Αλέξης Τσίπρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέξης Τσίπρας
Alexis Tsipras die 16 Ianuarii 2012.jpg
Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης
Ανέλαβε   20 Ιουνίου 2012
Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς
Προκάτοχος Αντώνης Σαμαράς
Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Ανέλαβε   14 Ιουλίου 2013
Πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων
και της Οικολογίας
Περίοδος
10 Φεβρουαρίου 2008 – 10 Ιουλίου 2013
Προκάτοχος Αλέκος Αλαβάνος
Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Ανέλαβε   4 Οκτωβρίου 2009
Αντιπρόεδρος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Ανέλαβε   5 Δεκεμβρίου 2010
Μαζί με
  • Maite Mola,
  • Marisa Matias,
  • Grigore Petrenco
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 28 Ιουλίου 1974 (1974-07-28) (40 ετών)
Αθήνα
Εθνικότητα Flag of Greece.svg Ελληνική
Πολιτικό Κόμμα Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Σύζυγος Περιστέρα Μπαζιάνα (σύντροφος με σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης)
Παιδιά

Φοίβος-Παύλος (γενν. 2010)

Ορφέας-Ερνέστος (γενν. 2012)
Σπουδές
  • Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών ΕΜΠ
  • ΔΠΜΣ Χωροταξία - Πολεοδομία ΕΜΠ
Θρήσκευμα Άθεος[1]

Ο Αλέξης Τσίπρας (γεννημένος στην Αθήνα, στις 28 Ιουλίου 1974) είναι Έλληνας πολιτικός, πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς και αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης από τον Μάιο του 2012. Κατέχει επίσης τη θέση ενός εκ των αντιπροέδρων του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Ανέπτυξε πολιτική δράση από τα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια, συμμετέχοντας σε αριστερές οργανώσεις. Το 2006 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, με τη στήριξη του Συνασπισμού (ΣΥΝ). Στο 5ο Συνέδριο του ΣΥΝ, τον Φεβρουάριο του 2008, εξελέγη πρόεδρος του κόμματος με ποσοστό 70%. Στις εκλογές του 2009 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής, ως επικεφαλής του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ), συμμαχικό σχήμα στο οποίο συμμετείχε ο ΣΥΝ, στην Α' Αθήνας. Ακολούθως, ανέλαβε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε σε δεύτερο κόμμα και ο ίδιος κατέλαβε τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τον Ιούλιο του 2013, μετά την διάλυση του ΣΥΝ και την μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, ανέλαβε πρόεδρος του κόμματος. Στις Ευρωεκλογές του 2014, παράλληλα με την εκλογική αναμέτρηση στην Ελλάδα, υπήρξε υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Οικογένεια και σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 28 Ιουλίου του 1974. Αποτελεί, έτσι, τον πρώτο πολιτικό αρχηγό κόμματος της Ελληνικής Βουλής που γεννήθηκε μετά την μεταπολίτευση. Η μητέρα του κατάγεται από την Ελευθερούπολη της Καβάλας και ο πατέρας του από το Αθαμάνιο της Άρτας.[2][3] Αποφοίτησε από το Πολυκλαδικό Λύκειο Αμπελοκήπων.

Φοίτησε στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ και το 2002 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολεοδομία και τη Χωροταξία.[4] Ο τίτλος της διπλωματικής εργασίας που εκπόνησε για το μεταπτυχιακό του, με επιβλέπουσα την καθηγήτρια Ντίνα Βαϊου ήταν: "Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης και η έντασή τους στην Ε.Ε και στην Ελλάδα. Εστίαση στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος".[5]

Ο Αλέξης Τσίπρας συζεί με την Περιστέρα Μπαζιάνα (απόφοιτη του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών),[6] μαζί με την οποία έχει υπογράψει σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης και έχει αποκτήσει δύο γιους.

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από μικρή ηλικία εντάχθηκε στο χώρο της Αριστεράς και ειδικότερα στην ΚΝΕ όπου πρωτοστάτησε στις μαθητικές κινητοποιήσεις του 1990 και του 1991.

Ως φοιτητής ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση μέσω του ιστορικού σχήματος «Εγκέλαδος», το οποίο συμμετείχε στην ομοσπονδία των Εναλλακτικών Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων (πρόγονος του σημερινού ΔΑΡΑΣ). Με τα ΕΡΑΣ εκλέχθηκε στο Κ.Σ. της ΕΦΕΕ την περίοδο 1995-1997.

Μέλος του Συνασπισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την ίδια περίοδο ήταν Γραμματέας Σπουδάζουσας Αθήνας της Νεολαίας του Συνασπισμού (τότε Ένωσης Αριστερών Νέων). Το 1999 εξελέγη Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της οργάνωσης και διατήρησε τη θέση αυτή έως το 2003.

Πρωτοστάτησε στις προσπάθειες για την ίδρυση του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ. Έλαβε μέρος στις διεθνείς διαδηλώσεις του κινήματος ενάντια στη «νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση».

Τον Δεκέμβριο του 2004, κατά το 4ο συνέδριο του Συνασπισμού, αποχώρησε από τη Νεολαία και εξελέγη, με το 42% των ψήφων των συνέδρων (πέμπτος σε σειρά), στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του Συνασπισμού και εν συνεχεία στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματος, όπου ανέλαβε αρμόδιος για θέματα παιδείας και νεολαίας.

Ήταν υποψήφιος στο Δήμο Αθηναίων στις δημοτικές εκλογές του 2006, επικεφαλής του συνδυασμού «Ανοιχτή Πόλη». Έλαβε ποσοστό 10,5% καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση, πίσω από τον Νικήτα Κακλαμάνη και τον Κώστα Σκανδαλίδη και μπροστά από τον Σπύρο Χαλβατζή του ΚΚΕ, ενώ ο συνδυασμός κατέλαβε συνολικά 4 έδρες στο δημοτικό συμβούλιο.

Πρόεδρος του Συνασπισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 10 Φεβρουαρίου του 2008 εξελέγη[7] πρόεδρος του κόμματος του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας (ΣΥΝ), διαδεχόμενος στην θέση τον Αλέκο Αλαβάνο, ο οποίος παρέμεινε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, της πολιτικής συμμαχίας στην οποία συμμετείχε το κόμμα του Συνασπισμού. Ο Αλέξης Τσίπρας συγκέντρωσε 840 ψήφους (70,41%) έναντι 342 ψήφων του Φώτη Κουβέλη (28,67%). Αυτό ήταν το μεγαλύτερο ποσοστό που είχε λάβει υποψήφιος πρόεδρος του Συνασπισμού, χωρίς να προσμετράται η επανεκλογή του Νίκου Κωνσταντόπουλου από το 2ο Συνέδριο το Μάρτιο του 1996, όταν δεν υπήρξε συνυποψήφιος.

Ο Αλέξης Τσίπρας δίνει λόγο στο πέμπτο Συνέδριο του ΣΥΝ.

Ο Τσίπρας, ως πρόεδρος του Συνασπισμού, τέθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές του 2009. Κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Α' Αθηνών, ενώ ανέλαβε τη θέση του προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.[8] Τα χαμηλά αποτελέσματα, όμως, σε εκείνες τις εκλογές οδήγησαν στην διάσπαση του ΣΥΝ και στη δημιουργία, από τον Κουβέλη, του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Παράλληλα με τις εξελίξεις στην Ελλάδα, στο τρίτο συνέδριο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, το οποίο διεξήχθη στο Παρίσι από τις 3 έως τις 5 Δεκεμβρίου 2010, ο Τσίπρας εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματος.[9]

Η άνοδος στις εκλογές του 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξης Τσίπρας ανάμεσα σε διαδηλωτές.

Αξιοποιώντας την λαϊκή δυσαρέσκεια για τις αποκαλούμενες «πολιτικές του Μνημονίου», που από πολλούς θεωρούνταν επιβλαβείς για την οικονομία της χώρας, ο Αλέξης Τσίπρας οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 στο 16,78%,[10] από 4,6% που είχε αποσπάσει στις εκλογές του 2009, επιτυγχάνοντας ένα ιστορικό ρεκόρ στα μεταπολιτευτικά εκλογικά χρονικά της Ελλάδας για κόμμα της Αριστεράς.

Ο Τσίπρας χαρακτήρισε την επιτυχία αυτή, στις 7 Μαΐου, ως μια «ειρηνική επανάσταση» [11] και δήλωσε ότι οι Έλληνες ζήτησαν με την ψήφο τους μια «κυβέρνηση της αριστεράς». Στις εκλογές αυτές ήταν υποψήφιος στην εκλογική περιφέρεια της Αχαΐας όπου και εξελέγη.[12]

Τις επόμενες ημέρες, τα διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έστρεψαν για πρώτη φορά τα φώτα τους στον Αλέξη Τσίπρα, παρουσιάζοντας πορτραίτα του, [13] ενώ ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ παραχώρησε πολλές συνεντεύξεις και αρθρογράφησε σε γνωστές εφημερίδες.

Μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, ο Αλέξης Τσίπρας είδε τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ να ανεβαίνουν στις δημοσκοπήσεις, σε ορισμένες από τις οποίες εμφανιζόταν ως πρώτο κόμμα.[14] Λόγω αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης, προκηρύχθηκαν νέες εκλογές για την Κυριακή 17 Ιουνίου, για τις οποίες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι θα εξελισσόντουσαν σε μονομαχία μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ.[15] Παράλληλα, η κεντροαριστερή βρετανική εφημερίδα Guardian, εμφάνιζε τον Αλέξη Τσίπρα ως ένα από τα φαβορί των εκλογών της 17ης Ιουνίου, μην παραλείποντας όμως να αναφέρει ότι κατηγορείται επίσης ως δημαγωγός και λαϊκιστής.[16][17] Τελικώς, στις επαναληπτικές εκλογές πρώτο κόμμα βγήκε η Νέα Δημοκρατία και σχηματίστηκε κυβέρνηση συνεργασίας (Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Δημοκρατική Αριστερά) με πρωθυπουργό τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά.

Πρόεδρος του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξης Τσίπρας σε ομιλία στη Μπολόνια, στα πλαίσια της προεκλογικής εκστρατείας του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για τις Ευροεκλογές του 2014.

Μετά τα θετικά για τον συνδυασμό αποτελέσματα των εκλογών του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε το ιδρυτικό του συνέδριο, ως ενιαίο πολιτικό κόμμα, στις 13 και 14 Ιουλίου 2013. Ο Τσίπρας επιχείρησε να προχωρήσει στην άμεση διάλυση των συνιστωσών που αποτελούσαν τον πολιτικό συνασπισμό και την πλήρη ενσωμάτωσή τους στο νέο πολιτικό σχηματισμό, απόφαση που βρήκε όμως αντίθετες πολλές από αυτές. Για τη λύση του προβλήματος που ανέκυψε αποφασίστηκε να δοθεί χρόνος σε αυτές να προχωρήσουν μόνες τους σε αυτοδιάλυση. Η κόντρα αυτή δεν επηρέασε την ανάδειξη του Τσίπρα σε πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ψηφοφορία της 14ης Ιουλίου 2013, ο Τσίπρας επικράτησε καταλαμβάνοντας ποσοστό της τάξης του 74%.[18]

Στην τριπλή αναμέτρηση του Μαΐου του 2014 για τις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης και τις Ευρωεκλογές, ο Τσίπρας αποφάσισε να αναβαθμίσει την σημασία του αποτελέσματος, προσδίδοντάς του χαρακτήρα δημοψηφίσματος, μια πολιτική απόφαση που δέχθηκε να ακολουθήσει και η πλευρά του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά. Παράλληλα, τον Δεκέμβριο του 2013, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς επέλεξε τον Αλέξη Τσίπρα ως υποψήφιο για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν).

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να καταλάβει την πρώτη θέση στις Ευρωεκλογές στην Ελλάδα, κατέκτησε τις περιφέρειες Αττικής και των Ιωνίων Νήσων, ενώ ο υποστηριζόμενος υποψήφιος δήμαρχος του κόμματος για τον Δήμο της Αθήνας, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο, όπου τελικά ηττήθηκε από τον Γεώργιο Καμίνη. Όμως, τα υψηλά, σε σχέση με τις δημοσκοπήσεις, ποσοστά της Ελιάς και η επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας σε περισσότερες περιφέρειες και δήμους της χώρας θεωρήθηκαν ικανοποιητικά αποτελέσματα από την δικομματική κυβέρνηση (η ΔΗΜΑΡ είχε αποχωρήσει από αυτή τον Ιούνιο του 2013) και της επέτρεψαν να αποδυναμώσουν την ισχύ της πρότασης του Τσίπρα για μια άμεση προσφυγή στις κάλπες σε εθνικό επίπεδο. Αντίθετα, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς κατέλαβε την έκτη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου, παρουσιάζοντας ωστόσο μια αύξηση της τάξης του 6% σε σχέση με τις προηγούμενες Ευρωεκλογές.

Πολιτικές θέσεις και κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διάσπαση του Συνασπισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την πρώτη περίοδο στην άνοδο στην ηγεσία του κόμματος, ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορήθηκε από πολλούς κομματικούς αντιπάλους του για τις τακτικές και τις θέσεις του κόμματος, ότι εκφράζει λαϊκιστικές απόψεις.[19] Τα αποτελέσματα των πρώτων βουλευτικών εκλογών με τον Αλέξη Τσίπρα στην προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ το 2009 θεωρήθηκαν μεγάλη αποτυχία για το κόμμα, το οποίο συγκέντρωσε μόλις 4,6% και ήταν το τελευταίο κόμμα που μπήκε στη βουλή με μόλις 13 έδρες.[20]

Τα αποτελέσματα και οι χειρισμοί του Αλέξη Τσίπρα οδήγησαν σε μεγάλες ανακατατάξεις. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως πρόεδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ σημειώθηκαν πολύ μεγάλες αλλαγές εντός του κόμματος με τέσσερις βουλευτές του κόμματος, οι οποίοι ήταν μέλη της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ να αποχωρούν από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις διαδικασίες του 6ου Συνεδρίου του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας (με πρωτοστάτη τον Φώτη Κουβέλη).[21] Οι συγκεκριμένες κινήσεις αποτέλεσαν ιστορικό γεγονός για την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς τα μέλη αυτά αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της Κ.Ο. Οι απαντήσεις του Αλέξη Τσίπρα ήταν άμεσες, χαρακτηρίζοντας τις αποχωρήσεις ως «παραδοξότητες».[22]

Από το 2010 ξέσπασε κόντρα με τον Θεόδωρο Πάγκαλο, ο οποίος αντέδρασε στις συνεχείς κριτικές του Αλέξη Τσίπρα για τους χειρισμούς της κυβέρνησης. Ο Πάγκαλος τάχθηκε επίσης εναντίον ολόκληρου του ΣΥΡΙΖΑ και μεταξύ άλλων ανέφερε ότι ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα του είναι καταδικασμένοι να έχουν ποσοστό της τάξεως του 3%,[23] επιχείρημα που κατέρρευσε στις επόμενες εκλογές του 2012 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ συγκέντρωσε 17% και 27% στις δύο εκλογές αυτού του έτους.

Προσωπικές απόψεις σε κοινωνικά και πολιτιστικά θέματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ταχθεί υπέρ του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.[24]

Ο ίδιος, παρά το γεγονός πως κατά το παρελθόν έχει δηλώσει άθεος,[25] τον Σεπτέμβριο του 2013, κατά τη διάρκεια παρουσίας του σε σχολείο της Νέας Ιωνίας, συμμετείχε στη χριστιανική ιεροτελεστία του αγιασμού ασπαζόμενος τον σταυρό,[26] γεγονός που προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις από όλες τις πλευρές του πολιτικού φάσματος.[27][28][29]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει από τη Μουτσούνα για τη πρώτη του επαφή με τη Νάξο, αναφέρεται στα θετικά και τα αρνητικά του νησιού που τον φιλοξενεί από το 2000 και σχολιάζει τα του ποδοσφαίρου, το «μαζί τα φάγαμε» τη στιγμή που ο Γιάννης Πρωτονοτάριος μας περιγράφει τον φοιτητή Τσίπρα". Κυκλαδική. 19-07-2011. http://kykladiki.blogspot.co.uk/2011/07/2000.html. Ανακτήθηκε στις 04-02-2014. «Η σχέση μου με την Εκκλησία είναι πολύ καλή και θα έλεγα ότι στηρίζεται στην ντομπροσύνη, εάν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη. Είμαι άθεος και δεν πιστεύω, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σέβομαι τη θρησκεία» 
  2. Kavala Net.gr
  3. Απάντηση της οικογένειας του Ηρακλή Τσίπρα.
  4. http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/31089
  5. https://courses.arch.ntua.gr/109749.html
  6. [ http://www.iefimerida.gr/node/51747#ixzz31QrLi1Iq Περιστέρα, η σιωπηλή σύντροφος του Αλέξη Τσίπρα]
  7. Σκάι, Νέος πρόεδρος του ΣΥΝ ο Αλέξης Τσίπρας, 10 Φεβρουαρίου 2008
  8. Ο Αλ. Τσίπρας ομόφωνα πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ
  9. «Executive Board of the Party of the European Left». Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. http://www.european-left.org/index.php?id=370. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2012. 
  10. «Τα τελικά αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της 6ης Μαϊου». iefimerida.gr. 07 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/49404. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2012. 
  11. «Τσίπρας: Η κάλπη «γέννησε» μια ειρηνική επανάσταση». iefimerida.gr. 07 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/49260. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2012. 
  12. The Best, <Αυτοί είναι οι 300 της Βουλής- Οι βουλευτές που εκλέγονται στη Δυτική Ελλάδα και σε όλη τη χώρα
  13. «Τα διεθνή media έκαναν ροκ σταρ της πολιτικής τον Τσίπρα». iefimerida.gr. 20 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/51461. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2012. 
  14. «Δημοσκόπηση Pulse: ΣΥΡΙΖΑ 24,5% - ΝΔ 21,5% - ΠΑΣΟΚ 15,5%». iefimerida.gr. 16 Μαΐου 2012. 
  15. «Εκλογικό θρίλερ μεταξύ Ν.Δ – ΣΥΡΙΖΑ δίνουν οι δημοσκοπήσεις». iefimerida.gr. 26 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/52417. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2012. 
  16. «Guardian: Ο ΣΥΡΙΖΑ φαβορί να κυβερνήσει τη χώρα». iefimerida.gr. 12 Ιουνίου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/55081. Ανακτήθηκε στις 14 Iουνίου 2012. 
  17. «Greek elections: Alexis Tsipras – kingmaker or deal breaker?». The Guardian. 11 Ιουνίου 2012. http://www.guardian.co.uk/world/2012/jun/11/greek-elections-alexis-tsipras-syriza. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2012. 
  18. Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με 74% ο Αλέξης Τσίπρας, Έθνος, 14 Ιουλίου 2013
  19. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=362719
  20. http://national09.ekloges.dolnet.gr/
  21. http://tvxs.gr/news/ελλάδα/αποχώρηση-του-από-την-εκπροσώπηση-του-συριζα-προαναγγέλλει-ο-κουβέλης
  22. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=171449
  23. http://tvxs.gr/news/ελλάδα/συνεχίζεται-το-«γαϊτανάκι»-τσίπρα-πάγκαλου-και-κυβέρνησης
  24. http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/o-aleksis-tsipras-milaei-gia-tin-omofylofilia
  25. H αθεϊα, ο Τσίπρας και η υποκρισία της ΝΔ
  26. Ο αγιασμός του Αλέξη.
  27. Ο Τσίπρας για να πάρει την εξουσία, το «παίζει» Χριστιανός, ενώ είναι άθεος
  28. Ο Τσίπρας και ο… αγιασμός: πρέπει να μας κάνει εντύπωση;
  29. Έγινε ο Τσίπρας Χριστιανός, ψηφοθηρεί ασύστολα ή κάτι άλλο συμβαίνει;

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα