Ανζού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Η γεωγραφική περιοχή του Μαιν - ε - Λουάρ στην Γαλλία στην οποία αντιστοιχεί το δουκάτο του Ανζού

Το δουκάτο του Ανζού, ή Ανδεγαυία, αντιστοιχεί στον σημερινό γεωγραφικό νομό της Γαλλίας Μαιν ε Λουάρ της Δυτικής Γαλλίας με πρωτεύουσα την Ανζέ (Angers). Συμπεριλαμβανόταν σε ένα από τα 83 γεωγραφικά διαμερίσματα της Γαλλίας που δημιουργήθηκαν μετά την Γαλλική επανάσταση (1790). Σήμερα κατατάσσεται σε μια από τις 100 Γαλλικές περιφέρειες και σχηματίστηκε στην περιοχή που βρισκόταν τα μεσαιωνικά χρόνια το δουκάτο του Ανζού: οι κάτοικοι του αποκλήθηκαν Ανδεγαυοί. Έχει έκταση με πολυπλοκότητα στην μορφή του εδάφους: δασώδεις λόφοι στον νότο και πεδιάδες στον βορρά, όπου βρίσκεται η κοιλάδα του Λίγηρα και διασχίζεται από τους παραποτάμους του Σαρτ, Μαγιέν και Λουάρ. Η κατοικήσιμη έκταση του νομού είναι 7166 km² και ο πληθυσμός του, κατά την απογραφή του 1999, ήταν 732.942 κάτοικοι.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο θυρεός του Ανζού.

Οι Ανδεγαυοί προέρχονται από το Γαλατικό βασίλειο των Ανδών (γαλλ. Andécaves), που καταλύθηκε μετά την κατάκτηση τους από τον Ιούλιο Καίσαρα. Την εποχή των Φράγκων μετονομάστηκαν σε Ανζού (γαλλ. Anjou), και έγιναν έδρα επισκοπής. Συνόρευε στα βόρεια με την κομητεία του Μαιν, στα νότια με το Πουατιέ, ανατολικά με την Τουραίνη και δυτικά με την κομητεία της Ναντς. Αργότερα, επί βασιλέως Καρόλου του Ισχυρού, δέχτηκε την επίθεση των Νορμανδών. Ο βασιλιάς το παραχώρησε (861) στον Ροβέρτο τον Ισχυρό, έναν γενναίο άντρα που το υπερασπίστηκε ενάντια στους Νορμανδούς αλλά το 866 έπεσε σε μάχη εναντίον τους.

Αργότερα (886) η ηγεσία πέρασε στον Όντο, μεγαλύτερο γιο του Ροβέρτου, ενώ το 898 δόθηκε στον υποκόμη Φούλκωνα τον Ερυθρό, που σφετερίστηκε τον τίτλο του κόμη. Τον Φούλκωνα τον ερυθρό διαδέχθηκε ο γιος του Φούλκων Β΄ ο Αγαθός (942960) και αυτόν ο γιος του Γοδεφρείδος Α΄ (960987) που ξεκίνησε την επέκταση της κομητείας, κατακτώντας εδάφη που ανήκαν σε γειτονικά κρατίδια. Κατάφερε να κατακτήσει την κομητεία της Ναντς ενώ απέκτησε και την Ακουιτανία. Διακρίθηκε στους πολέμους του βασιλιά Λοθαρίου κατά των Νορμανδών και του αυτοκράτορα Όθωνα Β΄ κερδίζοντας διακρίσεις.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Φούλκων Γ΄ Νέρρα (9871040), που ήρθε αντιμέτωπος με την συμμαχία του Όντο Α΄ του Μπλουά και του Κόναν Α΄ της Ρεν. Ο Κόναν κατέλαβε την Ναντ, αλλά ο Φούλκων τον νίκησε (992) ανακτώντας την πόλη. Με τον θάνατο του Όντο Α΄ κυρίευσε και την Τουρ, αλλά ο βασιλιάς της Γαλλίας Ροβέρτος ο Ευσεβής (997) τον νίκησε παίρνοντας πίσω την πόλη.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Γοδεφρείδος Μαρτέλος (10401060), που νίκησε οριστικά τον Θεοβάλδο Γ΄ του Μπλουά καταλαμβάνοντας την Τουραίνη. Την εποχή της βασιλείας του πατέρα του είχε ξυλοκοπηθεί από τον επίσκοπο του Λε Μαν (1038) και αργότερα για να τον εκδικηθεί τον αιχμαλώτισε (1048), αλλά αφορίστηκε από τον πάπα Λέοντα Θ΄ (1049). Ο Γοδεφρείδος Μαρτέλος πέθανε χωρίς απογόνους και η κομητεία πέρασε στον μεγαλύτερο ανιψιό του, Γοδεφρείδο Γ΄ τον γενειοφόρο, μεγαλύτερο γιο του Γοδεφρείδου, κόμητος του Γκατινέ, και της αδελφής του, Ερμενγάνδης. Ο Γοδεφρείδος στάθηκε ανίκανος να κυβερνήσει και ο μικρότερος αδελφός του, Φούλκων Δ΄, (10681109) κατάφερε να καταλάβει την κομητεία φυλακίζοντας δύο φορές μετά από μάχες τον αδελφό του. Ο Φούλκων Δ΄ κατάφερε να κάνει ό,τι μπορεί για να σώσει την κομητεία από την φθορά της διοίκησης του ανίκανου αδελφού του.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Φούλκων Ε΄ ή Φούλκων των Ιεροσολύμων. Ο Φούλκων αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους, προκειμένου να στεφθεί βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, αφήνοντας το δουκάτο στον γιο του Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη. Τον κληρονόμησε ο γιος του, Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας, και έμεινε το δουκάτο υπό την διοίκηση του Αγγλικού στέμματος, οπότε και καταλήφθηκε από τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Β΄ το 1204. Το δουκάτο έμεινε από εκεί και πέρα υπό την κυριαρχία της δυναστείας των Καπετιδών της Γαλλίας, παραχωρούμενο αργότερα στον εγγονό του Φιλίππου Β΄ Κάρολο, που ίδρυσε την πρώτη Ανδεγαυική δυναστεία των Καπετιδών. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Κάρολος Β΄ ο Χωλός, που ζούσε στην Νάπολη, ο οποίος παραχώρησε το δουκάτο στην κόρη του, Μαργαρίτα, που παντρεύτηκε τον ξάδελφο της, Κάρολο των Βαλουά, ιδρυτή της δυναστείας των Βαλουά. Ο Κάρολος των Βαλουά, ιδρυτής του κλάδου των Βαλουά, έγινε νέος ηγεμόνας του Ανζού, ιδρύοντας την δεύτερη Ανδεγαυική δυναστεία των Καπετιδών, πατέρας του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου ΣΤ΄.

Αργότερα το Ανζού πέρασε στην κατοχή του εγγονού του Φιλίππου ΣΤ΄ και δεύτερου γιου του βασιλιά της Γαλλίας, Ιωάννη Β΄, Λουδοβίκου Α΄. Το Ανζού κατέλαβε και το προσάρτησε στο Γαλλικό στέμμα ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ΄, του οποίου η μητέρα, Μαρία, ήταν αδελφή του τότε δούκα Ρενέ, και εγγονή του Λουδοβίκου Α΄.

Συντεταγμένες: 47°28′N 0°33′W / 47.467°N 0.550°W / 47.467; -0.550