Πίτερ Ουστίνοφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πίτερ Ουστίνοφ
Sir Peter Ustinov Allan Warren.jpg
Γέννηση
London Borough of Camden
Θάνατος
Genolier
Αιτία θανάτου καρδιακή ανεπάρκεια
Υπηκοότητα Ηνωμένο Βασίλειο
Σπουδές Σχολείο του Ουέστμινστερ
Ιδιότητα ηθοποιός ταινιών, σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων, συγγραφέας, τηλεοπτικός παρουσιαστής, σεναριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός θεάτρου
Σύζυγος Isolde Denham
Suzanne Cloutier ()
Hélène du Lau d'Allemans
Τέκνα Igor Ustinov, Tamara Ustinov, Pavla Ustinov και Andrea Ustinov
Γονείς Jona von Ustinov και Nadia Benois
Βραβεύσεις Σταυρός του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (), Ταξιάρχης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (), order of Karl Valentin (), Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου (), Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου (), no label, Τάγμα του Χαμόγελου και Ταξιάρχης των Τεχνών και των Γραμμάτων
Commons page Wikimedia Commons

Ο Πίτερ Ουστίνοφ (Peter Alexander von Ustinov, 16 Απριλίου 1921 - 28 Μαρτίου 2004) ήταν Άγγλος ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία, μεταξύ αυτών και δύο βραβεία Όσκαρ για τις ταινίες "Τοπκαπί" και "Σπάρτακος" το 1961 και το 1965 αντίστοιχα. Θεωρούνταν ένας πολύ ευφυής άνθρωπος και δεινός αφηγητής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πίτερ Αλεξάντερ Μπάρον φον Ουστίνοφ γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1921 στο Λονδίνο. Ο πατέρας του Ουστίνοφ, Ιόνας, ήταν υπολοχαγός στη Λουφτβάφε, ενώ αργότερα έλαβε τη Βρετανική υπηκοότητα και εργάστηκε για την MI5. Ο Ουστίνοφ είχε επίσης Ρώσικη, Ελβετική, Αιθιοπική, Γαλλική και Ιταλική καταγωγή. Η μητέρα του Ναντέζντα Λεοντίεβνα "Νάντια" Μπενουά ήταν ζωγράφος. Ο Ουστίνοφ ήταν συμμαθητής με τον γιο του Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ, Ρούντολφ. Αρχικά, επιστρατεύτηκε με τον Βρετανικό στρατό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πρώτος του μεγάλος ρόλος ήταν εκείνος του Νέρωνα στην ταινία Κβο Βάντις. Αργότερα, κέρδισε δύο βραβεία Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για τις ταινίες Τοπκαπί, του Ζυλ Ντασέν, και Σπάρτακος.

Από το 1969 και έπειτα, ο Ουστίνοφ εγκατέλειψε τον κινηματογράφο και συμμετείχε σε εκστρατείες όπως εκείνες της UNICEF. Στις 31 Οκτωβρίου 1984, ο Ουστίνοφ θα επισκεπτόταν την πρωθυπουργό της Ινδίας Ίντιρα Γκάντι, όμως εκείνη δολοφονήθηκε στον δρόμο για τη συνάντηση. Αργότερα, ο Ουστίνοφ έγινε Πρέσβης Καλής Θελήσεως του ΟΗΕ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο Ουστίνοφ έλαβε την Ελβετική υπηκοότητα για να αποφύγει το βαρύ φορολογικό σύστημα της Βρετανίας προς τους πλούσιους. Ο Πίτερ Ουστίνοφ πέθανε στις 24 Μαρτίου 2004 σε μια κλινική της πόλης Ζενολιέ της Ελβετίας. Διακρινόταν επίσης για τη γλωσσομάθειά του, αφού, ενώ είχε ως μητρική του την Αγγλική, μιλούσε άπταιστα Ρωσικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά, Ελληνικά και Τουρκικά.

Στην Ελλάδα είναι γνωστά τα θεατρικά του έργα The Love of Four Colonels (Ο έρωτας των τεσσάρων συνταγματαρχών, 1951), Romanoff and Juliet (Ρομανόφ και Ιουλιέττα, 1956) και Photo Finish (1962).


Wikiquote logo
Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα:


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Peter Ustinov της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).