Αλ Πατσίνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλ Πατσίνο
Al Pacino.jpg
Γέννηση
Τόπος γέννησης Μανχάταν
Υπηκοότητα Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σύντροφος Μπέβερλι Ντ'Άντζελο
Επάγγελμα/
ιδιότητες
ηθοποιός, σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων, παραγωγός ταινιών, ηθοποιός ταινιών, σεναριογράφος και ηθοποιός θεάτρου
Βραβεύσεις Χρυσή Σφαίρα για τον Καλύτερο Άνδρα Ηθοποιό σε Δραματική ταινία (), βραβείο BAFTA καλύτερου Α΄ ανδρικού ρόλου (), National Board of Review Award for Best Supporting Actor (), 10th Screen Actors Guild Awards, National Society of Film Critics, Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, Gold Camera 2013, Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου (), Εθνικό μετάλλιο των τεχνών, Βραβείο Ντονόστια (), Directors Guild of America Award for Outstanding Directing – Documentaries (), National Board of Review Award for Best Actor (), Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α' ανδρικού ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία (), Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α' ανδρικού ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία (), Tony Award for Best Featured Actor in a Play (), Tony Award for Best Actor in a Play (), Χρυσή Σφαίρα για τον Καλύτερο Άνδρα Ηθοποιό σε Δραματική ταινία (), Golden Globe Award for Best Actor – Miniseries or Television Film (), Golden Globe Award for Best Actor – Miniseries or Television Film (), Βραβείο Χρυσής Σφαίρας Σέσιλ Ντε Μιλ () και Theatre World Award ()
Αλ Πατσίνο στην IMDb
Commons page Wikimedia Commons

Ο Αλφρέντο Τζέημς "Αλ" Πατσίνο (γεννημένος στις 25 Απριλίου 1940) (αγγλικά: Alfredo James "Al" Pacino) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Άρωμα Γυναίκας (Scent of a Woman, 1992). Θεωρείται ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς του, καθώς ερμήνευσε μερικούς από τους πιο αξιομνημόνευτους ρόλους στην ιστορία του σύγχρονου κινηματογράφου[1].

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο ανατολικό Χάρλεμ της Νέας Υόρκης,[2] από Ιταλούς γονείς. Ο παππούς του καταγόταν από το Κορλεόνε της Σικελίας.[3] Είναι από τους λίγους ηθοποιούς του Χόλυγουντ που δεν έχει παντρευτεί ποτέ, αλλά παρ'όλα αυτά έχει μια κόρη με την ηθοποιό Τζούλι Μαρί και δίδυμα με την ηθοποιό Μπέβερλυ Ντ' Άντζελο. Η πρώτη ταινία στην οποία συμμετείχε ήταν το Νάταλι, το Άσχημο Κορίτσι (Me, Natalie) το 1969.[4] Η ερμηνεία του στην ταινία του 1971 Πανικός στο Νιντλ Παρκ (The Panic in Needle Park), όπου υποδύθηκε έναν ηρωινομανή,[5] τράβηξε την προσοχή του Φράνσις Φορντ Κόπολα, ο οποίος και τον επέλεξε για τον ρόλο του Μάικλ Κορλεόνε στην ταινία Ο Νονός (The Godfather, 1972) (για τον ίδιο ρόλο ήταν υποψήφιοι ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ).[6][7] Ο ρόλος του στην ταινία του Κόπολα του χάρισε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα καθώς και την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.[8] Την επόμενη χρονιά πρωταγωνίστησε στην ταινία Σέρπικο (Serpico, 1973), βασισμένη στην ιστορία ενός αστυνομικού που ξεσκεπάζει κύκλωμα διαφθοράς στους κόλπους της αστυνομίας.[9] Η ταινία του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, το οποίο έχασε από τον Τζακ Λέμον. Το 1974 πρωταγωνίστησε στο σίκουελ της ταινίας Ο Νονός με τίτλο Ο Νονός ΙΙ (The Godfather Part II, 1974), που του χάρισε την δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.[10] Το 1975 υποδύθηκε έναν άνδρα που διαπράττει ληστεία σε τράπεζα κρατώντας ομήρους τους εργαζόμενους στην ταινία του Σίντνεϊ Λουμέτ Σκυλίσια Μέρα (Dog Day Afternoon, 1975). Έλαβε την τρίτη υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, αλλά έχασε από τον Τζακ Νίκολσον. Το 1979 έλαβε άλλη μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α'Αντρικού ρόλου για την ταινία ...Δικαιοσύνη για Όλους! (...And Justice for All) αλλά και πάλι δεν τιμήθηκε με το χρυσό αγαλματίδιο.[11]

Έπειτα υποδύθηκε τον γκάνγκστερ Τόνυ Μοντάνα στην ταινία Ο Σημαδεμένος (Scarface, 1983),[12][13]  και το 1985 έπαιξε στην ταινία Επαναστάτες (Revolution), που όμως ήταν εμπορική αποτυχία, εξαιτίας της οποίας έκανε τέσσερα χρόνια να εμφανιστεί ξανά σε ταινία.[14] Όμως το 1990 ήρθε η δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του Γουόρεν Μπίτι Ντικ Τρέισι (Dick Tracy) και η καριέρα του απογειώθηκε εκ νέου.[15] Ακολούθησαν η ταινία Φράνκι και Τζόνι (Frankie and Johnny, 1991) με συμπρωταγωνίστρια την Μισέλ Φάιφερ, η ταινία του 1992 Οικόπεδα με Θέα (Glengarry Glen Ross) για το οποίο έλαβε την τρίτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Αντρικού ρόλου,[16] καθώς και η ταινία της Άρωμα γυναίκας (Scent of a Woman, 1992), της ίδιας χρονιάς, με το οποίο βραβεύτηκε τελικά με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.[17]  Ακολούθησαν αξιομνημόνευτες ερμηνείες στις ταινίες Υπόθεση Καρλίτο (Carlito's Way, 1993), Ένταση (Heat, 1995) με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο,[18] Ο Δικηγόρος του Διαβόλου (The Devil's Advocate, 1997) με συμπρωταγωνιστή τον Κιάνου Ριβς,[19] The Insider, 1999 με τον Ράσελ Κρόου και Insomnia το 2002. Οι ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε μετά το Insomnia δεν σημείωσαν ιδιαίτερη επιτυχία.

Ο Αλ Πατσίνο έχει αρνηθεί αρκετούς ρόλους. Οι πιο σημαντικοί που απέρριψε είναι του Χαν Σόλο στο Ο Πόλεμος των Άστρων (Star Wars, 1977), τον Κάπταιν Γουίλαρντ στο Αποκάλυψη Τώρα (Apocalypse Now, 1979) και του Έντουαρντ Λούις στο Pretty Woman.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλ Πατσίνο στην ταινία Scarface.
Χρονιά Ταινία
1969 Me, Natalie (Νάταλι, το Άσχημο Κορίτσι)
1971 The Panic in Needle Park (Πανικός στο Νιντλ Παρκ)
1972 The Godfather (Ο Νονός)
1973 Scarecrow (Το Σκιάχτρο)
1973 Serpico (Σέρπικο)
1974 The Godfather Part II (Ο Νονός ΙΙ)
1975 Dog Day Afternoon (Σκυλίσια Μέρα)
1977 Bobby Deerfield (Μπόμπι Ντίρλφιλντ, Μια Στιγμή...Μια Ζωή)
1979 ...And Justice for All (...Δικαιοσύνη για Όλους!)
1980 Cruising (Το Ψωνιστήρι)
1982 Author! Author! (Η Πρεμιέρα)
1983 Scarface (Ο Σημαδεμένος)
1985 Revolution (Οι Επαναστάτες)
1989 The Local Stigmatic
1989 Sea of Love (Το Ερωτικό Αντικείμενο του Εγκλήματος)
1990 Dick Tracy (Ντικ Τρέισι)
1990 The Godfather Part III (Ο Νονός ΙΙΙ)
1991 Madonna: Truth or Dare (Στο Κρεβάτι με τη Μαντόνα)
1991 Frankie and Johnny (Φράνκι και Τζόνι)
1992 Glengarry Glen Ross (Οικόπεδα με Θέα)
1992 Scent of a Woman (Άρωμα Γυναίκας)
1993 Carlito's Way (Υπόθεση Καρλίτο)
1994 Jonas in the Desert
1995 Two Bits (Δυο Δεκάρες)
1995 Heat (Ένταση)
1996 City Hall
1996 Looking for Richard (Αναζητώντας τον Ρίτσαρντ)
1997 Pitch
1997 Donnie Brasco (Ντόνι Μπράσκο)
1997 Devil's Advocate (Ο Δικηγόρος του Διαβόλου)
1999 The Insider
1999 Any Given Sunday (Κάθε Κυριακή)
2000 Chinese Coffee
2002 Insomnia
2002 S1m0ne (Σιμόν)
2002 People I Know (Αναζητώντας τον Ρίτσαρντ)
2003 The Recruit (Η Δοκιμασία)
2003 Gigli (Gigli: Ένας Ζόρικος Έρωτας)
2003 Angels in America (Ο Θεός Ξέχασε τον Παράδεισο)
2004 The Merchant of Venice (Ο Έμπορος της Βενετίας)
2005 Two for the Money (Όλα για τα Λεφτά)
2006 88 Minutes (88 λεπτά)
2006 Torch
2007 Rififi
2007 Ocean's Thirteen (Η Συμμορία των Δεκατριών)
2008 Righteous kill (Ου Φονεύσεις)
2010 You Don't Know Jack (Δόκτωρ Θάνατος)
2011 Salome
2011 Son of No One (Ο Αντι-Ηρωας)
2011 Jack & Jill (Ο Τζακ και η Τζιλ)
2012 Stand Up Guys
2013 Phil Spector
2014 Manglehorn
2014 The Humbling
2015 Danny Collins

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Al Pacino - Biography
  2. «Al Pacino Biography». UK: The Biography Channel. http://www.lifetimetv.co.uk/biography/biography-al-pacino. Ανακτήθηκε στις March 10, 2010. 
  3. Inside the Actors Studio. Περίοδος 12. Επεισόδιο 20. October 2, 2006. Bravo. 
  4. Grobel; p. xx
  5. Colaciello, Robert (August 19, 1971). «Turn-offs that turn on». The Village Voice (Google News Archive). http://news.google.com/newspapers?nid=1299&dat=19710819&id=V8lHAAAAIBAJ&sjid=7YsDAAAAIBAJ&pg=6534,2997416. Ανακτήθηκε στις October 21, 2014. 
  6. Inside the Actors Studio. Περίοδος 12. Επεισόδιο 20. October 2, 2006. Bravo. 
  7. «'Godfather' role still defines Pacino». Kentucky New Era (Google News Archive). April 18, 1997. http://news.google.com/newspapers?nid=266&dat=19970418&id=IvErAAAAIBAJ&sjid=0mkFAAAAIBAJ&pg=6291,4152266. Ανακτήθηκε στις October 21, 2014. 
  8. Grobel; p. xxi
  9. Grobel; p. xxi
  10. Grobel; p. xxi
  11. Grobel; p. xxiii
  12. Snyder, S. James (November 19, 2008). «Scarface Nation». Time. http://www.time.com/time/arts/article/0,8599,1859898,00.html. Ανακτήθηκε στις April 4, 2011. 
  13. «Scarface (1983) Box Office». Box Office Mojo. http://boxofficemojo.com/movies/?id=scarface.htm. Ανακτήθηκε στις December 25, 2007. 
  14. Grobel; p. xiv
  15. Roger Ebert (June 15, 1990). «Dick Tracy Review». Chicago Sun-Times. http://rogerebert.suntimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/19900615/REVIEWS/6150301/1023. 
  16. Inside the Actors Studio. Περίοδος 12. Επεισόδιο 20. October 2, 2006. Bravo. 
  17. Inside the Actors Studio. Περίοδος 12. Επεισόδιο 20. October 2, 2006. Bravo. 
  18. Inside the Actors Studio. Περίοδος 12. Επεισόδιο 20. October 2, 2006. Bravo. 
  19. «The Devils Advocate Box Office». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 11, 2010. http://www.boxofficemojo.com/movies/?id=devilsadvocate.htm. Ανακτήθηκε στις August 1, 2010.