Σίντνεϊ Πουατιέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Σερ
Σίντνεϊ Πουατιέ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Sidney Poitier (Αγγλικά)
Γέννηση20  Φεβρουαρίου 1927[1][2][3]
Κατ Άιλαντ[4][5][6] ή Μαϊάμι[7]
Θάνατος6  Ιανουαρίου 2022[8][9][10]
Λος Άντζελες[11][9]
ΕθνικότηταΑφροαμερικανοί[12][13]
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Μπαχάμες
Θρησκείαντεϊσμός
Ύψος1,89 m Edit this on Wikidata
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΑγγλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[14]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταηθοποιός ταινιών
σκηνοθέτης κινηματογράφου
διπλωμάτης[15][16][17]
αυτοβιογράφος
παραγωγός ταινιών[18][19]
συγγραφέας[20][21][22]
δημιουργός γραπτών έργων[17]
ηθοποιός τηλεόρασης
ηθοποιός θεάτρου
ηθοποιός[23]
θεατρικός σκηνοθέτης[24]
τηλεοπτικός παραγωγός[25]
σκηνοθέτης[23]
Περίοδος ακμής1943 - 2001
Οικογένεια
ΣύζυγοςΤζοάννα Σίμκους (από 1976)
Χουανίτα Χάρντι (1950–1965)
ΣύντροφοςΝταϊάν Κάρολ (1959–1968)
ΤέκναΣίντνεϊ Ταμίλα Πουατιέ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΑμερικανικός Στρατός
Πόλεμοι/μάχεςΒ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαπρέσβης των Μπαχαμών (1997–2007, Ιαπωνία)[26]
πρέσβης των Μπαχαμών (2002–2007, Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών)[27]
ΒραβεύσειςΤαξιάρχης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (1974)
Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας (2009)
Βραβείο Μάριαν Άντερσον (2006)
Henrietta Award (1968)
Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου (1963)
Χρυσή Σφαίρα για τον Καλύτερο Άνδρα Ηθοποιό σε Δραματική ταινία (1963)
Χρυσή Σφαίρα Σέσιλ Ντε Μιλ (1981)
AFI Life Achievement Award (1992)
βραβείο Κένεντι (1995)
βραβείο συνολικής προσφοράς του σωματείου ηθοποιών (2000)
Βραβείο Γκράμι για το Καλύτερο Άλμπουμ Απαγγελίας (2001)
NAACP Image Award for Outstanding Actor in a Television Movie, Mini-Series or Dramatic Special (2000)
NAACP Image Award – Hall of Fame Award (2001)
Τιμητικό Όσκαρ (2002)[28]
Μετάλλιο Σπίνγκαμ (2015)[29]
Black Filmmakers Hall of Fame (1978)
Paul Robeson Award (2008)
Διοικητής του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων[30]
μέλος στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών
Αργυρή Άρκτος (1958)
αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ (1994)[31]
Βραβείο Μέλους Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (2016)
Αργυρή Άρκτος (1963)
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι (9  Μαΐου 1986)[32]
Silver Shell for Best Actor (1968)
Audie Award for Narration by the Author
Coretta Scott King Award[33]
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Με τον Τόνι Κέρτις (αριστερά) στην ταινία Όταν σπάσαμε τις αλυσίδες (1958)

Ο Σίντνεϊ Πουατιέ (αγγλικά: Sidney Poitier, 20 Φεβρουαρίου 1927 - 6 Ιανουαρίου 2022) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου[34] για την ταινία του 1963 Κάτω από το βλέμμα του Θεού (Lillies of the Field)[35]. Ήταν ο πρώτος Αφροαμερικανός ηθοποιός που έλαβε αυτή την τιμή (24 χρόνια μετά τη νίκη της Χάτι ΜακΝτάνιελ που είχε βραβευτεί με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Όσα Παίρνει ο Άνεμος του 1939). Ο Πουατιέ ήταν επίσης σκηνοθέτης, συγγραφέας και διπλωμάτης. Η επιτυχία του ηθοποιού συνεχίστηκε κατά τη δεκαετία του 1960 και το 1967 είχε τρεις επιτυχημένες ταινίες στο αμερικανικό Box-Office[36]: Ιστορία ενός εγκλήματος (In the Heat of the Night), Μάντεψε ποιος θα 'ρθει το βράδυ (Guess Who's Coming to Dinner) και Στον κύριό μας με αγάπη (To Sir, with Love), οι οποίες πραγματεύονταν το θέμα του ρατσισμού. Ο ηθοποιός είναι επίσης γνωστός για τη συμμετοχή του στις ταινίες: Η ζούγκλα του μαυροπίνακα (Blackboard Jungle, 1955), Έσπασα τα δεσμά μου (Edge of the City, 1957), Όταν σπάσαμε τις αλυσίδες (The Defiant Ones, 1958), Ένα σταφύλι στον ήλιο (A Raisin in the Sun, 1960) και Τυφλός άγγελος (A Patch of Blue). Το 1972 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία Οι δυο συνένοχοι (Buck and the Preacher). Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον έχει κατατάξει στην 22η θέση στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών.

Το 2002 ο ηθοποιός βραβεύτηκε με Τιμητικό Όσκαρ από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, για τα επιτεύγματά του ως καλλιτέχνης, αλλά και ως άνθρωπος[37] και το 2009 τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον πρόεδρο των Η.Π.Α. Μπαράκ Ομπάμα[38]. Από το 1997 ήταν πρέσβης για λογαριασμό των νησιών Μπαχάμες (απ' όπου κατάγεται και έζησε τα παιδικά του χρόνια), στην Ιαπωνία.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σίντνεϊ Πουατιέ γεννήθηκε στο Μαϊάμι της Φλόριντα, όπου οι Μπαχαμέζοι γονείς του βρίσκονταν για επίσκεψη. Ο Πουατιέ μεγάλωσε στο Νησί Κατ της Καραϊβικής και έπειτα διέμεινε στο Μαϊάμι, όπου οι γονείς του, Ρέτζιναλντ Τζέιμς Πουατιέ και Έβελυν Άουτεν[39], ταξίδευαν για να πουλήσουν ντομάτες κι άλλα προϊόντα της φάρμας τους στο Νησί Κατ[40]. Ο Πουατιέ γεννήθηκε δυο μήνες πρόωρα και οι ελπίδες επιβίωσης του βρέφους ήταν ελάχιστες, γι' αυτόν το λόγο οι γονείς του διέμειναν τρεις μήνες στις Η.Π.Α. για να τον φροντίσουν[41]. Έτσι ο ηθοποιός έλαβε αυτομάτως την αμερικανική ιθαγένεια. Στα 10 του χρόνια οι γονείς του μετακόμισαν στην πόλη Νασσάου στις Μπαχάμες και στα 15 του χρόνια οι γονείς του τον έστειλαν στο Μαϊάμι για να ζήσει με τον αδελφό του.[42][43]. Στα 17 του μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου εργάστηκε ως λαντζιέρης. Με τη βοήθεια ενός Εβραίου σερβιτόρου που καθόταν μαζί του κάθε βράδυ έμαθε να διαβάζει εφημερίδα[44]. Αργότερα αποφάσισε να καταταγεί στον Αμερικανικό Στρατό κι όταν απολύθηκε πέρασε από επιτυχημένη ακρόαση, μέσω της οποίας έλαβε δουλειά στο Αμερικανικό Θέατρο Νέγρων[45][46].

Χόλιγουντ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καριέρα ως ηθοποιός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πουατιέ ξεκίνησε τις εμφανίσεις του στο Αμερικανικό Θέατρο Νέγρων, αλλά το κοινό τον αποδοκίμασε. Οι περισσότεροι μαύροι ηθοποιοί της εποχής ήταν καλλίφωνοι, αλλά ο Πουατιέ δεν διέθετε μουσικό αυτί, πράγμα που τον καθιστούσε μη ικανό να τραγουδήσει.[47]. Αποφασισμένος να βελτιώσει τις υποκριτικές του δυνατότητες και να ξεφορτωθεί την προφορά που υποδήλωνε την καταγωγή του από τις Μπαχάμες, πέρασε έξι μήνες μελετώντας ώστε να έχει επιτυχία στο θέατρο. Η δεύτερή του απόπειρα στο θέατρο ήταν επιτυχημένη και τον οδήγησε στον πρωταγωνιστικό ρόλο στην θεατρική παράσταση Λυσιστράτη (βασισμένη στην ομώνυμη κωμωδία του Αριστοφάνη) στο Μπρόντγουεϊ, που του χάρισε καλές κριτικές. Εκεί τον πρόσεξε και ο διευθυντής της 20th Century Fox, Ντάριλ Φ. Ζάνουκ, που τον προσέλαβε για να συμμετάσχει στην ταινία του Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς Το μίσος προστάζει (No Way Out, 1949) στον ρόλο ενός γιατρού που απειλείται από έναν λευκό άνδρα τον οποίο υποδύθηκε ο Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ. Η ερμηνεία του τον οδήγησε σε περισσότερους ρόλους, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν αξιοσημείωτοι, σε σχέση με εκείνους που προσέφεραν σε άλλους Αφροαμερικανούς ηθοποιούς της περιόδου. Καθιερώθηκε με τη συμμετοχή του στην ταινία Η ζούγκλα του μαυροπίνακα (Blackboard Jungle, 1955), όπου εμφανίστηκε στο ρόλο μαθητή μιας ανεπίδεκτης τάξης πλάι στον Γκλεν Φορντ.

Ο Πουατιέ ήταν ο πρώτος Αφροαμερικανός ηθοποιός που έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1958 Όταν σπάσαμε τις αλυσίδες (The Defiant Ones). Ήταν επίσης ο πρώτος ηθοποιός που κέρδισε το βραβείο (για την ταινία Κάτω από το βλέμμα του Θεού (Lillies of the Field) το 1963). (Είχαν προηγηθεί οι βραβεύσεις της Χάτι ΜακΝτάνιελ που βραβεύτηκε με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Όσα παίρνει ο άνεμος (Gone With the Wind, 1939) κι του Τζέιμς Μπάσκετ που έλαβε τιμητικό βραβείο όσκαρ για την ερμηνεία του στην ταινία της Ντίσνεϊ Τραγούδι του Νότου (Song of the South)). Παρά τη νίκη του, ο Πουατιέ φοβόταν ότι η Κινηματογραφική Βιομηχανία του παραχώρησε το βραβείο μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσει τα πλήθη και για να του απαγορεύσει μεγαλύτερες και σημαντικότερες απαιτήσεις στο μέλλον[48]. Την επόμενη χρονιά της νίκης του δούλεψε ελάχιστα και παρέμεινε ο μοναδικός Αφροαμερικανός ηθοποιός του Χόλυγουντ με επιτυχία, αλλά οι ρόλοι που του προσέφεραν ήταν αδιάφοροι.

Το 1959 ηθοποιός εμφανίστηκε στο Μπρόντγουεϊ στη θεατρική παράσταση Ένα Σταφύλι στον Ήλιο, έργο το οποίο μεταφέρθηκε έπειτα με επιτυχία στη μεγάλη οθόνη με πρωταγωνιστή τον ίδιο. Το 1965 έδωσε αξιομνημόνευτες ερμηνείες στις ταινίες Βυθίσατε το υποβρύχιο U-128 (The Bedford Incident) και Τυφλός άγγελος (A Patch of Blue) πλάι στις Ελίζαμπεθ Χάρτμαν και Σέλλεϊ Γουίντερς. Το 1967 απεδείχθη η εμπορικότερή του χρονιά με τρεις ταινίες του να είναι οι δημοφιλέστερες της χρονιάς: Ιστορία ενός εγκλήματος (In the Heat of the Night), Μάντεψε ποιος θα έρθει το βράδυ (Guess Who's Coming to Dinner) και Στον κύριό μας με αγάπη (To Sir, with Love). Στην ταινία Η ιστορία ενός εγκλήματος έλαβε έναν από τους δημοφιλέστερους του ρόλους, ως αστυνομικός Βέρτζιλ Τιμπς. Ο χαρακτήρας του Τιμπς εμφανίστηκε σε άλλες δυο ταινίες με πρωταγωνιστή τον Πουατιέ Με λένε κύριο Τιμπς (They Call Me MISTER Tibbs!, 1970) και Η οργάνωση (The Organization, 1971) που δεν είχαν την επιτυχία του πρωτότυπου. Το 1968 έγραψε το σενάριο της ταινίας Για την αγάπη της Άιβι (For Love of Ivy), όπου ανέλαβε επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο τύπος άρχισε να κατηγορεί τον Πουατιέ ότι είχε τυποποιηθεί σε εξιδανικευμένους ρόλους Αφροαμερικανών, στους οποίους δεν επιτρεπόταν να έχουν σεξουαλικά η προσωπικά πάθη κι ελαττώματα, όπως συνέβαινε για παράδειγμα με το χαρακτήρα που ερμήνευσε στην ταινία Μάντεψε ποιος θα 'ρθει το βράδυ. Ο Πουατιέ είχε αντιληφθεί αυτό που συνέβαινε, αλλά αμφιταλαντευόταν πάνω στο θέμα: ήθελε μεγαλύτερη ποικιλία ρόλων αφενός, αφετέρου ήθελε να αποτινάξει το στερεότυπο με το οποίο παρουσίαζε η κινηματογραφική βιομηχανία τους μαύρους. Αυτός ήταν κι ένας από τους λόγους που απέρριψε το ρόλο του Οθέλλου στην ομώνυμη τηλεοπτική μεταφορά του θεατρικού του Σαίξπηρ από το κανάλι NBC[49]. To 2002 ο Πουατιέ έλαβε Τιμητικό Όσκαρ για τη συνεισφορά του στην 7η τέχνη.

Καριέρα ως σκηνοθέτης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πουατιέ σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες. Έκανε το ντεμπούτο του στο σκηνοθετικό τιμόνι το 1972 με την ταινία Οι δυο συνένοχοι (Buck and the Preacher), όπου συμπρωταγωνίστησε με τον Χάρι Μπελαφόντε. Η εμπορικότερη ταινία που σκηνοθέτησε ήταν το Τώρα... δεν μας σταματάει τίποτα (Stir Crazy, 1980) που θεωρούταν για πολλά χρόνια η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία από Αφροαμερικανό σκηνοθέτη.[50]. Πρωταγωνιστές της ήταν ο Ρίτσαρντ Πράιορ και ο Τζιν Γουάιλντερ. Το 1974 σκηνοθέτησε ξανά τον Χάρι Μπελαφόντε, μαζί με τον φίλο του Μπιλ Κόσμπι στην ταινία Uptown Saturday Night. Το 1975 σκηνοθέτησε ξανά τον Μπιλ Κόσμπι στην ταινία Οι κατεργάρηδες (Let`s Do It Again). Η ταινία του 1977 A Piece of Action σηματοδότησε την αρχή της αποχής του από την υποκριτική προκειμένου να αφοσιωθεί στη σκηνοθεσία. Επέστρεψε στην υποκριτική το 1988 με τη συμμετοχή του στην ταινία Φονική καταδίωξη (Shoot to Kill).

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ηθοποιός υπήρξε παντρεμένος με την Χουανίτα Χάρντι από το 1950 μέχρι και το 1965, το ζευγάρι απέκτησε 4 κόρες. Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά το 1976 με την ηθοποιό Τζοάννα Σίμκους, με την οποία ήταν παντρεμένος έως τον θάνατό του και με την οποία είχε αποκτήσει 2 κόρες.[51]

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κινηματογραφικές ταινίες
Έτος Τίτλος Ρόλος
Πρωτότυπος Ελληνικός
1947 Sepia Cinderella κομπάρσος
1950 No Way Out δρ Λούθερ Μπρουκς
1951 Cry, the Beloved Country αιδεσιμότατος Μσιμάνγκου
1952 Red Ball Express Άντριου Ρόμπερτσον
1954 Go Man Go Ίνμαν Τζάκσον
1955 Blackboard Jungle Η ζούγκλα του μαυροπίνακα [52] Γκρέγκορι Γ. Μίλερ
1956 Good-bye, My Lady Γκέιτς Γουότσον
1957 Edge of the City Έσπασα τα δεσμά μου Τόμι Τάιλερ
Something of Value Ελευθερία ή θάνατος Κιμάνι Γουά Καράντζα
Band of Angels Σάρκα και μαστίγιο Ράου Ρου
The Mark of the Hawk Όμπαμ
1958 The Defiant Ones Όταν σπάσαμε τις αλυσίδες Νόα Κάλεν
Virgin Island Ο άρχων της παρθένου νήσου Μάρκους
1959 Porgy and Bess Πόργκι
1960 All the Young Men Κομάντος αυτοκτονίας [53] Έντι Τάουλερ
1961 A Raisin in the Sun Ένα σταφύλι στον ήλιο Γουόλτερ Λι Γιάνγκερ
Paris Blues Αγαπηθήκαμε στο Παρίσι Έντι Κουκ
1962 Pressure Point γιατρός
1963 Lilies of the Field Κάτω από το βλέμμα του Θεού Χόμερ Σμιθ
1964 The Long Ships Η κόκκινη θύελλα Άλι
1965 The Greatest Story Ever Told Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου Σίμων ο Κυρηναίος
The Bedford Incident Βυθίσατε το υποβρύχιο U-128 Μπεν Μάνσφορντ
The Slender Thread Παρακαλώ, συγχώρησέ με Άλαν Νιούελ
A Patch of Blue Ο τυφλός άγγελος Γκόρντον Ραφλ
1966 Duel at Diablo Μονομαχία γιγάντων Τόλερ
1967 To Sir, with Love Στον κύριό μας με αγάπη [53] Μαρκ Θάκερεϊ
In the Heat of the Night Ιστορία ενός εγκλήματος [53] ντετέκτιβ Βέρτζιλ Τιμπς
Guess Who's Coming to Dinner Μάντεψε ποιος θα 'ρθει το βράδυ [52] Τζον Πρέντις
1968 For Love of Ivy Για την αγάπη της Άιβι Τζακ Παρκς
1969 The Lost Man Ο χαμένος άνθρωπος Τζέισον Χιγκς
1970 They Call Me Mister Tibbs! Με λένε κύριο Τιμπς ντετέκτιβ Βέρτζιλ Τιμπς
1971 Brother John Ο άνθρωπος που ήρθε από την καταιγίδα [53] Τζον Κέιν
The Organization Η οργάνωση [53] ντετέκτιβ Βέρτζιλ Τιμπς
1972 Buck and the Preacher Αυτοί που δεν νικήθηκαν ποτέ! Μπακ
1973 A Warm December Καυτός Δεκέμβρης δρ Ματ Γιάνγκερ
1974 Uptown Saturday Night Στιβ Τζάκσον
1975 The Wilby Conspiracy Η συνωμοσία του Oυίλμπι [53] Σακ Τουάλα
Let's Do It Again Κλάιντ Γουίλιαμς
1977 A Piece of the Action Μάνι Ντάρελ
1988 Shoot to Kill Φονική καταδίωξη [52] Γουόρεν Στάντιν
Little Nikita Κατάσκοποι δίχως πρόσωπο [52] Ρόι Πάρμεντερ
1992 Sneakers Οι αθόρυβοι [52] Κριζ
1997 The Jackal Το τσακάλι [52] Πρέστον

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 www.tvrage.com/person/id-109771/Sidney+Poitier.
  3. 3,0 3,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Sidney-Poitier. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  5. www.aveleyman.com/ActorCredit.aspx?ActorID=13934.
  6. William Grimes: «Sidney Poitier, Who Paved the Way for Black Actors in Film, Dies at 94». (Αγγλικά) The New York Times. The New York Times Company, A. G. Sulzberger. Μανχάταν, Νέα Υόρκη. 7  Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7  Ιανουαρίου 2022.
  7. Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. mzk2003208048. Ανακτήθηκε στις 28  Ιανουαρίου 2023.
  8. «Sidney Poitier, premier comédien noir à recevoir l’Oscar du meilleur acteur, en 1964, est mort». 7  Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7  Ιανουαρίου 2022.
  9. 9,0 9,1 www.nytimes.com/live/2022/01/07/movies/sidney-poitier.
  10. apnews.com/article/sidney-poitier-dead-214e66b7e52909bdc64465e9ff4a1339. Ανακτήθηκε στις 15.
  11. Thomas Sotinel: «Sidney Poitier, premier comédien noir à recevoir l’Oscar du meilleur acteur, en 1964, est mort». (Γαλλικά) Le Monde. Societe Editrice Du Monde. Παρίσι. 7  Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7  Δεκεμβρίου 2021.
  12. African American Registry. aaregistry.org/story/sidney-poitier-a-pure-actor/. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2020.
  13. (Αγγλικά) BlackPast.org.
  14. CONOR.SI. 62396259.
  15. johnfishercartoons.blogspot.com/2012/05/sidney-poitier.html.
  16. www.tumblr.com/tagged/gene-wilder-and-richard-pryor.
  17. 17,0 17,1 www.worldatlas.com/webimage/countrys/namerica/caribb/bahamas/bsfamous.htm.
  18. www.manta.com/c/mmj803z/verdon-productions-inc.
  19. www.reelz.com/person/107714/sidney-poitier/.
  20. bostinno.streetwise.co/2013/02/24/2013-oscars-the-most-memorable-oscar-moments-of-all-time-in-honor-of-this-sundays-85th-academy-awards/sidney-poitier/.
  21. www.musixmatch.com/es/letras/Brainstorm-3/This-Must-Be-Heaven.
  22. www.vanityfair.com/news/2007/02/proust_poitier200702.
  23. 23,0 23,1 www.acmi.net.au/creators/23527.
  24. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  25. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2020.
  26. www.elpuntavui.cat/cultura/article/19-cultura/2082275-mor-sidney-poitier-primer-actor-negre-a-guanyar-un-oscar-com-a-protagonista.html.
  27. broadwaynews.com/2021/12/07/new-play-about-sidney-poitier-in-development-for-broadway-run/.
  28. ev0000003/2002/1.
  29. www.britannica.com/topic/Spingarn-Medal.
  30. Ανακτήθηκε στις 2  Φεβρουαρίου 2019.
  31. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουνίου 2021.
  32. commencement.miami.edu/about-us/archives/honorary-degree-recipients/index.html.
  33. Coretta Scott King Award - Wikipedia
  34. Ο Τζέιμς Μπάσκετ είχε κερδίσει τιμητικό όσκαρ πριν από εκείνον, αλλά ήταν εκτός συναγωνισμού. Βλέπε Awards for James Baskett, Internet Movie Database
  35. Βραβεία του Σίντνεϊ Πουατιέ στην IMDb
  36. «Top Ten Money Making Stars». Quigley Publishing Co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2009. 
  37. «Sidney Poitier awards: Academy of Motion Picture Arts and Sciences awards database». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2012. 
  38. Άρθρο 12ης Αυγούστου 2009 Washington Post
  39. Sidney Poitier Film Reference biography
  40. «Davis Smiley interviews Sidney Poitier». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2012. 
  41. Adam Gourmand, Sidney Poitier: Man, Actor, Icon (2004), p.8.
  42. «Sidney Poitier». Oprah Presents Master Class. Κύκλος 1. Επεισόδιο 7. April 22, 2012. Oprah Winfrey Network. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-10-27. https://web.archive.org/web/20131027220213/http://www.oprah.com/topics/entertainment/movies/actors/sidney-poitier.htm. 
  43. Poitier, Sidney. The Measure of a Man: A Spiritual Autobiography. (2000). New York. HarperCollins.
  44. Sidney Poitier: Man, Actor, Icon (2004) Aram Goudsouzian, University of North Carolina Press ISBN 9780807828434 p44
  45. Poitier, Sidney. The Measure of a Man. (2000). New York: HarperCollins Publishers
  46. Chenrow, Fred· Chenrow, Carol (1974). Reading Exercises in Black History. Elizabethtown, PA: The Continental Press, Inc. σελ. 46. ISBN 0845421077. 
  47. Goudsouzian; Sidney Poitier; p 69, 133
  48. Harris, Mark (2008). Pictures at a Revolution: Five Films and the Birth of a New Hollywood. Penguin Press. σελίδες 58–9. 
  49. Harris, Mark (2008). Pictures at a Revolution: Five Films and the Birth of a New Hollywood. Penguin Press. σελ. 161. 
  50. Black Enterprise
  51. Poitier-Henderson Holds Book Signing - WLBT 3 - Jackson, MS:
  52. 52,0 52,1 52,2 52,3 52,4 52,5 «Σίντνεϊ Πουατιέ ταινίες στις οποίες έχει πάρει μέρος». www.athinorama.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2022. 
  53. 53,0 53,1 53,2 53,3 53,4 53,5 «Σίντνεϊ Πουατιέ - Ταινίες». www.dvd-trailers.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2022. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]