Αλέξης Τσίπρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέξης Τσίπρας
Alexis Tsipras die 16 Ianuarii 2012.jpg
Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης
Ανέλαβε   20 Ιουνίου 2012
Προκάτοχος Αντώνης Σαμαράς
Πρόεδρος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Ε.Κ.Μ.
Ανέλαβε   14 Ιουλίου 2013
Πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων & της Οικολογίας
Περίοδος
10 Φεβρουαρίου 2008 – 10 Ιουλίου 2013
Προκάτοχος Αλέκος Αλαβάνος
Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Ανέλαβε   4 Οκτωβρίου 2009
Αντιπρόεδρος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Ανέλαβε   5 Δεκεμβρίου 2010
Μαζί με
  • Maite Mola,
  • Marisa Matias,
  • Grigore Petrenco
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 28 Ιουλίου 1974 (1974-07-28) (39 ετών)
Αθήνα
Εθνικότητα Flag of Greece.svg Ελληνική
Πολιτικό Κόμμα Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς - Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο
Σύζυγος Περιστέρα Μπαζιάνα (σύντροφος εκτός γάμου, με σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης)
Παιδιά

Φοίβος-Παύλος (γενν. 2010)

Ορφέας-Ερνέστος (γενν. 2012)
Σπουδές

Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών ΕΜΠ

ΔΠΜΣ Χωροταξία - Πολεοδομία ΕΜΠ
Θρήσκευμα Άθεος[1]

Ο Αλέξης Τσίπρας (1974 - ) είναι Έλληνας πολιτικός, πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς και Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης από τον Μάιο του 2012.

Ανέπτυξε πολιτική δράση από τα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια συμμετέχοντας σε αριστερές οργανώσεις. Το 2006 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων με τη στήριξη του Συνασπισμού (ΣΥΝ). Στο 5ο Συνέδριο του ΣΥΝ το Φεβρουάριο του 2008 εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 70%. Στις εκλογές του 2009 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, συμμαχικό σχήμα στο οποίο συμμετείχε ο ΣΥΝ, στην Α' Αθήνας και ακολούθως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ αναδείχθηκε σε δεύτερο κόμμα και ο ίδιος σε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Τον Δεκέμβριο του 2013, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς επέλεξε τον Τσίπρα ως υποψήφιό του για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν), στις επικείμενες Ευρωεκλογές που θα πραγματοποιηθούν τον Μάιο του 2014.

Πρώτα χρόνια και πορεία στην πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουλίου του 1974 και είναι ο πρώτος πολιτικός αρχηγός που γεννήθηκε μετά την μεταπολίτευση. Η μητέρα του κατάγεται από την Ελευθερούπολη της Καβάλας και ο πατέρας του από το Αθαμάνιο της Άρτας.[2][3] Αποφοίτησε από το Πολυκλαδικό Λύκειο Αμπελοκήπων. Από πολύ μικρή ηλικία εντάχθηκε στο χώρο της Αριστεράς και ειδικότερα στην ΚΝΕ. Πρωτοστάτησε στις μαθητικές κινητοποιήσεις του 1990 και του 1991.

Φοίτησε στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ και το 2002 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολεοδομία και τη Χωροταξία. [4]. Ο τίτλος της διπλωματικής εργασιας που εκπόνησε για το μεταπτυχιακό του, με επιβλέπουσα την καθηγήτρια Ντίνα Βαϊου ήταν: "Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης και η έντασή τους στην Ε.Ε και στην Ελλάδα. Εστίαση στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος" [5].

Ως φοιτητής ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση μέσω του ιστορικού σχήματος «Εγκέλαδος», το οποίο συμμετείχε στην ομοσπονδία των Εναλλακτικών Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων (πρόγονος του σημερινού ΔΑΡΑΣ). Με τα ΕΡΑΣ εκλέχθηκε στο Κ.Σ. της ΕΦΕΕ την περίοδο 1995-1997.

Την ίδια περίοδο ήταν Γραμματέας Σπουδάζουσας Αθήνας της Νεολαίας ΣΥΝ (τότε Ένωσης Αριστερών Νέων). Το 1999 εξελέγη Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της οργάνωσης και διατήρησε τη θέση αυτή έως το 2003.

Πρωτοστάτησε στις προσπάθειες για την ίδρυση του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ. Έλαβε μέρος στις διεθνείς διαδηλώσεις του κινήματος ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.

Το Δεκέμβριο του 2004, κατά το 4ο συνέδριο του Συνασπισμού, αποχώρησε από τη Νεολαία και εξελέγη με το 42% των ψήφων των συνέδρων (πέμπτος σε σειρά) στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του Συνασπισμού και εν συνεχεία στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματος, όπου ανέλαβε αρμόδιος για θέματα παιδείας και νεολαίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας δίνει λόγο στο πέμπτο Συνέδριο του κόμματος.
Ο Αλέξης Τσίπρας ανάμεσα σε διαδηλωτές.

Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν υποψήφιος στο Δήμο Αθηναίων στις δημοτικές εκλογές του 2006, επικεφαλής του συνδυασμού «Ανοιχτή Πόλη». Έλαβε ποσοστό 10,5% και ήλθε τρίτος πίσω από το Νικήτα Κακλαμάνη και τον Κώστα Σκανδαλίδη και μπροστά από τον Σπύρο Χαλβατζή του ΚΚΕ, ενώ ο συνδυασμός κατέλαβε συνολικά 4 έδρες στο δημοτικό συμβούλιο.

Στις 10 Φεβρουαρίου του 2008 εξελέγη[6] πρόεδρος του κόμματος, διαδεχόμενος τον Αλέκο Αλαβάνο, ο οποίος παρέμεινε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας συγκέντρωσε 840 ψήφους (70,41%) έναντι 342 ψήφων του Φώτη Κουβέλη (28,67%). Είναι το μεγαλύτερο που έχει λάβει υποψήφιος πρόεδρος του Συνασπισμού, χωρίς να προσμετράται η επανεκλογή του Ν. Κωνσταντόπουλου από το 2ο Συνέδριο το Μάρτιο του 1996, όταν δεν υπήρχε συνδιεκδικητής.

Στο 3ο συνέδριο του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, το οποίο διεξήχθη στο Παρίσι από 3 έως 5 Δεκεμβρίου 2010, εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματος.[7]

Είναι υπέρ του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.[8]

Διάσπαση ΣΥΡΙΖΑ και κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορήθηκε από πολλούς κομματικούς αντιπάλους του για τις τακτικές και τις θέσεις του κόμματος, ότι εκφράζει λαϊκιστικές απόψεις.[9] Τα αποτελέσματα των πρώτων βουλευτικών εκλογών με τον Αλέξη Τσίπρα στην προεδρία του ΣΥΝ, το 2009, θεωρήθηκαν μεγάλη αποτυχία για το κόμμα, το οποίο συγκέντρωσε μόλις 4.6% και ήταν το τελευταίο κόμμα που μπήκε στη βουλή με μόλις 13 έδρες.[10] Ο Τσίπρας εξελέγη βουλευτής Α' Αθηνών και πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ . [11]

Τα αποτελέσματα και οι χειρισμοί του Τσίπρα οδήγησαν σε μεγάλες ανακατατάξεις. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως πρόεδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ σημειώθηκαν πολύ μεγάλες αλλαγές εντός του κόμματος με τέσσερις βουλευτές του κόμματος, οι οποίοι ήταν μέλη της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ να αποχωρούν από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις διαδικασίες του 6ου Συνεδρίου του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας (με πρωτοστάτη τον Φώτη Κουβέλη[12]). Οι συγκεκριμένες κινήσεις αποτέλεσαν ιστορικό γεγονός για την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς τα μέλη αυτά αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της Κ.Ο. Οι απαντήσεις του Αλέξη Τσίπρα ήταν άμεσες, χαρακτηρίζοντας τις αποχωρήσεις ως «παραδοξότητες».[13]

Από το 2010 ξέσπασε κόντρα με τον Θεόδωρο Πάγκαλο, ο οποίος αντέδρασε στις συνεχείς κριτικές του Αλέξιου Τσίπρα για τους χειρισμούς της κυβέρνησης. Ο Πάγκαλος τάχθηκε επίσης εναντίον ολόκληρου του ΣΥΡΙΖΑ και μεταξύ άλλων ανέφερε ότι ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα του είναι καταδικασμένοι να έχουν ποσοστό της τάξεως του 3%,[14] επιχείρημα που κατέρρευσε στις επόμενες εκλογές του 2012 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ συγκέντρωσε 17% και 27% στις δύο εκλογές αυτού του έτους.

Η εκλογική άνοδος στις εκλογές του 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αξιοποιώντας την λαϊκή δυσαρέσκεια για τις λεγόμενες "πολιτικές του Μνημονίου", που από πολλούς θεωρούνταν επιβλαβείς για την οικονομία της χώρας, ο Αλέξης Τσίπρας οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 στο 16,78%,[15] από 4,6% που είχε αποσπάσει στις εκλογές του 2009, επιτυγχάνοντας ένα ιστορικό ρεκόρ στα μεταπολιτευτικά εκλογικά χρονικά της Ελλάδας για κόμμα της Αριστεράς.

Το ιστορικό αυτό ρεκόρ, ο Αλέξης Τσίπρας το χαρακτήρισε στις 7 Μαΐου ως μια «ειρηνική επανάσταση» [16] και δήλωσε ότι οι Έλληνες ζήτησαν με την ψήφο τους μια «κυβέρνηση της αριστεράς». Στις εκλογές αυτές ήταν υποψήφιος στην Αχαΐα όπου και εξελέγη.[17]

Τις επόμενες ημέρες, τα διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έστρεψαν για πρώτη φορά τα φώτα τους στον Αλέξη Τσίπρα, παρουσιάζοντας πορτραίτα του [18] ενώ ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ παραχώρησε πολλές συνεντεύξεις και αρθρογράφησε σε γνωστές εφημερίδες.

Μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, ο Αλέξης Τσίπρας είδε τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ να ανεβαίνουν στις δημοσκοπήσεις, σε ορισμένες από τις οποίες εμφανιζόταν ακόμα και πρώτο κόμμα.[19] Λόγω αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης, προκηρύχθηκαν νέες εκλογές για την Κυριακή 17 Ιουνίου, για τις οποίες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι θα εξελισσόντουσαν σε μονομαχία μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ.[20] Παράλληλα, η βρετανική εφημερίδα Guardian, εμφάνιζε τον Αλέξη Τσίπρα ως ένα από τα φαβορί των εκλογών της 17ης Ιουνίου, μην παραλείποντας όμως να αναφέρει ότι κατηγορείται επίσης ως δημαγωγός και λαϊκιστής.[21][22] Τελικώς στις επαναληπτικές εκλογές πρώτο κόμμα βγήκε η Νέα Δημοκρατία και σχηματίστηκε κυβέρνηση συνεργασίας (Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Δημοκρατική Αριστερά) με πρωθυπουργό τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά.

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει από τη Μουτσούνα για τη πρώτη του επαφή με τη Νάξο, αναφέρεται στα θετικά και τα αρνητικά του νησιού που τον φιλοξενεί από το 2000 και σχολιάζει τα του ποδοσφαίρου, το «μαζί τα φάγαμε» τη στιγμή που ο Γιάννης Πρωτονοτάριος μας περιγράφει τον φοιτητή Τσίπρα". Κυκλαδική. 19-07-2011. http://kykladiki.blogspot.co.uk/2011/07/2000.html. Ανακτήθηκε στις 04-02-2014. «Η σχέση μου με την Εκκλησία είναι πολύ καλή και θα έλεγα ότι στηρίζεται στην ντομπροσύνη, εάν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη. Είμαι άθεος και δεν πιστεύω, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σέβομαι τη θρησκεία» 
  2. Kavala Net.gr
  3. Απάντηση της οικογένειας του Ηρακλή Τσίπρα.
  4. http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/31089
  5. https://courses.arch.ntua.gr/109749.html
  6. Σκάι, Νέος πρόεδρος του ΣΥΝ ο Αλέξης Τσίπρας, 10 Φεβρουαρίου 2008
  7. «Executive Board of the Party of the European Left». Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. http://www.european-left.org/index.php?id=370. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2012. 
  8. http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/o-aleksis-tsipras-milaei-gia-tin-omofylofilia
  9. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=362719
  10. http://national09.ekloges.dolnet.gr/
  11. Ο Αλ. Τσίπρας ομόφωνα πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ
  12. http://tvxs.gr/news/ελλάδα/αποχώρηση-του-από-την-εκπροσώπηση-του-συριζα-προαναγγέλλει-ο-κουβέλης
  13. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=171449
  14. http://tvxs.gr/news/ελλάδα/συνεχίζεται-το-«γαϊτανάκι»-τσίπρα-πάγκαλου-και-κυβέρνησης
  15. «Τα τελικά αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της 6ης Μαϊου». iefimerida.gr. 07 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/49404. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2012. 
  16. «Τσίπρας: Η κάλπη «γέννησε» μια ειρηνική επανάσταση». iefimerida.gr. 07 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/49260. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2012. 
  17. The Best, <Αυτοί είναι οι 300 της Βουλής- Οι βουλευτές που εκλέγονται στη Δυτική Ελλάδα και σε όλη τη χώρα
  18. «Τα διεθνή media έκαναν ροκ σταρ της πολιτικής τον Τσίπρα». iefimerida.gr. 20 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/51461. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2012. 
  19. «Δημοσκόπηση Pulse: ΣΥΡΙΖΑ 24,5% - ΝΔ 21,5% - ΠΑΣΟΚ 15,5%». iefimerida.gr. 16 Μαΐου 2012. 
  20. «Εκλογικό θρίλερ μεταξύ Ν.Δ – ΣΥΡΙΖΑ δίνουν οι δημοσκοπήσεις». iefimerida.gr. 26 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/52417. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2012. 
  21. «Guardian: Ο ΣΥΡΙΖΑ φαβορί να κυβερνήσει τη χώρα». iefimerida.gr. 12 Ιουνίου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/55081. Ανακτήθηκε στις 14 Iουνίου 2012. 
  22. «Greek elections: Alexis Tsipras – kingmaker or deal breaker?». The Guardian. 11 Ιουνίου 2012. http://www.guardian.co.uk/world/2012/jun/11/greek-elections-alexis-tsipras-syriza. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2012.