Πάπας Αναστάσιος Δ΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αναστάσιος Δ΄
Πάπας (Επίσκοπος Ρώμης κ.α.)
B Anastasius IV.jpg
Από 9 Ιουλίου 1153
Έως 3 Δεκεμβρίου 1154
Προκάτοχος Ευγένιος Γ΄
Διάδοχος Αδριανός Δ΄
Προσωπικά στοιχεία

Ο Πάπας Αναστάσιος Δ΄ (περ. 1073[1] – 3 Δεκεμβρίου 1154), γεννημένος Corrado Demetri della Suburra, ήταν Πάπας από το 1153 μέχρι το 1154.

Πρώιμη ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν Ρωμαίος, γιος του Βενέδικτου ντε Σουμπούρα, πιθανώς της οικογένειας των Ντεμέτρι,[2] και έγινε κοσμικός υπάλληλος.[3] Χρίστηκε καρδινάλιος-ιερέας της Σ. Πουντεντσιάνα από τον Πάπα Πασχάλη Β΄ όχι αργότερα από το 1114.[4] Το 1127 ή 1128 ο Πάπας Ονώριος Β΄[5] τον προήγαγε στην εικονική (suburbicarian) Επισκοπική Έδρα της Σαμπίνα.[6] Είχε λάβει μέρος στην διπλή παπική εκλογή του 1130 και ήταν ένας από τους πιο αποφασισμένους αντιπάλους του Αντιπάπα Ανάκλητου Β΄ και, όταν ο Πάπας Ιννοκέντιος Β΄ διέφυγε στη Γαλλία, τον είχε αφήσει πίσω του ως βικάριο στην Ιταλία. Την εποχή της εκλογής του στον θρόνο τον Ιούλιο 1153 ήταν Αρχηγός του Κολλεγίου των Καρδιναλίων και πιθανώς το γηραιότερο μέλος του σώματος αυτού.

Ποντιφικάτο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά το βραχύ ποντιφικάτο του έπαιξε τον ρόλο ειρηνοποιού· συμβιβάσθηκε με τον Φρειδερίκο Α΄ στο ακανθώδες ζήτημα της Έδρας του Μαγδεβούργου και έκλεισε την μακρόχρονη διαμάχη, η οποία είχε διαρκέσει επί τέσσερα ποντιφικάτα, σχετικά με τον διορισμό του Ουίλλιαμ Φίτζχερμπερτ (κοινώς γνωστό ως Άγιο Γουλιέλμο της Υόρκης) στην έδρα της Υόρκης αποστέλλοντάς του το πάλλιο παρά την συνεχή αντίδραση του ισχυρού Κιστερκιανού τάγματος. Ο Πάπας Αναστάσιος Δ΄ πέθανε στις 3 Δεκεμβρίου 1154 και τον διαδέχθηκε ο Καρδινάλιος Νίκολας του Αλμπάνο ως Πάπας Αδριανός Δ΄.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. This date is according to Encyclopædia Britannica; Klewitz, p. 220 says that he was 80 years old at the time of his election to the papacy
  2. Tillmann, H. (1972). «Ricerche sull'origine dei membri del collegio cardinalizio nel XII secolo». RSC 26: 313–353 [p. 328]. 
  3. According to older historiography (incl. Klewitz, p. 128 and 220) he was abbot of the Augustinian monastery of St.-Ruf at Avignon, but this view has been recently abandoned (see I.S.Robinson, p. 73)
  4. H.W.Klewitz, p. 128 no. 31; Brixius, p. 36 no. 26. His first subscription of the papal bulls took place on 25 February 1114 (Jaffé, p. 478)
  5. Anastasius IV is sometimes referred to as a nephew of Honorius II, but this is not proven and is very unlikely; Anastasius IV came from Roman aristocracy, while Honorius II was a Bolognese. Brixius, p. 78 rejects the statement about relationship between Anastasius and Honorius as without foundation and adds that it appears for the first time in 16th century. Hans Walter Klewitz and Helene Tillmann, who have made an extensive study about the origins of the cardinals of the beginning of 12th century, either deny or do not mention this relationship.
  6. First subscription as cardinal-bishop on 7 May 1128 (Jaffé, p. 549)

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • Klewitz, Hans Walter (1957). Reformpapsttum und Kardinalskolleg. Darmstadt. σελ. 128 no. 31 and p. 220. 
  • Brixius, Johannes M. (1912). Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130–1181. Berlin. 
  • Robinson, Ian Stuart (1990). The Papacy, 1073–1198: Continuity and Innovation. New York: Cambridge University Press. ISBN 0521264987. 
  • Jaffé, Philipp (1851). Regesta pontificum Romanorum ab condita Ecclesia ad annum post Christum natum MCXCVIII. Berlin. 


τίτλοι της Καθολικής Εκκλησίας
Προκάτοχος
Ευγένιος Γ΄
Πάπας
1153–54
Διάδοχος
Αδριανός Δ΄
Academy-Britannica.png Αυτό το λήμμα βασίζεται ή περιλαμβάνει κείμενο από λήμμα της Encyclopædia Britannica του 1911 που αποτελεί κοινό κτήμα.