Πάπας Ιωάννης ΙΓ΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννης ΙΓ΄
Πάπας (Επίσκοπος Ρώμης)
Papa Ioannes XIII.jpg
Από 1 Οκτωβρίου 965
Έως 6 Σεπτεμβρίου 972
Προκάτοχος Λέων Η΄
Διάδοχος Βενέδικτος Ε΄
Προσωπικά στοιχεία

Ο Πάπας Ιωάννης ΙΓ΄, μέλος της οικογένειας των Κρεσέντσι, (πέθανε 6 Σεπτεμβρίου 972) χρημάτισε Πάπας από την 1η Οκτωβρίου 965 μέχρι τον θάνατό του.

Γεννημένος στη Ρώμη, πέρασε την καριέρα του στν παπική αυλή. ήταν αδελφός του Κρεσέντσιο Β΄, patricius romanorum, και της Στεφάνια, λαίδης της Παλεστρίνα.

Μετά από μια περίοδο ως επίσκοπος του Νάρνι, εκλέχθηκε Πάπας Ιωάννης ΙΓ΄ πέντε μήνες μετά τον θάνατο του Πάπα Λέοντα Η΄ ως συμβιβαστικός υποψήφιος με την σύμφωνη γνώμη του Αυτοκράτορα Όθωνα Β΄ (936–973).[1] Η συμπεριφορά του Ιωάννη ΙΓ΄ και η ξένη υποστήριξη τον έκαναν αντιπαθή στη Ρώμη. Υπήρξε μια εξέγερση η οποία κατέληξε στην προσωρινή του εξορία τον Δεκέμβριο 965, αλλά επέστρεψε στη Ρώμη τον Νοέμβριο 966.

Μετά την αποκατάσταση του εργάσθηκε με τον Αυτοκράτορα σε εκκλησιαστικές βελτιώσεις, περιλαμβανομένης της δημιουργίας της Αρχιεπισκοπής του Μαγδεβούργου.[2]

Τα Χριστούγεννα του 967, ο Ιωάννης ΙΓ΄έστεψε τον γιο του Όθωνα Α΄, τον Όθωνα Β΄ συναυτοκράτορα.[3] Ο Όθωνας Β΄μετά παντρεύθηκ την ανιψιά του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ιωάννη Α΄ Τζιμισκή, την πριγκίπισσα Θεοφανώ, ως μέρος της συνεχιζόμενης προσπάθειας να συμφιλιωθούν η Ανατολική και η Δυτική Εκκλησία. Ο Ιωάννης ΙΓ΄ δημιούργησε νέες Λατινικές αρχιεπισκοπές στην νότια Ιταλία, ούτως μειώνοντας την επιρροή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκεί.

Βλέπε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Richard P. McBrien, Lives of the Popes: The Pontiffs from St. Peter to Benedict XVI, (HarperCollins, 2000), 160.
  2. The Papacy:An Encyclopedia, Ed. Philippe Levillain, (Routledge, 2002), 841.
  3. McBrien, 161.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

τίτλοι της Καθολικής Εκκλησίας
Προκάτοχος
Λέω Η΄
Πάπας
965–972
Διάδοχος
Βενέδικτος ΣΤ΄