Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μεγάλη Τεσσαρακοστή»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 9 μήνες
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (→‎Εξωτερικοί σύνδεσμοι: Αφαίρεση παραπομπής)
Η '''Μεγάλη Τεσσαρακοστή''' ή αλλιώς η '''Σαρακοστή'''{{refn|group="Σημ."| Ονομάζεται ''«Σαρακοστή»'' γιατί περιλαμβάνει σαράντα ημέρες [[νηστεία]]ς. Η ονομασία «Τεσσαρακοστή» αρχικά σήμαινε την τεσσαρακοστή (40ή) ημέρα πριν το [[Πάσχα]], γρήγορα όμως το όνομα δόθηκε σε όλη την περίοδο της νηστείας πριν το Πάσχα. Πολλοί τοποθετούσαν και τη [[Μεγάλη Εβδομάδα]] στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, οπότε ο χρόνος των σαράντα ημερών διευρυνόταν. Ο χαρακτηρισμός «Μεγάλη» δε δίνεται για τη μεγάλη διάρκειά της, αλλά για τη σημασία της, σε ανάμνηση των [[Άγια Πάθη|Παθών του Χριστού]].{{refn|group="Παρ. Σημ."| Ξενοφώντος Παπαχαραλάμπους, Η αληθής νηστεία κατά το Τριώδιον, Αθήναι 1980, σελ. 69.}}}} που σημαίνει «Μεγάλες 40 Ημέρες», είναι η πιο σημαντική περίοδος [[νηστεία]]ς στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο των [[Ορθόδοξη Εκκλησία|Ορθοδόξων Χριστιανών]], η οποία προετοιμάζει τους Χριστιανούς για τη μεγαλύτερη εορτή του εκκλησιαστικού ημερολογίου, το [[Πάσχα]]. Είναι η αρχαιότερη από τις μεγάλες νηστείες της [[Ορθόδοξη Εκκλησία|Ορθόδοξης Εκκλησίας]]. Καθιερώθηκε τον 4ο αιώνα. Αρχικά διαρκούσε έξι εβδομάδες ενώ αργότερα, προστέθηκε και η έβδομη εβδομάδα.
 
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή των Ορθοδόξων Χριστιανών,{{refn|group="Σημ."| Αν και υπάρχει αντίστοιχη περίοδος νηστείας πριν από τα [[Χριστούγεννα]] η οποία ονομάζεται ''Μικρή Τεσσαρακοστή'' ή ''Σαρανταήμερο''{{refn|group="Παρ. Σημ."| Μαλαβάκης Νίκος, ''Βυζαντινολόγιο-Λεξικό Εκκλησιαστικών και Θρησκευτικών όρων'', Αστήρ, Αθήνα 1999, σελ. 137.}}{{refn|group="Παρ. Σημ."| "Τεσσαρακοστή", εγκυκλοπαίδεια ''Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα'', τόμ. 57, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005 [CD-ROM].}}}} μοιάζει πολύ με τη ''Lent'' της Δυτικής Χριστιανοσύνης.{{refn|group="Σημ."| Η Δυτική Χριστιανοσύνη ή Δυτική Εκκλησία, απαρτίζεται από τη Λατινική Εκκλησία την Καθολική Εκκλησία, μια ποικιλία από Προτεσταντικές εκκλλησίεςεκκλησίες και άλλες ομάδες προερχόμενες από το Δυτικό κόσμο.}} Υπάρχουν κάποιες διαφορές στον υπολογισμό της σαρακοστής (πέραν του υπολογισμού της ημέρας του Πάσχα) και το πώς αυτή ασκείται τόσο λειτουργικά στη δημόσια λατρεία της εκκλησίας όσο και ατομικά.
 
==Εκφράσεις==
Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι ότι, ιερατικώς (λειτουργικώς), οι εβδομάδες δεν διατρέχουν από την Κυριακή έως το [[Σάββατο]], αλλά μάλλον αρχίζουν τη Δευτέρα και λήγουν την Κυριακή. Επίσης οι περισσότερες εβδομάδες ονομάζονται από το δίδαγμα του Ευαγγελίου που θα διαβαστεί στη Θεία Λειτουργία την περάτωση της Κυριακής τους. Αυτό είναι για να δείξει ότι ολόκληρη η εποχή είναι «αναμενόμενη» και καταλήγει στη μεγαλύτερη Κυριακή όλων: το Πάσχα.
 
Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Σαρακοστής, ένα ειδικό βιβλίο ακολουθίας ''(service book)'' χρησιμοποιείται, γνωστό ως το Τριῴδιον το Κατανυκτικόν (ή κοινώς Τριώδιο), το οποίο περιέχει τα νηστήσιμανηστίσιμα κείμενα για την Ιερουργία ([[Ωρολόγιον (λειτουργικό βιβλίο)|Ωρολόγιον]]) και Θείες Λειτουργίες [''«Daily Office (Canonical Hours) and Liturgies»'']. Το Τριώδιο ξεκινά κατά τη διάρκεια της προ-νηστήσιμηςνηστίσιμης περιόδου για να συμπληρώσει ή να αντικαταστήσει τμήματα των τακτικών λειτουργιών ''(regular services)''. Αυτή η αντικατάσταση ξεκινά σταδιακά, αρχικά επηρεάζοντας μόνο την ανάγνωση των Επιστολών και του Ευαγγελίου και αυξάνει βαθμιαία έως την Μεγάλη Εβδομάδα, όταν αντικαθιστά εξ ολοκλήρου, όλα τα άλλα λειτουργικά μέρη (κατά τη διάρκεια του ''Triduum''{{refn|group="Σημ."| Το ''triduum'' (πληθυντικός: ''tridua'') είναι μια θρησκευτική τήρηση η οποία διαρκεί τρεις ημέρες. Το πιο γνωστό παράδειγμα σήμερα αποτελεί το λειτουργικό Πασχαλινό ''Triduum'' (οι τρεις ημέρες από το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης έως την Κυριακή του Πάσχα).{{refn|group="Παρ. Σημ."| [http://www.newadvent.org/cathen/15041c.htm John Wynne, "Triduum" in ''The Catholic Encyclopedia'' (New York 1912)]}}}} εξαλείφεται ακόμη και το Ψαλτήρι και όλα τα κείμενα λαμβάνονται αποκλειστικά από το Τριώδιον). Το Τριώδιον χρησιμοποιείται έως ότου σβήσουν τα φώτα πριν το μεσονύκτιο κατά την Πασχαλινή Αγρυπνία, οπότε αντικαθίσταται από το [[Πεντηκοστάριο]],{{refn|group="Σημ."| Το [[Πεντηκοστάριο]] ([[Ελληνική γλώσσα|Ελληνικά]]: Πεντηκοστάριον, [[Σλάβικα]]: Цвѣтнаѧ Трїωдь, ''Tsvyetnaya Triod'', κυριολεκτικά «Ανθισμένο Τριώδιον» [[Ρουμανικά]]: ''Penticostar'') είναι το λειτουργικό βιβλίο που χρησιμοποιείται από τις Ανατολικές Ορθόδοξες και τις Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες, οι οποίες ακολουθούν τη Βυζαντινή Ιεροτελεστία κατά τη διάρκεια της Πασχαλινής Εποχής η οποία εκτείνεται από το Πάσχα (Πάσχα) μέχρι την Κυριακή μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων (δηλαδή, τη δεύτερη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή). Η ονομασία σημαίνει το βιβλίο των «Πενήντα Ημερών», αναφερόμενο στο χρονικό διάστημα από το Πάσχα έως την Πεντηκοστή. Στα Ελληνικά, μερικές φορές αποκαλείται επίσης και Πεντηκοστάριον χαρμόσυνον. Στην Αγγλική γλώσσα, μερικές φορές ονομάζεται το Πασχαλινό Τριώδιον. Το όνομα «Πεντηκοσταρίον» εφαρμόζεται επίσης στη λειτουργική περίοδο που καλύπτεται από το βιβλίο.}} το οποίο αρχίζει με την εξ' ολοκλήρου αντικατάσταση των κανονικών ακολουθιών ''(normal services)'' (κατά τη διάρκεια της [[Διακαινήσιμος εβδομάδα|Διακαινησίμου εβδομάδας]]) και σταδιακά μειώνεται έως ότου οι κανονικές λειτουργίες ''(normal services)'' επανακτήσουν τη θέση τους ακολουθώντας το Μεθεόρτιο της [[Πεντηκοστή]]ς.
 
Κατά τις καθημερινές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, δεν τελείται η πλήρης [[Θεία Λειτουργία]], επειδή η χαρά της [[Θεία Ευχαριστία|Θείας Ευχαριστίας]] (κυριολεκτικά «Έκφραση ευχαριστιών») είναι αντίθετη προς τη στάση της μετάνοιας, η οποία υπερτερεί κατά τις ημέρες αυτές. Δεδομένου ότι θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό αυτή την εποχή, να λαμβάνονται τα [[Ορθόδοξη Εκκλησία|Ιερά Μυστήρια]] (Θεία Κοινωνία) από τους πιστούς, η [[Λειτουργία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων|Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων]] —επίσης καλούμενη και Λειτουργία του [[Πάπας Γρηγόριος Α΄|Αγίου Γρηγορίου του Διάλογου]]— μπορεί να εορτάζεται στις καθημερινές. Αυτή η ακολουθία αρχίζει με την [[Ακολουθία του Εσπερινού]]{{refn|group="Σημ."| Ονομάζεται Εσπερινός (ή Λυχνικόν), γιατί τελείται το εσπέρας (εσπέρας ονομάζεται το χρονικό διάστημα, που μεσολαβεί ανάμεσα στη δύση του ήλιου και τον ερχομό της νύκτας).}}{{refn|group="Σημ."| Υπάρχει δε και έτερος Εσπερινός, συνδεόμενος μετά της Λειτουργίας των προηγιασμένων Δώρων ως και της [[Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου|Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου]], όταν αυτή τελείται την παραμονή των Χριστουγέννων και των Φώτων, καθώς και την Μεγάλη Πέμπτη και το Μεγάλο Σάββατο.}} κατά την οποία ένα μέρος (πρόσφορο) από το [[Σώμα (βιολογία)|Σώμα]] και το [[Αίμα]] του Χριστού, το οποίο διατηρήθηκε την προηγούμενη Κυριακή, φέρεται στην τράπεζα της πρόθεσης.
Αυτή ακολουθείται από μια πανηγυρική Μεγάλη Είσοδο όπου τα Ιερά Μυστήρια (Τίμια Δώρα) μεταφέρονται στην [[Αγία Τράπεζα]] και εν συνεχεία, παρακάμπτοντας την Αναφορά (ευχαριστιακή προσευχή), ακολουθείται η σκιαγραφία του υπολοίπου της Θείας Λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένης της [[Θεία Κοινωνία|Θείας Κοινωνίας]]. Οι περισσότερες ενορίες και [[Μοναστήρι (θρησκεία)|Μονές]] εορτάζουν αυτή τη λειτουργία μόνο τις Τετάρτες, Παρασκευές και στις εορτές, αλλά μπορεί να εορτασθεί οποιαδήποτε καθημερινή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Επειδή η [[Θεία Λειτουργία]] δεν εορτάζεται τις καθημερινές, τα Τυπικά{{refn|group="Σημ."| Το Τυπικόν ''(Typicon)'' (Ελληνικά: Τυπικόν, [πληθυντικός:Τυπικά]· Σλαβικά: Тѵпико́нъ, ''(Typikon)'' ή уста́въ, ''(ustav)''), περιέχει όλους τους κανόνες για την εκτέλεση των Θείων Λειτουργιών, δίνοντας κατευθύνσεις για κάθε δυνατό συνδυασμό των υλικών από τα βιβλία που αναφέρονται στο [[Ωρολόγιον (λειτουργικό βιβλίο)|Ωρολόγιον]].}} καταλαμβάνουν το χώρο από τις Θείες Λειτουργίες ''(canonical hours)'', κατά πόσο ή όχι μια λειτουργία εορτάζεται τον εσπερινό. Το Σάββατο και την Κυριακή η Θεία Λειτουργία εορτάζεται ως συνήθως. Τα Σάββατα εορτάζεται η [[Θεία Λειτουργία του Χρυσοστόμου|Θεία Λειτουργία του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου]]· τις Κυριακές εορτάζεται η μακρύτερης διάρκειας Θεία Λειτουργία του [[Βασίλειος Καισαρείας|Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου]].
 
Οι ακολουθίες των Θείων Λειτουργιών ''(Canonical Hours)'' κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, είναι πολύ μακρύτερης διάρκειας και η δομή των ακολουθιών διαφέρει τις καθημερινές. Το σύνηθες εσπερινό μικρό Απόδειπνο αντικαθίσταται από την πολύ μεγαλύτερης διάρκειας ακολουθία του Μεγάλου Απόδειπνου. Ενώ στη Ρωσική παράδοση το Μέγα Απόδειπνο χρησιμοποιείται την [[Παρασκευή]] το βράδυ (αν και κάποια σημεία διαβάζονται αντί να ψάλλονται και ορισμένο υλικό της Σαρακοστής, αντικαθίσταται από μη Σαρακοστιανούς ύμνους), στην Ελληνική πρακτική, το συνηθισμένο Απόδειπνο χρησιμοποιείται μαζί με, κατά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες, το εν τέταρτο από τον [[Ακάθιστος ύμνος|Ακάθιστο ύμνο προς την Υπεραγία Θεοτόκο]]. Το πέμπτο [[Σάββατο]], γνωστό ως το Σάββατο του ΑκαθίστουΑκάθιστου Ύμνου,{{refn|group="Σημ."| Το Σάββατο του Ακάθιστου Ύμνου εορτάζεται από το Δυτικό Χριστιανισμό ''(Western Christianity)'', στην [[Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία]] εορτάζεται η Παρασκευή του Ακάθιστου Ύμνου.}} παντού, ψάλλεται ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος στον [[Όρθρος|Όρθρο]].
 
====Θέμα της Νηστήσιμης χαράς====
Μια διαφορά μεταξύ των Ανατολικών και της Δυτικών τηρήσεων είναι ότι, ενώ στη Δύση η ψαλμωδία του Αλληλούια παύει κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, στην Ανατολή η χρήση του αυξάνεται. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι για τους Ορθοδόξους, η νηστεία θα πρέπει να είναι χαρμόσυνη<ref>{{bibleverse||Matthew|6:16|KJV}}</ref> και η αίσθηση της αναξιότητας πρέπει πάντα να μετριάζεται με την ελπίδα στη συγχώρεση του Θεού.<ref>{{Citation | last =Sokolof | first =Archpriest D. | author-link = | last2= | first2= | author2-link= | contribution =Moveable Feasts and Fasts | year =1917 | publication-date=2001 | title =A Manual of the Orthodox Church's Divine Services | editor-last = | editor-first = | editor-link= | edition= | volume = | series = | page =98 | place =Jordanville, NY | publisher =Printshop of St. Job of Pochaev | id = | isbn = | url = | accessdate = }}</ref>
 
Στην ουσία, είναι ημέρες οι οποίες ακολουθούν το νηστήσιμονηστίσιμο μοτίβο των ακολουθιών ''(services)'' που αναφέρονται ως «ημέρες με Αλληλούια». Αυτό το θέμα της «νηστήσιμηςνηστίσιμης χαράς» απαντάται επίσης σε πολλούς από τους ύμνους του Τριωδίου, όπως το [[στιχηρός|στιχηρό]] το οποίο αρχίζει με τις λέξεις: «Η νηστήσιμηνηστίσιμη Άνοιξη έχει ξημερώσει!...» ([[Ακολουθία του Εσπερινού]], Απόστιχα, την Τετάρτη της Εβδομάδας του Τυροφάγου ή Τυρινής) και «Τώρα είναι η εποχή της μετάνοιας· ας αρχίσουμε με χαρά, Ω αδελφοί...» ([[Όρθρος]], Δεύτερος Κανών, Ωδή 8, την Δευτέρα της Εβδομάδας του Τυροφάγου ή Τυρινής).
 
Οι πράξεις των μετανοιών κατά τη διάρκεια των ακολουθιών επίσης πληθαίνουν. Μια [[Προσευχή|προσευχή]] που χαρακτηρίζει τις νηστήσιμεςνηστίσιμες ακολουθίες είναι η Ευχή του [[Εφραίμ ο Σύρος|Αγίου Εφραίμ]] του [[Συρία|Σύρου]], η οποία λέγεται σε κάθε ακολουθία τις καθημερινές, συνοδευόμενη από πλήρεις μετάνοιες. Η Ευχή του Αγ. Εφραίμ έχει ως εξής:<poem><span style="font-family:Palatino Linotype;">{{πολυτονικό|
«Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας καὶ ἀργολογίας μή μοι δῷς.
 
 
====Εβδομάδα της Τυροφάγου (ή της Τυρινής)====
Κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας της Τυρινής, επιτρέπεται κάθε ημέρα η κατανάλωση των γαλακτοκομικών προϊόντων (ακόμα και την Τετάρτη και την Παρασκευή, οι οποίες συνήθως παρατηρούνται ως ημέρες νηστείας καθ' όλην τη διάρκεια του χρόνου), αν και το κρέας δεν μπορεί πλέον να φαγωθεί οποιαδήποτε ημέρα της εβδομάδας. Στις καθημερινές αυτής της εβδομάδας, εισάγονται τα πρώτα νηστήσιμανηστίσιμα δομικά στοιχεία, στον κύκλο των λειτουργιών ''(cycle of services)'' κατά τις εργάσιμες ημέρες (τη ψαλμωδία του «Αλληλούια», την προσευχή του Αγίου Εφραίμ, κάνοντας μετάνοιες κλπ.).
 
Η Τετάρτη και η Παρασκευή είναι οι πλέον νηστήσιμεςνηστίσιμες, αλλά κάποια νηστήσιμανηστίσιμα στοιχεία επίσης παρατηρούνται, τη Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη. Το ''office'' του Σαββάτου της Τυρινής, εορτάζει τους «Ιερούς Ασκητικούς Πατέρες».
 
Η Εβδομάδα της Τυρινής τελειώνει την Κυριακή της Τυρινής. Η σωστή ονομασία γι' αυτήν την Κυριακή είναι η Κυριακή της Συγχώρεσης, τόσο λόγω του θέματος στο Ευαγγέλιο, για την ημέρα (Κατά Ματθαίον 6:14-24)<ref>{{bibleverse||Matthew|6:14-21|KJV}}</ref> αλλά και διότι ο καθένας ζητά συγγνώμη από το γείτονά του. Η κοινή ονομασία της «Κυριακής της Τυρινής», προέρχεται από το γεγονός ότι είναι η τελευταία ημέρα που τρώγονται γαλακτοκομικά προϊόντα πριν από το Πάσχα. Αυτή την Κυριακή, οι Χριστιανοί της Ανατολής ταυτίζονται με τον [[Αδάμ]] και την [[Εύα]] και συγχωρούν ο ένας τον άλλο, προκειμένου να λάβουν συγχώρεση από το Θεό, συνήθως, εκείνο το βράδυ της Κυριακής, σε μια λειτουργία Εσπερινού Συγχώρεσης.
Σε ορισμένες εκκλησίες, τον Άγιο Μυστήριο (Θείο Μυστήριο) του Ευχελαίου εορτάζεται την Αγία και Μεγάλη Τετάρτη, σε ανάμνηση του χρίσματος στα πόδια του Ιησού, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την ταφή του (Κατά Ματθαίον 26:6-13).<ref>{{bibleverse||Matthew|26:6-13|KJV}}</ref>
 
Οι υπόλοιπες τρεις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, διατηρούν ένα μικρότερο βαθμό νηστήσιμουνηστίσιμου χαρακτήρα, αλλά η κάθε μια έχει στοιχεία, τα οποία είναι μοναδικά.
 
====Μεγάλη Πέμπτη====
[[Αρχείο:Last Supper by Theophanes the Cretan.jpg|thumb|250px|right|Ο [[Μυστικός δείπνος|Μυστικός Δείπνος]] από το Θεοφάνη τον Κρήτα, το 16ο αιώνα, Ιερά [[Μονή Σταυρονικήτα]], [[Άγιον Όρος]]).]]
Τη '''Μεγάλη Πέμπτη''' είναι μια πιο εορταστική ημέρα από τις άλλες της Μεγάλης Εβδομάδας που εορτάζει το όργανο της Θείας Ευχαριστίας. Τα παραπετάσματα ''(hangings)'' στην εκκλησία και τα [[άμφια]] των κληρικών, αλλάζουν από τις σκοτεινές νηστήσιμεςνηστίσιμες αποχρώσεις με πιο εορταστικά χρώματα (κόκκινα, στη Ρωσική παράδοση).
 
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η [[Θεία Λειτουργία]] είναι απαγορευμένη σε άλλες νηστήσιμεςνηστίσιμες καθημερινές, η Θεία Λειτουργία του Αγίου Βασιλείου (σε συνδυασμό με τον Εσπερινό) εορτάζεται αυτή τη μέρα. Πολλοί από τους πρότυπους ύμνους της Θείας Λειτουργίας αντικαταθίστανται με το [[Τροπάριο]] της Μεγάλης Πέμπτης. Σε ορισμένες εκκλησίες, η [[Αγία Τράπεζα]] (βωμός) καλύπτεται με ένα απλό λευκό λινό ύφασμα, σε ανάμνηση του [[Μυστικός δείπνος|Μυστικού Δείπνου]] (Τελευταίο Δείπνο).
 
Κατά τη διάρκεια αυτής της Θείας Λειτουργίας, τα δεσμευμένα Μυστήρια ανανεώνονται (ένα νέο Αρνί καθαγιάζεται και το παλαιό Σώμα και Αίμα του Χριστού, που καταναλώνεται από τον διάκονο μετά τη Λειτουργία). Επίσης, όταν η παροχή του [[Άγιο Μύρο|Μύρου]] εξαντλείται, είναι σε αυτή τη Λειτουργία, που οι κεφαλές των [[Αυτοκεφαλία|αυτοκέφαλων]] εκκλησιών θα Αγιάσουν νέο Μύρο,<ref>[http://www.goarch.org/en/ourfaith/articles/article8420.asp Sanctify new Chrism]</ref> την προετοιμασία που θα αρχίσει κατά την Ολονύχτια Αγρυπνία της Κυριακής των Βαΐων.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο ιερέας ευλογεί τον οίνον και τον άρτον, τα οποία διανέμονται στους πιστούς. Αυτό είναι διαφορετικό από τα Ιερά Μυστήρια (Θεία Κοινωνία) που λαμβάνονταν νωρίτερα στη λειτουργία. Τούτος ο άρτος και οίνος είναι απλά ευλογημένα, δεν είναι αφιερωμένα. Είναι ένα κατάλοιπο από την αρχαία παράδοση της εκκλησίας (το οποίο ακόμα παρατηρείται σε ορισμένες περιοχές), όπου οι πιστοί δεν απομακρύνονται από την εκκλησία μετά τη λειτουργία, αλλά δίνεται στον καθένα από ένα ποτήρι κρασί και λίγο ψωμί και αποξηραμένα φρούτα, προκειμένου να πάρουν δύναμη για την αγρυπνία μπροστά. Θα ακούσουν την ανάγνωση από τις [[Πράξεις των Αποστόλων]], οι οποίες διαβάζονται απ' άκρου εις άκρον και αναμένουν την έναρξη της Πασχαλινής Αγρυπνίας. Ωστόσο, συνήθως αυτό δεν είναι γίνεται στις ημέρες μας.
 
Η τελευταία λειτουργική ακολουθία στο νηστήσιμονηστίσιμο Τριώδιον, είναι το Μεσονύκτικον ''(Midnight office)'', το οποίο αποτελεί το πρώτο μέρος της Πασχαλινής Αγρυπνίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της λειτουργίας, επαναλαμβάνεται ο Κανών του Μεγάλου Σαββάτου, στο τέλος της οποίας ο ιερέας και ο διάκονος, παίρνουν τον επιτάφιο στο ιερό μέσω της Ωραίας Πύλης και τον εναποθέτουν στην [[Αγία Τράπεζα]] ([[βωμός|βωμό]]), όπου και θα παραμείνει μέχρι την [[Ανάληψις|Ανάληψη]]. Μετά την ολοκλήρωση των προσευχών και την [[Απόλυση (λειτουργική)|απόλυση]], σβήνουν όλα τα φώτα και τα κεριά στην εκκλησία και όλοι αναμένουν εν σιωπή και εν το σκότος για τα μεσάνυχτα, όταν θα ανακηρυχθεί η ανάσταση του Χριστού. Στη συνέχεια, θα ξεκινήσει το [[Πεντηκοστάριο]].
 
==Δείτε επίσης==
 
==Πηγές==
* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ. 16ος, σελ. 868.
* Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης, Συμεών Κούτσας, ''«Η νηστεία της Εκκλησίας, Γιατί, πότε και πως νηστεύουμε»'', Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 2001, ISBN 9603150630
* ''«Η εφαρμογή της νηστείας»'', Θεσσαλονίκη 1995
* Ξενοφώντος Παπαχαραλάμπους, ''«Η αληθής νηστεία κατά το Τριώδιον»'', Αθήναι 1980
* Μαρία Σωτηροπούλου, ''«Οι προ των εορτών νηστείες της Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας»'', Θεολογία, τομ. 76, τ/χ.1 (Ιαν-Ιουν 2005),σελ. 241-275
 
==Βιβλιογραφία==
* «Τεσσαρακοστή», εγκυκλοπαίδεια ''«Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα»'', τόμ. 57, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005 [CD-ROM].
* Γεωργιάδης Βαρθολομαίος (Αρχιεπισκ. Κορινθίας), ''«Επιτομή Λειτουργικής»'', εκδ. 4η, εκδ. Βασ. Ρηγόπουλου, 1995 (c1909), σελ. 71 κ.ε.
* Παπαδόπουλος Αντώνιος, ''«Αγιολογία»'', τόμ. Ι - Θέματα γενικά, ειδικά και εορτολογίου, ΠουρναράςΠουρνάρας, Θεσσαλονίκη 1996, σελ. 81 κ.ε.
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
* {{en}} [https://web.archive.org/web/20080720134806/http://www.rocor.org.au/news/?p=161 A Homily on Fasting and Dispassion] by St. Theodore the Studite, to be read at the beginning of Great Lent
* {{en}} [http://www.patheos.com/blogs/billykangas/2014/03/lent.html The Origins of Lent] A study of the early historical development of the fast
 
 
{{ενσωμάτωση κειμένου|en|Great Lent|oldid=712091828}}
 
 
[[Κατηγορία:Νηστείες]]
Ανώνυμος χρήστης

Μενού πλοήγησης