Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας
Κατάσταση	Ενεργό
Χώρος	Παλάτι του Κινηματογράφου
Τοποθεσία	Λίντο, Βενετία
Ίδρυση	6 Αυγούστου 1932, πριν 94 έτη
Ιστοσελίδα
	labiennale.org/en/cinema

Το Φεστιβάλ Βενετίας, επίσημα γνωστό ως Διεθνής Έκθεση Κινηματογραφικής Τέχνης της Μπιενάλε της Βενετίας (ιταλ. Mostra Internazionale d'Arte Cinematografica della Biennale di Venezia‎‎) είναι το αρχαιότερο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στον κόσμο. Ξεκίνησε το 1932^[1]^[2] ως "Esposizione Internazionale d'Arte Cinematografica" (Διεθνής Έκθεση της Τέχνης του Κινηματογράφου)^[3] και από τότε διεξάγεται ετησίως, στα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτέμβρη, στο νησί Λίντο στη Βενετία.^[4] Οι προβολές των ταινιών γίνονται στο ιστορικό Palazzo del Cinema, που κατασκευάστηκε για να καλύψει τις ανάγκες του Φεστιβάλ το 1937.^[5] Είναι ένα από τα πιο αναγνωρισμένου κύρους κινηματογραφικά φεστιβάλ^[6] και αποτελεί μέρος της φημισμένης Μπιενάλε της Βενετίας, μιας μεγάλης έκθεσης μοντέρνας τέχνης που λαμβάνει χώρα κάθε δύο χρόνια.^[7]

Τα βασικά βραβεία του φεστιβάλ είναι ο Χρυσός Λέοντας (Leone d'Oro), που απονέμεται στην καλύτερη ταινία του φεστιβάλ, και το Κύπελλο Βόλπι (Coppa Volpi), που απονέμεται στους καλύτερους ηθοποιούς (για ανδρικό και γυναικείο ρόλο).^[8] Το 2023 έγινε η 80ή διοργάνωση του φεστιβάλ που διήρκεσε ως τις 9 Σεπτεμβρίου.^[9]

Παλαιότερα Βραβεία

Το Βραβείο του Μουσολίνι απονεμήθηκε από το 1934^[10] ως το 1942. Πήρε την ονομασία του από τον Ιταλό Πρωθυπουργό Μπενίτο Μουσολίνι και σταμάτησε να απονέμεται με τον θάνατο του Μουσολίνι.^{[εκκρεμεί παραπομπή]} Από το 1949 και μετά μετονομάστηκε ως Grand International Prize of Venice (Χρυσός Λέοντας).^[11]

Βραβείο Μουσολίνι καλύτερης ιταλικής ταινίας

1934 Teresa confalonieri του Γκουίντο Μπρινιόνε ^[12]
1935 Casta Diva του Καρμίνε Γκαλόνε ^[12]
1936 Lo squadrone bianco του Αουγκούστο Τζενίνα
1937 Scipione l'Africano του Καρμίνε Γκαλόνε
1938 Luciano Serra pilota του Γκοφρέντο Αλεσαντρίνι
1939 Abuna Messias του Γκοφρέντο Αλεσαντρίνι
1940 L'assedio dell'Alcazar του Αουγκούστο Τζενίνα
1941 La corona di ferro του Αλεσάντρο Μπλαζέτι
1942 Bengasi του Αουγκούστο Τζενίνα

Βραβείο Μουσολίνι καλύτερης διεθνής ταινίας

1934 Man of Aran του Ρόμπερτ Τζ. Φλάερτι (Μεγάλη Βρετανία) ^[12]
1935 Anna Karenina του Κλάρενς Μπράουν (ΗΠΑ) ^[12]
1936 Der Kaiser von Kalifornien του Λούις Τρένκερ (Γερμανία) ^[12]
1937 Un carnet de bal του Ζιλιέν Ντιβιβιέ (Γαλλία)
1938 Ολυμπία - Μέρος Α': Η γιορτή των εθνών της Λένι Ρίφενσταλ (Γερμανία) ^[13]
1940 Der Postmeister του Γκούσταφ Ούκικι (Γερμανία)
1941 Ohm Krüger του Χανς Στάινχοφ (Γερμανία)
1942 Der große König του Φάιτ Χάρλαν (Γερμανία)

Βραβείο καλύτερης παραγωγής

1935 - Κινγκ Βίντορ με το The Wedding Night
1936 -Ζακ Φεϊντέρ με το La Kermesse Héroique
1937 -Ρόμπερτ Τζ. Φλάερτι και ο Ζόλταν Κόρντα με το Elephant Boy
1938 - Καρλ Φρόελιχ με το Heimat

Νικητές Χρυσού Λέοντα

Χρονιά	Τίτλος	Σκηνοθέτης
1949	Manon	Ανρί-Ζωρζ Κλουζό
1950	Justice es faite	Αντρέ Καγιάτ
1951	Ρασομόν	Ακίρα Κουροσάβα
1952	Απαγορευμένα παιχνίδια	Ρενέ Κλεμάν
1954	Ρωμαίος και Ιουλιέτα	Ρενάτο Καστελάνι
1955	Ο λόγος	Καρλ Θίοντορ Ντράγιερ
1957	Ο ανίκητος	Σατιατζίτ Ράι
1958	Muhomatsu no issho	Χιρόσι Ιναγκάκι
1959	Il generale Della Rovere	Ρομπέρτο Ροσελίνι
1959	Ο μεγάλος πόλεμος	Μάριο Μονιτσέλι
1960	Το πέρασμα του Ρήνου	Αντρέ Καγιάτ
1961	Πέρυσι στο Μάριενμπαντ	Αλέν Ρενέ
1962	Cronaca familiare	Βαλέριο Τσουρλίνι
1962	Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν	Αντρέι Ταρκόφσκι
1963	Le mani sulla città	Φραντσέσκο Ρόζι
1964	Κόκκινη έρημος	Μικελάντζελο Αντονιόνι
1965	Μακρινά αστέρια της Άρκτου	Λουκίνο Βισκόντι
1966	Η μάχη της Αλγερίας	Τζίλο Ποντερκόβο
1967	Η ωραία της ημέρας	Λουίς Μπουνιουέλ
1968	Die Artisten in der Zirkuskuppel: ratlos	Αλεξάντερ Κλούγκε
1980	Ατλάντικ Σίτι	Λουί Μαλ
1980	Γκλόρια	Τζον Κασσαβέτης
1981	Τα μολυβένια χρόνια	Μαργκαρέτε φον Τρότα
1982	Η κατάσταση των πραγμάτων	Βιμ Βέντερς
1983	Όνομα: Κάρμεν	Ζαν-Λυκ Γκοντάρ
1984	Η χρονιά του ήσυχου ήλιου	Κριστόφ Ζανούσι
1985	Sans toit ni loi	Ανιές Βαρντά
1986	Le Rayon vert	Ερίκ Ρομέρ
1987	Au revoir les enfants	Λουί Μαλ
1988	La Leggenda del santo bevitore	Ερμάννο Όλμι
1989	Beiqing chengshi	Χου Χσιάο-Χσεν
1990	Οι Rosencrantz & Guildenstern είναι νεκροί	Τομ Στόπαρντ
1991	Urga	Νικήτα Μιχαλκόφ
1992	Qui Ju da guan si	Ζανγκ Γιμού
1993	Short Cuts	Ρόμπερτ Άλτμαν
1993	Τρία χρώματα: Η Μπλε ταινία	Κριστόφ Κισλόφσκι
1994	Aiqing wansui	Τσάι Μινγκ- Λιανγκ
1994	Pred dozhdot	Μίλχο Μαντσέφσκι
1995	Xich lo	Αν Χουνγκ Τραν
1996	Μάικλ Κόλινς	Νιλ Τζόρνταν
1997	Hana-bi	Τακέσι Κιτάνο
1998	Ο Τρόπος Που Γελούσαμε	Τζιάνι Αμέλιο
1999	Yi ge dou bu neng shao	Ζανγκ Γιμού
2000	Dayereh	Τζαφάρ Παναχί
2001	Monsoon Wedding	Μίρα Nάιρ
2002	Οι κόρες της ντροπής	Πίτερ Μούλαν
2003	Vozvrashcheniye	Αντρέι Ζβιαγκουίντσεφ
2004	Το μυστικό της Βέρα Ντρέικ	Μάικ Λι
2005	Το μυστικό του Brokeback Mountain	Ανγκ Λι
2006	Still Life	Για Ζια-Κε
2007	Lust, Caution	Ανγκ Λι
2008	The Wrestler	Ντάρεν Αρονόφσκι
2009	Lebanon	Σαούλ Μάοζ
2010	Somewhere	Σοφία Κόπολα
2011	Faust	Αλεξάντερ Σοκούροφ
2012	Pietà	Κιμ Κι-ντουκ
2013	Sacro GRA	Τζιανφράνκο Ρόσι
2014	Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του	Ρόι Άντερσον
2015	Από μακριά	Λορένσο Βίγας
2016	The Woman Who Left	Λαβ Ντίαζ
2017	Η μορφή του νερού	Γκιγέρμο ντελ Τόρο
2018	Roma	Αλφόνσο Κουαρόν
2019	Joker	Τοντ Φίλιπς
2020	Η χώρα των νομάδων	Κλόι Ζάο
2021	L'Événement	Οντρέ Ντεουάν
2022	Όλη η ομορφιά και η αιματοχυσία	Λόρα Πόιτρας
2023	Poor Things	Γιώργος Λάνθιμος
2024	Το διπλανό δωμάτιο	Πέδρο Αλμοδόβαρ
2025	Father Mother Sister Brother	Τζιμ Τζάρμους
2026	Woman Unknown	Μάι ελ-Τούκι

Αργυρός Λέοντας καλύτερης σκηνοθεσίας

Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, το βραβείο ήταν ενιαίο και αποτελούσε το δεύτερο τη τάξει μετά τον Χρυσό Λέοντα. Με την επίσημη κατάργησή του το 1997 και έκτοτε, το βραβείο αποτελεί το τρίτο τη τάξει στο Φεστιβάλ και μνεία για τον σκηνοθέτη που το κερδίζει.

Χρονιά	Σκηνοθέτης	Τίτλος
1990	Μάρτιν Σκορτσέζε	Goodfellas
1998	Εμίρ Κουστουρίτσα	Black Cat, White Cat
1999	Ζανγκ Γιουάν	Seventeen Years
2000	Μπουνταγέμπτα Ντασγκούπτα	Uttara
2001	Μπαμπάκ Παγιαμί	Secret Ballot
2002	Λι Τσανγκ-ντονγκ	Oasis
2003	Τακέσι Κιτάνο	Zatōichi
2004	Κιμ Κι-ντουκ	3-Iron
2005	Φιλίπ Γκαρέλ	Regular Lovers
2006	Αλέν Ρενέ	Coeurs
2007	Μπράιαν ντε Πάλμα	Redacted
2008	Αλεξέι Γκέρμαν τζούνιορ	Paper Soldier
2009	Σιρίν Νεσάτ	Women Without Men
2010	Άλεξ ντε λα Ιγκλέσια	A Sad Trumpet Ballad
2011	Κάι Σανγκγιούν	People Mountain People Sea
2012	Πολ Τόμας Άντερσον	The Master
2013	Αλέξανδρος Αβρανάς	Miss Violence
2014	Αλεξάντερ Κοντσαλόφσκι	Οι Λευκές Νύχτες του Ταχυδρόμου
2015	Πάμπλο Τραπέρο	El Clan
2016	Αλεξάντερ Κοντσαλόφσκι	Paradise
2016	Αμάτ Εσκαλάντε	Untamed
2017	Ξαβιέ Λεγκράν	Custody
2018	Ζακ Οντιάρ	Οι αδελφές αδελφές
2019	Ρόι Άντερσον	Η ομορφιά της ύπαρξης
2020	Κιγιόσι Κουροσάβα	Wife of a Spy
2021	Τζέιν Κάμπιον	Η εξουσία του σκύλου
2022	Λούκα Γκουαντανίνο	Bones and All
2023	Ματτέο Γκαρρόνε	Io capitano
2024	Μπρέιντι Κόρμπετ	The Brutalist
2025	Μπένι Σάφντι	The Smashing Machine
2026	Ίλια Χρζανόφσκι	DAU

Αργυρός Λέοντας (1953-1997)

Χρονιά	Τίτλος	Σκηνοθέτης
1953	Little Fugitive	Ρέιμοντ Αμπράσκιν, Μόρις Ένγκελ και Ρουθ Όρκιν
	Moulin Rouge	Τζον Χιούστον
	Sadko	Αλεξάντρ Πτούσκο
	Οι Εραστές της Σάρκας	Μαρσέλ Καρνέ
	Ugetsu	Κέντζι Μιζογκούτσι
	I Vitelloni	Φεντερίκο Φελίνι
1954	Το λιμάνι της αγωνίας	Ελία Καζάν
	Sansho the Bailiff	Κέντζι Μιζογκούτσι
	Οι Επτά Σαμουράι	Ακίρα Κουροσάβα
	Λα Στράντα	Φεντερίκο Φελίνι
1955	Le Amiche	Μικελάντζελο Αντονιόνι
	The Big Knife	Ρόμπερτ Όλντριτς
	Ciske the Rat	Βόλφγκανγκ Στάουντε
	The Grasshopper	Σαμψών Σαμσόνοφ
1957	Λευκές Νύχτες	Λουκίνο Βισκόντι
1987	Maurice	Τζέιμς Άιβορι
1987	Long Live the Lady!	Ερμάννο Όλμι
1988	Τοπίο στην ομίχλη	Θόδωρος Αγγελόπουλος
1989	Death of a Tea Master	Κέι Κουμάι
1989	Recollections of the Yellow House	Ζοάο Σεζάρ Μοντέιρο
1991	The Fisher King	Τέρι Γκίλιαμ
	J'entends plus la guitare	Φιλίπ Γκαρέλ
	Raise the Red Lantern	Τσανγκ Γιμόου
1992	Μια καρδιά τον χειμώνα	Κλοντ Σοτέ
	Jamón jamón	Βίγας Λούνα
	Luxury Hotel	Νταν Πίτσα
1993	Kosh ba kosh	Μπαχτυάρ Χουντοτζιναζάροφ
1994	Ουράνια Πλάσματα	Πίτερ Τζάκσον
	Μικρή Οδησσός	Τζέιμς Γκρέϊ
	The Bull	Κάρλο Ματσακουράτι

Βραβείο Δόξα σε δημιουργό ταινίας

Χρονιά	Σκηνοθέτης	Τίτλος
2006	Τακέσι Κιτάνο	Glory to the Filmmaker!
2007	Αμπάς Κιαροστάμι	Shirin
2008	Ανιές Βαρντά	Les plages d'Agnès
2009	Σιλβέστερ Σταλόνε	Τζον Ράμπο
2010	Μανί Ράτμαν	Raavan
2011	Αλ Πατσίνο	Wilde Salomé
2012	Σπάικ Λι	Bad 25
2013	Έττορε Σκόλα	Che strano chiamarsi Federico
2014	Τζέιμς Φράνκο	The Sound and the Fury
2015	Μπράιαν ντε Πάλμα	De Palma
2016	Αμίρ Ναντερί	Monte
2017	Στίβεν Φρίαρς	Victoria & Abdul
2018	Τσανγκ Γιμόου	Shadow
2019	Κώστας Γαβράς	Ενήλικοι στην Αίθουσα
2020	Έιμπελ Φεράρα	Sportin' Life
2021	Ρίντλεϊ Σκοτ	Η τελευταία μονομαχία
2022	Γουόλτερ Χιλ	Dead for a Dollar
2023	Γουές Άντερσον	Η Υπέροχη Ιστορία του Χένρι Σούγκαρ
2024	Κλοντ Λελούς	Finalement
2025	Τζούλιαν Σνάμπελ	In the Hand of Dante
2026	Λούκα Γκουαντανίνο	Joie de vivre

Πολλαπλοί Νικητές Χρυσού Λέοντα

Αντρέ Καγιάτ (1950, 1960)
Λουί Μαλ (1980, 1987)
Ζανγκ Γιμού (1992, 1999)
Ανγκ Λι (2005, 2007)

Τιμητικοί Χρυσοί Λέοντες

Χρονιά	Τιμώμενοι
1970	Όρσον Γουέλς
1971	Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, Μαρσέλ Καρνέ, και Τζον Φορντ
1972	Τσάρλι Τσάπλιν, Ανατόλια Γκολόβνια και Μπίλι Γουάιλντερ
1982	Αλεσάντρο Μπλαζέτι, Λουίς Μπουνιουέλ, Φρανκ Κάπρα, Τζορτζ Κιούκορ, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Σεργκέι Γιουτκέβιτς, Αλεξάντερ Κλούγκε, Ακίρα Κουροσάβα, Μάικλ Πάουελ, Σατιατζίτ Ράι, Κινγκ Βίντορ, και Τσέζαρε Τζαβατίνι
1983	Μικελάντζελο Αντονιόνι
1985	Μανοέλ ντε Ολιβέιρα, Τζον Χιούστον, και Φεντερίκο Φελίνι
1986	Αδερφοί Ταβιάνι
1987	Λουίτζι Κομεντσίνι και Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς
1988	Γιόρις Ίβενς
1989	Ρομπέρ Μπρεσόν
1990	Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι και Μίκλος Γιάντσο
1991	Μάριο Μονιτσέλι και Τζιάν Μαρία Βολοντέ
1992	Ζαν Μορό, Φράνσις Φορντ Κόπολα, και Πάολο Βιλάτζιο
1993	Στίβεν Σπίλμπεργκ, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Ρόμαν Πολάνσκι, και Κλαούντια Καρντινάλε
1994	Αλ Πατσίνο, Σούζυ Τσέκι ντ’ Αμίκο, και Κεν Λόουτς
1995	Γούντι Άλεν, Μόνικα Βίτι, Μάρτιν Σκορτσέζε, Αλμπέρτο Σόρντι, Ένιο Μορικόνε, Τζουζέπε Ντε Σάντις, Γκοντφρέντο Λομπάρντο, και Αλέν Ρενέ
1996	Ρόμπερτ Όλτμαν, Βιτόριο Γκάσμαν, Ντάστιν Χόφμαν, και Μισέλ Μοργκάν
1997	Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Στάνλεϊ Κούμπρικ, και Αλίντα Βάλι
1998	Γουόρεν Μπίτι, Σοφία Λόρεν, και Άντζεϊ Βάιντα
1999	Τζέρι Λιούις
2000	Κλιντ Ίστγουντ
2001	Ερίκ Ρομέρ
2002	Ντίνο Ρίζι
2003	Ντίνο ντε Λαουρέντις και Ομάρ Σαρίφ
2004	Στάνλεϊ Ντόνεν και Μανοέλ ντε Ολιβέιρα
2005	Χαγιάο Μιγιαζάκι και Στεφανία Σαντρέλι
2006	Ντέιβιντ Λιντς
2007	Τιμ Μπάρτον και Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
2008	Ερμάννο Όλμι
2009	Τζον Λάσιτερ, Μπραντ Μπερντ, Πιτ Ντόκτερ, Άντριου Στάντον, και Λι Άνκριτς
2010	Τζον Γου
2011	Μάρκο Μπελλόκκιο
2012	Φραντσέσκο Ρόσι
2013	Γουίλιαμ Φρίντκιν
2014	Θίλμα Σκουνμέικερ και Φρέντερικ Γουάϊζμαν
2015	Μπερτράν Ταβερνιέ
2016	Ζαν Πολ Μπελμοντό και Ζέρζι Σκολιμόφσκι
2017	Τζέιν Φόντα και Ρόμπερτ Ρέντφορντ
2018	Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ και Βανέσα Ρεντγκρέιβ
2019	Τζούλι Άντριους και Πέδρο Αλμοδόβαρ
2020	Ανν Χούι και Τίλντα Σουίντον^[14]
2021	Ρομπέρτο Μπενίνι και Τζέιμι Λι Κέρτις
2022	Κατρίν Ντενέβ^[15] και Πολ Σρέιντερ^[16]
2023	Λιλιάνα Καβάνι και Τόνι Λιούνγκ Τσίου Γουάι^[17]^[18]
2024	Πίτερ Γουέαρ και Σιγκούρνι Γουίβερ^[19]^[20]
2025	Βέρνερ Χέρτζογκ^[21] και Κιμ Νόβακ
2026	Τζορτζ Κλούνεϊ^[22] και Έλεν Μπέρστιν

Παραπομπές

↑ de Valck, Marijke· Kredell, Brendan (2016). Film Festivals: History, Theory, Method, Practice. Routledge. σελ. 15. ISBN 9780415712460.
↑ de Valck, Marijke (2007). Film Festivals: From European Geopolitics to Global Cinephilia. Amsterdam University Press. σελ. 23. ISBN 9789053561928.
↑ Taillibert, Christel (12 Ιανουαρίου 2016). «Groundwork for a (pre)history of film festivals». New Review of Film and Television Studies 14 (1): 15. doi:10.1080/17400309.2015.1106688.
↑ de Valck, Marijke (2007). Film Festivals: From European Geopolitics to Global Cinephilia. Amsterdam University Press. σελ. 76. ISBN 9789053561928.
↑ de Valck, Marijke (2007). Film Festivals: From European Geopolitics to Global Cinephilia. Amsterdam University Press. σελ. 140. ISBN 9789053561928.
↑ Staff, Variety (8 Σεπτεμβρίου 2007). «50 unmissable film festivals». Variety (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2023.
↑ Bergamin Barbato, Maria (16 Μαρτίου 2007). «Accounting and the Development of Management Control in the Cultural Sphere: The Case of the Venice Biennale». Accounting, Business & Financial History 17 (1). doi:10.1080/09585200601127871.
↑ de Valck, Marijke (2007). Film Festivals: From European Geopolitics to Global Cinephilia. Amsterdam University Press. σελίδες 144,237. ISBN 9789053561928.
↑ «Biennale Cinema 2023 | Homepage 2023». La Biennale di Venezia (στα Αγγλικά). 23 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2023.
↑ «History of the Venice Film Festival». La Biennale di Venezia (στα Αγγλικά). 7 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2023.
↑ Moliterno, Gino (2009). The A to Z of Italian Cinema. Scarecrow Press. σελ. 326. ISBN 9780810870598.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 Μολιτέρνο (2009), σελ. 347.
↑ Μολιτέρνο (2009), σελ. 348.
↑ Vivarelli, Nick (20 Ιουλίου 2020). «Venice Film Festival to Honor Tilda Swinton, Ann Hui With Golden Lions for Career Achievement». Variety (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2020.
↑ «Venezia 79. Leone d'oro alla carriera a Catherine Deneuve: "È una gioia"». La Repubblica. 1 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022.
↑ «Venezia Cinema: Leone d'Oro alla carriera a Paul Schrader». Agenzia Nazionale Stampa Associata. 4 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2022.
↑ «A Liliana Cavani il Leone d'oro alla carriera dalla Mostra di Venezia». Corriere della Sera. 27 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2023.
↑ «Biennale Cinema 2023 | Director Liliana Cavani and actor Tony Leung Chiu-wai Golden Lions for Lifetime Achievement». La Biennale di Venezia (στα Αγγλικά). 27 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2023.
↑ «Peter Weir Leone d'Oro alla carriera della Biennale Cinema 2024». labiennale.org. 9 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2024.
↑ «Biennale Cinema 2024 | Sigourney Weaver Leone d'Oro alla carriera». La Biennale di Venezia (στα Ιταλικά). 28 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2024.
↑ «Werner Herzog Leone d'Oro alla carriera». labiennale.org. 8 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2025.
↑ «Biennale Cinema 2026 | George Clooney Golden Lion for Lifetime Achievement». La Biennale di Venezia (στα Αγγλικά). 6 Ιουλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2026.

Βιβλιογραφία

Μολιτέρνο, Τζίνο (2009). The A to Z of Italian Cinema (στα Αγγλικά). Scarecrow Press. σελ. 520. ISBN 978-0810868960.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[1] Valck, Marijke· Kredell, Brendan (2016). Film Festivals: History, Theory, Method, Practice. Routledge. σελ. 15. ISBN 9780415712460.

[2] Valck, Marijke (2007). Film Festivals: From European Geopolitics to Global Cinephilia. Amsterdam University Press. σελ. 23. ISBN 9789053561928.

[3] Taillibert, Christel (12 Ιανουαρίου 2016). «Groundwork for a (pre)history of film festivals». New Review of Film and Television Studies 14 (1): 15. doi:10.1080/17400309.2015.1106688.

[4] Valck, Marijke (2007). Film Festivals: From European Geopolitics to Global Cinephilia. Amsterdam University Press. σελ. 76. ISBN 9789053561928.

[5] Valck, Marijke (2007). Film Festivals: From European Geopolitics to Global Cinephilia. Amsterdam University Press. σελ. 140. ISBN 9789053561928.

[6] Staff, Variety (8 Σεπτεμβρίου 2007). «50 unmissable film festivals». Variety (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2023.

[7] Bergamin Barbato, Maria (16 Μαρτίου 2007). «Accounting and the Development of Management Control in the Cultural Sphere: The Case of the Venice Biennale». Accounting, Business & Financial History 17 (1). doi:10.1080/09585200601127871.

[8] Valck, Marijke (2007). Film Festivals: From European Geopolitics to Global Cinephilia. Amsterdam University Press. σελίδες 144,237. ISBN 9789053561928.

[9] «Biennale Cinema 2023 | Homepage 2023». La Biennale di Venezia (στα Αγγλικά). 23 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2023.

[10] «History of the Venice Film Festival». La Biennale di Venezia (στα Αγγλικά). 7 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2023.

[11] Moliterno, Gino (2009). The A to Z of Italian Cinema. Scarecrow Press. σελ. 326. ISBN 9780810870598.

[FOOTNOTEΜολιτέρνο_(2009)347-12] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Μολιτέρνο (2009), σελ. 347.

[FOOTNOTEΜολιτέρνο_(2009)348-13] Μολιτέρνο (2009), σελ. 348.

[14] Vivarelli, Nick (20 Ιουλίου 2020). «Venice Film Festival to Honor Tilda Swinton, Ann Hui With Golden Lions for Career Achievement». Variety (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2020.

[15] «Venezia 79. Leone d'oro alla carriera a Catherine Deneuve: "È una gioia"». La Repubblica. 1 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022.

[16] «Venezia Cinema: Leone d'Oro alla carriera a Paul Schrader». Agenzia Nazionale Stampa Associata. 4 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2022.

[17] «A Liliana Cavani il Leone d'oro alla carriera dalla Mostra di Venezia». Corriere della Sera. 27 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2023.

[18] «Biennale Cinema 2023 | Director Liliana Cavani and actor Tony Leung Chiu-wai Golden Lions for Lifetime Achievement». La Biennale di Venezia (στα Αγγλικά). 27 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2023.

[19] «Peter Weir Leone d'Oro alla carriera della Biennale Cinema 2024». labiennale.org. 9 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2024.

[20] «Biennale Cinema 2024 | Sigourney Weaver Leone d'Oro alla carriera». La Biennale di Venezia (στα Ιταλικά). 28 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2024.

[21] «Werner Herzog Leone d'Oro alla carriera». labiennale.org. 8 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2025.

[:2-22] «Biennale Cinema 2026 | George Clooney Golden Lion for Lifetime Achievement». La Biennale di Venezia (στα Αγγλικά). 6 Ιουλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2026.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]