Μετάβαση στο περιεχόμενο

Επτάγραμμα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Επτάγραμμα
Το αστεροειδές επτάγωνο που προκύπτει από το κανονικό επτάγωνο .
Ιδιότητες
Είδοςαστεροειδές, μη-απλό
Πλευρές7, ισόπλευρο
Γωνίες7, ισογώνιο
Σύμβολο Schläfli
Συμμετρία
Άξονες συμμετρίας7
Περιστροφική συμμετρίαέβδομης τάξης
Κύκλοιεγγράψιμο, περιγράψιμο
Μετρικές σχέσεις
Μέτρο γωνιών ακτίνια)
Σχετικά σχήματα
Επίπεδα σχήματακανονικό επτάγωνο
Επτάγραμμα
Το αστεροειδές επτάγωνο που προκύπτει από το κανονικό επτάγωνο .
Ιδιότητες
Είδοςαστεροειδές, μη-απλό
Πλευρές7, ισόπλευρο
Γωνίες7, ισογώνιο
Σύμβολο Schläfli
Συμμετρία
Άξονες συμμετρίας7
Περιστροφική συμμετρίαέβδομης τάξης
Κύκλοιεγγράψιμο, περιγράψιμο
Μετρικές σχέσεις
Μέτρο γωνιών ακτίνια)
Σχετικά σχήματα
Επίπεδα σχήματακανονικό επτάγωνο

Στην γεωμετρία, το επτάγραμμα είναι ένα κανονικό αστεροειδές επτάγωνο.[1]

Η λέξη επτάγραμμα συνδυάζει το αριθμητικό πρόθεμα επτά- με το επίθεμα -γραμμή.[2]

Υπάρχουν δύο κανονικά επταγράμματα, επισημαίνονται ως {7/2} και {7/3}, με τον δεύτερο αριθμό να αντιπροσωπεύει το διάστημα βήματος της κορυφής από ένα κανονικό επτάγωνο, {7/1}.

Είναι το μικρότερο αστεροειδές πολύγωνο που μπορεί να κατασκευαστεί σε δύο μορφές, όπως τα ανάγωγα κλάσματα. Τα δύο επταγράμματα κάποιες φορές ονομάζονται επτάγραμμα το {7/2} και μεγάλο επτάγραμμα το {7/3}.

Ο πλήρης γράφος είναι η ένωση του κανονικού επταγώνου και των δύο κανονικών επταγραμμάτων.


{7/2}

{7/3}

{7}+{7/2}+{7/3}

Πλήρης γράφος

Στην στερεομετρία, αρκετά σχήματα προκύπτουν από τα κανονικά επταγράμματα. Μερικά είναι τα εξής:[3][4]


7-2 πρίσμα

7-3 πρίσμα

7-2 αντιπρίσμα

7-3 αντιπρίσμα

7-4 αντιπρίσμα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. Conway, John Horton· Burgiel, Heidi· Goodman-Strass, Chaim (2008). «Chapter 26. Regular star-polytopes Dimension 2». The Symmetries of Things. σελ. 404. ISBN 978-1-56881-220-5.
  2. Liddell, Henry George· Scott, Robert. «A Greek-English Lexicon: γραμμή». Perseus.
  3. Grünbaum, Branko· Shephard, G. C. (1987). Tilings and Patterns. New York: W. H. Freeman & Co. ISBN 0-7167-1193-1.
  4. Grünbaum, Branko (1994). «Polyhedra with Hollow Faces». Proc of NATO-ASI Conference on Polytopes (Toronto: Kluwer Academic): 43–70.