Σιρόκος
|
|
|---|
Ο σιρόκος ή και σορόκος (ιταλ. scirocco) είναι ξηρός και συχνά θερμός άνεμος, που πνέει από νότιες διευθύνσεις. Δημιουργείται στα Σαχάρα, στη συνέχεια περνά πάνω από τη βόρεια Αφρική και ακολούθως πάνω από τη Μεσόγειο. Καθώς διέρχεται πάνω από τις μεσογειακές ακτές γίνεται υγρός, προκαλεί βροχές και ομίχλες, ενώ συχνά μεταφέρει άμμο και σκόνη. Σύμφωνα με μια εκδοχή, ο σιρόκος είναι ο Εύρος των αρχαίων Ελλήνων, ο οποίος είχε νοτιοανατολική κατεύθυνση.
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ήταν γιος του Αστραίου και της Ηούς. Ο Ησίοδος[1] τον αναφέρει ανάμεσα στους υγρούς ανέμους που προέρχονταν από τον Τυφωέα. Σε αυτόν απέδιδαν το λιώσιμο του χιονιού, που το μαστίγωνε καθώς επιτίθετο εναντίον του Ζεφύρου και του Νότου. Στον πύργο του Κυρρήστου, παριστάνεται με φτερά.[2]
Πίνακας περιεχομένων |
Περιοδικότητα και κλίμακα έντασης [Επεξεργασία]
Η συντομότερη διάρκεια του σιρόκο είναι μισής ημέρας· μπορεί όμως να διαρκέσει και αρκετές ημέρες με μεγαλύτερη περιοδικότητα κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και της άνοιξης. Κινείται με ταχύτητες έως 100 χιλιομέτρων την ώρα (55 κόμβοι).
Παρόμοιοι άνεμοι [Επεξεργασία]
Παρόμοιος άνεμος είναι ο Μπόρα (Bora/Bura/Βurja) βορειοδυτικός.
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Ησίοδος, Θεογονία, Έργα και Ημέραι
- ↑ Λεξικό του Αρχαίου Κόσμου, σ. 364, τόμ. Β΄εκδ. Δομή ISBN 960-6669-33-5
