Ερρίκος της Φλάνδρας
Ο Ερρίκος της Φλάνδρας (1174 - 11 Ιουνίου 1216) ήταν αυτοκράτορας της Λατινικής Αυτοκρατορίας από το 1206 έως το 1216.
Ήταν γιος του Βαλδουίνου Ε΄ της Φλάνδρας και της Μαργαρίτας της Αλσατίας, διαδέχθηκε στον Λατινικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης τον αιχμαλωτισθέντα πρώτο Λατίνο αυτοκράτορα και αδελφό του Βαλδουίνου Α΄ της Φλάνδρας.
Ανακατέλαβε περιοχές της Θράκης μετά τη δολοφονία του Ιωαννίτση στην πολιορκία της Θεσσαλονίκης (1207), νικώντας με 2.000 στρατό τους Βουλγάρους. Υπέγραψε διετή ανακωχή με τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας. Πέτυχε σημαντική νίκη στην Βιθυνία (1211), και με την Συνθήκη του Νυμφαίου (1214) εξασφάλισε την Β.Δ. Μικρά Ασία.
Το 1209 ο Ερρίκος της Φλάνδρας προσπάθησε να καταστείλει το Λομβαρδικό κίνημα ευγενών της Θεσσαλονίκης. Για να εξασφαλίσει τα νώτα του από τον δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ τον Α΄ Κομνηνό Δούκα (1204 - 1215) ζήτησε, χωρίς όμως αποτέλεσμα, συμμαχία μαζί του. Ο Μιχαήλ επιτέθηκε στην Θεσσαλονίκη (1210) έσπευσε να υπερασπιστεί την πόλη. Πέθανε (11/6/1216) ενώ επέβλεπε την αμυντική οχύρωση της Θεσσαλονίκης, δηλητηριασμένος από την σύζυγο του Μαρία.
Μετά το θάνατό του, κλήθηκε από τη Γαλλία ο γαμπρός του Πέτρος του Κουρτεναί για να αναλάβει τη θέση του Λατίνου Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης.
