Πάπας Κλήμης Β΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κλήμης Β΄
Πάπας (Επίσκοπος Ρώμης κ.α.)
Pope Clement II.jpg
Από 25 Δεκεμβρίου 1046
Έως 9 Οκτωβρίου 1047
Προκάτοχος Πάπας Γρηγόριος ΣΤ΄
Διάδοχος Πάπας Βενέδικτος Θ΄
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 1005
Χόρνμπουργκ, Κάτω Σαξωνία, Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Θάνατος 9 Οκτωβρίου 1047 (42 ετών)
Πέζαρο, Παπικά Κράτη
ClemensII.jpg

Ο Κλήμης Β΄ (Clemens II, 1005 - 9 Οκτωβρίου 1047) ήταν Πάπας από τις 25 Δεκεμβρίου του 1046 έως το θάνατό του. Ήταν ο πρώτος από μία σειρά αναμορφωτών παπών από τη Γερμανία.

Άγαλμα του Κλήμη Β΄ στο Χόρνμπουργκ

Γεννήθηκε ως Σούιντγκερ φον Μορσλέμπεν (Suidger, Graf von Morsleben und Hornburg) (στο Χόρνμπουργκ της Κάτω Σαξωνίας στη Γερμανία. Ήταν γιος του Κόμη Κόνραντ του Μορσλέμπεν και του Χόρνμπουργκ και της συζύγου του, Αμουλάρντ.

Το 1040 έγινε επίσκοπος του Μπάμπεργκ. Το 1046 συνόδευσε τον Βασιλιά Ερρίκο Γ΄ στην εκστρατεία του στην Ιταλία και τον Δεκέμβριο συμμετείχε στην Σύνοδο του Σούτρι, η οποία καθαίρεσε τους πρώην πάπες Βενέδικτο Θ΄ και Σίλβεστρο Γ΄ και έπεισε τον Γρηγόριο ΣΤ΄ να παραιτηθεί. Ο Βασιλιάς Ερρίκος πρότεινε τον Σουίντιγκερ και η σύνοδος τον εξέλεξε και έλαβε το όνομα Κλήμης Β΄. Αμέσως μετά την εκλογή, ο Ερρίκος και ο νέος Πάπας πήγαν στην Ρώμη, όπου ο Κλήμης έστεψε τον Ερρίκο Γ΄ Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Το σύντομο ποντιφικάτο του Κλήμη Β΄ άρχισε με την Σύνοδο της Ρώμης το 1047, η οποία βελτίωσε την κατάσταση στην Ρωμαϊκή Εκκλησία, κυρίως με διατάγματα κατά της σιμωνίας. Επιπλέον λύθηκε και η διαμάχη για την προτεραιότητα μεταξύ των επισκοπικών εδρών της Ραβέννας, του Μιλάνου και της Ακουηλία, υπέρ της Ραβέννας

Η εκλογή του δέχτηκε αργότερα κριτική από την αναμορφωτική ομάδα της παπικής αυλής, εξαιτίας της βασιλικής ανάμιξης στην διαδικασία και του γεγονότος ότι ο νέος Πάπας ήταν ήδη επίσκοπος άλλης επισκοπής. Αντίθετα με την μετέπειτα πρακτική, η Κλήμης κράτησε την παλιά επισκοπική έδρα, έτσι ήταν επίσκοπος Ρώμης και επίσκοπος Μπάμπεργκ ταυτόχρονα.

Ο Κλήμης συνόδευσε τον Αυτοκράτορα στην θριαμβική πορεία του στην Νότια Ιταλία και επέβαλε στο Μπενεβέντο Ακοινωνησία για την άρνηση της πόλης να τους ανοίξει τις πύλες. Πηγαίνοντας με τον Ερρίκο στην Γερμανία αγιοποίησε την Βιμποράντα, μια μοναχή του Αβαείου του Αγίου Γάλλου που μαρτύρησε από τους Ούνους το 925. Πέθανε κατά την επιστροφή του στην Ρώμη και τάφηκε κοντά στο Πέσαρο τον Οκτώβριο του 1047. Το λείψανό του μεταφέρθηκε στο Μπάμπεργκ και ενταφιάστηκε στο δυτικό χοροστάσιο του Καθεδρικού ναού του Μπάμπεργκ. Είναι ο μοναδικός Πάπας που βρίσκεται ενταφιασμένος βορείως των Άλπεων.

Μια πρόσφατη τοξικολογική μελέτη στα λείψανά του επιβεβαίωσε φήμες αιώνων ότι ο Πάπας είχε δηλητηριαστεί με οξικό μόλυβδο. Δεν είναι όμως βέβαιο το αν δολοφονήθηκε ή του χορηγήθηκε ο μόλυβδος σαν φάρμακο, καθώς η τοξικότητα του μολύβδου ήταν άγνωστη εκείνη την εποχή.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pope Clement II της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).