:425
  • Η ακτίνα του εγγεγραμμένου κύκλου του κανονικού εννεαγώνου είναι ίση με[1][2][3]:425
Τα τρία είδη διαγωνίων σε ένα κανονικό εννεάγωνο.
  • Το κανονικό εννεάγωνο έχει
    • εννιά μικρές διαγωνίους με μήκος
  • εννιά μεσαίες διαγωνίους με μήκος
  • και εννιά μεγάλες διαγωνίους με μήκος
  • Το πλάτος του είναι ίσο με το μήκος της μεγάλης διαγωνίου
.
  • Το ύψος του είναι
.

Από τον γενικό τύπο για το εμβαδόν κανονικού πολυγώνου, το εμβαδόν ενός κανονικού εννεαγώνου πλευράς και με ακτίνα εγγεγραμμένου κύκλου είναι

.

Το εμβαδό ενός κανονικού εννεαγώνου πλευράς δίνεται από τη σχέση:

Αν είναι η ακτίνα του περιγεγραμμένου του κύκλου, τότε το εμβαδό του εννεαγώνου είναι[1]

είναι η ακτίνα του εγγεγραμμένου του κύκλου, τότε[Σημείωση 1]

.

Η περίμετρος του κανονικού πολυγώνου είναι ίση με

.

Το κανονικό εννεάγωνο δεν είναι δυνατό να κατασκευασθεί με κανόνα και διαβήτη,[6] αλλά υπάρχουν μέθοδοι κατασκευής που δίνουν πολύ καλές προσεγγίσεις, όπως η παρακάτω η οποία κατασκευάζει κεντρική γωνία (που είναι πολύ κοντά στις :[7][8][9]


Προσεγγιστική κατασκευή εννεαγώνου.

Επίσης μπορεί να κατασκευαστεί με την χρήση νεύσης ή ενός τριχοτομητή γωνίας.

Κατασκευή κανονικού εννεαγώνου με χρήση τριχοτομητή γωνίας.
Κατασκευή κανονικού εννεαγώνου με την χρήση νεύσης.[10]

Λοιπές μετρικές σχέσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Ισχύει ότι .[11][12][13][14]
  • Ισχύει ότι
.
  • Οι εξής τριγωνομετρικές ταυτότητες μπορούν να αποδειχθούν θεωρώντας το κανονικό εννεάγωνο:[15]
, (Νόμος του Morrie)[Σημείωση 2][16]
,
.

Αστεροειδές κανονικό εννεάγωνο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπάρχουν δύο είδη από αστεροειδή κανονικά εννεάγωνα, τα οποία προκύπτουν από τις κορυφές ενός κυρτού κανονικού εννεαγώνου και ως πλευρές κάποιες από τις διαγωνίους του. Πιο συγκεκριμένα το συνδέει την κάθε κορυφή με την κάθε δεύτερη γειτονική της και το με κάθε τέταρτη.

Εννεάγραμμα
Το αστεροειδές εννεάγωνο που προκύπτει από το κανονικό εννεάγωνο .
Ιδιότητες
Είδοςαστεροειδές, μη-απλό
Πλευρές9, ισόπλευρο
Γωνίες9, ισογώνιο
Σύμβολο Schläfli
Συμμετρία
Άξονες συμμετρίας9
Περιστροφική συμμετρίαένατης τάξης
Κύκλοιεγγράψιμο, περιγράψιμο
Μετρικές σχέσεις
Μέτρο γωνιών ακτίνια)
Σχετικά σχήματα
Επίπεδα σχήματαεννεάγραμμα
Εννεάγραμμα
Το αστεροειδές εννεάγωνο που προκύπτει από το κανονικό εννεάγωνο .
Ιδιότητες
Είδοςαστεροειδές, μη-απλό
Πλευρές9, ισόπλευρο
Γωνίες9, ισογώνιο
Σύμβολο Schläfli
Συμμετρία
Άξονες συμμετρίας9
Περιστροφική συμμετρίαένατης τάξης
Κύκλοιεγγράψιμο
Μετρικές σχέσεις
Μέτρο γωνιών ακτίνια)
Σχετικά σχήματα
Επίπεδα σχήματαεννεάγραμμα

Στην αρχιτεκτονική, αρκετά κτήρια έχουν κάτοψη εννεαγώνου.[17][18][19]

Περαιτέρω ανάγνωση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. Το διάστημα που ορίζουν οι δύο τελευταίοι συντελεστές (2,892... και 3,275...) περιλαμβάνει την τιμή του π, που είναι το εμβαδόν του μοναδιαίου κύκλου.
  2. Δείτε εδώ για την απόδειξη.
  1. 1 2 3 Κανέλλος, Σπ. Γ. (1975). Ευκλείδειος Γεωμετρία. Αθήνα 1975: Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων.
  2. 1 2 3 Αναστάσιος Ι., Σκιαδάς (1974). Γεωμετρία: Επιπεδομετρία Τεύχος Β' (2η έκδοση). Αθήνα.
  3. 1 2 3 Τόγκας, Πέτρος Γ. Θεωρητική γεωμετρία (23η έκδοση). ΑΘήνα.
  4. Παπανικολάου, Γεώργιος Χ. (1966). Θεωρητική γεωμετρία. Αθήνα: Ι. Μακρής.
  5. Αργυρόπουλος Ηλίας· Βλάμος Παναγιώτης· Κατσουλης Γεωργιος· Μαρκατης Στυλιανος· Σιδερης Πολυχρονης. «Κεφάλαιο 11: Μέτρηση κύκλου». Ευκλείδεια Γεωμετρία. Αθήνα: Διόφαντος.
  6. Γκουντουβάς, Σωτήρης Χ. (2017). "Γεωμετρικές Διαδρομές". Αθήνα: Κορφιάτη. σελίδες 200–201.
  7. Berggren, J. L. (1986). Episodes in the Mathematics of Medieval Islam (1 έκδοση). New York: Springer-Verlag. σελίδες 82–85.
  8. de J. Lenfestey, S. (1908). «279. Two Approximate Geometrical Constructions for Inscribing a Nonagon in a Circle». The Mathematical Gazette 4 (74): 330-331. doi:10.2307/3603119. https://archive.org/details/sim_mathematical-gazette_1908-10_4_74/page/n8.
  9. Running, T. R. (1924). «Discussions: An Approximate Construction of the Side of a Regular Inscribed Nonagon». The American Mathematical Monthly 31 (4): 202. doi:10.2307/2299442. https://archive.org/details/sim_american-mathematical-monthly_1924-04_31_4/page/n49.
  10. Ernst Bindel, Helmut von Kügelgen. «Klassische Probleme des griechischenaltertums im mathematikunterricht der oberstufe» (PDF). Erziehungskunst. Bund der Freien Waldorfschulen Deutschlands. σελίδες 234–237.Retrieved on 14 July 2019.
  11. «Mayhem solutions». Crux 39 (2): 59. 2013. https://cms.math.ca/wp-content/uploads/crux-pdfs/CRUXv39n2.pdf.
  12. Küchemann, Dietmar (2015). «Of Nonagons and Non-nonagons». Mathematics in School 44 (1): 39. https://www.jstor.org/stable/24767666.
  13. Deshpande, M.N. (2014). «Proof Without Words». Mathematics in School 43 (1): 37. https://www.jstor.org/stable/24767787.
  14. Shively, L. S. (1946). «Ptolemy's Theorem and Regular Polygons». The Mathematics Teacher 39 (3): 117-120. https://www.jstor.org/stable/27953071.
  15. Miles, David; Pritchard, Chris (2008). «Three Trigonometric Results from a Regular Nonagon». Mathematics in School 37 (5): 12-13. https://www.jstor.org/stable/30212315.
  16. Moreno, Samuel G.; García-Caballero, Esther M. (23 February 2015). «A Geometric Proof of Morrie's Law». The American Mathematical Monthly 122 (2): 168. doi:10.4169/amer.math.monthly.122.02.168. https://archive.org/details/sim_american-mathematical-monthly_2015-02_122_2/page/n81.
  17. Zanetti, Mary; Lancaster, Ron; Bentele, Brigitte (2009). «Mathematical Lens: Woodstock Revisited». The Mathematics Teacher 103 (4): 246-249. https://www.jstor.org/stable/20876601.
  18. Draper, Peter (2001). «Canterbury Cathedral: Classical Columns in the Trinity Chapel?». Essays in Architectural History Presented to John Newman 44: 172-178. doi:10.2307/1568746.
  19. Stevens, Susan T. (2000). «Excavations of an Early Christian Pilgrimage Complex at Bir Ftouha (Carthage)». Dumbarton Oaks Papers 54: 271-274. doi:10.2307/1291845.