Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°15′N 33°45′E / 35.25, 33.75

"Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti"
«Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου»
Σημαία Εθνόσημο
Σημαία της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου Εθνόσημο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου
 
Τοποθεσία της χώρας στον κόσμο
 
Πρωτεύουσα
Μεγαλύτερη πόλη Λευκωσία
Επίσημες γλώσσες Τουρκικά
Πολίτευμα Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
Ντερβίς Έρογλου
Ιρσέν Κιουτσούκ

Ανεξαρτησία
Ανακήρυξη της Δημοκρατίας


15 Νοεμβρίου 1983 3

Έκταση
 • Σύνολο
 • % Νερό

3.355 km2
1,3%
Πληθυσμός
 • Απογραφή 2003 
 • Πυκνότητα 

264.172  
86,2 κατ./km² 
Νόμισμα Τουρκική Λίρα1
Ζώνη ώρας (UTC +2)
Internet TLD .nc.tr 2

Κωδικός κλήσης

++90 392 2

1. Από 1 Ιανουαρίου 2005, η Τουρκική Λίρα (Türk Lirası) αντικατέστησε την παλιά Τουρκική Λίρα.
2. Ανεπίσημο, μέσω Τουρκίας (χωρίς διεθνή αναγνώριση)
3. Ανακηρύχθηκε παράνομο (χωρίς διεθνή αναγνώριση)

«Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» (τουρ. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC)) ονομάζεται από την Τουρκία το βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο τελεί υπό τουρκική κατοχή από το 1974 κατά παράβαση των Διεθνών Κανόνων Δικαίου. Η Τουρκία προέβη στην ανακήρυξη σε κράτος των κατεχομένων αυτών εδαφών, με την ονομασία: Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ) (στα τουρκικά Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti), κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών το 1983, διαμελίζοντας την Κυπριακή Δημοκρατία. Η ανακήρυξη αυτή έγινε εννιά χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κατευθυνόμενη από την ελληνική Χούντα των Συνταγματαρχών του Δημήτριου Ιωαννίδη, ελληνοκυπριακή απόπειρα ανατροπής του Προέδρου Μακαρίου.

Η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία, από την οποία και εξαρτάται πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά. Τα Ηνωμένα Έθνη εξακολουθούν να αναγνωρίζουν την κυριαρχία της νόμιμης Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλη την επικράτεια του νησιού και έχουν ανακηρύξει την προσπάθεια απόσχισης ως παράνομη. Στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, η ΤΔΒΚ αποκαλείται «ψευδοκράτος» και «κατεχόμενα». O Οργανισμός της Ισλαμικής Διάσκεψης (OIC) αναβάθμισε το 2004 την εκπροσώπηση της τουρκοκυπριακής κοινότητας στον Οργανισμό, την οποία είχε αναγνωρίσει ως "μωαμεθανική κοινότητα-παρατηρητή" από το 1979, σε "τουρκοκυπριακό κράτος-παρατηρητή", σύμφωνα με την επωνυμία που προέβλεπε για την τουρκοκυπριακή διοίκηση το απορριφθέν Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο. Η χρήση του όρου "τουρκοκυπριακό κράτος" στο Σχέδιο Ανάν αφορούσε το ένα από τα δύο συστατικά κράτη της προβλεπόμενης ομόσπονδης κυπριακής δημοκρατίας και δεν προοριζόταν για ανεξάρτητη χρήση με την έννοια του κυρίαρχου κράτους, όπως εμμέσως αναγνωρίζει ο Οργανισμός στην "ΤΔΒΚ" ως κρατικό εκπρόσωπο των Τουρκοκυπρίων στις εργασίες του.[1]

Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Ιστορικό

Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία κατέχει το 37% περίπου του νησιού. Εκεί είχε εγκαταστήσει μία διοίκηση που της ήταν υποτελής. Στις 15 Νοεμβρίου 1983 η διοίκηση αυτή ανακήρυξε τα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου ανεξάρτητο κράτος. Η αυτοονομαζόμενη «ΤΔΒΚ» ("Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου") δεν έχει αναγνωριστεί από κανένα κράτος, εκτός από την Τουρκία.

Η αυθαίρετη αυτή ανακήρυξη ανεξαρτησίας, πάνω σε μια περιοχή που κατείχετο στρατιωτικά από μία άλλη χώρα, δεν έγινε δεκτή ούτε από τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία καταδίκασαν την ενέργεια αυτή με τα Ψηφίσματα 541/1983 και 550/1984 του Συμβουλίου Ασφαλείας και τη θεώρησαν νομικά άκυρη. Ζήτησαν επίσης την άμεση ανάκλησή της και παράλληλα προέτρεψαν όλα τα κράτη να μην την αναγνωρίσουν.

Η Τουρκία υποστηρίζει πως η τουρκοκυπριακή πλευρά οδηγήθηκε στην ανακήρυξη εξαιτίας των αξιώσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς για κυριαρχία σε ολόκληρο το νησί.[2]

Εκτός από τα Ηνωμένα Έθνη, την ανακήρυξη ανεξαρτησίας δεν αναγνώρισε ούτε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Με την απόφασή του στην υπόθεση της Τιτίνας Λοϊζίδου, το Ε.Δ.Α.Δ. αποφάσισε πως, λόγω της παρουσίας 30.000 Τούρκων στρατιωτών στο νησί, η διοίκηση στα κατεχόμενα από την Τουρκία εδάφη της Κύπρου είναι μια υποτελής στην Τουρκία διοίκηση και πως η Τουρκία ευθύνεται για τις πράξεις και παραλείψεις της (τουλάχιστον στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) (σκέψεις 56-57).

Παρ' όλα αυτά, ο Οργανισμός Ισλαμικών Συνδιασκέψεων αναγνώρισε τη "Βόρεια Κύπρο" ως κράτος και τη δέχθηκε ως παρατηρητή στον οργανισμό, με την ονομασία "Τουρκικό Κυπριακό κράτος".[3]

[Επεξεργασία] Πληθυσμός και πολιτική εποικισμού

Σε μια προσπάθεια αλλοίωσης της πληθυσμιακής ισορροπίας της Β. Κύπρου, οι αρχές της "ΤΔΒΚ" εξακολουθούν να εμποδίζουν την επιστροφή των Ελληνοκύπριων προσφύγων στα σπίτια τους. Επιπλέον, οι τουρκικές αρχές μετέφεραν την περίοδο 1975-1995 ικανό αριθμό Τούρκων υπηκόων (εκτιμώνται σε περίπου 36.000) από τις ανατολικές επαρχίες της Τουρκίας και τους εγκατέστησαν στην κατεχόμενη Β. Κύπρο, σε σπίτια Ελληνοκυπρίων που προηγουμένως είχαν αναγκαστεί να τα εγκαταλείψουν σαν αποτέλεσμα της εισβολής. Υπολογίζεται δηλαδή ότι πάνω από το 1/3 του τότε τουρκοκυπριακού πληθυσμού εγκαταστάθηκε την περίοδο εκείνη στη Β. Κύπρο, με αποτέλεσμα σήμερα οι έποικοι να υπερτερούν των γηγενών Τουρκοκυπρίων.

Σύμφωνα με τις τουρκοκυπριακές "αρχές", ο πληθυσμός της "ΤΔΒΚ" ανέρχεται σε 264.172 κατοίκους, από τους οποίους το μεγαλύτερο μέρος αποτελούν γηγενείς Τουρκοκύπριοι. Συγκεκριμένα, κατά την τουρκοκυπριακή πλευρά, από τους 178.000 Τουρκοκύπριους πολίτες, το 74% είναι γηγενείς Τουρκοκύπριοι. Από τους υπόλοιπους, περίπου 16,000 έχουν γεννηθεί στην Κύπρο. Οι υπόλοιποι, περίπου 78,000, είναι έποικοι, ξένοι εργάτες, φοιτητές κ.λπ.

Σύμφωνα με υπολογισμούς των Αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο πληθυσμός της "ΤΔΒΚ" είναι 200.000, εκ των οποίων 80-89.000 είναι γηγενείς Τουρκοκύπριοι και 109.000-117.000 είναι Τούρκοι έποικοι.

Οι στατιστικές πάντως του 1960 τοποθετούσαν τον αριθμό τον Τουρκοκυπρίων σε 102.000 και των Ελληνοκυπρίων σε 450.000.

Μικρός αριθμός Ελληνοκυπρίων και Μαρωνιτών (περίπου 3.000) εξακολουθούν να ζουν στο Ριζοκάρπασο και τον Κορμακίτη.

[Επεξεργασία] Διακυβέρνηση

[Επεξεργασία] "Προεδρικές εκλογές"

Στις αποκαλούμενες "προεδρικές εκλογές", που διενεργήθηκαν στις 18 Απριλίου 2010[4] ο Ντερβίς Έρογλου αναδείχθηκε νικητής με ποσοστό 50,38% έναντι 42,85% για τον έως τότε "πρόεδρο", Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο οποίος έλαβε ποσοστό 42,8% των ψήφων. Ο Έρογλου ορκίστηκε "πρόεδρος" στις 23 Απριλίου 2010[5].


Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Ντερβίς Έρογλου Κόμμα Εθνικής Ενότητας (UBP) 61.491 50,38
Μεχμέτ Αλί Ταλάτ ανεξάρτητος 52.302 42,85
Ταχσίν Ερτουγρούλογλου ανεξάρτητος 4.648 3,81
Ζεκί Μπεσικτεπελί ανεξάρτητος 1.986 1,61
Μουσταφά Κεμάλ Τιουμκάν ανεξάρτητος 964 0,79
Αρίφ Σαλίχ Κιρντάγ ανεξάρτητος 521 0,43
Αϊχάν Καϊμάκ ανεξάρτητος 168 0,14
Σύνολο (συμμετοχή 76,37%) 125.294 100
Πηγή: mahkemeler.net (XLS-file)

[Επεξεργασία] "Βουλευτικές εκλογές"

Στις 19 Απριλίου του 2009 διεξήχθησαν οι αποκαλούμενες "βουλευτικές εκλογές", έναν χρόνο νωρίτερα από ό,τι αναμενόταν.[6] Η απόφαση για τη διεξαγωγή των πρόωρων εκλογών έγινε από το "κυβερνών" Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα.[7]

Στις κάλπες προσήλθαν 171.000 ψηφοφόροι για την εκλογή 50 "βουλευτών". Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το αποσχιστικό, συντηρητικό Κόμμα Εθνικής Ενότητας του Ντερβίς Έρογλου θα ξεπερνούσε το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ με περισσότερες από 17 ποσοστιαίες μονάδες.[8] Το Κόμμα Εθνικής Ενότητας εξασφάλισε νίκη και αυτοδυναμία έναντι του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος του "πρωθυπουργού" Φερντί Σαμπίτ Σογιέρ[9]. Στις αποκαλούμενες "εκλογές", το κόμμα του Έρογλου έλαβε ποσοστό 44,16% και αυτοδυναμία με 26 έδρες στη «βουλή». Το κόμμα του Σογιέρ ήρθε δεύτερο με 29,34% και κἐρδισε 16 έδρες.[10]

[Επεξεργασία] Αποτελέσματα


Βουλή της ΤΔΒΚ, 19 Απριλίου 2009
Κόμματα Ψήφοι % Έδρες +/–
Εθνικό Κόμμα Ενότητας (Ulusal Birlik Partisi) 44,07 26 +7
Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα (Cumhuriyetçi Türk Partisi) 29,15 15 –9
Δημοκρατικό Κόμμα (Demokrat Partisi) 10,65 5 –1
Κόμμα για την Κοινοτική Δημοκρατία (Toplumcu Demokrasi Partisi) 6,87 2 +1
Κόμμα για την Ελευθερία και την Μεταρρύθμιση (Özgürlük ve Reform Partisi) 6,20 2 +2
Κόμμα της Ενωμένης Κύπρου (Birleşik Kıbrıs Partisi) 2,42
Κόμμα Πολιτικής για το Λαό (Halk İçin Siyaset Partisi) 0,50
Ανεξάρτητοι 0,14 –3
Σύνολο (συμμετοχή 81,42%) 161.373 100,00 50
Πηγή: World Bulletin

[Επεξεργασία] Παραπομπές

  1. "Cyprus and the Organization of Islamic Conferences". Πρεσβεία της Δημοκρατίας της Κύπρου στο Κατάρ. 22 Φεβρουαρίου 2007. http://www.mfa.gov.cy/mfa/embassies/embassy_doha.nsf/misc_en/52D53EC97ACC4A52432572CC003B9E90?OpenDocument. Ανακτήθηκε την 15 Σεπτεμβρίου 2011.  (Αγγλικά)
  2. How Did the Situation Change after July 1974 ? Republic of Turkey, Ministry of Foreign Affairs
  3. Islamic Conference's Parliaments to Call TRNC 'Cyprus Turkish State Zaman
  4. Has Talat completed his mission? - Hurriyet Daily News and Economic Review
  5. http://www.turkishweekly.net/news/101434/new-trnc-president-eroglu-to-take-oath-on-friday.html
  6. http://www.cyprus-mail.com/news/main.php?id=43356&cat_id=1
  7. Turkish Cyprus to hold early elections
  8. AGR, Corriere della Sera, 19 Απριλίου 2009
  9. Σκάι, Ο Έρογλου νικητής στα Κατεχόμενα, 19 Απριλίου 2009.
  10. Ελευθεροτυπία, Νίκη Έρογλου στα κατεχόμενα, 20 Απριλίου 2009.

[Επεξεργασία] Εξωτερικές συνδέσεις

[Επεξεργασία] Πανεπιστήμια

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων
Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες