Δεκαεπτάγωνο
Στη γεωμετρία, το δεκαεπτάγωνο είναι ένα πολύγωνο με δεκαεπτά κορυφές και δεκαεπτά πλευρές.
Ένα δεκαεπτάγωνο είναι κανονικό αν όλες οι πλευρές του είναι ίσες μεταξύ τους και όλες οι γωνίες του είναι ίσες μεταξύ τους.[1]:208-209[2]:263[3]:419[4]:319-320
Ιδιότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Σε κάθε απλό δεκαεπτάγωνο οι γωνίες του έχουν άθροισμα (ή ακτίνια).
- Κάθε δεκαεπτάγωνο έχει 119 διαγωνίους.
Κυρτό κανονικό δεκαεπτάγωνο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Ιδιότητες | |
|---|---|
| Είδος | απλό, κυρτό, κανονικό |
| Πλευρές | 17, ισόπλευρο |
| Γωνίες | 17, ισογώνιο |
| Διαγώνιοι | |
| Σύμβολο Schläfli | |
| Συμμετρία | |
| Άξονες συμμετρίας | 17 |
| Περιστροφική συμμετρία | δέκατης εβδόμης τάξης |
| Κύκλοι | εγγράψιμο, περιγράψιμο |
| Μετρικές σχέσεις | |
| Μέτρο γωνιών | (ή ακτίνια) |
| Εμβαδόν | |
| Περίμετρος | |
| Ακτίνα εγγεγρ. κύκλου | |
| Ακτίνα περιγ. κύκλου | |
| Σχετικά σχήματα | |
| Επίπεδα σχήματα | δεκαεπτάγραμμα |
Ιδιότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Για το κανονικό δεκαεπτάγωνο ισχύουν οι παρακάτω ιδιότητες:
- Όλες οι γωνίες του είναι ίσες με (ή ακτίνια).
- Έχει δεκαεπτά άξονες συμμετρίας.
- Είναι εγγράψιμο σε κύκλο και περιγράψιμο σε κύκλο. Οι κύκλοι αυτοί είναι ομόκεντροι.
- Το κοινό κέντρο του εγγεγραμμένου και του περιγεγραμμένου κύκλου λέγεται κέντρο του πολυγώνου και είναι το κέντρο συμμετρίας του.
- Έχει περιστροφική συμμετρία δέκατης έβδομης τάξεως.
- Το σύμβολο Schläfli του δεκαεπτάγωνο είναι .
Μετρικές σχέσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Τα μήκη των διαγωνίων ενός κανονικού δεκαεπταγώνου δίνονται από τις σχέσεις
- Το πλάτος του είναι ίσο με το μήκος της μεγάλης διαγωνίου
- .
- Το ύψος του είναι
- .
Εμβαδόν
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από τον γενικό τύπο για το εμβαδόν κανονικού πολυγώνου, το εμβαδόν ενός κανονικού δεκαεπταγώνου πλευράς και με ακτίνα εγγεγραμμένου κύκλου είναι
- .
Το εμβαδό ενός κανονικού δεκαεπταγώνου πλευράς δίνεται από τη σχέση:
Αν είναι η ακτίνα του περιγεγραμμένου του κύκλου, τότε το εμβαδόn του δεκαεπταγώνου είναι[1]
Aν είναι η ακτίνα του εγγεγραμμένου του κύκλου, τότε[Σημείωση 1]
- .
Περίμετρος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η περίμετρος του κανονικού πολυγώνου είναι ίση με
- .
Κατασκευή με κανόνα και διαβήτη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το κανονικό δεκαεπτάγωνο είναι δυνατό να κατασκευασθεί με κανόνα και διαβήτη, αλλά η κατασκευή αυτή είναι πολύπλοκη και αποδείχθηκε ότι είναι δυνατή από τον Γερμανό μαθηματικό Καρλ Φρίντριχ Γκάους το 1796 (όταν ο Γκάους ήταν 19 ετών).[6][7] Αυτή η απόδειξη αντιπροσώπευε την πρώτη πρόοδο στην κατασκευή κανονικών πολυγώνων μετά από 2000 και πλέον χρόνια.[8]:190
Η απόδειξη του Γκάους βασίζεται πρώτα στο ότι η κατασκευασιμότητα με κανόνα και διαβήτη είναι ισοδύναμη με το αν οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις της κοινής γωνίας είναι δυνατό να εκφρασθούν με τις 4 πράξεις της αριθμητικής και εξαγωγές τετραγωνικών ριζών, και δεύτερον στην απόδειξη του ίδιου ότι αυτό μπορεί να γίνει αν οι πρώτοι (πλην του 2) παράγοντες του αριθμού των γωνιών (εδώ του 17) είναι, εκτός από πρώτοι, και αριθμοί Φερμά, δηλαδή της μορφής . Η κατασκευή ενός κανονικού δεκαεπταγώνου επομένως περιλαμβάνει την έκφραση του συνημιτόνου του με συνδυασμό τετραγωνικών ριζών, η οποία αντιστοιχεί σε μία εξίσωση 17ου βαθμού. Αλλά το 17 είναι ταυτοχρόνως πρώτος αριθμός και αριθμός Φερμά (16+1). Το βιβλίο του Γκάους Disquisitiones Arithmeticae δίνει τον εξής τύπο για το συνημίτονο (με τον σύγχρονο συμβολισμό):
Οι κατασκευές του κανονικού (= ισόπλευρου) τριγώνου, του τετραγώνου, του κανονικού πενταγώνου και των κανονικών πολυγώνων με φορές τον αριθμό των πλευρών των παραπάνω είχαν δοθεί από τον Ευκλείδη στα Στοιχεία, αλλά κατασκευές βασισμένες στους πρώτους αριθμούς Φερμά εκτός των 3 και 5 ήταν άγνωστες στους αρχαίους (έτσι κι αλλιώς, οι μοναδικοί γνωστοί πρώτοι αριθμοί Φερμά είναι οι 3, 5, 17, 257 και 65537).
Ο Γκάους απέδειξε ότι είναι δυνατόν να κατασκευαστεί με κανόνα και διαβήτη, αλλά δεν έδωσε κάποια συγκεκριμένα βήματα κατασκευής. Η πρώτη συγκεκριμένη περιγραφή της κατασκευής κανονικού δεκαεπταγώνου δόθηκε από τον Γιοχάνες Έρχινγκερ (Johannes Erchinger) το 1825 και χρειάζεται 64 βήματα.[8]: 184
Επίσης το 1893 o H.W. Richmond έδωσε μια κατασκευή η οποία είναι βελτιωμένη σε σχέση με αυτή του Erchinger, καθώς χρησιμοποιεί λιγότερα βήματα.[8]: 202
Μία άλλη μέθοδος κατασκευής, που δείχνεται παρακάτω, χρησιμοποιεί κύκλους του Καρλάυλ. Με βάση την κατασκευή του κανονικού δεκαεπταγώνου, μπορούν να κατασκευασθούν εύκολα ν-γωνα με το ν να είναι το γινόμενο του 17 με το 3, το 5, το 15 ή οποιαδήποτε δύναμη του 2: π.χ. ένα κανονικό 51-γωνο, 85-γωνο ή 255-γωνο.

Αστεροειδή κανονικά δεκαεπτάγωνα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Υπάρχουν επτά κανονικά αστεροειδή δεκαεπτάγωνα, τα , , , , και που κατασκευάζονται από τις 17 κορυφές ενός κανονικού δεκαπενταγώνου, ενώνοντας μεταξύ τους κάθε δεύτερη, τρίτη, τέταρτη, πέμπτη, έκτη έβδομη ή όγδοη κορυφή, αντιστοίχως.
- Δεκαεπτάγραμμα
- Δεκαεπτάγραμμα
- Δεκαεπτάγραμμα
- Δεκαεπτάγραμμα
- Δεκαεπτάγραμμα
- Δεκαεπτάγραμμα
- Δεκαεπτάγραμμα
Σχέση με άλλα σχήματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πολύγωνα Πέτρι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το κανονικό δεκαεπτάγωνο είναι το πολύγωνο Πέτρι για ένα πολύτοπο περισσότερων διαστάσεων, που παρατίθεται παρακάτω σε skew ορθογώνια προβολή:
16-simplex (16D) |
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Weisstein, Eric W., "Heptadecagon" από το MathWorld. Περιέχει περιγραφή της κατασκευής του κανονικού δεκαεπταγώνου.
- Βίντεο για το δεκαεπτάγωνο και την κατασκευή του από το Numberphile.
- Τριγωνομετρικές συναρτήσεις για το 17γωνο
- Διαδραστικές κατασκευές 1 2 3 4 5 στο Geogebra
Ξενόγλωσσα άρθρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Dunham, William (1996). «1996—A Triple Anniversary». Math Horizons 4 (1): 8-13. https://www.jstor.org/stable/25678076.
- DeTemple, Duane W. (1989). «Simple Constructions for the Regular Pentagon and Heptadecagon». The Mathematics Teacher 82 (5): 361-365. https://archive.org/details/sim_mathematics-teacher_1989-05_82_5/page/n59.
- DeTemple, Duane W. (1991). «Carlyle Circles and the Lemoine Simplicity of Polygon Constructions». The American Mathematical Monthly 98 (2): 97-108. doi:. https://archive.org/details/sim_american-mathematical-monthly_1991-02_98_2/page/96.
- Behrooz, Pirzadeh (1983). «Gauss' constructible roots of unity». Journal of undergraduate mathematics 15 (1): 3. https://www.jstor.org/stable/community.30005260.
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Το διάστημα που ορίζουν οι δύο τελευταίοι συντελεστές (3,070... και 3,177...) περιλαμβάνει την τιμή του π, που είναι το εμβαδόν του μοναδιαίου κύκλου.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Κανέλλος, Σπ. Γ. (1975). Ευκλείδειος Γεωμετρία. Αθήνα 1975: Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων.
- 1 2 3 Αναστάσιος Ι., Σκιαδάς (1974). Γεωμετρία: Επιπεδομετρία Τεύχος Β' (2η έκδοση). Αθήνα.
- 1 2 3 Τόγκας, Πέτρος Γ. Θεωρητική γεωμετρία (23η έκδοση). ΑΘήνα.
- ↑ Παπανικολάου, Γεώργιος Χ. (1966). Θεωρητική γεωμετρία. Αθήνα: Ι. Μακρής.
- ↑ Αργυρόπουλος Ηλίας· Βλάμος Παναγιώτης· Κατσουλης Γεωργιος· Μαρκατης Στυλιανος· Σιδερης Πολυχρονης. «Κεφάλαιο 11: Μέτρηση κύκλου». Ευκλείδεια Γεωμετρία. Αθήνα: Διόφαντος.
- ↑ Jones, Arthur· Morris, Sidney A.· Pearson, Kenneth R. (1991). Abstract Algebra and Famous Impossibilities. Springer. σελ. 178. ISBN 0387976612.
- ↑ Klein, F. (1980). «Famous Problems of elementary geometry». Famous problems and other monographs (2η έκδοση). AMS Chelsea publishing.
- 1 2 3 Γκουντουβάς, Σωτήρης Χρ. (2021). Γεωμετρικές Διαδρομές. Αθήνα.
